0110-KSI2-2.442.12.2024.7.BKD

DECYZJA Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 2 w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 4 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej z dnia 20 czerwca 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB określającej dla usługi (świadczenia kompleksowego) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym, klasyfikację do PKWiU 2015 – 43 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, utrzymanej w mocy decyzją z dnia 15 września 2023 r. nr 0110-KSI2-2.441.34.2023.2.KTG, zmienia z urzędu wyżej wymienioną decyzję określając –    przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym –    opis usługi: Wnioskodawca wykonuje świadczenie kompleksowe polegające na dostawie, transporcie oraz montażu pergoli (…) z napędem automatycznym. Pergola montowana jest do fundamentu tarasu, podłoża i do ściany nośnej i/lub stropu. Montaż odbywa się poprzez zakotwienie słupów do stóp betonowych, poprzez wklejenie pręta gwintowanego z użyciem kotwy chemicznej. Części do pergoli są kupowane u polskich producentów. Usługa wykonywana jest w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, sklasyfikowanych w PKOB w klasie 1110. –    rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43 –    stawka podatku od towarów i usług: 23% –    podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy –    cel wydania: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 27 lutego 2023 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek z dnia 22 lutego 2023 r. o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania usługi świadczenia kompleksowego) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym – według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług. We wniosku złożonym na formularzu WIS-W zaznaczono: –    w pozycji 52 – „Przedmiot wniosku” – kwadrat nr 3: towar/y lub usługa/i; –    w pozycji 53 – „Liczba towarów lub usług, których dotyczy wniosek” – 2; –    w pozycji 54 – „Klasyfikacja, według której mają zostać zaklasyfikowane towar lub usługa” – kwadrat nr 3: Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). Natomiast w pozycji 57 formularza WIS-W – „Szczegółowy opis towaru/usługi” – oraz w załączniku do wniosku wskazano: „Wnioskodawca świadczy usługi sprzedaży, montażu i serwisu produktów, które sprzedaje. Jednym ze świadczeń jakie może nabyć Klient Wnioskodawcy jest zakup i montaż pergoli. Pergole są kupowane u polskich producentów. Nabywane one są w elementach tj. słupy, belki, pióra, przekładnie, napędy, rynny itp. Pergole występują w wielu wariantach i mogą być montowane wolnostojąco tj. na 4 słupach lub więcej, na tarasie budynku do wcześniej przygotowanego podłoża, którym jest np. płyta fundamentowa lub stopy betonowe. Montaż odbywa się poprzez zakotwienie słupów do stóp betonowych, poprzez wklejenie pręta gwintowanego z użyciem kotwy chemicznej przez markę montażową słupa do stopy betonowej pod słupem. Są one kotwione do ściany budynku, nierozłącznie z nim się łącząc. Każda z pergoli przy ścianie ma montowaną obróbkę blacharską, połączoną z pergolą i ze ścianą poprzez wcięcie jej do elewacji. Pergole mogą być montowane również przyściennie, czyli strop budynku jest nieodłącznym elementem koniecznym do montażu, aby pergola była w stanie spełniać swoją funkcję i bezpiecznie stać na dwóch lub więcej słupach. Pergola przyścienna nie jest w stanie samodzielnie, wolnostojąco, bez ściany budynku udźwignąć swojego ciężaru. Montowana jest nierozłącznie z budynkiem, nie da się jej zdemontować bez uszkadzania ściany/elewacji i tarasu (dotyczy to również pergoli wolnostojących). Powyższe czynności dokonywane są w domach jednorodzinnych, szeregowych lub bliźniakach”. Pismem z dnia 22 marca 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.1.GB Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 marca 2023 r., co potwierdza data wskazana w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wnioskodawca odpowiadając na ww. wezwanie – pismem z dnia 3 kwietnia 2023 r. (data wpływu 6 kwietnia 2023 r.) przekazał m.in. następujące informacje: 1.  Na pytanie o „jednoznaczne wskazanie, z ilu elementów składa się świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszego wniosku” Wnioskodawca wskazał, że: „Świadczenie kompleksowe składa się z dwóch elementów tj. dostawa pergoli oraz ich montaż. Wnioskodawcy chodzi tutaj o to, że dokonuje jednocześnie dostawy towarów, jak i świadczenia usług. Świadczenie usług polega na montażu pergoli z kupionych części, zaś dostawa towaru na wbudowaniu pergoli w określonym miejscu połączonym z budynkiem. Zdaniem Wnioskodawcy świadczeniu temu bliżej do usługi”. 2.  „Uiszczenie brakującej opłaty od wniosku” „Wnioskodawca dołącza do wniosku potwierdzenie dokonania opłaty”. 3.  „Szczegółowe opisanie towarów i/lub usług składających się na przedmiotowe świadczenie kompleksowe. W przypadku usług należy wskazać, jakie konkretnie czynności będą w ich ramach wykonywane”. „Świadczenie kompleksowe składa się z dostawy towaru – pojawienia się zamontowanej pergoli oraz usługi będącej procesem montażu elementów. Świadczenie kompleksowe polega na: nabyciu części dotyczących pergoli oraz dodatkowych elementów, a następnie na usłudze polegającej na montażu wszystkich części w danym miejscu. Proces usługi to: przyjazd na miejsce do klienta, wykonanie pomiaru, przyjazd z towarem po dokonanym pomiarze, złożenie wszystkich elementów oraz montaż do fundamentu tarasu albo podłoża i do ściany nośnej i/lub stropu”. 4.  „Jeśli w ramach świadczenia Wnioskodawca dokonuje również serwisu, dodatkowo należy wskazać, na jakiej podstawie się on odbywa? Czy jest to usługa świadczona cyklicznie, czy wyłącznie na zlecenie klienta?” „Serwis występuje na zlecenie klienta (brak cyklicznych przeglądów), serwis jest jako oddzielna usługa, chyba, że jest to świadczenie w ramach gwarancji”. 5.  „Wskazanie, czy zdaniem Wnioskodawcy, usługa/i i/lub towar/y składające się na świadczenie kompleksowe są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie”. „Zdaniem Wnioskodawcy usługa i dostawa towaru składająca się na świadczenie kompleksowe są ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywną, jedną całość nabywaną nierozłącznie. Nabycie części oraz montaż pergoli ma charakter wspólny. Klient nabywając dane świadczenie ma świadomość, że przy jego nieruchomości pojawi się pergola oraz że w tym zakresie niezbędne będzie dokonanie odpowiedniej usługi, która to spowoduje. Pojawiają się tutaj dwa zdarzenia dostawa towarów (pojawienie się ze złożonych części pergoli) oraz świadczenie usług (montaż wszystkich części)”. 6.  „Wskazanie, na czym konkretnie polega (należy szczegółowo i precyzyjnie opisać) zależność między usługą/ami i/lub towarem/ami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku, powodująca, że usługa/i i/lub towar/y nie mogą być świadczone odrębnie”. „Świadczona usługa jak i dostawa towarów nie mogą być świadczeniami odrębnymi, gdyż składają się na jedno zdarzenie gospodarcze, którego rozłączenie nie byłoby uzasadnione ekonomicznie. Brak części pergoli uniemożliwia dokonanie odpowiedniego montażu (usługi). Wytworzenie pergoli, wymaga zarówno pojawienie się z danych części jednej całości w ustalonym przez klienta miejscu oraz montażu, który to zdaniem Wnioskodawcy, jako usługa ma charakter główny. Rozdzielenie tych czynności spowodowałoby, że Wnioskodawca musiałby fakturować za sprzedaż części pergoli, a potem za usługę montażu, co byłoby nieuzasadnione”. 7.  „Wskazanie, czy z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też odrębnie kilku poszczególnych składowych”. „Z punktu widzenia nabywcy jest on zainteresowany nabyciem pergoli, które mają zostać zamontowane (z części) u niego przy nieruchomości. Oznacza to, że zainteresowany jest jednym (złożonym świadczeniem), a nie odrębnie kilkoma poszczególnymi. Nabywca kupując dane świadczenie zakłada, iż: –    w wyznaczonym miejscu pojawi się pergola oraz –    określone osoby dokonają montażu części składających się na całość pergoli. Chodzi tu więc o celowy charakter tego świadczenia, polegający na końcowym pojawieniu się pergoli przyłączonych do nieruchomości nabywcy”. 8.  „Wskazanie, jak skalkulowane jest wynagrodzenie za wykonywane świadczenie. Czy cena obejmuje całość świadczenia”? „Cena obejmuje całe świadczenie, czyli zarówno nabycie części pergoli, pozostałych elementów, koszty pośrednie, usługę dotyczącą montażu oraz narzut zysku powodujący, że firma osiąga z danej transakcji dochód. Kalkulacja skupia się na tym, aby cena zwróciła wydatki oraz wygenerowała odpowiedni zysk”. 9.  „Wskazanie, jak kształtuje się wartość poszczególnych elementów świadczenia (w tym wartość dostarczanego towaru) w odniesieniu do całości świadczenia”. „Nabycie samych części dotyczących pergoli to ok. 60%-70% wartości danej transakcji. Narzut zysku wynosi ok. 10%, pozostałe elementy nabycia ok. 5%, zaś koszty pośrednie stanowią resztę. Sama usługa montażu nie podlega wycenie, wynika to z całokształtu transakcji. Wnioskodawca kupuje wszystkie elementy poniżej ceny sprzedaży, aby wygenerować z niej zysk. Tym samym można stwierdzić, że usługa montażu jest elementem zysku tzn. wartość wydatków podlega zwrotowi, a sama usługa powoduje wygenerowanie zysku”. 10.  „Wskazanie, co zdaniem Wnioskodawcy będzie elementem dominującym (głównym) w ramach opisanego świadczenia. Jakie okoliczności przesądzają o tym, że dany element świadczenia będzie miał charakter dominujący”? „Zdaniem Wnioskodawcy elementem dominującym (głównym) opisanego świadczenia będzie usługa polegająca na montażu pergoli. Przesądza to tym fakt, że części dotyczące pergoli są kupowane u danego producenta, a Wnioskodawca dostarczając je dokonuje ich montażu. Czynności jakie wykonuje Wnioskodawca skupiają się więc przede wszystkim na usłudze montażu elementów, a nie dostawy towarów, czyli pojawieniu się pergoli złożonych z części w danym miejscu (charakter uboczny)”. 11.  „Wskazanie, które z elementów składających się na świadczenie kompleksowe, zdaniem Wnioskodawcy, mają charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania świadczenia głównego”. „Zdaniem wnioskodawcy charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania świadczenia głównego w postaci montażu pergoli, ma dostawa towaru w postaci pojawienia się pergoli przy budynku klienta, w wyniku usługi montażu jej części. Według Wnioskodawcy fakt nabycia części pergoli oraz jej przetransportowanie na miejsce montażu nie może być świadczeniem głównym, jak i jej dostawa w miejscu usługi, nie może być świadczeniem głównym. Klient decydując się na nabycie pergoli zakłada, że pojawi się ona w określonym miejscu będącym jego nieruchomością. Nie zmienia to jednak faktu, że odpowiednie przymocowanie, jak i złożenie takich pergoli wymaga specjalistycznej wiedzy i tym samym to ten element jest kluczowy w powyższym świadczeniu, gdyż jest w pełni wykonywane przez Wnioskodawcę”. 12.  „Wskazanie, w jaki sposób elementy pomocnicze wchodzące w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku przyczyniają się (służą) do efektywniejszego/lepszego wykonania świadczenia (elementu) głównego”. „Dostawa towaru w postaci pojawienia się we danym miejscu złożonej pergoli jest niezbędnym elementem wykonania usługi w postaci jej montażu. Ma ona wręcz charakter wtórny. Pomocniczy charakter przejawia się w tym, że bez istnienia tych części, niemożliwe jest dokonanie ich odpowiedniego montażu. Tym samy charakter pomocniczy przyczynia się do istnienia całej usługi. W tym przypadku dostawa towaru nie wpływa na efektywniejsze/lepsze wykonanie świadczenia głównego, lecz uzależnia swoje istnienie od wykonania świadczenia głównego”. 13.  „Wskazanie, czy poszczególne wykonywane przez Wnioskodawcę czynności prowadzą do realizacji określonego celu. Jeśli tak, to należy wskazać ten cel”. „Poszczególne, wykonywane przez Wnioskodawcę czynności prowadzą do realizacji określonego celu, jakim jest wykonanie świadczenia na rzecz klienta. Jest nim dokonanie takiego zespołu czynności, aby w danym miejscu wyznaczonym przez klienta pojawiła się zamontowana przez klienta pergola”. 14.  „Wskazanie rodzaju pergoli objętej wnioskiem”. „Dostępne typy pergoli to: –    pergole (…) z napędem automatycznym; –    pergole (…) z napędem ręcznym; –    pergole (…) z napędem ręcznym; –    pergole (…) z napędem automatycznym; –    pergole (…); –    pergole (…); –    pergole (…)”. 15.  „Wskazanie parametrów technicznych pergoli, a w szczególności określenie rodzaju materiału, z którego są wykonane, wymiarów itp.” „Parametry techniczne pergoli zostały dołączone do tego pisma w ramach specyfikacji. Jest to ten sam dokument, który jest przedmiotem pytania nr 24 pkt b. Pergole są wykonywane z ekstrudowanego aluminium, tkanin, poliwęglanu oraz szkła. Wymiary są różne w zależności od danej potrzeby klienta”. 16.  „Wskazanie, jak prezentowana jest, skierowana do klientów, oferta dotycząca przedmiotowego świadczenia oraz w zakresie jakich elementów klient dokonuje wyboru”. „Oferta dotycząca przedmiotowego świadczenia skierowana jest do klientów na stronie internetowej, gdzie wprowadzony został konfigurator ułatwiający dostosowanie pergoli do potrzeb klienta. Elementy, które może wybrać klient to: szerokość, długość, wysokość, typ zadaszenia pergoli, kolor konstrukcji, kolor lameli, kolor tkaniny, barwienie szkła, barwienie poliwęglanu, zadaszenie (z drewna albo aluminium) oraz wybór dodatków np. rolety screen zip, boczne lamele (sunbreaker), szkło przesuwne bezramowe, oświetlenie Led, czujnik wiatru, czujnik deszczu, promiennik ciepła, centrala do inteligentnego domu”. 17.  „Wskazanie sposobu składania zamówienia u producenta pergoli wraz z wyszczególnieniem, jakie elementy podlegają zamówieniu”. „Na podstawie propozycji klienta, pomiaru i możliwości technicznych przygotowany zostaje arkusz zamówienia wraz z rysunkiem technicznym pergoli. Na tej podstawie producent wykonuje te części. Zamówieniu podlegają części do pergoli. Jest ich dużo m.in. słupy nośne, belki nośne, belki przeciw wieczne, prowadnice, lamele, rynny, silniki, tkanina, typ szkła, typ poliwęglanu”. 18.  „Wskazanie, czy Wnioskodawca udziela gwarancji na przedmiotowe świadczenia? Jeśli tak, jakie elementy ona obejmuje”? „Wnioskodawca udziela gwarancji na przedmiotowe świadczenie zgodnie z przepisami prawa tzn. 1 rok dla firm oraz 2 lata dla konsumenta. Obejmuje ona montaż oraz sam produkt – przy czym na produkt Wnioskodawca posiada gwarancję u producenta”. 19.  „Wskazanie, w jaki sposób demontaż pergoli uszkadza elewację/ściany budynku”. „Demontaż pergoli uszkadza warstwę elewacji poprzez pozostawienie otworów w ścianie np. stropie. Oznacza to, że niezbędne są do wykonania dodatkowe czynności tak aby budynek mógł wrócić do stanu sprzed zamontowania pergoli”. 20.  „Wskazanie, czy demontaż pergoli powoduje jej zniszczenie i czy nadaje się ona do powtórnego montażu”. „Demontaż pergoli powoduje jej zniszczenie. Po demontażu pergola nie nadaje się do sprzedaży, wymagane jest ponowne lakierowanie, a elementy mocujące trzeba wykonać na nowo”. 21.  „Wskazanie, gdzie będzie wykonywane świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku – w budynku mieszkalnym jednorodzinnym czy w lokalu mieszkalnym? (należy wybrać jeden wariant), wraz ze wskazaniem całkowitej powierzchni użytkowej, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.). Dodatkowo należy wskazać”: „Świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem wniosku, będzie wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. (…)” a)  „czy powierzchnie budynku (również tego, w którym znajduje się lokal mieszkalny) przeznaczone na cele mieszkalne obejmują co najmniej połowę powierzchni użytkowej określonej według metodologii PKOB”; „(…) tak, powierzchnia budynku przeznaczona na cele mieszkalne obejmuje co najmniej połowę powierzchni użytkowej określonej według metodologii PKOB. Natomiast, odnosząc się do lokali mieszkalnych tutaj w odpowiedzi na pytanie 21 Wnioskodawca na prośbę organu podatkowego uściślił, że wniosek odnosi się do budynków mieszkalnych jednorodzinnych tym samy zakres pytania dotyczących lokali mieszkalnych staje się bezprzedmiotowy”. b)  „czy budynek jest przeznaczony do stałego czy okresowego zamieszkania”; „Wnioskodawca dokonując świadczenia kompleksowego nie otrzymuje informacji od swojego klienta czy jego budynek jest przeznaczony do stałego czy okresowego zamieszkania. Wykonuje on świadczenie oparte na montażu, tym samym jego klienci nie udzielają mu odpowiedzi na takie pytanie wchodzące w zakres ich życia prywatnego (…)”. c)  „czy wskazany budynek spełnia kryteria zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych”; „Ponownie Wnioskodawca pragnie wskazać, że dokonując świadczenia kompleksowego montażu nie otrzymuje informacji od swojego klienta, czy jego budynek jest przeznaczony do zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych. (...) Tutaj jednak zdaniem Wnioskodawcy, skoro budynki, w których wykonuje usługi, są budynkami jednorodzinnymi mieszkalnymi może on przypuszczać, że spełniają kryteria zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkaniowych”. d)  „czy wskazany budynek jest objęty społecznym programem mieszkaniowym”; „Przedmiotem WIS-u jest świadczenie kompleksowe, które jest wykonywane powtarzalnie, nie zaś jedna pojedyncza usługa. Wnioskodawcy chodzi tu o fakt, że świadczenie kompleksowe (jego zdaniem usługa montażu) dokonywane są powtarzalnie i elementem zmienny tego świadczenia jest pergola i budynek na którym jest wykonywana. Odpowiadając jednak na pytanie budynki, na których wykonywane jest świadczenie wskazane we wniosku są objęte społecznym programem mieszkaniowym”. e)  „jeśli świadczenie kompleksowe jest wykonywane w lokalu mieszkalnym”, to czy spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), tj. czy posiada stosowne zaświadczenie wydane przez starostę (art. 2 ust. 3 ww. ustawy) potwierdzające, że określony lokal stanowi lokal mieszkalny”? „(…) świadczenie kompleksowe dotyczące wniosku nie obejmuje już swoim zakresem lokali mieszkalnych, a w konsekwencji pytanie te staje się bezprzedmiotowe”. 22.  „Wskazanie, jaka jest klasyfikacja jednego konkretnego budynku, którego dotyczy wniosek lub budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny, w którym wykonywane jest świadczenie kompleksowe mające być przedmiotem analizy, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych. Należy wskazać klasę PKOB jednego budynku – symbol PKOB czterocyfrowy”. „(…) przedmiotem wniosku jest usługa wykonywana powtarzalnie nie jedna konkretna. Jest ona świadczona na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych. Jego symbol PKOB czterocyfrowy to Sekcja 1 dział 11 grupa 111 klasa 1110, czyli jak już zostało wcześniej wskazane budynki mieszkalne jednorodzinne”. 23.  „Jeżeli Wnioskodawca oczekuje klasyfikacji na potrzeby stosowania art. 41 ust. 12 ustawy, proszę wskazać w ramach jakiej czynności, tj. budowy, remontu, modernizacji, przebudowy? Należy wskazać jedną kategorię prac, której dotyczy wniosek”. „Tak, Wnioskodawca oczekuje klasyfikacji na potrzeby stosowania art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Świadczenie jakie on wykonuje mieści się w kilku czynnościach wymienionych w tym przepisie, jednakże najbardziej mu do modernizacji. Wynika to drogą eliminacji z tego, że dzięki temu świadczeniu pojawia się w danym miejscu przy budynku pergoli. Nie jest to więc budowa nowej nieruchomości. Nie jest to także remont, gdyż nie powoduje to zmiany danych elementów składowych, a dodaniem nowego obiektu przyłączonego do nieruchomości. Trudno też mówić tutaj o przebudowie”. 24.  „Przedłożenie (uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem): a)  przykładowej kopii lub wzoru umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcą na wykonanie świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem złożonego wniosku, a w przypadku oświadczenia, że umowa w formie pisemnej nie została zawarta – innego dokumentu (np. zlecenia, zamówienia, protokołu, itp.), a także wskazania ustnych ustaleń, z których wynikają okoliczności towarzyszące wykonaniu usługi; Ww. dokumenty należy przesłać wraz z wszystkimi załącznikami”. „Umowy dotyczące wniosku nie są zawierane w formie pisemnej, dlatego też Wnioskodawca dołącza fakturę pro forma, fakturę zaliczkową będące elementami składowymi danej transakcji, a także maila dotyczącego samej transakcji. Ustne ustalenia, z których wynikają okoliczności towarzyszące wykonaniu usługi to: przyjęcie zamówienia do realizacji, ustalenie terminu realizacji, cena i termin zapłaty oraz wysyłka specyfikacji towaru (dołączone do wniosku). Wszystko to potwierdzane jest fakturą pro forma (także dołączona do wniosku). Następnie Wnioskodawca w ustalonym terminie przyjeżdża na miejsce i wykonuje dane świadczenie. W międzyczasie w zależności od danej sytuacji wystawiana jest faktura końcowa, a także faktura zaliczkowa. Potwierdzeniem wykonania danych usług są także zdjęcia, które zostały wcześniej dołączone do wniosku”. b)  „karty technologicznej/specyfikacji towaru, innych dokumentów/dowodów dotyczących towaru np. atesty, certyfikaty, itp., z których wynikają wszelkie dane i parametry charakterystyczne dla pergoli”. „Dokument – specyfikacja – zostaje dołączony do wniosku. Przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe, które zdaniem Wnioskodawcy jest usługą montażu. Montaż odbywa się w ramach różnych pergoli, które wybiera klient, dlatego też Wnioskodawca przesyła przykładową specyfikację”. Pismem z dnia 23 maja 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2032.2 Organ ponownie wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 24 maja 2023 r., co potwierdza data wskazana w zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wnioskodawca odpowiadając na ww. wezwanie – pismem z dnia 24 maja 2023 r. (data wpływu 6 czerwca 2023 r.) przekazał następujące informacje: 1.  „Wskazanie jednego rodzaju pergoli wchodzącej w skład przedmiotowego świadczenia kompleksowego”. „(…) Wnioskodawca zawęża zakres wniosku jedynie do pergoli (…) z napędem automatycznym”. 2.  „Wskazanie, czy transport pergoli jest jednym z elementów przedmiotowego świadczenia kompleksowego”. „Tak, transport pergoli jest jednym z elementów przedmiotowego świadczenia kompleksowego”. 3.  „Jednoznaczne wskazanie: a)  elementów polegających zamówieniu u producenta pergoli”; „(…) zamówieniu podlegają części do pergoli – słupy nośne, belki nośne, belki przeciw wieczne, prowadnice, lamele, rynny, silniki, tkanina”. b)  „w jaki sposób demontaż pergoli uszkadza elewację/ścianę budynku”; „Demontaż pergoli uszkadza warstwę elewacji poprzez pozostawienie otworów w ścianie – stropie. Oznacza to, że niezbędne są do wykonania dodatkowe czynności tak aby budynek mógł wrócić do stanu sprzed zamontowania pergoli”. c)  „sposobu połączenia pergoli z budynkiem”. „(…) Proces usługi to: przyjazd na miejsce do klienta, wykonywanie pomiaru, przyjazd z towarem po dokonanym pomiarze złożenie wszystkich elementów oraz montażu do fundamentu tarasu, podłoża i do ściany nośnej i/lub stropu. Kwestia wystąpienia montażu do stropu zależy od rodzaju nieruchomości, na której świadczona jest usługa”. 4.  „Wskazanie, jak kształtuje się wartość poszczególnych elementów świadczenia (w tym wartość dostarczanego towaru) w odniesieniu do całości świadczenia”. „Wnioskodawca pragnie wskazać, że nie dzieli wynagrodzenia otrzymywanego za świadczenie kompleksowe względem elementów chodzących w jego zakres. Celem dokonania wszystkich czynności jest uzyskanie zysku z danej transakcji. Wnioskodawca nabywa elementy, wlicza do tego transport, musi uwzględnić czynniki zewnętrzne, a także koszty pracowników i w ten sposób ustala cenę powodującą, że z danej transakcji uzyska zysk. Już sam fakt, że transport może odbyć się na drugi koniec Polski albo być dokonany kilka kilometrów od miejsca siedziby może wystarczająco zróżnicować te elementy. (…). Jeżeli założyć, że ww. świadczenie ma zostać podzielone na pojedyncze elementy i wycenione odrębnie w przypadku pergoli (…) automatycznych wartość transportu podlega zwrotowi, samo nabycie pergoli, a w konsekwencji jej dostawa wynosi 90%, zaś wartość usługi montażu to 10% transakcji, które realnie stanowi zysk. Z tej kwoty pokrywane są jeszcze koszty pośrednie chociażby zatrudnienie pracowników, co powoduje, że realny zysk zmniejsza się z 10% do 5%. (…)”. 5.  „Wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym będzie wykonywane świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (…)”. „(…) Odnosząc się natomiast do powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych jednorodzinnych kwestia ta zależy od konkretnego budynku. Wnioskodawca skonkretyzował, że chodzi o budynki mieszkalne jednorodzinne, czyli takie, których powierzchnia użytkowa w co najmniej połowie jest wykorzystywana do celów mieszkalnych (…)”. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.3.GB Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 12 czerwca 2023 r. Wnioskodawca korzystając z przysługującego prawa, pismem z dnia 14 czerwca 2023 r. (data wpływu 19 czerwca 2023 r.) przedstawił stanowisko co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. W piśmie tym wskazał: „(…) Wnioskodawca pragnie wskazać, że świadczy on usługi sprzedaży, dostawy, transportu i montażu pergoli (…) z napędem automatycznym. Wnioskodawca przyjeżdża na miejsce świadczenia usługi, dokonuje pomiaru, następnie montuje pergole do fundamentu tarasu, podłoża i do ściany nośnej i/lub stropu. Montaż odbywa się na uchwytach do słupów, przez które łączy się ze ścianą. Co istotne, montaż pergoli na stałe łączy ją z budynkiem – demontaż pergoli uszkadza warstwę elewacji poprzez pozostawienie otworów w ścianie – stropie”. Ponadto w piśmie tym, Wnioskodawca przedstawił uzasadnienie Swojego stanowiska w zakresie klasyfikacji przedmiotu wniosku i stawki VAT, powołując przepisy ustawy. W ramach wiążącej informacji stawkowej z dnia 20 czerwca 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB określono dla usługi (świadczenia kompleksowego) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym klasyfikację do działu 43 PKWiU 2015 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzja została doręczona – zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – w dniu 20 czerwca 2023 r. Wnioskodawca, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z dnia 23 czerwca 2023 r. (data nadania za pośrednictwem operatora pocztowego – 23 czerwca 2023 r.), złożył odwołanie od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2023 r. nr 0110-KSI2-2.441.34.2023.1.KTG Organ odwoławczy wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie zostało doręczone w dniu 8 sierpnia 2023 r. Wnioskodawca pismem z dnia 8 sierpnia 2023 r. (data wpływu 14 sierpnia 2023 r.) skorzystał z przysługującego prawa, oświadczając: „(…) (zwany dalej: Wnioskodawcą) spełnia przesłanki uprawniające do skorzystania z preferencyjnej stawki podatku, w wysokości 8%, wynikające z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Wspólnicy spółki cywilnej świadczą usługi kompleksowe dostawy, transportu oraz montażu pergoli (…) z napędem automatycznym. Świadczenie składa się z czynności głównej oraz pomocniczych, które opodatkowane są jedną stawką podatku VAT, właściwą dla świadczenia głównego. Samą usługę kompleksową można nabyć tylko i wyłącznie jako całość, bez możliwości nabycia poszczególnych czynności, a cena należna określona jest jedną kwotą. Jak wynika z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, koniecznym jest, aby zakres wykonywanych czynności obejmował dostawę, budowę, remont, modernizację, termomodernizację lub przebudowę budynków lub ich części. Odnosząc się do obszernego uzasadnienia w odwołaniu od decyzji, usługi świadczone przez Wnioskodawcę kwalifikują się jako unowocześnienie oraz usprawnienie budynku. Poprzez montaż pergoli znacznie podnosi się standard całego obiekt oraz jego funkcjonalność, co oznacza, iż nastąpiło jego ulepszenie i może mieć to wpływ na realny wzrost jego wartości. Pergole chronią również przed przegrzaniem obiektu, co wspomaga ograniczenie energii w okresie letnim, na utrzymanie niskiej temperatury. Niezaprzeczalnym jest fakt, że po dokonaniu instalacji pergoli staje się ona trwale zespojona z budynkiem, również dlatego, że wykonywana jest na podstawie konkretnych wymiarów danego obiektu i wykonania części na zamówienie. Nie można więc jej zespolić z innym lokalem po ewentualnym demontażu. W wyniku takiego działania doszłoby również do znacznego uszkodzenia elewacji budynku wraz z izolacją termiczną, samo przywrócenie stanu poprzedniego narażałoby na konieczność poniesienia dodatkowych nakładów, a lokal mógłby utracić walory estetyczne. Błędne jest więc stanowisko Organu, które uznaje, że instalacja pergoli nie spełnia cechy trwałości, mimo, że jest w sposób stały połączona z budynkiem i staje się jego częścią. W ramach potwierdzenia Wnioskodawca kolejny raz przytacza opis instalacji: Pergole występują w wielu wariantach i mogą być montowane wolnostojąco tj. na 4 słupach lub więcej, na tarasie budynku do wcześniej przygotowanego podłoża, którym jest np. płyta fundamentowa lub stropy betonowe. Montaż odbywa się poprzez zakotwienie słupów do stóp betonowych, poprzez wklejenie pręta gwintowanego z użyciem kotwy chemicznej przez markę montażową słupa do stopy betonowej pod słupem. Są one kotwione do ściany budynku, nierozłącznie z nim się łącząc. Każda z pergoli przy ścianie ma montowaną obróbkę blacharską, połączoną z pergolą i ze ścianą poprzez wcięcie jej do elewacji. Pergole mogą być montowane również przyściennie, czyli strop budynku jest nieodłącznym elementem koniecznym do montażu, aby pergola była w stanie spełniać swoją funkcję i bezpiecznie stać na dwóch lub więcej słupach. Na podstawie powyższych rozważań, można stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo zastosować do świadczonych przez siebie usług kompleksowych - dostawy, transportu oraz montażu pergoli (…) z napędem automatycznym, stawkę 8% VAT ponieważ spełnia wymogi, które reguluje art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, co zostało również w sposób wyczerpujący uargumentowane w odwołaniu od decyzji Organu”. W dniu 15 września 2023 r. Organ odwoławczy wydał decyzję nr 0110-KSI2-2.441.34.2023.2.KTG, którą utrzymał w całości decyzję Organu pierwszej instancji. Decyzja została doręczona 15 września 2023 r. Wnioskodawca nie wniósł skargi na powyższą decyzję. W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość w wyniku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Postanowieniem z dnia 16 września 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.1.BKD Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 20 czerwca 2023 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB. Pismo zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 24 września 2024 r., co potwierdza Zwrotne Potwierdzenie Odbioru. Powyższe zostało podyktowane powzięciem przez Organ uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 20 czerwca 2023 r., albowiem pojawiły się wątpliwości po stronie Organu dotyczące prawidłowości zawartego w WIS rozstrzygnięcia oraz wskazanej stawki podatku od towarów i usług. W postanowieniu z dnia 16 września 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.1.BKD Organ poinformował Wnioskodawcę, iż wszelką korespondencję dotyczącą niniejszej sprawy należy składać i odbierać za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy. W tym celu wymagane jest, aby Wnioskodawca posiadał konto w e-Urzędzie Skarbowym, o którym mowa w art. 42b ust. 1a ustawy, jako użytkownik konta lub wyznaczył użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym oraz wyraził zgodę na doręczanie pism na to konto. Wnioskodawca nie dopełnił jednak tego obowiązku. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.3.BKD Organ zawiadomił Wnioskodawcę, że postępowanie wszczęte z urzędu nie zostanie załatwione w terminie wynikającym z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 31 stycznia 2025 r. Pismo zostało doręczone – na podstawie Zwrotnego Potwierdzenia Odbioru – w dniu 21 listopada 2024 r. W związku z brakiem posiadania przez Wnioskodawcę konta w e-Urzędzie Skarbowym, powołując się na treść art. 157a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, organ podatkowy, przed którym toczy się postępowanie podatkowe, może zwrócić się o dokonanie określonej czynności związanej z prowadzonym postępowaniem do innego organu podatkowego, jeżeli przyczyni się to do skrócenia czasu trwania lub obniżenia kosztów postępowania albo postępowanie prowadzone jest na podstawie art. 119g zwrócił się z prośbą o udzielenie pomocy prawnej do Naczelnika Urzędu Skarbowego (…), pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.4.BKD Organ zwrócił się z prośbą do Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) o udzielenie pomocy prawnej przez: –    wezwanie Spółki do udzielenia informacji dotyczących świadczonej usługi (świadczenia kompleksowego) – opisanej we wniosku z dnia 22 lutego 2023 r. (data wpływu 27 lutego 2023 r.), uzupełnionego pismami z dnia 3 kwietnia 2023 r. (data wpływu 6 kwietnia 2023 r.) oraz 24 maja 2023 r. (data wpływu 6 czerwca 2023 r.), oraz –    przedłożenie dokumentów umożliwiających określenie właściwej stawki podatku od towarów i usług. Organ w piśmie tym wyjaśnił, że zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, pisma w sprawie WIS składa się i doręcza wyłącznie za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym, z zastrzeżeniem art. 35e ust. 9 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615, z późn. zm.). Powołany przepis powoduje, że wszelką korespondencję dotyczącą postępowań dotyczących WIS należy składać i odbierać za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy. W tym celu wymagane jest, aby Wnioskodawca posiadał konto w e- urzędzie Skarbowym, o którym mowa w art. 42b ust. 1a ustawy, jako użytkownik konta lub wyznaczyła użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym oraz wyraziła zgodę na doręczanie pism na to konto. Wnioskodawca mimo podjętych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej czynności mających na celu utworzenie przez Niego konta w e-Urzędzie Skarbowym oraz wyrażenie zgody na korespondencję za pośrednictwem tego kanału komunikacji, nie wykonał powyższych czynności. Tym samym Organ został pozbawiony możliwości prowadzenia postępowania za pośrednictwem kanału komunikacji wymaganego przez ustawodawcę dla spraw dotyczących WIS. Organ w ramach pomocy prawnej poprosił o: I.       Wezwanie Wnioskodawcy celem udzielenia odpowiedzi na poniższe pytania: 1.  Sprecyzowanie świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem wniosku o wydanie WIS, tj. w odniesieniu do jednej, konkretnej pergoli: a)  czy w wyniku zamontowania pergoli zmianie ulegną parametry użytkowe oraz techniczne budynku, jeśli tak należy wskazać jakie konkretnie? b)  czy zamontowanie pergoli wpływa na funkcję przeciwsłoneczną oraz wskazanie, czy w wyniku montażu przedmiotowej pergoli zmianie ulegnie współczynnik energii przenikającej do wnętrza budynku (współczynnik GTOT), jeśli tak należy wskazać w jaki sposób. 2.  Wskazanie jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane są czynności będące przedmiotem wniosku, wraz ze wskazaniem jego adresu. 3.  Wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane jest świadczenie, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia, z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni – na poszczególnych kondygnacjach. II.     Przedłożenie dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek w którym wykonywane jest świadczenie stanowi obiekt budowlany zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy, poprzez: a)  przesłanie (uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem kopii): –    wypisu z kartoteki budynków lub projektu architektoniczno-budowlanego budynku i kompletnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna; –    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy; lub –    innych dokumentów umożliwiających stwierdzenie, że świadczenie realizowane jest w budynku zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (np. umowa dotycząca przedmiotu wniosku, zamówienie, faktura lub inny dokument, który pozwoli na weryfikację charakteru budynku). Ww. dokumenty należy przesłać wraz z wszystkimi załącznikami. Organ wskazał ponadto, że przesłane informacje oraz dokumenty powinny odpowiadać informacjom przedstawionym na wcześniejszych etapach wniosku oraz umożliwiać weryfikację spełnienia wszystkich przesłanek uprawniających do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług. Powyższe pismo w sprawie udzielenia pomocy prawnej zostało doręczone w dniu 7 stycznia 2025 r. W dniu 21 stycznia 2025 r. do Organu wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) z dnia 20 stycznia 2025 r. będące odpowiedzią na pismo Organu z dnia 7 stycznia 2025 r. w sprawie pomocy prawnej. W załączeniu do pisma, Naczelnik Urzędu Skarbowego (…) przesłał pismo złożone do Urzędu przez (…) jako odpowiedź na wezwanie z dnia 10 stycznia 2025 r. Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie wysłane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…) do przedłożenia dokumentów i udzielenia odpowiedz wskazał: „Oświadczamy, że (…), nigdy nie dokonała sprzedaży z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 8% na produkty opisane we wniosku do Krajowej Informacji Skarbowej. Powodem niewykonania żadnej sprzedaży z zastosowaniem tej stawki, jest odrzucenie argumentacji przedstawionej przez naszą spółkę w tych sprawach przez Dyrektora KIS, co uniemożliwiło zastosowanie innej stawki niż 23%. W związku z powyższym, nie jesteśmy w stanie udzielić odpowiedzi na żadne z pytań szczegółowych, zadanych w korespondencji od Urzędu Skarbowego (…), ponieważ odnoszą się do produktów/montaży, które nigdy się nie odbyły. Spółka nie jest zainteresowana wydaniem WIS-u”. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.5.BKD Organ zawiadomił Wnioskodawcę, że postępowanie wszczęte z urzędu nie zostanie załatwione w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 15 listopada 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.3.BKD i wyznaczył nowy termin jego załatwienia do dnia 28 lutego 2025 r. Pismo zostało doręczone – na podstawie Zwrotnego Potwierdzenia Doręczenia – w dniu 25 lutego 2025 r. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.6.BKD Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 20 lutego 2025 r., co potwierdza Zwrotne Potwierdzenie Doręczenia. Wnioskodawca nie skorzystał z przysługującego prawa, nie wniesiono nowych dowodów w sprawie, nie złożono dodatkowych wyjaśnień i uwag. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 20 czerwca 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje. 1.  Identyfikacja świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług Instytucja wiążącej informacji stawkowej – o którą Wnioskodawca wystąpił wnioskiem z dnia 22 lutego 2023 r. – uregulowana została w rozdziale 1a „Wiążąca informacja stawkowa” ustawy. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Stosownie do art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1)  towar albo usługa, albo 2)  towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Powołana wyżej jednostka redakcyjna wskazuje, że przedmiotem żądania wnioskodawcy – w ramach wiążącej informacji stawkowej – może być wyłącznie towar, usługa lub świadczenie złożone. Decyzja, zgodnie z art. 42a ustawy, wydawana jest bowiem na potrzeby opodatkowania dostawy, importu, wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru oraz świadczenia usługi. Zauważyć trzeba, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – otrzymując wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej – nie dokonuje automatycznej akceptacji stanowiska wnioskodawcy w zakresie identyfikacji przedmiotu wniosku jako świadczenia kompleksowego. W rolę Organu wpisuje się samodzielna analiza charakteru świadczenia jako świadczenia złożonego, czego Organ dokona poniżej. We wniosku z dnia 22 lutego 2023 r., Wnioskodawca poprzez zaznaczenie kwadratu nr 3 w pozycji 52 „Przedmiot wniosku” formularza WIS-W określił, że przedmiotem klasyfikacji są towar/y i/lub usługa/i, które w Jego ocenie razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Natomiast w pozycji 53 „Liczba towarów lub usług, których dotyczy wniosek” Wnioskodawca wskazał liczbę 2. Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, Wnioskodawca w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku przyjeżdża na miejsce świadczenia usługi, dokonuje pomiaru, nabywa części pergoli oraz dodatkowe elementy, przywozi towar na miejsce i montuje pergole do fundamentu tarasu, podłoża i do ściany nośnej i/lub stropu. Montaż odbywa się na uchwytach do słupów, przez które łączy się ze ścianą. W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem wniosku jest w rezultacie świadczenie kompleksowe, które składa się zwłaszcza z dwóch czynności, dostawy i montażu. Regulacje prawa unijnego oraz przepisy prawa krajowego, w tym także ustawy, nie zawierają definicji pojęcia „świadczenia kompleksowego”. Bezcelowe jest również poszukiwanie w tych przepisach definicji, czy wyjaśnień, które stanowiłyby pomoc w identyfikacji warunków, których występowanie pozwoliłoby rozpoznać takie świadczenie. Koncepcja świadczeń złożonych została bowiem wypracowana w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z poszczególnymi orzeczeniami, przyjmuje się, że ze świadczeniem kompleksowym mamy do czynienia, gdy świadczenie jest rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności, świadczeń. Świadczenie złożone bardzo wyraźnie wskazuje na pewną kompleksowość i współzależność wielu czynności, które wykonywane w sposób skoordynowany mają doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu. Świadczenie można identyfikować jako złożone, gdy istnieje ścisły związek funkcjonalny pomiędzy jego poszczególnymi elementami. Świadczenie kompleksowe – jak sama nazwa sugeruje – charakteryzuje się pewnym kompleksem czynności, ich złożonością. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kilka czynności, kilka towarów i/lub usług, które stanowią pewną całość, wykazują się związkiem ekonomicznym. Wszystkie zadania podejmowane w ramach świadczenia złożonego są niezbędne w celu osiągnięcia celu świadczenia oraz zaspokojenia potrzeb jego odbiorcy, konsumenta. Odrębna realizacja czynności składających się na świadczenie byłaby nieefektywna bądź nawet niemożliwa. Jednocześnie nie można jednak tracić z pola widzenia generalnej zasady niezależności i odrębności każdego świadczenia, na gruncie systemu podatku od towarów i usług. W świetle całości dotychczasowego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej istnieje bardzo niewiele wyjątków, w przypadku których można odstąpić od tej zasady. Termin świadczenia kompleksowego, jego istotę i cechy doskonale zobrazowano w opinii Rzecznik Generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. w sprawie C-581/19, Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, która zawiera swoiste podsumowanie dotychczasowego dorobku orzeczniczego, posiada wymierny walor dla oceny kompleksowości świadczeń. W punkcie 16 zwrócono uwagę, że „(…) każde świadczenie należy co do zasady uznawać za odrębne i niezależne dla celów opodatkowania VAT (…)”. Natomiast w ramach punktu 18 podkreślone zostało, że „(…) co do zasady każde pojedyncze świadczenie należy poddać odrębnej ocenie dla celów VAT. Dotyczy to nawet sytuacji, w których między kilkoma świadczeniami istnieje określony związek, ponieważ służą jednolitemu celowi gospodarczemu (…)”. „Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT (…). Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji” (punkt 20). „Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium jest w tym przypadku powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Ustanawiając kryterium „przeciętnego konsumenta”, Trybunał posługuje się typizacją, którą stosuje również w innych obszarach prawa (…)” (punkt 23). „Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów (…). W przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie” (punkt 25). „Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta w przypadku jednego świadczenia złożonego jego poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu świadczeniu sui generis. Ocenie podlega wówczas wyłącznie to jedno pojedyncze świadczenie w całości. Waga poszczególnych elementów świadczenia słusznie nie ma tu znaczenia” (punkt 27). „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (…). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (…)” (punkt 30). „Kolejne odstępstwo od zasady niezależności każdego świadczenia jest konieczne, kiedy dane świadczenie stanowi jedynie niesamodzielne świadczenie o charakterze pomocniczym wobec świadczenia głównego (…). Świadczenie należy uważać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy (…). Świadczenie pomocnicze ma w porównaniu ze świadczeniem głównym jedynie drugorzędne znaczenie, w związku z czym jest „traktowane dla celów podatkowych tak samo, jak świadczenie główne” (…). Oznacza to, że świadczenie pomocnicze musi być traktowane do celów VAT w taki sam sposób, jak świadczenie główne” (punkt 34). Ocena świadczenia jako kompleksowego, złożonego wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności każdej czynności, na gruncie podatku od towarów i usług, oraz jednocześnie zasady braku stosowania sztucznego podziału wobec elementów, które wykazują nierozerwalny związek oraz zmierzają do osiągnięcia jednego celu. Identyfikacja świadczenia jako złożonego musi zostać poprzedzona każdorazowo analizą samych elementów danego świadczenia, jak i związku jaki między nimi zachodzi. Przez pryzmat powyższych uwag należy – dla oceny czy w sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – przeanalizować poszczególne czynności składające się na świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę. Jak wynika z opisu sprawy, w ramach przedmiotowego świadczenia, Wnioskodawca przyjeżdża na miejsce do klienta i wykonuje pomiar. Na podstawie propozycji klienta, dokonanego pomiaru i możliwości technicznych przygotowany zostaje arkusz zamówienia wraz z rysunkiem technicznym pergoli. Na tej podstawie producent wykonuje te części. Następnie Wnioskodawca przyjeżdża z towarem na miejsce montażu gdzie składa wszystkie elementy i montuje do fundamentu tarasu, podłoża i do ściany nośnej i/lub stropu. W ocenie Organu, czynności realizowane przez Wnioskodawcę, składające się na przedmiot wniosku z dnia 22 lutego 2023 r., wykazują wzajemne powiązanie zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i ekonomicznym. Wszystkie wymienione powyżej czynności w tym dostawa, transport oraz montaż tej pergoli zmierzają do osiągnięcia jednego celu i zaspokojenia potrzeby klienta. Ewentualne rozdzielenie dostawy oraz montażu pergoli nosiłoby znamiona działania sztucznego. Klient nie jest bowiem zainteresowany realizacją wyłącznie części świadczenia, przykładowo dostawy pergoli bez jej montażu, z uwagi na brak niezależnego interesu wobec poszczególnych czynności. Dostawa pergoli nie może odbyć się bez montażu, pergola byłoby w takim przypadku bezużyteczna. Natomiast sama usługa montażu bez dostawy pergoli utraciłaby swój zasadniczy sens, cel. Istotne jest, że wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę objęte są jednym zleceniem klienta, a wynagrodzenie za świadczenie kalkulowane jest jako całość. Innymi słowy, żadna z czynności, która wchodzi w zakres przedmiotowy świadczenia nie jest realizowana bez drugiej, innej. Na cały zakres wykonywanych prac wystawiany jest jeden dowód zakupu – faktura. W przekonaniu Organu, wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają kryterium wzajemnego powiązania w takim stopniu, że tworzą świadczenie złożone. Żadna z czynności wchodzących w skład świadczenia nie ma niezależnego, odrębnego charakteru. Co istotne, jak wynika z opis sprawy, samą usługę kompleksową można nabyć tylko i wyłącznie jako całość, bez możliwości nabycia poszczególnych czynności, a cena należna określona jest jedną kwotą. Przedmiotem wniosku jest w rezultacie świadczenie kompleksowe. W celu prawidłowego dokonania klasyfikacji oraz określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia kompleksowego, należy również wyznaczyć, która z czynności wykonywanych w ramach tego świadczenia stanowi jego element główny. Podejmując próbę wyznaczenia elementu dominującego świadczenia pod uwagę należy wziąć punkt widzenia przeciętnego klienta, przewidywalność kwalifikacji transakcji złożonej dla przedsiębiorców, koszt poszczególnych elementów w relacji do całkowitego kosztu transakcji, wagę ilościową oraz jakościową poszczególnych świadczeń, zasadniczy cel świadczenia. Rozważeniu poddać należy również, co w danym świadczeniu ma większe znaczenie, który element tego świadczenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2502/21). Jednocześnie nie można zapominać, że sama niezbędność bądź użyteczność danego elementu świadczenia lub jego wartość, cena, nie stanowi okoliczności przesądzającej w ww. kwestii. Konieczne jest także poświęcenie uwagi takim zależnościom jak większe lub mniejsze znaczenie pracy w stosunku do znaczenia materiału, sposób wykonania czynności, w tym czas ich realizacji (por. opinia Rzecznika Generalnego Paola Mengozziego z dnia 12 września 2012 r. w sprawie C-395/11, BLV Wohn- und Gewerbebau GmbH przeciwko Finanzamt Lüdenscheid, ECLI:EU:C:2012:564). Niezwykle istotnych wskazówek w powyższej materii dostarcza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 w ramach, której udzielono odpowiedzi na pytanie czy świadczenie kompleksowe polegające na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy traktować jako usługę modernizacji czy też jako dostawę towarów. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale określił, że „(…) jeśli czynności te polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową to mają one charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części”. Równocześnie w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. dano wyraz temu, że „wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią”. Na podstawie przytoczonych fragmentów można wyprowadzić wniosek, że Naczelny Sąd Administracyjny, przy kwalifikacji świadczenia jako usługi bądź dostawy towaru, zwrócił uwagę na takie cechy jak czynność zaprojektowania oraz dopasowania, montaż komponentów, które wykonane zostały „na wymiar” oraz do konkretnego obiektu, jak również brak funkcjonowania komponentów w obrocie gospodarczym. Zestawiając realia w jakich dochodzi do dostawy i montażu pergoli (…) z napędem automatycznym z rozważaniami poczynionymi w zakresie determinantów świadczenia głównego, należy zająć stanowisko, że rolę świadczenia dominującego w przedmiotowej sprawie przyjmuje usługa montażu pergoli, zaś pozostałe czynności w tym dostawa czy transport mają jedynie charakter pomocniczy. Zdaniem Organu, patrząc z pespektywy przeciętnego klienta największe znaczenie będzie miał montaż pergoli, to ten element stanowi główny cel całego świadczenia. Wszystkie czynności jakich podejmuje się Wnioskodawca, począwszy od samego kontaktu z klientem, dokonaniu pomiarów, wykonaniu rysunku technicznego, aż do zamontowania pergoli, zmierzają do zaspokojenia potrzeby klienta jaką jest właściwe oraz trwałe jej zamontowanie. Kluczowa dla rozpoznania elementu głównego świadczenia jest okoliczność, że Wnioskodawca nie dostarcza klientowi gotowego towaru, a wyłącznie poszczególne elementy, w tym m.in. słupy nośne, belki nośne, belki przeciw wietrzne, prowadnice, lamele, rynny, silniki,. Pergola jako rozwiązanie do codziennego użytku powstanie dopiero na nieruchomości klienta, po przeprowadzeniu procesu montażu. Stosownie do uchwały z dnia 24 czerwca 2013 r., Wnioskodawca dostarcza do klienta komponenty, które nie funkcjonują w sposób samodzielny w obrocie gospodarczym. Wnioskodawca trudni się także dokonaniem pomiarów u Klienta, a następnie na tej podstawie i propozycji klienta oraz możliwości technicznych przygotowuje arkusz zamówienia wraz z rysunkiem technicznym pergoli, na podstawie którego, producent wykonuje te części. Zatem czynności te odpowiadają cechom świadczenia głównego w postaci usługi, wymienionym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego. W świadczeniu jakie oferuje Wnioskodawca przeważają zatem elementy usługowe, praca wykonywana przez Wnioskodawcę, polegająca na montażu pergoli (…) z napędem automatycznym. Za powyższym stanowiskiem przemawia także obszerny proces montażu pergoli, jaki został przedstawiony w opisie sprawy. Czynności składające się na montaż przedmiotowej pergoli nie stanowią czynności prostych, standardowych, lecz zadania praco- i czasochłonne, wymagające specjalnej wiedzy, umiejętności i doświadczenia, którymi to w znacznej mierze będzie zainteresowany klient. Zasadą jest, że świadczenia pomocnicze pod względem klasyfikacji oraz opodatkowania podatkiem od towarów i usług podążają za świadczeniem głównym. Stąd też klasyfikacja oraz stawka podatku od towarów i usług zostanie określona dla usługi montażu pergoli. 2.  Uzasadnienie klasyfikacji usługi (świadczenia kompleksowego) W myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczeń należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: –    niniejszych zasad metodycznych, –    uwag do poszczególnych sekcji, –    schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: –    symbole grupowań, –    nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. Na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: –    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, –    usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, –    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „Obiekty budowlane i roboty budowlane”. W sekcji F mieszczą się: –    budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej, –    roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym, –    opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych, –    realizację projektów budowlanych do sprzedaży. W sekcji F zawarty został dział 43 „Roboty budowlane specjalistyczne” obejmujący: –    specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp., –    wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu, –    roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych. W dziale 43 „Roboty budowlane specjalistyczne” znajduje się klasa 43.29 „Pozostałe roboty związane z wykonywaniem instalacji” oraz grupowanie 43.29.19.0 „Pozostałe roboty związane z wykonywaniem instalacji, gdzie indziej niesklasyfikowane”, które zawiera: –    specjalistyczne roboty związane z instalowaniem dźwigów towarowych i wind osobowych, schodów ruchomych i ruchomych chodników, włączając naprawy i konserwację, –    roboty związane z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, –    roboty związane z instalowaniem rolet i markiz, –    roboty związane z instalowaniem znaków świetlnych i znaków pozostałych, –    roboty związane z wykonywaniem instalacji odgromowych, –    roboty instalacyjne związane z wyrobami niestanowiącymi części konstrukcji obiektu budowlanego. Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym – będąca przedmiotem niniejszej decyzji spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem 43 PKWiU 2015 „Roboty budowlane specjalistyczne”. 3.  Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; 3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4% (art. 146ef ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Lektura ww. przepisów pozwala na stwierdzenie, że stawka obniżona podatku – na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy – znajduje zastosowanie po spełnieniu dwóch warunków, tj.: a.  zakres wykonywanych czynności winien wpisywać się w dostawę, budowę, remont, modernizację, termomodernizację, przebudowę lub roboty konserwacyjne; b.  obiekty budowlane lub ich części – których dotyczą ww. czynności – muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. a.  Zakres czynności Poszczególne czynności wymienione w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy nie zostały w większości zdefiniowane przez ustawodawcę w ramach ustawy. Celem odkodowania znaczenia takich pojęć jak budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja czy przebudowa zasadne jest posłużenie się wykładnią literalną. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), budowa oznacza budowanie domu, mostu, drogi. Remont to doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności. Modernizacja stanowi unowocześnienie i usprawnienie czegoś. W myśl Wielkiego Słownika Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl), termomodernizacja to zaś ogół prac, które zmniejszają straty ciepła w budynku, a przebudowa to dokonywanie zmian w budowie jakichś obiektów. Ostatnie z wymienionych pojęć – roboty konserwacyjne – oznaczają roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż remont (art. 41 ust. 12d ustawy). W niniejszej sprawie szczególnej analizie należy poddać czy usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym – stanowi modernizację obiektu budowlanego. Nie budzi bowiem wątpliwości, że ww. usługa (świadczenie kompleksowe) nie wpisuje się w pojęcie budowy, remontu, termomodernizacji, przebudowy, ani robót konserwacyjnych. Istotnych wskazówek w aspekcie modernizacji dostarcza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13. Zgodnie z ww. aktem, „(…) modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”. W ramach uchwały zaakcentowano również, że „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje (…) zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). (…) Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”. Skład orzekający w przedmiocie uchwały z dnia 24 czerwca 2013 r. wymienił przede wszystkim dwie przesłanki kwalifikacji usługi jako modernizacji, stosowny montaż oraz skutki funkcjonalne takiego montażu w postaci unowocześnienia, ulepszenia obiektu budowlanego. Do modernizacji dochodzi gdy montaż nastąpi z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, a po wykonaniu montażu zwiększony zostanie standard obiektu budowlanego. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 20 października 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 799/23 wskazując, że „(…) rozstrzygnięcie powyższej kwestii zależne jest przede wszystkim od tego, czy montaż opisanej przez Spółkę konstrukcji prowadzi do jej trwałego połączenia z budynkiem. W dalszej zaś kolejności istotnym jest, czy na skutek montażu zmianie ulegną parametry użytkowe oraz techniczne budynku”. W rezultacie, sama usługa montażu czy też instalacji poszczególnych towarów nie może być traktowana jako modernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się wartość użytkowa budynku, można usługę tę traktować jako usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy. Niezbędne jest więc omówienie ww. przesłanek w kontekście stanu faktycznego będącego przedmiotem sprawy. Trwałe połączenie z obiektem skutkujące powstaniem całości funkcjonalno-użytkowej W zakresie pierwszej z przesłanek – sposobu montażu – celem stwierdzenia czy miejsce ma trwałe połączenie rozwiązania z obiektem budowlanym, należy badać stopień konstrukcyjnego połączenia montowanego systemu i obiektu budowlanego. Nie chodzi jednak o badanie powiązania elementów w rozumieniu techniki budowlanej, lecz o tak silne połączenie konstrukcyjne elementów montowanych i elementów obiektu budowlanego, że powstaje trwała całość spełniająca określoną funkcję użytkową. Istotnym i podstawowym kryterium przy ustalaniu możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku, jest powstała w wyniku montażu cecha konstrukcyjna, taka jak trwałość połączenia z budynkiem elementów, które zostają zamontowane na skutek wykonania usługi, a zwłaszcza sposób ingerencji zastosowanego montażu w konstrukcję budynku. Świadczenia polegające na dostawie oraz montażu zadaszeń tarasowych niezwykle często były przedmiotem rozważań krajowych sądów administracyjnych, co doprowadziło do wykształcenia się jednolitej linii orzeczniczej w zakresie identyfikacji ww. świadczeń, na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Z orzecznictwa sądowego można wysnuć, że o trwałym połączeniu zadaszenia z budynkiem stanowi cecha trwałości, to jest zdatność do użytku ww. rozwiązania przez dłuższy czas. Instalowany system winien trwale łączyć się z budynkiem, poprzez zastosowanie odpowiedniej techniki budowlanej oraz stosownych rozwiązań budowlanych. Zgodnie z definicją zawartą w Wielkim Słowniku Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl), wyrażenie „na trwałe” oznacza dany stan lub wynik czynności, który istnieje stale i się nie zmienia. W wyroku z dnia 6 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 835/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zajął jednak stanowisko, że „(…) sama możliwość zdemontowania markizy nie przesądza o braku jej trwałego połączenia z budynkiem”. Orzecznictwo sądowe zwraca także uwagę na skutki montażu systemu oraz potencjalnego demontażu, naruszenie substancji budynku, zintegrowanie systemu z budynkiem, które w wyniku przeprowadzenia procesu montażu staje się odporne na fizyczne oddziaływania. W orzecznictwie dano wyraz temu, że ewentualny demontaż zadaszenia może powodować naruszenie elewacji budynku. Organ wywodzi powyższe z następujących orzeczeń sądowych. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 20 października 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 799/23 ocenił, że „(…) połączenie pergoli z elementami konstrukcyjnymi budynku spełnia cechę trwałości, to jest zdatności do użytku przez dłuższy czas, pozwalającą na kwalifikację wykonywanych przez Spółkę usług jako czynności modernizacji”. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w ramach wyroku z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 1430/22 wskazał zaś, że „(…) dla oceny, czy charakter świadczonych usług, polegający na montażu pergol odpowiada zakresowi znaczeniowemu pojęcia modernizacja istotne znaczenie ma charakter tego montażu, który powinien w sposób trwały łączyć montowane elementy z elementami konstrukcyjnymi budynku/lokalu, spełniając jako całość określoną funkcję użytkową”. Z kolei w wyroku z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 191/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zaakcentował, że „(…) Naczelny Sąd Administracyjny krytycznie odniósł się do poglądu, że warunek trwałości uznaje się za zrealizowany jedynie wówczas, gdy w przypadku rozłączenia owej konstrukcji następuje nieodwracalne zniszczenie zamontowanych komponentów lub elementów konstrukcyjnych budynku. (…). Zdaniem Sądu trwałość połączenia ma zatem miejsce nie tylko gdy demontaż części łączy się ze zniszczeniem budynku, a także nie tylko gdy łączy się on z uszkodzeniem elementów konstrukcyjnych budynku”. Z opisu sprawy wynika, że montaż pergoli odbywa się poprzez zakotwienie słupów do stóp betonowych, poprzez wklejenie pręta gwintowanego z użyciem kotwy chemicznej przez markę montażową słupa do stopy betonowej pod słupem. Pergola jest kotwiona do ściany budynku, nierozłącznie z nim się łącząc. Pergola przy ścianie ma montowaną obróbkę blacharską, połączoną z pergolą i ze ścianą poprzez wcięcie jej do elewacji. Opis montażu, jaki przedstawia materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz cechy i właściwości pergoli pozwalają twierdzić, że jej instalacja spełnia cechę trwałości. Oferowana przez Wnioskodawcę przedmiotowa pergola niewątpliwie będzie zdatna do użytku przez dłuższy czas. W wyniku zamontowania pergoli do budynku powstaje całość mająca sprecyzowaną funkcję użytkową, co dodatkowo potwierdzają załączone zdjęcia oraz rysunek techniczny dołączony do specyfikacji zamówienia. Poprzez zastosowanie takich technik i materiałów jak zakotwienie słupów do stóp betonowych, wklejenie pręta gwintowego, kotwy chemiczne, obróbkę blacharską następuje trwałe zespolenie pergoli z konstrukcją budynku, które wiąże się z ingerencją w jego strukturę. W takich okolicznościach chęć demontażu pergoli bez uszkodzenia jej samej oraz budynku jest niemożliwa. Zakotwienie słupów do stóp betonowych oraz kotwy chemiczne stosowane przy montażu pergoli są rozwiązaniem trwałym, zapewniającym bezpieczeństwo, ścisłe połączenie konstrukcji pergoli z budynkiem. Skutkiem prac Wnioskodawcy jest osiągnięcie wymaganej normami stabilności konstrukcji. Nie tylko na podstawie opisu jaki przedstawił Wnioskodawca, ale i w oparciu o zdjęcia, rysunek techniczny pergoli, można dojść do przekonania, że pergola ta wykazuje się odpornością na oddziaływania fizyczne, niekorzystne warunki atmosferyczne. Pergola jest zamontowane zgodnie ze sztuką budowlaną sprawiając, że tworzy stabilną konstrukcję, całość, zintegrowaną z budynkiem. Montaż przedmiotowej pergoli wymaga także obszernej wiedzy i doświadczenia, a jak sam Wnioskodawca wskazał, ewentualne usunięcie kotw chemicznych bez naruszenia konstrukcji budynku jest bardzo trudne, czemu wyraz dano we wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wszystkie z przybliżonych przez Organ cech samej pergoli oraz procesu jej montażu pozwalają sądzić, że miejsce ma trwałe połączenie pergoli z budynkiem. Zwiększenie użyteczności i funkcjonalności obiektu – unowocześnienie budynku Ustawodawca krajowy wprowadził termin modernizacji do obowiązującego prawa w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym, a więc jako unowocześnienie, ulepszenie czy również uwspółcześnienie budynku. Biorąc pod uwagę znaczenie modernizacji, najważniejszym aspektem przy kwalifikacji czynności jako modernizacji budynku winien być efekt, wpływ jaki dana czynność wywiera na obiekt budowlany, czy dochodzi do jego unowocześnienia. W ramach doktryny sądowej wykreowane zostało stanowisko, zgodnie z którym modernizacja budynku może przejawiać takie cechy jak uzyskanie przez budynek nowych parametrów użytkowych i technicznych, ograniczenie energii zużywanej na utrzymanie niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim, ochrona osłoniętego pomieszczenia przed przegrzaniem, zmiennymi warunkami atmosferycznymi, podwyższenie wartości, standardu obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 25 września 2019 r. sygn. akt I SA/Op 142/19 opowiedział się „(…) za szerszym rozumieniem pojęcia „modernizacja”, z akcentowaniem takich istotnych cech obiektu budowlanego po wykonaniu usług instalacyjnych, jak podniesienie standardu obiektu budowlanego, m.in. przez jego ulepszenie lub unowocześnienie”. Natomiast w wyroku z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt I FSK 745/20 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że „(…) skutkiem wykonania opisanych we wniosku usług montażu pergoli oraz markiz jest m.in. uzyskanie przez obiekty których one dotyczą, nowych parametrów użytkowych oraz technicznych poprzez ograniczenie energii zużywanej na utrzymanie niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim oraz ochronę pomieszczenia przed przegrzaniem”. W opisie sprawy wskazano jedynie, że poprzez montaż pergoli znacznie podnosi się standard całego obiekt oraz jego funkcjonalność, co oznacza, iż nastąpiło jego ulepszenie i może mieć to wpływ na realny wzrost jego wartości. Pergole chronią również przed przegrzaniem obiektu, co wspomaga ograniczenie energii w okresie letnim, na utrzymanie niskiej temperatury. Organ nie ma wątpliwości, że przedmiotowa pergola pełni zarówno funkcję użytkową, jak i funkcję ochronną budynku, zabezpieczając przed nadmiernym nagrzewaniem jego wnętrza. Pergola stanowi obszerną konstrukcję, której instalacja powoduje powstanie zewnętrznej strefy rekreacyjnej, ściśle zintegrowanej z bryłą budynku. Pergola bezpośrednio przylega do budynku, jego ściany. Zależność ta skutkuje uzyskaniem przez budynek nowych parametrów użytkowych oraz technicznych. Na podstawie zdjęć dołączonych do uzupełnienia wniosku można sądzić, że instalacja pergoli sprowadza się do unowocześnienia, ulepszenia budynku. Nowe parametry użytkowe budynku mogą objawiać się poprzez użytkowanie obiektu w odmienny sposób niż dotychczas. Właściciel budynku zyskuje nową, zewnętrzną przestrzeń do codziennego użytku, wykorzystania, spędzania czasu. Zadaszenie w postaci pergoli przyjmuje formę pomieszczenia przylegającego do budynku o określonej funkcji użytkowej. Nabycie nowych parametrów technicznych przez budynek można zaś wiązać z takimi właściwościami pergoli jak ochrona budynku przed przegrzaniem, zbytnim nasłonecznieniem oraz pozostałymi, niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi jak deszcz, śnieg czy wiatr. W wyniku zamontowania pergoli można także bezsprzecznie mówić o podwyższeniu samej wartości oraz standardu budynku. Funkcją pergoli jest również ochrona przed niszczeniem w wyniku płowienia od słońca elementów wnętrza obiektu (meble, podłogi, tkaniny), a także zmniejszenie stopnia niszczenia tarasu pod wpływem panujących warunków atmosferycznych. Pergola to więc nie tylko ochrona samego budynku, ale i jego części zewnętrznych oraz elementów wyposażenia. Usługa (świadczenie kompleksowe) polegająca na dostawie, transporcie oraz montażu pergoli (…) z napędem automatycznym prowadzi do unowocześnienia budynku, co oznacza, że winna zostać zidentyfikowana jako modernizacja obiektu budowlanego. Zakres czynności realizowanych przez Wnioskodawcę mieści się w zakresie znaczeniowym terminu modernizacji. b.  Budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym Jak wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia niniejszej decyzji stawka preferencyjna podatku – na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy – znajduje zastosowanie po spełnieniu dwóch warunków. W niniejszej sprawie pierwsze z kryterium jest spełnione, usługa (świadczenie kompleksowe) stanowi modernizację budynku. Druga z przesłanek koncentruje się wokół rodzaju obiektu, w którym realizowane jest świadczenie. W myśl art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, wyłącznie dla modernizacji obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym przewidziano przywilej w postaci preferencji podatkowej. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy). Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1)  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2)  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W świetle art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Stosownie do przywołanych regulacji, budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym to m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego. Normodawca uzależnił jednak przyznanie budynkowi statusu obiektu budownictwa mieszkaniowego od dwóch kryteriów, klasyfikacji budynku do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych oraz rodzaju budynku jako obiektu stałego zamieszkania. Podobnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 7 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 315/24, „aby budynek stanowił obiekt budownictwa mieszkaniowego muszą być spełnione dwa warunki zaklasyfikowanie budynku do działu 11 PKOB oraz budynek musi być budynkiem stałego zamieszkania”. Powyższa teza została również powtórzona w wyroku z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 227/24. Istotne jest wskazanie, że wiążąca informacja stawkowa, przyjmująca formę decyzji, ma niezwykłą wartość merytoryczną, stanowi bowiem zwieńczenie przeprowadzonego postępowania dowodowego, w ramach którego Organ – dysponując całą paletą środków dowodowych – gromadzi stosowne informacje bądź dokumenty, na podstawie których dokonuje klasyfikacji przedmiotu wniosku oraz określa właściwą stawkę podatku od towarów i usług. Kluczowe są więc warunki, które wnioskodawca musi spełnić aby umożliwić Organowi podjęcie rozstrzygnięcia. Ważne jest także, że to nie wnioskodawca, a Organ rozstrzyga o klasyfikacji oraz wysokości stawki. Jeśli konkretna wysokość stawki podatku jest uzależniona od spełnienia kilku kryteriów, to Organ bada, weryfikuje spełnienie każdej z nich. Przedstawiona przez wnioskodawcę ocena w ww. materii, może oczywiście być pomocna, jednakże w żadnym stopniu nie jest dla Organu wiążąca. Nie jest więc możliwe podejmowanie rozstrzygnięcia na podstawie oświadczenia wnioskującego, w kwestii spełnienia warunków do stosowania stawki podatku. Takie działanie byłoby sprzeczne z wiążącym charakterem omawianej instytucji oraz osłabiałoby jej merytoryczną wartość. Organy podatkowe nie byłyby bowiem związane rozstrzygnięciem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, a jedynie subiektywną oceną wnioskującego. Merytoryczne rozpatrzenie formularza WIS-W musi zostać więc poprzedzone uzyskaniem od wnioskodawcy wyczerpującego, zindywidualizowanego oraz jednoznacznego opisu towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego. Wyczerpujący, zindywidualizowany opis sprawy to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i niepozostawiający żadnych wątpliwości, dokonać klasyfikacji oraz określić stawkę podatku. Przedmiot wniosku musi więc być opisany w sposób szczegółowy, konkretny i jednoznaczny. Powyższe odnajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 675/21, w którym określono, że „(…) ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej”. W ramach prowadzonego postępowania, w związku z brzmieniem art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, istotna jest weryfikacja charakteru budynku, w którym wykonywana jest usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa, transport oraz montaż pergoli (…) z napędem automatycznym, jako obiektu zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W opisie sprawy wskazano jedynie, że świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem wniosku, będzie wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, a powierzchnia budynku przeznaczona na cele mieszkalne obejmuje co najmniej połowę powierzchni użytkowej określonej według metodologii PKOB. Wskazano również, że przedmiotem wniosku jest usługa wykonywana powtarzalnie nie jedna konkretna. Jest ona świadczona na budynkach mieszkalnych jednorodzinnych. Jego symbol PKOB czterocyfrowy to Sekcja 1 dział 11 grupa 111 klasa 1110, czyli jak już zostało wcześniej wskazane budynki mieszkalne jednorodzinne. Stąd też w ramach postępowania wszczętego z urzędu w sprawie zmiany albo uchylenia wiążącej informacji stawkowej z dnia 20 czerwca 2023 r., pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.4.BKD zwrócił się z prośbą do Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) o udzielenie pomocy prawnej przez: –    wezwanie Spółki do udzielenia informacji dotyczących świadczonej usługi (świadczenia kompleksowego) oraz –    przedłożenie dokumentów umożliwiających określenie właściwej stawki podatku od towarów i usług. Organ w ramach pomocy prawnej poprosił m.in. o wskazanie jednego, konkretnego budynku, w którym wykonywane są czynności będące przedmiotem wniosku, wraz ze wskazaniem jego adresu. Organ poprosił także o wskazanie całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane jest świadczenie oraz o przedłożenie dokumentów umożliwiających weryfikację czy budynek w którym wykonywane jest świadczenie stanowi obiekt budowlany zaliczony do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy, w tym wypisu z kartoteki budynków lub projektu architektoniczno-budowlanego budynku i kompletnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna; miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy; lub innych dokumentów umożliwiających stwierdzenie, że świadczenie realizowane jest w budynku zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W dniu 21 stycznia 2025 r. do Organu wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) z dnia 20 stycznia 2025 r. będące odpowiedzią na pismo Organu z dnia 7 stycznia 2025 r. w sprawie pomocy prawnej. W załączeniu do pisma, Naczelnik Urzędu Skarbowego (…) przesłał pismo złożone do Urzędu przez (…) jako odpowiedź na wezwanie z dnia 10 stycznia 2025 r. Spółka w odpowiedzi na wezwanie wysłane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) do przedłożenia dokumentów i udzielenia odpowiedz wskazała: „Oświadczamy, że (…), nigdy nie dokonała sprzedaży z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 8% na produkty opisane we wniosku do Krajowej Informacji Skarbowej. Powodem niewykonania żadnej sprzedaży z zastosowaniem tej stawki, jest odrzucenie argumentacji przedstawionej przez naszą spółkę w tych sprawach przez Dyrektora KIS, co uniemożliwiło zastosowanie innej stawki niż 23%. W związku z powyższym, nie jesteśmy w stanie udzielić odpowiedzi na żadne z pytań szczegółowych, zadanych w korespondencji od Urzędu Skarbowego (…), ponieważ odnoszą się do produktów/montaży, które nigdy się nie odbyły. Spółka nie jest zainteresowana wydaniem WIS-u”. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie wskazał informacji dotyczących budynku, o które poprosił Organ. W materiale dowodowym sprawy znajduje się zatem jedynie oświadczenie Wnioskodawcy co do charakteru budynku, w którym realizowana jest usługa, co w postępowaniach dotyczących WIS jest niewłaściwe, z uwagi na to, że od ww. okoliczności zależna jest wysokość stawki podatku od towarów i usług. W przedmiotowym zakresie Organ jest zobowiązany samodzielnie rozstrzygnąć – w odniesieniu do jednego, konkretnego budynku – czy obiekt objęty jest społecznym programem mieszkaniowym, do czego niezbędne są informacje oraz dokumenty wymienione powyżej. Mając na uwadze powyższe przytoczone przepisy prawa, a także wyjaśnienia Organu wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie ma możliwości weryfikacji oświadczenia Wnioskodawcy czy usługa (świadczenie kompleksowe) jest wykonywana w obiekcie budowlanym zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, ze względu na brak informacji oraz dokumentów dotyczących przedmiotowego budynku. Generalną zasadą postępowania dowodowego – w ramach którego wydawana jest wiążąca informacja stawkowa – jest to, że każdy, kto z faktów wyprowadza dla siebie konsekwencje prawne, obowiązany jest fakty te udowodnić (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r. sygn. akt II FSK 1283/21). Dodatkowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 października 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 799/23 wskazano, że „(…) wiążąca informacja stawkowa jest instytucją prawa podatkowego, zasadniczo odmienną i odrębną w stosunku do indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego z uwagi przede wszystkim na formę prawną w postaci decyzji administracyjnej, której wydanie jest poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania podatkowego, a w jego ramach, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej. W postępowaniu w sprawie WIS – inaczej niż w postępowaniu interpretacyjnym – organ podatkowy jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Stąd też kwestionując stan faktyczny przedstawiony we wniosku organ powinien był przeprowadzić postępowanie dowodowe, zbierając materiał dowodowy potwierdzający lub zaprzeczający wskazanym przez stronę okolicznościom. Samo ograniczenie się do oceny, że twierdzenia Spółki nie mają potwierdzenia w rzeczywistości jest w przypadku postępowania w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej niewystarczające, bowiem w jego zakresie obowiązują organ wszystkie reguły dotyczące prowadzenia postępowania dowodowego, wskazane w przepisach działu IV O.p., w tym zasada prawdy obiektywnej oraz zupełności materiału dowodowego i jego wyczerpującego rozpatrzenia (co wynika z art. 42g ust. 2 u.p.t.u.)”. Natomiast w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 września 2024 r. sygn. akt I SA/Op 570/24 określono, że dokumentacja architektoniczno-budowlana w sposób wiarygodny i zobiektyzowany ukazuje istotę oraz cel powstania budynku. Dokumentacja budowlana – taka jak projekt budowlany, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja zatwierdzająca projekt budowlany oraz udzielająca pozwolenia na budowę – stanowi materiał, który w sposób najbardziej precyzyjny oraz obiektywny charakteryzuje przedmiot inwestycji, budynek. Z uwagi na brak wskazania przez Wnioskodawcę jednego, konkretnego budynku, tj. miejsca montażu opisanej pergoli oraz brak przesłania dokumentacji wymienionej w piśmie z dnia 7 stycznia 2025 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) o udzielenie pomocy prawnej, niemożliwa stała się analiza i weryfikacja charakteru budynku, w którym wykonywana jest usługa (świadczenie kompleksowe) jako obiektu zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Owszem, w aktach sprawy znajdują się zdjęcia pergoli zamontowanej na tarasie przy budynku. Na zdjęciach tych widoczny jest także fragment budynku, do którego pergola została zamontowana. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie może jednak rozpoznać charakteru budynku wyłącznie po jego wyglądzie. Praktyka, doświadczenie Organu potwierdza, że wygląd budynku nie determinuje jego charakteru, typu. Przykładowo budynki rekreacyjne, letniskowe, niebędące obiektami budownictwa mieszkaniowego, mogą wyglądem przypominać budynki mieszkalne jednorodzinne, wpisujące się w społeczny program mieszkaniowy. Prowadzone przez Organ postępowania podatkowe wykazują, że podatnicy niemal zawsze wskazują, że wykonują usługi w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym. Przykładowo wnioskodawcy określają, że usługa jest realizowana w budynku zaklasyfikowanym do klasy 1110 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, będąc przekonanym o charakterze budynku jako wpisującego się w definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego. Tymczasem nie wszystkie budynki, które mieszczą się w klasie 1110 PKOB stanowią obiekty budownictwa mieszkaniowego. Mowa tutaj chociażby o takich budynkach jak obiekty rekreacyjne, letniskowe, które wyglądem mogą być zbliżone do budynków mieszkalnych jednorodzinnych, a to dopiero stosowne informacje, dokumenty istotnie różnicują ww. budynki, także na gruncie podatku od towarów i usług (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 września 2024 r. sygn. akt I SA/Op 570/24). Toteż złożone przez wnioskodawcę oświadczenie wymaga zawsze weryfikacji czy budynek, w którym wykonywana jest usługa faktycznie jest budynkiem objętym społecznym programem mieszkaniowym. Powyższe determinuje nie tylko charakter postępowania prowadzonego w celu wydania wiążącej informacji stawkowej – jako postępowania dowodowego, ale i możliwa nieprawidłowość oświadczenia wnioskodawcy w zakresie budynku jako obiektu objętego społecznym programem mieszkaniowym. To jednak dopiero stosowna dokumentacja oraz informacje – takie jak przykładowo projekt budowlany, decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, przeznaczenie działki, na której zlokalizowany został budynek – w sposób wiarygodny ukazują jego istotę, charakter, przeznaczenie. W tym zakresie sam wygląd obiektu (zdjęcie fragmentu budynku) nie może determinować rozstrzygnięcia Organu sprowadzającego się do stwierdzenia, że usługa (świadczenie kompleksowe) jest wykonywana w obiekcie budownictwa mieszkaniowego. W tym miejscu należy także przypomnieć, że w opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że przyjeżdża na miejsce do klienta i wykonuje pomiar, a następnie na podstawie propozycji klienta, pomiaru i możliwości technicznych przygotowany zostaje arkusz zamówienia wraz z rysunkiem technicznym pergoli. Na tej podstawie producent wykonuje te części. Z powyższego wskazania wynika następująca zależność – skoro Wnioskodawca umawia się z klientem na pomiar w miejscu planowanego montażu, to Wnioskodawca winien być w posiadaniu chociażby adresu miejsca montażu. Wydaje się, że Wnioskodawca musi posiadać wiedzę w zakresie miejsca montażu pergoli, w przeciwnym przypadku, bez tej informacji, montaż byłby niemożliwy do realizacji. W niniejszej sprawie Organ takich informacji nie uzyskał. Posiadanie powyższych informacji takich jak miejsce montażu, adres budynku mógłby pozwolić Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej na weryfikację, za pomocą ogólnodostępnego serwisu Geoportal – przeznaczenia działki, na której zlokalizowany jest budynek. Informacja o przeznaczeniu działki, na której znajduje się budynek już sama w sobie jest istotną informacją w zakresie charakteru budynku (funkcja budynku winna być zgodna z przeznaczeniem działki, na której obiekt się znajduje). Natomiast za pośrednictwem Google Maps, posiadając adres montażu zadaszenia, Organ byłby w stanie zweryfikować jaki obiekt mieści się pod wskazanym adresem. Powyższe działania mogłyby doprowadzić Organ do weryfikacji budynku jako obiektu budownictwa mieszkaniowego. W przedmiotowej sprawie brak jednak jakichkolwiek informacji oraz dokumentów, które pozwoliłyby Organowi na weryfikację oświadczenia złożonego przez Wnioskodawcę. W takich okolicznościach nie jest możliwe potwierdzenie zasadności stosowania do usługi (świadczenia kompleksowego) stawki podatku w wysokości 8%. Organ nie posiada bowiem pewności co do spełnienia drugiej przesłanki do stosowania stawki preferencyjnej podatku od towarów i usług (charakter obiektu, w którym wykonywana jest usługa). Należy zauważyć, że WIS ma dotyczyć konkretnego przedmiotu wniosku i odnosić się do jednej usługi, świadczenia kompleksowego stosownie do art. 42b ust. 5 ustawy. Organ nie klasyfikuje w jednej decyzji (WIS) działalności gospodarczej polegającej na montażu wraz z dostawą zadaszeń tarasowych, które podatnik, Jego zdaniem, montuje w różnych obiektach objętych społecznym programem mieszkaniowym. Należy w tym miejscu podkreślić, iż WIS zapada w odniesieniu do jednej konkretnej czynności, towaru lub usługi bądź świadczenia kompleksowego, a nie wobec całej działalności gospodarczej jaką prowadzi wnioskodawca lub nawet jej części (wykonywania podobnych świadczeń). Dlatego też wiążąca informacja stawkowa wiąże w tożsamy sposób – wyłącznie do jej przedmiotu, a nie całości bądź części prowadzonej działalności. Wiążąca informacja stawkowa nie jest wydawana tylko dla samego udzielenia informacji, ale po to, by wnioskodawca realizując swoje obowiązki podatkowe zgodnie z uzyskaną WIS korzystał z gwarancji ochrony prawnej. Funkcja gwarancyjna może być natomiast zrealizowana wyłącznie w sytuacji, gdy przedmiot wniosku dotyczy tylko jednego świadczenia wykonywanego w ściśle sprecyzowanych okolicznościach. Wiążąca informacja stawkowa nie rozstrzyga wątpliwości dotyczących świadczeń wielowariantowych, niedookreślonych, gdyż nie ma charakteru analizy doradczej, czy porady prawnej. Konieczne jest wskazanie, że zgodnie z pkt 5.3.1 Zasad metodycznych zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), przedmiotem klasyfikacji według PKWiU 2015 nie jest działalność o charakterze usługowym prowadzona przez podmiot, a jedynie czynność będąca końcowym efektem tej działalności. Zgodnie z powyższym, przedmiotem wniosku o wydanie WIS, nie może być cały szeroki zakres działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika na rzecz różnych zleceniodawców w różnych okolicznościach, a jedynie jedna konkretna czynność (usługa) stanowiąca końcowy efekt tej działalności. Powyższe należy odnieść także do niniejszej sprawy – przedmiotem wniosku o wydanie WIS, nie może być świadczenie polegające na montażu wraz z dostawą zadaszenia w niesprecyzowanych obiektach, skoro tylko usługa świadczona w obiekcie, który spełnia definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym może być opodatkowana stawką preferencyjną. Stosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. Potwierdzeniem powyższego jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 maja 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 997/15, w którym wskazano, że „(…) zgodnie z prawem unijnym, regulacje dotyczące stosowania stawek obniżonych stanowią wyjątek od zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług stawką podstawową. Tym samym przepisy zezwalające na stosowanie stawek obniżonych winny podlegać wykładni ścisłej i nie jest dopuszczalne przekraczanie zakresów przedmiotowych objętych takimi przepisami. Pogląd taki wyrażany jest zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie (por. orzeczenia ETS z dnia 18 stycznia 2001 r., C-83/99 Komisja Wspólnot Europejskich v. Królestwo Hiszpanii oraz C-144/01 Komisja Wspólnot Europejskich v. Królestwo Hiszpanii, w których podkreślono, że przepisy określające grupę towarów/usług, które mogą być objęte preferencyjnymi stawkami, stanowią wyjątek od zasady stosowania stawki podstawowej, dlatego też przepisy te powinny być interpretowane w sposób ścisły, podobnie A. Cmoch, Dyrektywa VAT 2006/112/WE – Komentarz 2011, pod. red. J. Martini, str. 525 – 526, wyd. UNIMEX)”. Zatem, aby było możliwe zastosowanie preferencyjnej stawki podatku, konieczne jest przedstawienie przez Wnioskodawcę stosownych, wiarygodnych informacji oraz/bądź dokumentów, które umożliwią Organowi weryfikację obiektu budowlanego pod kątem spełnienia przesłanek związanych ze społecznym programem mieszkaniowym. Powyższe prowadzi do wniosku, że usługa (świadczenie kompleksowe) nie może zostać objęta stawką preferencyjną podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie zostały przesłane informacje oraz dokumenty, na podstawie których Organ mógłby przeprowadzić analizę i weryfikację spełnienia drugiego z kryterium do stosowania stawki preferencyjnej podatku. Uwzględniając powyższe, opisana we wniosku usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem analizy klasyfikowana do działu 43 PKWiU 2015, opodatkowania jest stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej wiążącej informacji stawkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie. W świetle powyższego należało z urzędu zmienić wiążącą informację stawkową z dnia 20 czerwca 2023 r. nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem, co nastąpiło poprzez błędne zidentyfikowanie usługi (świadczenia kompleksowego). Informacje dodatkowe: Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.7.BKD z dnia 28 lutego 2025 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem kompleksowym będącym przedmiotem tej decyzji. Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.7.BKD z dnia 28 lutego 2025 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, na rzecz którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego wykonanego w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: –    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), –    świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB z dnia 20 czerwca 2023 r. przed jej zmianą przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy). Jak stanowi art. 42c ust. 2b ustawy, w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB z dnia 20 czerwca 2023 r. została doręczona, do końca stosowanego przez niego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o zmianie WIS ma prawo wyboru, czy zastosuje zmienioną WIS, czy WIS nr 0111-KDSB1-1.440.45.2023.4.GB z dnia 20 czerwca 2023 r. Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie WIS przed jej zmianą, wówczas dla przedmiotu decyzji (świadczenia kompleksowego) w ww. okresie rozliczeniowym w podatku od towarów i usług można stosować stawkę podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.). Wybór którejkolwiek z powyższych opcji nie może skutkować niekorzystnymi skutkami prawnopodatkowymi dla Wnioskodawcy. Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.7.BKD z dnia 28 lutego 2025 r. jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem: 1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 –    w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy). Decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.12.2024.7.BKD z dnia 28 lutego 2025 r. wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej: 1)  klasyfikacja świadczenia kompleksowego według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub 2)  stawka podatku właściwa dla świadczenia kompleksowego, lub 3)  podstawa prawna wskazanej w WIS stawki podatku –    staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma – Odwołanie w sprawie WIS. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).