art. 258

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Ogranicza zakres zarzutów, jakie syndyk lub dłużnik może podnieść w sprzeciwie przeciwko zgłoszeniu wierzytelności w postępowaniu upadłościowym. Sprzeciw może dotyczyć wyłącznie kwestii wskazanych w zgłoszeniu, chyba że wcześniejsze zgłoszenie było niemożliwe, a w przypadku wierzytelności stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem – tylko zdarzeń powstałych po zamknięciu rozprawy.

Treść przepisu

Art. 258. 1. Sprzeciw może być oparty wyłącznie na twierdzeniach i zarzutach wskazanych w zgłoszeniu wierzytelności. Inne twierdzenia i zarzuty mogą być zgłoszone tylko wtedy, gdy wierzyciel wykaże, że ich wcześniejsze zgłoszenie było niemożliwe albo że potrzeba ich wskazania wynikła później. 2. Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu, sprzeciw może być oparty tylko na zdarze-niach powstałych po zamknięciu rozprawy w sprawie, w której orzeczenie zostało wydane. Zdarzenia potwierdza się dowo-dem na piśmie.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 12 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy