art. 6
Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów
Dz.U. 2006 nr 208 poz. 1537
Treść przepisu
Art. 6.
1.
Przechowujący depozyt jest obowiązany wezwać uprawnionego do odbioru depozytu w terminie,
o którym mowa w art. 4 ust. 2, oraz pouczyć go o skutkach jego niepodjęcia.
2.
Wezwanie do odbioru depozytu powinno nastąpić niezwłocznie po jego złożeniu lub uzyskaniu
wiadomości o wystąpieniu okoliczności, która umożliwia odebranie tego depozytu.
3.
W przypadku gdy nie jest znane miejsce zamieszkania lub siedziba uprawnionego, przechowujący
depozyt występuje do organu prowadzącego właściwą ewidencję, rejestr lub zbiór danych
o udzielenie informacji umożliwiających ustalenie tego miejsca.
4.
W przypadku gdy uprawniony nie jest znany albo nie jest możliwe ustalenie jego miejsca
zamieszkania albo siedziby na podstawie ewidencji, rejestrów lub zbiorów danych, wezwanie
do odbioru może nastąpić po upływie 3 lat od dnia złożenia przedmiotu do depozytu.
5.
W przypadku braku możliwości doręczenia wezwania do odbioru depozytu lub nieustalenia
uprawnionego, przechowujący depozyt jest obowiązany dokonać wezwania poprzez jego
wywieszenie na tablicy informacyjnej w swojej siedzibie na okres 6 miesięcy. Jeżeli
szacunkowa wartość depozytu przekracza kwotę 5 000 zł, przechowujący depozyt zamieszcza
również ogłoszenie w dzienniku poczytnym w danej miejscowości lub w Biuletynie Informacji
Publicznej.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 4 powołań w bazie.
- II SA/Po 984/21 2022-04-28WSA_Poznan
- III SA/Łd 641/21 2021-11-18WSA_Lodz
- IV SA/Po 272/21 2021-05-26WSA_Poznan
- IV SA/Po 62/18 2018-04-04WSA_Poznan
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy