art. 59 ust. 1

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawowy podział rent z tytułu niezdolności do pracy na rentę stałą (przy niezdolności trwałej) i rentę okresową (przy niezdolności okresowej), stanowiąc kluczowy element kwalifikacji świadczeń emerytalno-rentowych.

Treść przepisu

Art. 59. 1. Osobie, która spełniła warunki określone w art. 57, przysługuje: 1) renta stała – jeżeli niezdolność do pracy jest trwała; 2) renta okresowa – jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa. 2. Renta okresowa przysługuje przez okres wskazany w decyzji organu rentowego.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 27 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy