0110-KSI1-1.441.10.2024.5.WO

DECYZJA Na podstawie art. 221, art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361), zwanej dalej „ustawą” Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania z 16 kwietnia 2024 r. od decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 marca 2024 r. nr 0111-KDSB2-2.440.53.2023.2.ASZ, określającej dla towaru: „(…)” klasyfikację do działu 13 CN oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy uchyla w całości decyzję Organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. UZASADNIENIE W dniu 19 grudnia 2023 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony 30 stycznia 2024 r. w zakresie sklasyfikowania towaru – „(…)”, według Nomenklatury scalonej (CN), na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący opis towaru: (…) Produkt jest złożony wyłącznie z komponentu wskazanego w jego nazwie i nie zawiera żadnych dodatkowych składników. (…) Do wniosku oraz jego uzupełnienia Wnioskodawca dołączył: 1.  korespondencję z Głównym Inspektoratem Sanitarnym, 2.  zdjęcia etykiety produktu, z której wynika m.in. że: (…) ulotkę informacyjną produktu, 3.  schemat powstawania produktu, 4.  certyfikat w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych, 5.  badanie składu produktu, 6.  badania mikrobiologiczne, 7.  schemat blokowy procesu produkcyjnego, z którego wynika m.in.: (…) W oparciu o materiał przedstawiony przez Wnioskodawcę, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 19 marca 2024 r. wydał wiążącą informację stawkową nr 0111-KDSB2-2.440.53.2023.2.ASZ, określającą dla towaru – „(…)”, klasyfikację do działu 13 CN oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzja została doręczona w dniu 3 kwietnia 2024 r. Strona, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z dnia 16 kwietnia 2024 r. (data wpływu 16 kwietnia 2024 r.) złożyła odwołanie, stawiając następujące zarzuty naruszenia: 1.  Art. 42a pkt 2 w związku z art. 5a ustawy o VAT z związku z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.1987.256.1; dalej: rozporządzenie Rady) poprzez błędne zaklasyfikowanie towaru do działu 13 Nomenklatury scalonej (CN) zamiast do pozycji 2106; 2.  Art. 41 ust. 2 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT poprzez uznanie, że towar, którego dotyczył wniosek powinien być opodatkowany stawką 23% a nie 8%. Rozpatrując wniesione odwołanie organ dokonał analizy materiału zebranego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Pismem nr 0110-KSI1-1.441.10.2024.1.RC z dnia 20 maja 2024 r. (doręczone Stronie 3 czerwca 2024 r.) Organ odwoławczy wezwał Stronę do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania, poprzez złożenie następujących wyjaśnień: 1.  określenie czy produkt można wykluczyć z pozycji CN 1302 ze względu na sposób oczyszczania – patrz: Noty HS do poz. 1302 CN - (...) Są one również wyłączone z pozycji, gdy są wysoce rafinowane lub oczyszczone, np. za pomocą oczyszczania chromatograficznego, ultrafiltracji lub dodatkowych cykli ekstrakcji (np. ekstrakcji ciecz-ciecz) po wstępnej ekstrakcji, 2.  przedstawienie ew. innych dokumentów świadczących o klasyfikacji towaru, o ile są w Państwa posiadaniu (np. zgłoszeń importowych, dok. przewozowych itp.) W odpowiedzi na wezwanie organu, Pełnomocnik Strony poinformował (cyt.): „Działając na rzecz (…) (dalej: Spółka), niniejszym chciałbym odnieść się do wezwania, z dnia 20 maja 2024 r. Niestety w ciągu siedmiu dni Spółka nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na wszystkie zadane pytania. Wymagają one bowiem uzyskania informacji od dostawców co z przyczyn niezależnych od spółki wymaga czasu. Jednocześnie Spółka wyraża wolę, aby w momencie kiedy będzie to możliwe udzielić odpowiedzi na pytania. Dlatego też prosimy serdecznie o cierpliwość w tym zakresie. Spółka postara się jak najszybciej udzielić odpowiedzi z możliwie szerokim zakresie. Ad 1 Spółka w terminie jaki został wyznaczony w wezwaniu nie jest w stanie z pełną pewnością odpowiedzieć na pytanie. W tym zakresie oczekuje ona na odpowiedź od dostawcy. Spółka natychmiast po tym jak uzyska pewną odpowiedź w tym zakresie skieruje do organu stosowne pismo. Ad 2 Spółka oczekuje na stosowne dokumenty, jednakże prawdopodobnie otrzyma je dopiero po 14 czerwca 2024 r. więc po terminie wynikającym z wezwania. Oczywiście dokumenty te zostaną przesłane do organu jak tylko będzie to możliwe.” Mając powyższe na uwadze, postanowieniem nr 0110-KSI1-1.441.10.2024.2.WO z 14 czerwca 2024r., Organ poinformował, że odwołanie z 16 kwietnia 2024 r. (data wpływu 16 kwietnia 2024 r.) nie zostanie załatwione w terminie wynikającym z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do 31 lipca 2024 r. Wydłużenie terminu na wniosek Strony, nie spowodowało jednak uzupełnienia materiału dowodowego. Postanowieniem nr 0110-KSI1-1.441.10.2024.3.WO z 17 lipca 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego, informując iż sprawa zostanie rozstrzygnięta w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ponieważ do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie otrzymał odpowiedzi na wezwanie tj. Strona nie nadesłała żądanych dokumentów, pomimo umożliwienia sporządzenia przedmiotowej odpowiedzi w wydłużonym okresie czasu. Równocześnie postanowieniem z 31 lipca 2024 r., organ oczekując na ewentualne uwagi Strony ponownie przedłużył termin na wydanie decyzji do 31 sierpnia 2024 r. Do dnia wydania niniejszego rozstrzygnięcia, Strona nie złożyła żadnych wyjaśnień i informacji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wyjaśnia, co następuje. Rozpatrując niniejszą sprawę na wstępie należy wskazać, że wiążąca informacja stawkowa (WIS), wydawana na podstawie art. 42a ustawy, jest decyzją, która zawiera m.in. opis towaru oraz usługi będących przedmiotem WIS (czyli po dokonaniu identyfikacji przedmiotu wiążącej informacji stawkowej a następnie dokonującą klasyfikacji towarów albo usług według) oraz klasyfikację towaru albo usługi według: 1)  Nomenklatury scalonej (CN), 2)  Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), albo 3)  Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług właściwej dla towaru albo usługi. Należy podkreślić, że organ pierwszej instancji dokonał klasyfikacji towaru według Nomenklatury scalonej opierając się wyłącznie na materiale przedstawionym we wniosku i piśmie z 30 stycznia 2024 r. Mając na uwadze treść uwag zawartych w notach wyjaśniających do pozycji 1302 CN w kontekście możliwego wyłączenia przedstawionego produktu z klasyfikacji do działu 13 CN, organ odwoławczy podjął decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia w celu uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego. Na szczególną uwagę w przedmiotowej sprawie zasługuje proces technologiczny wytworzenia proszku z (…). W odpowiedzi na punkt trzeci wezwania organu I instancji, nr 0111-KDSB2-2.440.53.2023.1.ASZ z 17 stycznia 2024 r., w którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wnosił o: 2. Doprecyzowanie opisu procesu technologicznego powstawania produktu „(…)”: –    przesłanie schematu procesu technologicznego wraz z opisem poszczególnych etapów oraz specyfikacji surowcowej przedmiotowego produktu w języku polskim; –    szczegółowy opis ekstrakcji produktu (m. in. technika, metody, temperatura, dodatek innych substancji), Strona w piśmie z 30 stycznia 2024 r. wyjaśniła „(…) Strona załączyła schemat procesu technologicznego w języku angielskim z roboczym tłumaczeniem. Brak jednak szczegółowego opisu stosowanych etapów i metod technologicznych poza powyższym opisem procesu ekstrakcji i suszenia. Zdaniem organu odwoławczego nie zostało wyjaśnione czy produkt można wykluczyć z pozycji CN 1302 ze względu na sposób oczyszczania – patrz: Noty HS do poz. 1302 CN - (...) czy produkt podlega dodatkowemu oczyszczeniu po ekstrakcji, o którym mowa w Notach do HS do działu 13. (Produkty są wyłączone z pozycji 1302, gdy są wysoce rafinowane lub oczyszczone, np. za pomocą oczyszczania chromatograficznego, ultrafiltracji lub dodatkowych cykli ekstrakcji (np. ekstrakcji ciecz-ciecz) po wstępnej ekstrakcji.). (…) (…) Organ odwoławczy zauważa, że poz.1302 CN obejmuje soki i ekstrakty roślinne zarówno płynne jak i w formie proszku bez względu na stosowaną metodę suszenia. Zgodnie z Notami do CN do poz. 1302 „Soki i ekstrakty roślinne; substancje pektynowe, pektyniany i pektany; agar-agar i pozostałe śluzy i zagęszczacze, nawet modyfikowane, pochodzące z produktów roślinnych”: „Ekstrakty roślinne objęte pozycją 1302 to surowe materiały roślinne otrzymywane na przykład przez ekstrakcję rozpuszczalnikową, które nie są dalej chemicznie modyfikowane lub przetwarzane. Dozwolone są jednak dodatki obojętne (na przykład środki przeciwzbrylające) i przetwarzanie związane ze standaryzacją lub obróbka fizyczna, taka jak suszenie lub filtracja.” Pismem nr 0110-KSI1-1.441.10.2024.1.RC z dnia 20 maja 2024 r. (doręczone Stronie 3 czerwca 2024 r.), organ odwoławczy wezwał Stronę do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania, poprzez złożenie dodatkowych wyjaśnień dot. stosowanych metod technologicznych, na co Strona poprosiła o dodatkowy czas na zgromadzenie materiału dowodowego. Organ odwoławczy, dążąc do pełnego wyjaśnienia sprawy zawnioskował również o ewentualne przedstawienie innych dokumentów świadczących o klasyfikacji towaru, o ile są w posiadaniu Strony (np. zgłoszeń importowych, dok. przewozowych itp.). Dokumenty te, towarzyszące wymianie handlowej między dostawcą/producentem często zawierają kody HS towaru, co pozwoliłoby w sposób pośredni na ustalenie klasyfikacji towaru, którego Strona wnioskująca o wydanie WIS była tylko dystrybutorem. Wobec braku jakiejkolwiek odpowiedzi Strony, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza co następuje: Zgodnie z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Mając na uwadze powyższe, w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do ustalenia tożsamości towaru będącego przedmiotem WIS, organ może wezwać o próbkę towaru w celu skierowania jej do badań laboratoryjnych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając WIS prowadzi zindywidualizowane postępowanie podatkowe zawężone wyłącznie do danego towaru. Każdy wniosek, celem zaklasyfikowania do właściwego działu czy pozycji CN oraz określenia właściwej stawki VAT wymaga więc odrębnego przeanalizowania, w szczególności pod kątem jego składu czy procesu produkcji, a w niektórych przypadkach przeprowadzenia badań laboratoryjnych. Jak zaznaczono w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Ordynacja podatkowa, która finalnie została uchwalona dnia 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. 2019 poz. 1751), wiążąca informacja stawkowa jest w zamierzeniu ustawodawcy instrumentem o walorze ochronnym. Ma ona charakter wiążący dla organów podatkowych względem podmiotu, dla którego została wydana i w odniesieniu do konkretnego towaru albo usługi, których dotyczy. „Oznacza to, że organ podatkowy nie będzie miał możliwości kwestionowania np. wysokości stawki podatkowej stosowanej przez podatnika w oparciu o uzyskaną WIS, oczywiście, w przypadku, gdy sprzedawany towar będzie odpowiadał opisowi zawartemu w WIS (cechy i właściwości towaru będą odpowiadały opisowi towaru przedstawionemu przez adresata WIS w złożonym wniosku o jej wydanie).”. Zdaniem Organu odwoławczego wobec braku odpowiedzi Strony dalsze procedowanie postępowania odwoławczego wykracza poza zakres postępowania uzupełniającego i powinno zostać przeprowadzone na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego. Istotne jest, aby wykluczyć, że produkt nie został dodatkowo oczyszczony lub poddany procesom, o których mowa w Notach do HS do poz. 1302, co miałoby wpływ na klasyfikację produktu gotowego. „W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że wyznaczenie granic postępowania uzupełniającego wymaga każdorazowo odniesienia się do konkretnej sytuacji. Ustalenie w powyższym zakresie musi wiązać się z oceną materiału dowodowego zebranego w I instancji i znajdującego odzwierciedlenie w aktach sprawy oraz z ustaleniem przez organ odwoławczy, jakich jeszcze czynności z zakresu postępowania dowodowego należy dokonać. Następnie konieczne jest odniesienie i porównanie dotychczas zebranego materiału dowodowego przez organ I instancji i dokonanych czynności organu odwoławczego.” Tym samym należy uznać, że precyzyjne określenie opisu towaru, w tym jego składu, jest warunkiem koniecznym do dokonania prawidłowej klasyfikacji na gruncie Nomenklatury scalonej. Wniosek taki w pełni koresponduje z ogólnymi zasadami postępowania podatkowego, unormowanymi w przepisach Ordynacji podatkowej, w szczególności z zasadą prawdy obiektywnej. W art. 122 Ordynacji podatkowej ustawodawca wyraził zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z tym przepisem w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Z kolei w świetle art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Art. 122 Ordynacji podatkowej jest przykładem normy-zasady, która cechuje się dużym stopniem ogólności. Jej konkretyzacja powinna mieć miejsce w ramach konkretnego stanu faktycznego. Szczegółowe wyjaśnianie tej fundamentalnej zasady postępowania podatkowego było wielokrotnie przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych. Jako przykład można wskazać wyrok NSA z dnia 30 września 2020 r. (sygn. akt I FSK 1715/17), w świetle którego „Z art. 122 o.p. wynika obowiązek organu podatkowego do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Postępowanie podatkowe powinno doprowadzić więc do zrekonstruowania konkretnego prawnopodatkowego stanu faktycznego, czyli powinno obejmować te fakty i dowody, które mają prawne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy podatkowej.” W art. 122 została uregulowana zasada prawdy obiektywnej, uważana za naczelną zasadę postępowania administracyjnego, w tym także podatkowego. Treścią tej zasady jest obowiązek podejmowania przez organy podatkowe z urzędu wszelkich działań niezbędnych do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz ustalenia na tej podstawie stanu faktycznego zgodnego ze stanem rzeczywistym i uzyskanie w ten sposób podstawy do prawidłowego zastosowania przepisów prawa podatkowego. Zasadę prawdy obiektywnej realizuje szereg przepisów procesowych, a w szczególności regulacje postępowania dowodowego (rozdział 11 działu IV). (…) Dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe powinny w pierwszej kolejności ustalić, jakie fakty są istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego mogących mieć w sprawie zastosowanie. W dalszej kolejności rzeczą organów jest rozważenie, jakie dowody będą pomocne w ustaleniu wspomnianych faktów. Kolejny etap to przeprowadzenie z urzędu tych dowodów oraz innych dowodów wnioskowanych przez stronę.” (w: Ordynacja podatkowa. Komentarz, red. S. Babiarz, wyd. XI, opublikowano: WKP 2019). Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy mieć na względzie treść art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w świetle którego organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy jak również należy dokonać uzasadnienia faktycznego i prawnego uwzględniając całość zebranego materiału dowodowego (art. 210 § 1 pkt.6 i § 4 Ordynacji podatkowej). Zgodnie bowiem z art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej decyzja zawiera m.in. powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne (pkt 4-6 tego przepisu). Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa (art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej). Stanowi zatem rozpisanie zastosowanych w podstawie prawnej decyzji przepisów prawa materialnego w kontekście ustalonego stanu faktycznego, czego efektem jest rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy nie przesądza o klasyfikacji gotowego produktu, zostanie ona ustalona przez organ pierwszej instancji w oparciu o materiały dowodowe zebrane w trakcie postępowania tj.: wyniki badań laboratoryjnych, parametry wartości odżywczych wynikające z opakowania produktu oraz o pozostałe materiały zebrane w ramach postępowania dowodowego. Warto zauważyć, że wnioskodawca nie jest producentem towaru, jedynie jego dystrybutorem. Znamienne jest jednak, że poz. 1302 CN może obejmować nie tylko surowce jak twierdzi Strona w odwołaniu lecz także towary w opakowaniach detalicznych. Zgodnie z brzmieniem Not do HS do poz. 1302, pozycją tą objęty jest przykładowo: Ekstrakt z żeńszenia, uzyskiwany przez ekstrakcję wodną lub alkoholową, nawet pakowany do sprzedaży detalicznej. Wyłączone są mieszaniny ekstraktu żeńszenia z innymi składnikami (np. laktozą lub glukozą) wykorzystywane do przygotowania „herbatki” żeńszeniowej lub napoju (pozycja 2106). Podobnie, zgodnie ze zmianami zawartymi w Kompendium opinii klasyfikacyjnych na 72. posiedzeniu we wrześniu 2023 podpozycja 1302 19 obejmuje : Ekstrakt z konopi zawierający głównie kannabidiol (CBD) (1200 mg CBD/10 ml), kannabinol (CBN), kannabigerol (CBG) i mniej niż 0,2% delta-9-tetrahydrokannabinolu (delta-9-THC), uzyskany z roślin konopi siewnych (Cannabis sativa L.). Produkt nie jest przeznaczony do leczenia jakichkolwiek chorób. Produkt jest pakowany do sprzedaży detalicznej z dwoma wymiennymi wkładami o pojemności 5 ml. Zastosowanie 1 i 6 ORI. Komunikat C/2024/2685 z 12 kwietnia 2024 r. zawiera m.in. wykaz opinii klasyfikacyjnych podjętych przez Komitet HS (72 sesja –wrzesień 2023), które obowiązują na poziomie WCO od 1 grudnia 2023 r. Organ odwoławczy zauważa, że Dyrektor KIS dysponuje możliwością zbadania próbek towaru, zgodnie z art. 42e ust.2 ustawy, na podstawie którego: „1. Wnioskodawca jest obowiązany do uiszczenia opłaty z tytułu przeprowadzonych badań lub analiz, w przypadku gdy rozpatrzenie wniosku o wydanie WIS wymaga przeprowadzenia badania lub analizy. 2. Badania lub analizy mogą być wykonywane przez laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej lub inne akredytowane laboratoria, Bibliotekę Narodową, Centrum Łukasiewicz i instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, a także instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk, instytuty badawcze lub międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium kraju, dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz. 3. Opłata, o której mowa w ust. 1, pobierana za badania lub analizy wykonywane przez laboratoria jednostek organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej stanowi dochód budżetu państwa i jest uiszczana na rachunek bankowy Krajowej Informacji Skarbowej. 4. Na wezwanie organu wydającego WIS wnioskodawca jest obowiązany, w terminie określonym w wezwaniu, nie krótszym niż 7 dni, do uiszczenia zaliczki na pokrycie opłaty, o której mowa w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia zaliczki w terminie określonym w wezwaniu organ wydający WIS wydaje postanowienie o pozostawieniu wniosku o wydanie WIS bez rozpatrzenia, na które służy zażalenie. (…) ” Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. POUCZENIE Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Służy na nią prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną w jednym egzemplarzu (bez odpisu) na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).