0110-KSI2-1.442.1.2025.5.IC

DECYZJA Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej (WIS) z dnia 20 kwietnia 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS, określającej dla usługi (świadczenia kompleksowego) – dostawa i montaż kolektorów słonecznych na garażach lub na budynkach gospodarczych oddalonych do 10 m od budynków mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, klasyfikację do PKWiU 2015 – 43 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy, uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i odmawia wydania WIS. UZASADNIENIE W dniu 14 stycznia 2021 r. Wnioskodawca złożył wniosek z dnia 11 stycznia 2021 r. o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania usługi (świadczenia kompleksowego) według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 18 lutego 2021 r. (data wpływu 23 lutego 2021 r.), z dnia 2 marca 2021 r. (data wpływu 4 marca 2021 r.), z dnia 18 marca 2021 r. (data wpływu 19 marca 2021 r.) oraz z dnia 26 marca 2021 r. (data wpływu 30 marca 2021 r.) W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis: „Gmina X. realizuje projekt pn. (...). Celem głównym projektu jest (...). Przedmiotem projektu jest zakup i montaż kolektorów słonecznych. Grupą docelową projektu będą mieszkańcy Gminy X. (użytkownicy prywatni) (...). Instalacje kolektorów słonecznych będące przedmiotem inwestycji mogą zostać zamontowane na garażu lub budynku gospodarczym oddalonych od budynku mieszkalnego do 10 m, należących do osób fizycznych – mieszkańców Gminy, które są klasyfikowane według PKOB w dziale 11 - obiekty budownictwa mieszkaniowego. Zgodnie z PKOB wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r., w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania. Przedmiotem umów, które będą zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a mieszkańcami jest zakup i montaż na garażu lub budynku gospodarczym oddalonych od budynku mieszkalnego do 10 m nieruchomości zaliczanych do obiektów budownictwa mieszkaniowego, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, instalacji solarnych wraz z wykonaniem niezbędnych robót budowlanych związanych z zamontowaniem i uruchomieniem instalacji. Zgodnie z założeniami dotyczącymi realizacji przedmiotowej inwestycji powyżej wymienione zestawy będą montowane na gruncie obok obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w przypadkach - gdy warunki techniczne nie pozwalają na montaż tych instalacji na dachu czy na ścianach na stelażach w bryle budynku. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2015 r. wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 z póź. zm.) czynności objęte zakresem przedstawionym we wniosku Gminy na rzecz mieszkańców dotyczących dostawy i montażu instalacji OZE mieszczą się w grupowaniu: PKWiU 43.22.12.0 „Roboty związane z wykonaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych”. Zakup i montaż instalacji solarnych wykonywany będzie w ramach czynności, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, wobec czego czynność ta podlegała będzie opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku w wysokości 8% VAT, zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Wyżej opisane instalacje solarne nie będą osiągały mocy cieplnej w skojarzeniu większej niż 150KW, a wytworzone ciepło będzie wykorzystywane tylko i wyłącznie na cele budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym”. Do wniosku o wydanie WIS Wnioskodawca dołączył wzór umowy (...) W uzupełnieniu z dnia 2 marca 2021 r. (data wpływu 4 marca 2021 r.) Wnioskodawca odpowiedział na zadane przez Organ pytania w następujący sposób: „(...) Ad.1. Klasyfikacja jednego obiektu budowlanego, na którym wykonana zostanie usługa montażu instalacji solarnych mieści się w klasie PKOB - 1242 lub PKOB 1271, natomiast zamontowane instalacje solarne wykorzystywane będą na potrzeby budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, wprowadzonych rozporządzeniem sklasyfikowanych w klasie oznaczonej symbol PKOB czterocyfrowy - 1110. Ad.2. Świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie wykonywane w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (dz. U. z 2020 r., poz. 106, z pózn. zm.), tj. w ramach dostawy i montażu instalacji solarnych. Ad.3. W ocenie Gminy X. instalacje solarne nie stanowią mikroinstalacji w myśl art. 2 pkt. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2020 r. poz. 261, dalej: Ustawa o OZE). Wynika to przede wszystkim z faktu, że kolektory słoneczne służyć będą produkcji energii cieplnej, a nie elektrycznej. Instalacje solarne będą funkcjonalnie związane z budynkami objętymi społecznym programem mieszkaniowym (...) Ad.4. Do zadań Gminy w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji należy zabezpieczenie rzeczowe i finansowe realizacji projektu, na który składa się wyłonienie wykonawcy instalacji oraz nadzoru inwestorskiego zgodnie z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, ustalenie harmonogramu montażu instalacji, sprawowanie bieżącego nadzoru nad przebiegiem prac, przeprowadzenie odbiorów końcowych oraz rozliczenie finansowe Projektu. Ad 5. W załączeniu wzór umowy (...)”. Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył wzór umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Wykonawcą usługi montażu instalacji solarnych będącej przedmiotem wniosku. W piśmie z dnia 18 marca 2021 r. (data wpływu 19 marca 2021 r.) Wnioskodawca wskazał: „(...) Gmina X. potwierdza, że przedmiotem złożonego wniosku jest zakup i montaż instalacji solarnych na garażu lub budynku gospodarczym oddalonym od budynku mieszkalnego do 10 m, nieruchomości zaliczanych do obiektów budownictwa mieszkaniowego, których powierzchnia nie przekracza 300 m2, które składają się na jedną czynność podlegająca opodatkowaniu. Do uzupełnienia wniosku dołączono potwierdzenie opłaty za wydanie WIS w wysokości 40 zł. Ad.1. Poszczególne czynności wchodzące w zakres opisanego świadczenia, są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. Ad.2. Na podstawie kosztorysu inwestorskiego można oszacować, że stosunek ceny dostarczonych towarów (instalacji solarnych) do czynności montażu wykonywanych w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku wynosi ok: 80% - instalacje solarne 20% - usługa montażu. Ad.3. Wynagrodzenie za wykonanie planowanego do realizacji przedsięwzięcia zakupu i montażu instalacji solarnych dotyczy kompleksowego zamontowania instalacji. Przedmiotem sprzedaży jest zakup wszystkich towarów niezbędnych do wykonania instalacji solarnej, a następnie jej montaż, dlatego nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna transport, narzędzie itp). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę, ma istotne znaczenie informacyjne przy ustaleniu ceny, jednak nie może uzasadnić odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu. Ad.4. Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności prowadzą do osiągnięcia celu, polegającego na termomodernizacji budynków mieszalnych mieszkańców. Wyżej opisany cel jest ścisłe związany z ochroną środowiska oraz ze zwiększeniem wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych (OZE). Ad.5. Wszystkie wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są niezbędne do zrealizowania celu w jakim zostaje zawarta umowa z właścicielami nieruchomości, którym jest termomodernizacja budynków mieszkalnych. Przedmiotem umów, które będą zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a mieszkańcami jest zakup i montaż instalacji solarnych wraz z wykonaniem niezbędnych robót budowlanych związanych z zamontowaniem i uruchomieniem instalacji. W ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów znajduje się określenie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, w którym jest między innymi ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych. Definiując pojęcie przedsięwzięcia termomodernizacyjnego ustawodawca kierował się wyłącznie skutkiem, jaki ma zostać osiągnięty w wyniku tego przedsięwzięcia, zaniechał nawet przykładowego wymienienia rodzajów pracy, jakie mieszczą się w pojęciu tego przedsięwzięcia. Definicja określająca przedsięwzięcie termomodernizacyjne wyłącznie na podstawie celu, jaki ma zostać osiągnięty, jest usprawiedliwiona zarówno na gruncie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów, jak i na gruncie prawa podatkowego. Wszystkie czynności na rzecz mieszkańca realizowane są przez gminę X. w 100%. Ad.6. Z punktu widzenia właściciela nieruchomości, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego złożonego świadczenia. Podpisana umowa między mieszkańcem, a Gminą dotyczy kompleksowego zamontowania instalacji”. Z kolei w piśmie z dnia 26 marca 2021 r. (data wpływu 30 marca 2021 r.) Wnioskodawca wskazał, że: „Gmina X. jest podatnikiem, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy. Dokonane wpłaty mieszkańców na poczet realizacji montażu instalacji solarnych będą miały charakter obowiązkowy. Gmina X. wystawi faktury VAT, które będą ujmowane w strukturze JPK VAT z deklaracją i w związku z tym rozliczy VAT należny z tego tytułu”. W dniu 20 kwietnia 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał decyzję WIS nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS, w której dla usługi (świadczenia kompleksowego) – dostawa i montaż kolektorów słonecznych na garażach lub na budynkach gospodarczych oddalonych do 10 m od budynków mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 – określono: –    w rozstrzygnięciu: PKWiU 2015 – 43 –    w stawce podatku od towarów i usług: 23% –    w podstawie prawnej: art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy. Decyzja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 20 kwietnia 2021 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Przedłożenia (UPP). Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji. W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy. W analizowanej sprawie zweryfikowania wymagał przede wszystkim przedmiot wniosku o WIS, jego klasyfikacja oraz określona stawka podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 24 lutego 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.1.2025.1.IC Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 20 kwietnia 2021 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 24 lutego 2025r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Przedłożenia. Organ dostrzegł potrzebę doprecyzowania opisu przedmiotu wniosku o wydanie WIS, w związku z czym w dniu 24 marca 2025 r. do Wnioskodawcy zostało skierowane wezwanie nr 0110-KSI2-1.442.1.2025.3.IC. o uzupełnienie materiału dowodowego, w którym Organ zwrócił się o: „przedstawienie szczegółowych informacji o oferowanym świadczeniu, poprzez: 1. wskazanie jednego konkretnego miejsca montażu kolektorów słonecznych, tj.: –    montaż kolektorów słonecznych na garażu, –    montaż kolektorów słonecznych na budynku gospodarczym, –    montaż kolektorów słonecznych na gruncie. Należy wskazać jedno konkretne miejsce montażu kolektorów słonecznych, których dotyczy wniosek o wydanie WIS; 2. przedłożenie informacji oraz dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek mieszkalny, z którym będą funkcjonalnie związane przedmiotowe kolektory słoneczne stanowi obiekt budowlany zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy, poprzez: a)  wskazanie jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane były czynności będące przedmiotem wniosku; b)  wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku (wskazanego w odpowiedzi na pkt 2a niniejszego wezwania), zgodnie z zasadami Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia, z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni – na poszczególnych kondygnacjach; c)  przesłanie (uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem kopii): –    wypisu z kartoteki budynków lub projektu architektoniczno-budowlanego budynku, którego dotyczy świadczenie i kompletnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna; –    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy; lub –    innych dokumentów umożliwiających stwierdzenie, że świadczenie realizowane jest w budynku zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Ww. dokumenty należy przesłać wraz z wszystkimi załącznikami”. Wezwanie zostało doręczone w dniu 24 marca 2025 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z e-US. Pismem z dnia 26 marca 2025 r. (data wpływu 26 marca 2025 r.) Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na pytania Organu: „W odpowiedzi na wezwanie w związku z prowadzanym postępowaniem w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 20 kwietnia 2021 r. wiążącej informacji stawkowej 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS Gmina X. nie ma możliwości przedstawienia szczegółowych informacji dotyczących: Ad.1. Brak możliwości wskazania jednego konkretnego miejsca montażu kolektorów słonecznych Ad.2. Brak możliwości przedłożenia informacji oraz dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek mieszkalny, z którym będą funkcjonalnie związane kolektory słoneczne stanowi obiekt budowlany zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy: a)  brak możliwości wskazania jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane były czynności będące przedmiotem wniosku, b)  brak możliwości wskazania całkowitej powierzchni użytkowej budynku, c)  brak możliwości przesłania kopi opisanych w wezwaniu dokumentów”. Pismem z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.1.2025.4.IC Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 3 kwietnia 2025 r. (data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z e-US), zatem wyznaczony termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie upłynął z dniem 10 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca nie skorzystał z prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uchyla wiążącą informację stawkową z dnia 20 kwietnia 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS oraz odmawia wydania WIS. Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji wiążącej informacji stawkowej prawo podatnika do uzyskania decyzji nie ma charakteru absolutnego, jego realizacja nie jest bezwarunkowa – przeciwnie – obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie wiążącej informacji stawkowej. Warunki te normują przepisy ujęte w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa”, działu VIII „Wysokość opodatkowania” ustawy. Zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być towar albo usługa, albo towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Powołany przepis wyznacza zakres przedmiotowy wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, a tym samym wskazuje organowi podatkowemu, że klasyfikacji oraz określenia stawki podatku może dokonać jedynie gdy przedmiotem wniosku jest jeden towar bądź jedna usługa (art. 42b ust. 5 pkt 1 ustawy) bądź jedno świadczenie kompleksowe (art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy). Powyższy przepis posługuje się formą pojedynczą wyrażeń: „towar”, „usługa”, „jedna czynność podlegająca opodatkowaniu”. Taki sposób postrzegania przedmiotu wiążącej informacji stawkowej, ma swoje skutki. W decyzji WIS można dokonać klasyfikacji wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi albo jednego świadczenia kompleksowego. Podobnie określił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 788/22, „Powyższe przepisy wskazują na to, że przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone – jedna czynność podlegająca opodatkowaniu (składająca się z kilku towarów i/lub usług), podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone”. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej otrzymując wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest zobowiązany w pierwszej kolejności zweryfikować czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca spełnia warunki do jej uzyskania, czy w ramach złożonego wniosku rzeczywiście opisano jeden towar bądź jedną usługę bądź jedno świadczenie kompleksowe. Ten etap procedowania spraw o wydanie wiążącej informacji stawkowej stanowi zagadnienie wstępne, bez którego nie jest możliwe dalsze, prawidłowe prowadzenie postępowania. Stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20. Należy zaznaczyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wydał wskazaną powyżej decyzję z dnia 20 kwietnia 2021 r. nr KDSB2-2.440.11.2021.3.MS, w której określił przedmiot wniosku jako usługę (świadczenie kompleksowe) polegające na dostawie i montażu kolektorów słonecznych na garażach lub na budynkach gospodarczych oddalonych do 10 m od budynków mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2. Tym samym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając powyższe rozstrzygnięcie dokonał klasyfikacji usługi dostawy i montażu kolektorów słonecznych w ramach różnych przedsięwzięć realizowanych przez Wnioskodawcę, co jest działaniem nieprawidłowym i szerzej zostanie wykazane w dalszej części przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze potrzebę wyczerpującego uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia, Organ uznaje za zasadne przywołanie przepisów prawa stanowiących podstawę przeprowadzonego postępowania w sprawie wiążącej informacji stawkowej. Zgodnie z art. 42a ustawy, WIS jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4, 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a)  szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b)  (uchylona), c)  wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4. W myśl art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1)  towar albo usługa, albo 2)  towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Zgodnie z art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Z powyższych przepisów wynika zatem, że WIS ma wskazywać wnioskodawcy właściwą dla danego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego stawkę podatku VAT w powiązaniu z właściwą klasyfikacją tego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego według stosownej klasyfikacji. Ponadto należy zauważyć, że klasyfikacja według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – a w ślad za tym określenie stawki podatku od towarów i usług – wymaga jednoznacznego i precyzyjnego opisu jednego konkretnego świadczenia oraz wykonywanych w jego ramach czynności oraz przedmiotu, którego te czynności dotyczą. Każda informacja dotycząca wykonywanego świadczenia może decydować o jego zaklasyfikowaniu według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej mocą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 z późn. zm.), dalej zwana PKWiU. Budowa Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz przepisy dotyczące stosowania właściwej stawki VAT wymagają zatem odrębnego klasyfikowania każdego ze świadczeń, które w jakimkolwiek zakresie różnią się od siebie. Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku: 4)  błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego; 5)  istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania; Z kolei na mocy art. 42h ust. 3a, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3: 1)  uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie albo 2)  zmienia WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, albo 3)  umarza postępowanie, jeżeli w jego wyniku sprawa zostałaby rozstrzygnięta jak w WIS albo jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przeprowadzona przez Organ ponowna weryfikacja przedmiotu wniosku o wydanie WIS, pomimo korespondencji z Wnioskodawcą, nie doprowadziła do ustalenia faktycznego i jasno sprecyzowanego przedmiotu wniosku, a ten aspekt jest zagadnieniem wstępnym, bez którego nie jest możliwe dalsze prowadzenie postępowania. We wniosku o wydanie WIS z dnia 11 stycznia 2021 r. (data wpływu 14 stycznia 2021 r.) w części D. „Zakres wniosku” poz. 52 Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy usługi. Natomiast w poz. 54 formularza WIS-W, jako klasyfikację, według której ma zostać zaklasyfikowany przedmiot wniosku wskazano Polską Klasyfikację Obiektów Budowlanych (PKOB), jednakże w uzupełnieniu wniosku z dnia 18 lutego 2021 (data wpływu 23 lutego 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek WIS-W w poz. 54 o zmianę z pkt 2 Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) na pkt 3 Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). Z kolei jako proponowaną przez wnioskodawcę klasyfikację wskazano PKWiU 43.22.12.0 „Roboty związane z wykonywaniem instalacji cieplnych, wentylacyjnych i klimatyzacyjnych”. W ramach prowadzonego z urzędu postępowania Organ w wyniku analizy informacji zawartych w materiale dowodowym stwierdził, że Wnioskodawca w ramach realizowanej usługi dokonuje dostawy i montażu kolektorów słonecznych na garażach lub na budynkach gospodarczych oddalonych do 10 m od budynków mieszkalnych. W złożonym wniosku o wydanie WIS Wnioskodawca wskazał, że: „Instalacje kolektorów słonecznych będące przedmiotem inwestycji mogą zostać zamontowane na garażu lub budynku gospodarczym oddalonych od budynku mieszkalnego do 10 m (...) Przedmiotem umów, które będą zawarte pomiędzy (...) jest zakup i montaż na garażu lub budynku gospodarczym oddalonych od budynku mieszkalnego do 10 m nieruchomości zaliczanych do obiektów budownictwa mieszkaniowego, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, instalacji solarnych wraz z wykonaniem niezbędnych robót budowlanych związanych z zamontowaniem i uruchomieniem instalacji. Zgodnie z założeniami dotyczącymi realizacji przedmiotowej inwestycji powyżej wymienione zestawy będą montowane na gruncie obok obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w przypadkach – gdy warunki techniczne nie pozwalają na montaż tych instalacji na dachu czy na ścianach na stelażach w bryle budynku” (wyboldowanie i pogrubienie Organu). W piśmie z dnia 2 marca 2021 r (data wpływu 4 marca 2021 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 26 lutego 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.1.MS, Wnioskodawca wskazał, że: „Klasyfikacja jednego obiektu budowlanego, na którym wykonana zostanie usługa montażu instalacji solarnych mieści się w klasie PKOB - 1242 lub PKOB 1271 (...)” (wyboldowanie i pogrubienie Organu). W piśmie z dnia 18 marca 2021 r. (data wpływu 19 marca 2021 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 15 marca 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.2.MS, Wnioskodawca wskazał, że: „przedmiotem złożonego wniosku jest zakup i montaż instalacji solarnych na garażu lub budynku gospodarczym oddalonym od budynku mieszkalnego do 10 m, nieruchomości zaliczanych do obiektów budownictwa mieszkaniowego, których powierzchnia nie przekracza 300 m2, które składają się na jedną czynność podlegająca opodatkowaniu” (wyboldowanie i pogrubienie Organu). Wskazać należy, że z całokształtu opisu sprawy wynikało, że opis usługi (świadczenia kompleksowego) nosi znamiona nieprecyzyjnego. Przedstawiony przez Wnioskodawcę opis świadczenia – w zakresie miejsca montażu kolektorów słonecznych – jest wielowariantowy, ukazuje różne miejsca montażu. Kwestia ta stanowiła przedmiot wyjaśnień Organu, w ramach których w piśmie z dnia 24 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.1.2025.3.IC, wezwano Wnioskodawcę m.in. do wskazania jednego konkretnego miejsca montażu kolektorów słonecznych. W ww. piśmie Organ wyjaśnił, iż należało wskazać jedno konkretne miejsce montażu kolektorów słonecznych, których dotyczy wniosek o wydanie WIS. W odpowiedzi na powyższe, udzielonej w piśmie z dnia 26 marca 2025 r., Wnioskodawca wskazał, że: „Brak możliwości wskazania jednego konkretnego miejsca montażu kolektorów słonecznych”. Jednocześnie Wnioskodawca odnosząc się do prośby Organu o przedłożenie informacji oraz dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek mieszkalny, z którym będą funkcjonalnie związane przedmiotowe kolektory słoneczne stanowi obiekt budowlany zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy, odpowiedział: „Brak możliwości przedłożenia informacji oraz dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek mieszkalny, z którym będą funkcjonalnie związane kolektory słoneczne stanowi obiekt budowlany zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy: a)  brak możliwości wskazania jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane były czynności będące przedmiotem wniosku, b)  brak możliwości wskazania całkowitej powierzchni użytkowej budynku, c)  brak możliwości przesłania kopi opisanych w wezwaniu dokumentów”. W ocenie Organu, pomimo wyraźnie sprecyzowanych pytań w wezwaniu z dnia 24 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.1.2025.3.IC, w których wyjaśniono kwestie objęte wezwaniem i wskazano na konieczność uzupełnienia wniosku w celu wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, Wnioskodawca uzupełnił wniosek w sposób, który nie pozwolił Organowi na wyeliminowanie jego mnogości, tzn. okoliczności, gdy wniosek dotyczy więcej niż jednego świadczenia kompleksowego. Przedmiotem wniosku nie jest bowiem jedno skonkretyzowane świadczenie, a rodzaj oferowanych przez Wnioskodawcę świadczeń wykonywanych w różnych budynkach i miejscach. Zdaniem Organu, nie można w takiej sytuacji mówić o jednym świadczeniu, lecz o kilku nieokreślonych świadczeniach. Zaakcentować należy, że Wnioskodawca nie przedłożył informacji umożliwiających weryfikację czy budynek mieszkalny, z którym będą funkcjonalnie związane przedmiotowe kolektory słoneczne stanowi obiekt budowlany zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy, nie wskazał jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane były czynności będące przedmiotem wniosku, nie wskazał również całkowitej powierzchni użytkowej budynku. Wnioskodawca nie dosłał także dokumentów, które mogły mieć znaczenie przy rozstrzygnięciu sprawy: wypisu z kartoteki budynków lub projektu architektoniczno-budowlanego budynku, którego dotyczy świadczenie i kompletnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, ani też innych dokumentów umożliwiających stwierdzenie, że świadczenie realizowane jest w budynku zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wnioskodawca zaznaczył, że nie ma możliwości przesłania kopii wskazanych dokumentów. Dosłanie wskazanych dokumentów i złożenie wyjaśnień, było konieczne w celu ustalenia, czy budynek w którym wykonywane jest świadczenie objęte przedmiotem wniosku spełnia definicję obiektu objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zaznaczyć również należy, że możliwość stosowania stawki preferencyjnej podatku od towarów i usług – na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy – uzależniona została przez ustawodawcę od spełnienia dwóch kryteriów, tj. typu wykonywanej czynności oraz rodzaju obiektu budowlanego lub jego części. Aby możliwa była weryfikacja, czy budynek, w którym wykonywane będzie świadczenie, które jest przedmiotem wniosku, spełnia warunki i zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest przedstawienie przez Wnioskodawcę stosownych, wiarygodnych dokumentów, które tę ocenę umożliwią. WIS jest decyzją wymagającą przeprowadzenia postępowania dowodowego opartego na opisie czynności przedstawionym przez wnioskodawcę, jak i na analizie dokumentów. Weryfikacja ta ma na celu – co ponownie należy podkreślić – prawidłowe określenie stawki podatku od towarów i usług dla konkretnego przedmiotu postępowania. Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Podkreślenia wymaga fakt, że wezwanie do usunięcia braków wniosku kierowane jest w związku z konkretną sprawą. Co istotne, to organ podatkowy, prowadzący postępowanie w zakresie wydania WIS, opierając się na stosownych przepisach Ordynacji podatkowej oraz ustawy, decyduje czy i jakie informacje/dokumenty są mu niezbędne w prowadzonym postępowaniu, tak by mogło się ono zakończyć wydaniem decyzji – wiążącej informacji stawkowej. Materiał dowodowy jest zupełny, jeśli zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody, a udowodniony stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość. Do organów podatkowych należy ocena tego, jakie konkretnie działania należy podjąć i jakie zastosować środki dowodowe aby w sposób najbardziej efektywny zapewnić realizację zasady zupełności postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1226/16). Zgodnie z powołanym wyżej art. 42b ust. 5 ustawy, wniosek o wydanie WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego. W konsekwencji decyzja WIS może traktować wyłącznie o jednym towarze, jednej usłudze albo jednym świadczeniu kompleksowym. Powyższy przepis wprost koresponduje z art. 42c ust. 1 ustawy, który określa, że WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do: 1)  towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS; 2)  usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS; 3)  towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Jak stanowi art. 42ha ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. Z powyższego wynika zatem, że związanie WIS dotyczy organów podatkowych, jak również ich adresatów, w odniesieniu do konkretnego towaru, usługi, świadczenia kompleksowego, których dotyczy. Sposób sformułowania przepisów dotyczących WIS jest celowym i racjonalnym zabiegiem ustawodawcy. „(…) przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone – jedna czynność podlegająca opodatkowaniu (składająca się z kilku towarów i/lub usług), podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. O ile zatem nie chodzi o świadczenia kompleksowe przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa. Z wniosku opisującego więcej niż jeden towar albo jedną usługę nie można wydać wielu WIS, ani też nie można wydać jednego WIS na wiele towarów albo usług. (...) Ustawodawca nie tylko w wyżej wymienionych przepisach wyraźnie położył nacisk na określenie towaru albo usługi oraz świadczenia złożonego w liczbie pojedynczej, ale ponadto taki wniosek wynika z oceny skutków wydania WIS, w określonych sytuacjach nie tylko dla podmiotów, dla których została wydana (art. 42c), co niewątpliwie wymaga bardzo precyzyjnego określenia towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego, z wykluczeniem sytuacji, gdy pewne elementy zmienne w treści usługi mogłyby być powodem tożsamego traktowania różnych jednak usług. (…) W tym kontekście należy zaznaczyć, że leżące u podstaw wprowadzenia instytucji WIS prawo podatnika do uzyskania decyzji WIS nie ma charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie decyzji WIS. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym co jest przedmiotem wniosku. Jak już wskazano przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone, podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. Oznacza to też, że wnioskodawca występując o wydanie WIS obowiązany jest szczegółowo, jednoznacznie i precyzyjnie opisać przedmiot wniosku, tj. jeden konkretny towar albo jedną konkretną usługę albo jedno konkretne świadczenie złożone, w odniesieniu do którego chce uzyskać WIS. W konsekwencji przedmiot wniosku o wydanie WIS nie może być ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy. Innymi słowy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek, którego przedmiot jest ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 872/21). Zauważyć należy więc, że niemożliwe jest objęcie jedną WIS nieokreślonej liczby świadczeń. Konieczne jest wskazanie, że zgodnie z pkt 5.3.1 Zasad metodycznych zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), przedmiotem klasyfikacji według PKWiU 2015 nie jest działalność o charakterze usługowym prowadzona przez podmiot, a jedynie czynność będąca końcowym efektem tej działalności. Zgodnie z powyższym, przedmiotem wniosku o wydanie WIS, nie może być szeroki zakres działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika na rzecz różnych klientów w różnych okolicznościach, a jedynie jedna konkretna czynność (usługa) stanowiąca końcowy efekt tej działalności. Powyższe należy odnieść także do niniejszej sprawy. Należy zwrócić uwagę, że wiążąca informacja stawkowa jest decyzją, rozstrzygnięciem postępowania podatkowego. Tym samym w ramach jednego wniosku nie można dokonać klasyfikacji całokształtu działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, czy też – jak w niniejszej sprawie – klasyfikacji świadczenia jako schematu działania podmiotu – w ramach różnych inwestycji, które podmiot oferuje klientom, a więc fragmentu prowadzonej działalności. Powyższe potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 7 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 220/24 wskazując, że: „wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej, wskazujący mnogie świadczenia złożone, uchybia jego dopuszczalnemu zakresowi wyznaczonemu przez art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT. Oceny tej nie zmienia to, że ujęte w wniosku towary są do siebie podobne. (…) ustawodawca wymaga jasnego i precyzyjnego opisu wyłącznie jednego towaru lub jednej usługi, ewentualnie jednego świadczenia kompleksowego, niezależnie od tego czy towary, usługi lub świadczenia kompleksowe, zawierają częściowo lub całkowicie różne elementy, będą podlegały tej samej stawce podatku. Pomimo opodatkowania tą samą stawką podatku od towarów i usług różnych, chociażby nawet podobnych towarów i usług, zmierzających do tego samego celu, usługi te nie mogą stanowić przedmiotu jednego wniosku o wydanie WIS. Wniosek o wydanie WIS może obejmować swoim opisem więcej towarów lub usług ale tylko wtedy, gdy w ocenie wnioskodawcy razem składają się one na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, czyli wtedy gdy jest to jedna czynność złożona. W innych sytuacjach nie ma możliwości objęcia jednym wnioskiem więcej niż jednego towaru lub więcej niż jednej usługi. (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 listopada 2023, sygn. akt III SA/Wa 1910/23)”. W ramach postępowania o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie jest możliwe wydanie jednej decyzji WIS, która będzie się odniosła do schematu działalności gospodarczej Wnioskodawcy polegającej na dostawie i montażu kolektorów słonecznych. Biorąc pod uwagę regulacje wynikające z art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a oraz art. 42b ust. 5 ustawy wniosek o wydanie WIS powinien zawierać m.in. szczegółowy opis jednego świadczenia. Opis przedmiotu wniosku nie może być więc mnogi/wielowariantowy, lecz dotyczyć musi tylko jednego świadczenia wykonywanego w jasno sprecyzowanych okolicznościach. Taki opis musi zawierać katalog czynności – konkretnych i jednoznacznie wskazanych, świadczonych na rzecz nabywcy i dotyczących ściśle określonego przedmiotu. Jednoznaczne i precyzyjne opisanie jednego konkretnego świadczenia jest więc warunkiem uzyskania WIS. W związku z powyższym, Wnioskodawca winien skonkretyzować wniosek do jednego świadczenia – dostawy i montażu kolektorów słonecznych – wykonywanego w konkretnym obiekcie budowlanym oraz w jednym konkretnym miejscu montażu tych kolektorów, tak aby Organ mógł ocenić wszystkie elementy konkretnego świadczenia oraz warunki, na podstawie których ma ono być realizowane. Wskazać należy, że Wnioskodawca, pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS, nie wskazał konkretnego świadczenia, wykonywanego w konkretnych okolicznościach, w których będzie dokonywać dostawy i montażu kolektorów słonecznych. Opis przedmiotu wniosku – jak już zostało wskazane wyżej – musi dotyczyć skonkretyzowanego jednego świadczenia wykonywanego w jasno sprecyzowanych okolicznościach na rzecz odbiorcy, a nie wielu odbiorców. Zgodnie z art. 42a ustawy przedmiotem klasyfikacji nie jest działalność gospodarcza prowadzona przez podmiot, a jedynie czynność będąca końcowym efektem tej działalności – tj. m.in. konkretne, zindywidualizowane, precyzyjnie i szczegółowo opisane świadczenie kompleksowe. Zatem przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie mogą być świadczenia powtarzalne – dostawa i montaż kolektorów słonecznych, niezidentyfikowane co do konkretnego jednego świadczenia, a także nieskonkretyzowane co do okoliczności, w których będą świadczone. Odpowiedzi udzielone przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu z dnia 26 marca 2025 r. wskazują, że wolą Wnioskodawcy była klasyfikacja rodzaju usług świadczonych przez Wnioskodawcę polegających na dostawie i montażu kolektorów słonecznych. Wnioskodawca nie ograniczył bowiem wniosku co do dostawy i montażu kolektorów słonecznych, w ramach jednego świadczenia wykonywanego w jednym konkretnym obiekcie budowlanym i w konkretnych okolicznościach. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie doprecyzował przedmiotu wniosku o WIS, nie wskazał jednego miejsca montażu kolektorów słonecznych, jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane były czynności będące przedmiotem wniosku, a także pozostałych informacji, pozwalających ograniczyć wniosek do jednego świadczenia wykonywanego w określonych okolicznościach. Powyższa analiza Organu wykazała, że Wnioskodawca pomimo złożonych wyjaśnień w sprawie, nie udzielił odpowiedzi na pytania Organu na tyle precyzyjnych i jednolitych, aby można było je uznać za wystarczające do dokonania niebudzącej wątpliwości identyfikacji i oceny przedmiotu wniosku o wydanie WIS. Tym samym analiza Organu wykazała, że mamy do czynienia z wnioskiem „mnogim”. Usługa, którą opisał Wnioskodawca obejmuje dostawę i montaż kolektorów słonecznych jako rodzaj wykonywanych przez Wnioskodawcę usług, a Organ nie klasyfikuje całej działalności gospodarczej, tylko jeden towar, usługę lub jedną usługę lub towary lub/i usługi, które łącznie tworzą jedno świadczenie kompleksowe. Skoro więc zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca nie dotyczy jednego skonkretyzowanego świadczenia, to wniosek z dnia 11 stycznia 2021 r. wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 ustawy. Organ mając ten fakt na uwadze wszczął z urzędu postępowanie w zakresie zmiany bądź uchylenia decyzji z dnia 20 kwietnia 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS. W ramach prowadzonego postępowania Organ podjął próbę precyzyjnego ustalenia przedmiotu wniosku, celem dokonania jego prawidłowej klasyfikacji i określenia właściwej stawki podatku. Próba ta jednak okazała się bezskuteczna. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest zobligowany do uchylenia ww. decyzji i odmowy wydania WIS. Podsumowując, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 20 kwietnia 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS oraz brakiem możliwości prowadzenia postępowania celem ewentualnej zmiany ww. decyzji, jest zobowiązany do wyeliminowania wskazanej decyzji z obiegu prawnego poprzez jej uchylenie. W świetle powyższego należało z urzędu uchylić wiążącą informację stawkową z dnia 20 kwietnia 2021 r. nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem oraz odmówić wydania decyzji. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Informacje dodatkowe W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS z dnia 20 kwietnia 2021 r. przed jej uchyleniem, przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2c ustawy, który stanowi, że w przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Powyższe uregulowania powodują, że Strona w okresie rozliczeniowym przypadającym od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS z dnia 20 kwietnia 2021 r. została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, może stosować ww. WIS. Strona ma również prawo wyboru stosowania WIS 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS z dnia 20 kwietnia 2021 r. do końca stosowanego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o uchyleniu WIS. Fakt zastosowania się przez Stronę do WIS nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS z dnia 20 kwietnia 2021 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawno-podatkowych dla Strony. Jeżeli zatem wolą Strony będzie zastosowanie w ww. okresach rozliczeniowych WIS przed jej uchyleniem, wówczas dla przedmiotu decyzji, tj. świadczenia kompleksowego stosować może wynikającą z ww. WIS stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.) i nie poniesie z tego tytułu negatywnych niekorzystnych skutków prawno-podatkowych. Podkreślić należy, że podmiot, na rzecz którego wydano WIS nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS z dnia 20 kwietnia 2021 r., może ją stosować we wskazanych powyżej okresach rozliczeniowych wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem kompleksowym będącym przedmiotem tej decyzji. WIS nr 0111-KDSB2-2.440.11.2021.3.MS z dnia 20 kwietnia 2021 r. traci ważność z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS. Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).