art. 2

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.

Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zasadę stosowania prawa karnego w czasie (lex mitior), określając, że w przypadku zmiany przepisów między popełnieniem wykroczenia a orzekaniem, należy zastosować ustawę bardziej korzystną dla sprawcy, a jeśli nowy akt prawny dekryminalizuje czyn, ukaranie uważa się za niebyłe.

Treść przepisu

Art. 2. § 1. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia wykroczenia, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. § 2. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty orzeczeniem nie jest już zabroniony pod groźbą kary, ukaranie uważa się za niebyłe.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 346 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy