art. 240

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązkowe elementy formalne zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, w tym dane identyfikacyjne wierzyciela, wartość wierzytelności, dowody, kategorię zaspokojenia oraz numer rachunku bankowego.

Treść przepisu

Art. 240. W zgłoszeniu wierzytelności należy podać: 1) imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku – inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację oraz firmę, pod którą działa wie-rzyciel będący przedsiębiorcą, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres oraz NIP, jeżeli wierzyciel ma taki numer; 2) określenie wierzytelności wraz z należnościami ubocznymi oraz wartość wierzytelności niepieniężnej; Dziennik Ustaw – 53 – Poz. 913 3) dowody stwierdzające istnienie wierzytelności; jeżeli wierzytelność została uznana w spisie wierzytelności sporządzo-nym w postępowaniu restrukturyzacyjnym, wystarczające jest powołanie się na tę okoliczność; 4) kategorię, do której wierzytelność ma być zaliczona; 5) zabezpieczenia związane z wierzytelnością; 6) w razie zgłoszenia wierzytelności, w stosunku do której upadły nie jest dłużnikiem osobistym, przedmiot zabezpiecze-nia, z którego wierzytelność podlega zaspokojeniu; 7) stan sprawy, jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne lub przed sądem polubownym; 8) (uchylony) 9) numer rachunku bankowego wierzyciela, jeżeli wierzyciel posiada taki rachunek.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 47 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy