art. 152

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Ustanawia fundamentalne prawo pracownika do corocznego, płatnego urlopu wypoczynkowego oraz zakazuje zrzekania się tego prawa, co czyni je nieodczepnym składnikiem stosunku pracy.

Treść przepisu

Art. 152. § 1. Pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego, zwanego dalej „urlopem”. § 2. Pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 145 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy