0110-KSI1-1.451.27.2020.3.DP

DECYZJA Na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a, art. 13 § 2a pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, i art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania z 1 września 2020 r. (data wpływu 3 września 2020 r.) od decyzji w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej z 13 sierpnia 2020 r. znak 0115-KDST2-1.450.696.2020.1.PWS określającej dla towaru pod nazwą handlową (…) , uchyla decyzję organu pierwszej instancji w całości,określa klasyfikację towaru pod nazwą handlową – (…) do działu 20 Nomenklatury scalonej (CN), oraz określa dla przedmiotowego towaru stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 13 załącznika nr 10 do ustawy. UZASADNIENIE W dniu 23 czerwca 2020 r. firma (…) zwana dalej Stroną lub Odwołującą, złożyła wniosek z dnia 17 czerwca 2020 r., uzupełniony w dniu 16 lipca 2020 r., o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania towaru według Nomenklatury scalonej (CN) na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wniosek dotyczył następującego towaru: (…) W treści wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru: (…) (…) Do wniosku Strona załączyła zdjęcie wierzchniej części opakowania jednostkowego. W uzupełnieniu wniosku zawarto informację, iż cyt. (…) We wniosku dla ww. towaru Wnioskodawca zaproponował klasyfikację towaru do kodu 20060038 Nomenklatury scalonej. Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, organ pierwszej instancji w wiążącej informacji stawkowej z 13 sierpnia 2020 r. znak 0115-KDST2-1.450.696.2020.1.PWS zaklasyfikował towar pod nazwą handlową (…) do pozycji 1704 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy. Wiążąca informacja stawkowa (WIS) została doręczona Stronie w dniu 19 sierpnia 2020 r. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, Strona pismem z 1 września 2020 r. (wpływ 3 września 2020 r.) złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i określenie dla towaru klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej CN 2006 00 38 oraz stawki od produktów i usług 5%. Zaskarżonej decyzji zarzucono cyt.: „1) naruszenie art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 5a tej ustawy oraz w związku z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez wadliwą identyfikację towaru, a w konsekwencji dokonanie jego klasyfikacji sprzecznej z Nomenklaturą scaloną (CN) oraz wadliwe określenie stawki podatku właściwej dla towaru, 2) naruszenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w tym postanowień zawartych w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej , a także niewłaściwe uwzględnienie Not wyjaśniających poprzez sklasyfikowanie towaru do pozycji CN 2006 Nomenklatury scalonej – zamiast do pozycji 1704 (Działu 17) 3) naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 42g ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez dowolną ocenę zebranego materiału, nieodpowiadającą zasadom logicznego rozumowania i doświadczania życiowego, a w konsekwencji dokonanie wadliwej identyfikacji towaru na potrzeby jago klasyfikacji w ramach Nomenklatury scalonej (CN), 4) art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez ich zastosowanie i określenie dla produktu stawki podatku 23% - zamiast stawki 5% 5) art. 41ust. 2A ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 13 załącznika nr 10. do ustawy poprzez niezastosowanie i nieokreślenie dla produktu jako właściwej stawki podatku W uzasadnieniu odwołania Strona wskazała m. in., że (cyt.): „Nie jest zrozumiałe dla podatnika, dlaczego produkt zawierający w swoim składzie (…) został sklasyfikowany według działu 17 „Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao” oraz, że „ Produkt objęty wnioskiem o WIS spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem CN 20, odpowiadając pozycji 2006. Pozycja ta obejmuje „Warzywa, owoce, orzechy, skórki z owoców i pozostałe części roślin, zakonserwowane cukrem (odsączone, lukrowane lub kandyzowane) a także „Podatnik kwestionuje również zastosowaną do produktu stawkę podatku 23%, jako konsekwencję wadliwej klasyfikacji produktu w Nomenklaturze scalonej” W dalszej treści uzasadnienia odwołania Strona wskazuje 5% stawkę podatku od towarów i usług jako właściwą do zastosowania w odniesieniu do przedmiotowego towaru, argumentując przywołaniem stosownych przepisów ustawy. W końcowej treści odwołania, Odwołująca stwierdziła, cyt.: „ z racji tego, że ustawa o podatku od towarów i usług wymienia dwucyfrowy numer działu CN na potrzeby stosowania stawki podatku (20 CN), zdaniem podatnika w niniejszej sprawie wystarczająca pozostaje klasyfikacja produktu (…) na takim właśnie poziomie szczegółowości.”. Postanowieniem nr 0110-KSI1-1.451.27.2020.2.DP z 5 listopada 2020 r. w trybie przewidzianym art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, organ odwoławczy poinformował Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone Stronie w dniu 13 listopada 2020 r. i do dnia dzisiejszego pozostało bez odpowiedzi. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, zważył co następuje. 1. Uzasadnienie klasyfikacji towaru w Nomenklaturze scalonej Rozpatrując niniejszą sprawę na wstępie należy wskazać, że wiążąca informacja stawkowa (WIS), wydawana na podstawie art. 42a ustawy, jest decyzją dokonującą klasyfikacji towarów albo usług według: Nomenklatury scalonej (CN), Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), albo Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług właściwej dla towaru albo usługi. Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem Rady, lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, pod pozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Po przeprowadzeniu postępowania Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał wiążącą informację stawkową – decyzja znak 0115-KDST2-1.450.696.2020.1.PWS – dla wnioskowanego towaru – „(…)”, wskazując dział CN 17 „Cukry i wyroby cukiernicze” a także pozycję 1704 Nomenklatury scalonej (CN) „Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą) niezawierające kakao”. Natomiast zdaniem Odwołującej ww. towar powinien być klasyfikowany do pozycji 2006 Nomenklatury scalonej (CN), w brzmieniu: „Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, zakonserwowane cukrem (odsączone, lukrowane lub kandyzowane).”. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ podatkowy pierwszej instancji podkreślił, że zgodnie z treścią art. 5a ustawy do celów poboru VAT stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, że klasyfikacji wyrobu do działu 1704 dokonano w oparciu o postanowienia reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz komentarz zawarty w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) i Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej. Należy zauważyć, iż przepisy dotyczące podatku od towarów i usług są regulowane zarówno przez przepisy unijne, jak i krajowe. Zgodnie z art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa określa klasyfikację towaru w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) oraz stawkę podatku od towarów i usług dla towaru. Nomenklatura scalona (CN) zawarta jest w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady nr 2658/87 – art. 1 ust. 3 rozporządzenia. Nomenklatura scalona (CN) stanowi systematykę towarów w obrocie międzynarodowym i bazuje na Systemie Zharmonizowanym (HS), wprowadzonym w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r., której Wspólnota Europejska jest stroną (decyzja Rady 87/369/EWG z 7 kwietnia 1987, Dz. Urz. WE L 198 z 20.07.1987 r., str. 1). Nomenklatura scalona (CN) w zakresie 6 cyfr (pod pozycje) w pełni jest zgodna z systemem HS, który jest przyjęty na świecie przez większość państw – stron konwencji. CN stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, które są podzielone na 21 sekcji, działy (2 cyfry CN), pozycje (4 cyfry CN), pod pozycje (6 cyfr CN) oraz kody CN (8 cyfr CN). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany wyłącznie do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod. W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (por. w szczególności wyroki TSUE: z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06, Olicom, pkt 16; z dnia 11grudnia 2008 r. w sprawach połączonych C - 362/07 i C - 363/07, Kip Europe i in., pkt 26; z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie C - 150/08, Siebrand BV, pkt 24; z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie C 370/08, Data I/O, pkt 29). Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji Nomenklatury scalonej w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS), zawartymi w załączniku I do wyżej wskazanego rozporządzenia Rady. Zgodnie z regułą 1 tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami od 2 do 6. Nomenklatura scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS), a powołane wyżej Ogólne reguły interpretacji i uwagi do sekcji i działów pochodzą z Systemu Zharmonizowanego. Uwagi do sekcji i działów stanowią integralną część nomenklatury i zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub pod pozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji Systemu Zharmonizowanego i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub pod pozycji taryfowych. Do ustalenia prawidłowej klasyfikacji towarów stosuje się również: Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („Explanatory Notes”), Opinie klasyfikacyjne i Decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego, które są wydawane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli [World Customs Organization (WCO) – ustanowioną w 1952 r. jako Rada Współpracy Celnej]. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne redagowane są przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej i przyjmowane zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. Polska wersja językowa Not do HS znajduje się w Systemie ISZTAR tj. przeglądarce taryfowej utrzymywanej w ramach Informacyjnego Systemu Zintegrowanej Taryfy Celnej – ISZTAR41 . Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej (CN), będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane są przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego. Skonsolidowana wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 119 z dnia 29 marca 2019 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające są publikowane w kolejnych Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C. W celu jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej w zakresie klasyfikacji towarów, środkami służącymi do zachowania jednolitej klasyfikacji towarów są także: rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów (poprzednio rozporządzenia Komisji WE), w których określa się podpozycje taryfowe, jakie powinny być stosowane w odniesieniu do opisanych towarów, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego, wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wiążące informacje taryfowe (WIT), o których mowa w art. 33 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.). Noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do CN przez Komisję, a w odniesieniu do HS przez WCO, w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące. Ponadto, nawet jeżeli opinie WCO dotyczące klasyfikacji towaru w ramach Systemu Zharmonizowanego nie mają mocy wiążącej, to stanowią dla klasyfikacji tego towaru w Nomenklaturze scalonej wskazówki, które przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji i pod pozycji Nomenklatury scalonej. Jak wskazano powyżej, przystępując do klasyfikacji wyrobu w Nomenklaturze scalonej (CN), należy wyjść od reguły 1 ORINS, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero gdy jest to niemożliwe, należy – przy zachowaniu kolejności – korzystać z następnych reguł, od 2 do 6. Z brzmienia Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej wynika bowiem jednoznacznie, iż zostały one ułożone sekwencyjnie i ze względu na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Dopiero zatem gdy pierwsza reguła Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6 (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt. V SA/Wa 71/16). W tym miejscu należy podkreślić, że klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw handlowych lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych ustaw. Jak już wcześniej bowiem wskazano – klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że organ pierwszej instancji dokonał błędnej klasyfikacji towaru pod nazwą handlową: (…) do pozycji 1704 Nomenklatury scalonej (CN). Zgodnie z tytułem działu 17 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Cukry i wyroby cukiernicze”. Zgodnie z uwagą do działu 17 akapit trzeci w uwadze dodatkowej w pkt 8 wskazano że „w całej nomenklaturze mieszaniny cukru z małymi ilościami innych substancji są klasyfikowane do działu 17, chyba że mają one charakter przetworu, który jest klasyfikowany gdzie indziej.”. W nocie wyjaśniającej do działu 17 w uwadze ogólnej stwierdzono że „Niniejszy dział obejmuje nie tylko cukry jako takie (np. sacharoza, laktoza, maltoza, glukoza i fruktoza), ale również syropy cukrowe, sztuczny miód, karmel, melasy pochodzące z ekstrakcji lub rafinacji cukru oraz wyroby cukiernicze. Cukier stały i melasy objęte niniejszym działem mogą zawierać dodatek środka „środka barwiącego, środka aromatyzującego (np. kwas cytrynowy lub wanilia) lub sztucznych środków słodzących (np. aspartam lub stewia), tak długo, jak zachowują one swój oryginalny charakter cukru lub melasy”. Niniejszy dział nie obejmuje: (…) (b) Słodzonych przetworów spożywczych objętych działami 19., 20., 21. lub 22. Szczegółowa analiza składu produktu (…) prowadzi do wniosku, że towar ten należy zaklasyfikować jako wyrób mający cechy przetworów spożywczych z zawartością cukru, jak wskazano (…) i z tego względu towar ten należy wyłączyć z pozycji 1704 HS Nomenklatury scalonej (CN). Przechodząc do działu 20 Nomenklatury scalonej (CN), dział ten obejmuje cyt. „Przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin”. Zgodnie z uwagą ogólną do działu 20 Nomenklatury scalonej (CN) niniejszy dział obejmuje: (…) (6) Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin przetworzone lub zakonserwowane innymi sposobami niż te, o których mowa w dziale 7., 8. lub 11. lub gdziekolwiek indziej w nomenklaturze. Odnosząc się do zaproponowanej przez Stronę klasyfikacji towaru do pozycji 2006 CN, Warzywa, owoce, orzechy, skórki z owoców i pozostałe części roślin, zakonserwowane cukrem (odsączone, lukrowane lub kandyzowane), należy wyjaśnić co następuje. Zgodnie z notą wyjaśniająca do ww. pozycji 2006 CN - Produkty objęte niniejszą pozycją są przetworzone najpierw przez wstępną obróbkę warzyw, owoców, orzechów, skórek z owoców lub innych części roślin wrzącą wodą (co zmiękcza surowiec i ułatwia wnikanie cukru), a następnie przez powtórne ogrzanie do temperatury wrzenia i przetrzymywanie w syropie o stopniowo zwiększającej się zawartości cukru, do momentu, gdy wysycenie cukrem będzie wystarczające do ich konserwacji. Głównymi produktami zakonserwowanymi cukrem są całe owoce lub orzechy (wiśnie, morele, gruszki, śliwki, kasztany (marrons glacés), orzechy włoskie itd.), cząstki lub kawałki owoców (pomarańczy, cytryn, ananasów itd.), skórki z owoców (cedratów, cytryn, pomarańczy, melonów itd.), inne części roślin (arcydzięgiel, imbir, ignamy, słodkie ziemniaki itd.) i kwiaty (fiołki, mimoza itd.). Odsączone produkty są przygotowane przy użyciu syropu (np. mieszaniny cukru inwertowanego lub glukozy z udziałem sacharozy), który nie krystalizuje pod działaniem powietrza. Po nasyceniu nadmiar syropu jest odsączany, pozostawiając produkty lepkie w dotyku. Lukrowane produkty otrzymuje się przez zanurzenie odsączonych produktów w syropie z sacharozy, który schnąc, tworzy cienką, błyszczącą powłokę. Kandyzowane produkty są przygotowane przez wysycenie produktu syropem z sacharozy, który podczas schnięcia tworzy kryształki na powierzchni lub w całym produkcie. Omawiane towary zakonserwowane cukrem i zalane syropem, niezależnie od opakowania, są wyłączone z niniejszej pozycji (pozycja 2002, 2003 lub 2005 w przypadku warzyw lub pozycja 2008 w przypadku owoców, orzechów, skórek z owoców i innych jadalnych części roślin, np. marrons glacés lub imbiru). Mając na uwadze przedstawione noty wyjaśniające do pozycji 2006 CN należy uznać, że przedmiotowego towaru niniejsza pozycja nie obejmuje. W związku z powyższym oraz w oparciu o informacje udzielone przez Stronę we wniosku i pozostałych dokumentach nt. rodzaju, postaci i składników produktu wynika, że (…) należy zaklasyfikować do pozycji 2008 Nomenklatury scalonej (CN) jako wyrób mający cechy przetworów spożywczych: „Owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”. Z not wyjaśniających do pozycji 2008 wynika bowiem, że: „Niniejsza pozycja obejmuje owoce, orzechy i inne jadalne części roślin, w całości, w kawałkach lub rozgniecione, włącznie z mieszankami z ich, przetworzone lub zakonserwowane innymi sposobami niż te, o których mowa w innych działach lub w poprzednich pozycjach niniejszego działu. Obejmuje ona, między innymi: (1) Migdały, orzeszki ziemne, orzeszki areca (lub betel) i inne orzechy, prażone na sucho, w oleju lub tłuszczu, nawet zawierające lub pokryte olejem roślinnym, solą, dodatkami aromatyzującymi, przyprawami lub innymi dodatkami”. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, że administracje celne różnych krajów członkowskich Unii Europejskiej dla podobnych produktów, wielokrotnie wydawały wiążące informacje taryfowe z klasyfikacją do pozycji 2008 Nomenklatury scalonej (CN), przykładowo: GBBTI503732181, LVBTI2019-108-1. Reasumując w świetle powyższego należy uznać, że organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji błędnie określił klasyfikację dla (…) do pozycji 1704 Nomenklatury scalonej (CN). Przedmiotowy towar spełnia bowiem kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją 2008 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru do tej pozycji jest zgodna z ww. postanowieniami reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej. 2. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jak stanowi art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Z kolei na mocy art. 41 ust. 2a ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%. W poz. 13 załącznika nr 10 do ustawy stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5% wskazano CN ex 20: „Przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin – z wyłączeniem produktów o rzeczywistej masowej mocy alkoholu powyżej 1,2%” Przez ex, stosownie do art. 2 pkt 30 ustawy, rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, pod pozycji lub kodzie Nomenklatury Scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”. Wskazany we wniosku towar – (…) klasyfikowany jest do pozycji 2008 Nomenklatury scalonej (CN). Towar ze względu na skład surowcowy (…), pozostałe składniki (…) spełnia warunki, o których mowa w poz. 13 załącznika nr 10 do ustawy, czyli jest przetworem z orzeszków ziemnych i nie zawiera alkoholu. Reasumując, zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji błędnie zaklasyfikował przedmiotowy towar, a co za tym idzie błędnie określił dla niego wysokość stawki podatku od towarów i usług. W związku ze zmianą klasyfikacji towaru do działu 20, odwołanie Strony zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania 5% stawki VAT. 3. Uzasadnienie w kontekście zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego Strona zarzuciła przedmiotowej decyzji naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, a w konsekwencji dokonanie wadliwej identyfikacji towaru na potrzeby jego klasyfikacji w ramach Nomenklatury scalonej (CN). Zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej – „W toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym”, natomiast na podstawie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej - „Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy”. Art. 191 ordynacji powiada, iż „organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona”. W art. 122 Ordynacji podatkowej określona została zasada prawdy obiektywnej, w myśl której w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Rozwinięcie tej zasady zawiera art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nie ulega wątpliwości, że z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej wynika obowiązek zebrania przez organy materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy. Nie oznacza to, że Strona nie może w postępowaniu podatkowym występować z inicjatywą dowodową. Strona bowiem, stosownie do art. 188 Ordynacji podatkowej, może zgłaszać własne wnioski dowodowe i jeżeli są one istotne dla rozstrzygnięcia sprawy powinny być uwzględnione przez organ. Wynikający z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie oznacza, że organ nie może odmówić wiary określonym dowodom. Istotne jest bowiem to, by rozpatrując zebrany materiał dowodowy nie pominął przy tym żadnego dowodu. Może jednak pewne dowody uznać za wiarygodne innym natomiast wiarygodności może odmówić. Powinien przy tym w sposób przekonujący wskazać dlaczego jednym dowodom daje wiarę, a innym odmawia wiarygodności. Jeżeli organ dokonał oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, to nie można jedynie za pomocą art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej kwestionować oceny poszczególnych dowodów. W sprawie tej został rozpatrzony cały zebrany w niej materiał dowodowy i poddany on został ocenie. Dokonana przez organ analiza wniosku i przedstawionych dowodów w sposób bezsprzeczny wykluczyła niejasności klasyfikacyjne, a zebrane o towarze informacje wykluczyły jakiekolwiek wątpliwości. Odmienne natomiast stanowisko Odwołującego nie dowodzi, że naruszono zasady wskazanej powyżej, bowiem z regulacji tych nie wynika, że organy podatkowe obowiązane są rozstrzygać sprawy jedynie w sposób zadowalający dla podatnika, a więc w sposób zbieżny z ich stanowiskiem. W związku z tym nie doszło do naruszenia przepisów odnoszących się do zasady prawdy obiektywnej. Naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej Odwołujący upatruje w przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów. Według Odwołującego poprzez pominięcie wielu argumentów doszło do naruszenia tych przepisów. W toku analizy sprawy będącej przedmiotem odwołania organ dokonał analizy wszystkich przedstawionych przez Stronę dowodów. Stan faktyczny przedstawiony przez Stronę nie budził wątpliwości organu. Przedmiotem sporu jest natomiast ocena ustalonego stanu faktycznego. Podsumowując powyższe stwierdzić należy, iż materiał dowodowy powinien być kompletowany przez organ podatkowy, ale nie oznacza to, że strona postępowania może pozostać bierna. Oczywistym jest, że dokładne zdefiniowanie stanu faktycznego niejednokrotnie wymaga czynnego udziału strony, gdyż to tylko ona może wskazać lub dostarczyć dowody potwierdzające jej prawo. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji, mając do dyspozycji przedstawione przez Stronę dokumenty, wyciągnął z nich stosowne wnioski, wydał decyzję (WIS) zgodnie ze stanem faktycznym, wskazując dla przedmiotowego towaru pozycję 1704 CN. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem Strona złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie powołanej decyzji w całości. Organ odwoławczy poddał ponownej analizie cały materiał dowodowy, którym dysponował organ pierwszej instancji przy wydaniu wiążącej informacji stawkowej (WIS) oraz treść wniesionego odwołania i przeanalizował ponownie sprawę. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Informacje dodatkowe Niniejsza decyzja jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem tej decyzji. Niniejsza decyzja wiąże organy podatkowe wobec podatnika, dla którego została wydana, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty po dniu 30 czerwca 2020 r. (art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw). Niniejsza decyzja wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług odnoszących się do towaru, będącego jej przedmiotem, w wyniku której decyzja staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie decyzji następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których decyzja stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). POUCZENIE Niniejsza decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Na niniejszą decyzję przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). 1 https://ext-isztar4.mf.gov.pl/taryfa_celna/