0111-KDIB1-1.4010.431.2022.2.SG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 czerwca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył ustalenia, czy w związku z dotychczasowym przekazaniem przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu, jak również przekazywaniem nieruchomości w przyszłości, Spółka powinna rozpoznawać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w wysokości wartości wynagrodzenia jakie powinno przysługiwać Skarbowi Państwa za okresowe udostępnienie nieruchomości Wnioskodawcy i przyznane Wnioskodawcy względem przekazanych do Zasobu nieruchomości uprawnienia. Wniosek został uzupełniony 20 lipca 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Spółka została utworzona przez Skarb Państwa na podstawie art. (…) Jedynym udziałowcem Spółki, posiadającym (…)% udziałów w jej kapitale zakładowym, jest Skarb Państwa. Jednym z zadań Spółki, mającym na celu zapewnienie przygotowania i realizacji Programu, wskazanym w (…) jest gospodarowanie zasobem, o którym mowa (…) (dalej: „Zasób”). W skład Zasobu wchodzą (…). Doprecyzowanie katalogu nieruchomości wchodzących w skład Zasobu znajduje się w art. (…). Zgodnie z tym artykułem Zasób stanowią nieruchomości: (…) Stosownie do art. (…) Żaden z przepisów (…) nie wskazuje, że wraz z przekazaniem nieruchomości do Zasobu następuje przeniesienie prawa własności na Spółkę. Ponadto protokół zdawczo-odbiorczy stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej lub podstawę do założenia księgi wieczystej dla nieruchomości przekazywanej do Zasobu, jako nieruchomość Skarbu Państwa, którą gospodaruje Spółka. W związku z przekazaniem nieruchomości do Zasobu dla celów właściwej oceny jej ujęcia jako środek trwały każdorazowej analizie z perspektywy Spółki podlegają takie czynniki jak m.in.: posiadanie kontroli nad aktywem, możliwość wiarygodnego określenia wartości aktywa, powstanie w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. W przypadku gdy Spółka uzna, iż nieruchomości przekazane do Zasobu spełniają definicję aktywów, będzie je ujmować w księgach rachunkowych jako środki trwałe. Zgodnie z art. (…) z dniem przekazania nieruchomości do Zasobu m.in. Spółka wstępuje w ogół praw i obowiązków trwałego zarządcy i ponosi koszty związane z gospodarowaniem przekazaną nieruchomością. Ponadto (…) zawiera otwarty katalog czynności, które mogą być podejmowane przez Spółkę w ramach gospodarowania Zasobem. Zgodnie z art. (…), gospodarowanie Zasobem polega, w szczególności na:(...) Nieruchomości przekazane przez Skarb Państwa do Zasobu mogą zostać przez Spółkę: a. zamienione lub sprzedane w całości, b. zamienione lub sprzedane w części, c. wydane w ramach odszkodowania za proces wywłaszczenia w ramach realizacji Programu. Zarówno z tytułu przekazania przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu, jak również z tytułu przyznanych Wnioskodawcy uprawnień do gospodarowania przekazanymi nieruchomościami, Spółka nie jest/nie będzie obciążana żadnymi kosztami/opłatami. Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa żadnego wynagrodzenia w związku z możliwością gospodarowania nieruchomościami. Na moment przekazania przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu, Spółka nie posiada wiedzy (nie jest w stanie określić) jak długo przekazane nieruchomości będą pozostawać w Zasobie oraz w jakim okresie czasu od dnia ich przekazania Spółka będzie podejmować względem nich dalsze czynności. Zgodnie z art. (…) Spółka jest uprawniona do dokonania zbycia nieruchomości w celu realizacji Programu. Jednoczenie w celu wykonania tych uprawnień Spółka może ponosić dodatkowe koszty np. związane z określeniem wartości nieruchomości, spłatą zobowiązań obciążających nieruchomość, podziałem lub połączeniem nieruchomości, wyceną nieruchomości, założeniem księgi wieczystej dla nieruchomości Skarbu Państwa oraz dokonaniem wpisu w księdze wieczystej (art. …). Ponadto Spółka może ponosić koszty związane z wypłatą odszkodowań przy wywłaszczeniu i ograniczeniu korzystania z nieruchomości, a także koszty ustalenia wysokości tych odszkodowań (art. (…)). Dodatkowo na mocy przepisów (…) (art. (…)) w związku z gospodarowaniem nieruchomościami Skarbu Państwa, Spółka jest uprawniona do zatrzymania części wpływów osiąganych z tego tytułu. W obecnym brzmieniu przepisów od wpływów osiąganych ze sprzedaży, opłat z tytułu trwałego zarządu, użytkowania, czynszu dzierżawnego i najmu w zakresie nieruchomości Skarbu Państwa pozostających w Zasobie, a także od wpływów osiąganych z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste i pozostających w Zasobie, oraz od odsetek za nieterminowe wnoszenie tych należności potrąca się 25%. Potrącone należności stanowią dochód Wnioskodawcy. Według wiedzy Wnioskodawcy planowana jest nowelizacja (…). Zgodnie z brzmieniem art. (...). W sposób opisany powyżej Spółka otrzymała prawo do korzystania z nieruchomości od (…). Przekazanie nastąpiło na podstawie Protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia (…) r. Przedmiotem przekazania była nieruchomość oznaczona jako działka ewidencyjna nr (…) o powierzchni (…) ha oraz działka ewidencyjna nr (…) o powierzchni (…) ha. Stosownie do (…). Przekazana do Zasobu nieruchomość została wykazana przez Spółkę jako środek trwały w księgach rachunkowych. Wnioskodawca spodziewa się w najbliższym czasie kolejnych przekazań nieruchomości do Zasobu. Na ten moment nie posiada jednak szczegółowej wiedzy, w jakim terminie przekazania te mają nastąpić. Kolejne przekazania nieruchomości do Zasoby zostaną dokonane na tożsamych warunkach jak zostały opisane powyżej we wniosku. Wobec powyższego po stronie Wnioskodawcy powstała wątpliwość dotycząca określenia skutków podatkowych związanych z przekazaniem nieruchomości do Zasobu oraz skutków podatkowych nadanych Spółce względem przekazanych nieruchomości uprawnień. Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotowy wniosek dotyczy jedynie stosownie do art. (…) przekazania nieruchomości Skarbu Państwa, którymi gospodaruje Spółka, natomiast nie odnosi się do nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w użytkowanie wieczyste Spółce. Uzupełniając stan faktyczny/zdarzenie przyszłe w związku z wezwaniem Organu wskazali Państwo, że przekazanie przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu i powierzenie Spółce wykonywania prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w stosunku do nieruchomości będących przedmiotem przekazania następuje w związku z realizacją przez Spółkę Programu, o którym mowa (…). Przez Program wskazany (…). Program ten obejmuje swoim zakresem (…). Niniejszy program potwierdza i uzupełnia ustalenia oraz rozstrzygnięcia zawarte w uchwale Rady Ministrów z dnia (…). Należałoby zatem uznać, że przekazanie przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu (w tym przypadku za pośrednictwem (…)) i powierzenie Spółce wykonywania prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz następuje w ramach realizacji zadań wynikających z ww. uchwał i rozporządzenia Rady Ministrów. Ponadto, pragniemy wskazać, iż (…). Pytanie Czy w związku z dotychczasowym przekazaniem przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu, jak również przekazywaniem nieruchomości w przyszłości, Spółka powinna rozpoznawać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w wysokości wartości wynagrodzenia jakie powinno przysługiwać Skarbowi Państwa za okresowe udostępnienie nieruchomości Wnioskodawcy i przyznanie Wnioskodawcy względem przekazanych do Zasobu nieruchomości uprawnień? Państwa stanowisko w sprawie W ocenie Wnioskodawcy, Spółka z tytułu dotychczasowego przekazania przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu jak i przekazania nieruchomości w przyszłości powinna rozpoznać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w wysokości wartości wynagrodzenia jakie powinno przysługiwać Skarbowi Państwa za okresowe udostępnienie Spółce nieruchomości i przyznanie Spółce względem przekazanych do Zasobu nieruchomości uprawnień. I. Przekazanie nieruchomości do Zasobu przez Skarb Państwa a brak przeniesienia prawa własności nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę opisem stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego) przekazanie przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu następuje na podstawie przepisów (…). Przekazanie nieruchomości, jak również przyznane w związku z tym przekazaniem Wnioskodawcy uprawnienia, mają charakter szczególny na tle innych regulacji. Szczególny charakter przyjętych przez ustawodawcę rozwiązań w (…) wynika z zadań realizowanych przez Wnioskodawcę w ramach Programu, w tym realizacji inwestycji, tj. (…). Przekazanie nieruchomości przez Skarb Państwa do Zasobu ma m.in. na celu umożliwienie Wnioskodawcy realizację jego zadań. Czynność przekazania nieruchomości do Zasobu, w ocenie Wnioskodawcy, nie stanowi ich zbycia. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie zarówno w literalnym brzmieniu (…), jak również w formie prawnej dokonanej czynności przekazania. Przekazanie nieruchomości do Zasobu następuje na podstawie protokołu zdawczo - odbiorczego. Pomiędzy Wnioskodawcą a Skarbem Państwa nie jest zawierana umowa (zobowiązująco - rozporządzająca), na podstawie której następowałoby przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy własności nieruchomości przez Skarb Państwa. Z kolei zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020, poz. 1740 ze zm.; dalej: „KC”) czynność przeniesienia własności nieruchomości dla swojej skuteczności wymaga zachowania formy aktu notarialnego (art. 158 KC). Brak zachowania formy szczególnej czynności prawnej, w tym wypadku skutkuje jej nieważnością. Zgodnie z art. (…). (…) stanowi zatem, że w związku z przekazaniem przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu, Skarb Państwa powierza Wnioskodawcy wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w odniesieniu do przekazanej nieruchomości. Jest to szczególny rodzaj konstrukcji prawnej, gdzie prawo własności nadal pozostaje przy przekazującym, niemniej jednak podmiot któremu nieruchomość zostaje przekazana otrzymuje prawo do władania nią jak właściciel. Konstrukcja ta w swojej istocie jest zbliżona do instytucji powiernictwa, gdzie na podstawie odrębnego porozumienia stron powiernik dokonuje czynności we własnym imieniu, ale działa na rzecz powierzającego (tj. własność praw/rzeczy pozostaje po stronie mocodawcy, nie powiernika). Regulacje zbliżone do tych znajdujących się w (…) i mających zastosowanie do Spółki, funkcjonują również w innych ustawach szczególnych. Powierzenie nieruchomości przez Skarb Państwa podmiotom wykonującym zadania nadane im na mocy ustawy zostało przewidziane m.in. dla (…). Wszystkie wymienione podmioty są odrębnymi od Skarbu Państwa osobami prawnymi. Zgodnie z art. (…), Skarb Państwa powierza (…) (dalej: „A.”) wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w stosunku do nieruchomości wchodzących w skład Zasobu, o którym mowa w ustawie. A., obejmując we władanie powierzone składniki mienia Skarbu Państwa, wykonuje we własnym imieniu prawa i obowiązki z nimi związane w stosunku do osób trzecich, jak również we własnym imieniu wykonuje związane z tymi składnikami obowiązki publicznoprawne. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t.j. Dz.U. 2022 r., poz. 514 ze zm.), Skarb Państwa powierza (…) (dalej: „B.”) wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz w stosunku do mienia, o którym mowa w ustawie (m.in. nieruchomości rolne niebędące w zarządzie Lasów Państwowych i parków narodowych). B., obejmując we władanie powierzone składniki mienia Skarbu Państwa, wykonuje we własnym imieniu prawa i obowiązki z nimi związane w stosunku do osób trzecich, jak również we własnym imieniu wykonuje związane z tymi składnikami obowiązki publicznoprawne. Zgodnie z art. (…), Skarb Państwa powierza C. wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości stanowiących jego własność m.in. wykorzystywanych do zakwaterowania (…), które zostały przekazane C., a także nieruchomości będących do dnia przekazania agencji w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych (…) albo ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. W doktrynie został wyrażony pogląd, że sformułowanie „powierza” powinno być rozumiane jako „zmierzające w kierunku wyodrębnienia instytucji powiernictwa ex lege (por. Czechowski Paweł (red.), Ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa. Komentarz, Lex). Stosunek powiernictwa charakteryzuje się tym, że powiernik działa na rzecz powierzającego, lecz w imieniu własnym. Jak wskazano w komentarzu do Ustawy (…) stosunek powiernictwa charakteryzuje się tym, że (…) [powiernik] „z chwilą objęcia we władanie składników mienia Skarbu Państwa wstępuje w prawa i obowiązki z nimi związane (w tym uzyskuje z nich pożytki) w stosunku do Skarbu Państwa oraz osób trzecich, występując w obrocie prawnym samodzielnie jako odrębny od Skarbu Państwa podmiot i ponosząc odpowiedzialność za swe działania” ((…) Kłoda/Sikorska-Lewandowska 2021, wyd. 1). Jednocześnie składniki mienia, które obejmuje we władanie powiernik, w dalszym ciągu stanowią własność Skarbu Państwa (por. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 1993 r., sygn. akt I CRN 179/93). W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2017 r. wskazano, że „Gospodarowanie powierzonym mieniem, między innymi przez sprzedaż nieruchomości, oddawanie ich w trwały zarząd, najem, dzierżawę, użyczenie albo ich zamianę oraz ustanawianie i nabywanie ustanowionych na nich ograniczonych praw rzeczowych, należy do zadań własnych Agencji [poprzednik (…)]. Niemniej Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Agencję przysługuje prawo własności lub inne prawa uzyskane z tytułu zbycia lub obciążenia prawem rzeczowym lub innym prawem mienia, którym gospodaruje Agencja”. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 listopada 2017 r., o sygnaturze II CSK 145/17, w którym wskazał, że „[Powiernik] wykonuje prawo własności i inne prawa rzeczowe na rzecz Skarbu Państwa w stosunku do mienia nieruchomego wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, który nadal jest właścicielem nieruchomości tworzących ten Zasób (...). (…) [Powiernik] dysponuje tym Zasobem na zasadach określonych w ustawie (...) oraz nimi gospodaruje (...). Jest więc jedynie instytucją powierniczą Skarbu Państwa, gdyż na zewnątrz występuje jako wyłączny dysponent określonego prawa, działając w imieniu własnym i ponosząc własną odpowiedzialność za te działania”. Należy podkreślić, że przepis ustawowy, na podstawie którego następuje powierzenie przez Skarb Państwa wykonywania prawa własności i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości Skarbu Państwa, nie stanowi podstawy do nabycia przez powiernika jakichkolwiek praw do mienia Skarbu Państwa. Ponadto (…) nie przewiduje także skutków prawnych podpisania protokołu w postaci przeniesienia na rzecz Spółki własności nieruchomości albo ustanowienia lub przeniesienia na jej rzecz użytkowania wieczystego bądź innego ograniczonego prawa rzeczowego, w związku z czym nieruchomość wchodząca w skład Zasobu pozostaje własnością Skarbu Państwa, a podpisanie protokołu nie pociąga za sobą skutków w postaci ustanowienia użytkowania wieczystego ani innych ograniczonych praw rzeczowych. Wnioskodawca podkreśla również, że ujęcie nieruchomości przekazanych przez Skarb Państwa do Zasobu w księgach rachunkowych Spółki jako środki trwałe ma charakter ostrożnościowy. Fakt ujawnienia nieruchomości jako środek trwały w księgach rachunkowych nie wpływa na zmianę okoliczności faktycznych i prawnych w postaci braku po stronie Spółki tytułu własności do nieruchomości. W związku z powyższym, z uwagi na charakter instytucji powiernictwa i wypracowane rozumienie tej instytucji w utrwalonym orzecznictwie sądów Spółka stoi na stanowisku, że w ramach gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa będzie wykonywać prawa własności Skarbu Państwa, lecz nie otrzyma na własność nieruchomości. Ponadto, taka interpretacja przepisów (…) potwierdza uzasadnienie do ustawy: „(…)”. II. Przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń po stronie Wnioskodawcy w związku z gospodarowaniem nieruchomościami przekazanymi przez Skarb Państwa do Zasobu Stosowanie do art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń stanowi przychód. Na podstawie art. 12 Ustawy o CIT można określić przychód jako wszelkie trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego ich uzyskania przez podatnika. Definitywne przysporzenie majątkowe należy rozumieć w ten sposób, że w sposób trwały i ostateczny zwiększa ono aktywa osoby prawnej (por. W. Modzelewski, J. Pyssa (red.), Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 18, Warszawa 2021). Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się szersze rozumienie pojęcia nieodpłatnego świadczenia niż na gruncie regulacji KC. Przez nieodpłatne świadczenie na gruncie prawa podatkowego należy rozumieć wszelkie jednostronne przysporzenia, które nie są związane ze świadczeniem wzajemnym (ekwiwalentnym), a skutkują powstaniem przysporzenia na rzecz jednego podmiotu, kosztem majątku innego podmiotu. Przepisy wprost nie regulują sposobu kalkulacji wartości przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw. Art. 12 ust. 5 Ustawy o CIT wskazuje jedynie w sposób ogólny, iż wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie ustala się na podstawie cen rynkowych mających zastosowanie w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju lub gatunku. Przy określaniu wysokości cen rynkowych należy uwzględnić czas oraz miejsce otrzymania tych rzeczy lub praw. Nieruchomości są (i będą w przyszłości przekazywane do Zasobu) bez obowiązku uiszczania wynagrodzenia/opłat na rzecz Skarbu Państwa z tytułu przekazania nieruchomości do Zasobu oraz dalszego gospodarowania nimi przez Spółkę. Wobec tego w ocenie Wnioskodawcy powinien on rozpoznać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że należy rozróżnić okoliczności powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w przypadku, gdy następuje nieodpłatne nabycie prawa własności rzeczy od sytuacji przekazania prawa do korzystania (użytkowania) rzeczy. W ocenie Wnioskodawcy na gruncie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie mamy do czynienia z nabyciem nieruchomości (tj. przeniesieniem prawa własności do nieruchomości), a jedynie powierzeniem Spółce wykonywania prawa własności do gospodarowania nieruchomością. W konsekwencji wartość przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń powinna zostać rozpoznana przez Wnioskodawcę jedynie w odniesieniu do nabytych przez niego uprawnień do gospodarowania nieruchomością z uwzględnieniem rynkowej ceny za korzystanie z podobnych praw. Obowiązek rozpoznania przychodu z nieodpłatnych świadczeń, jak również jego wysokość - w ocenie Wnioskodawcy - nie powinien być związany z samą czynnością przekazania nieruchomości do Zasobu. Zgodnie z argumentami przedstawionym we wcześniejszej części wniosku przekazanie nieruchomości do Zasobu przez Skarb Państwa nie stanowi zbycia nieruchomości. Wobec braku przejścia prawa własności na rzecz Wnioskodawcy - w wyniku przekazania nieruchomości do Zasobu Spółka działa jedynie w roli powiernika, nie właściciela - w ocenie Spółki nie jest ona zobowiązana zatem do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w wysokości wartości przekazanej przez Skarb Państwa do Zasobu nieruchomości. Zgodnie z postanowieniami (…) Wnioskodawca osiągnie dochód (będzie zobowiązany do rozpoznania dochodu) w momencie zbycia nieruchomości przekazanych przez Skarb Państwa do Zasobu. W ramach przyznanych uprawnień Wnioskodawca może dokonać m.in. sprzedaży nieruchomości lub jej wymiany działając w imieniu własnym, ale na rzecz Skarbu Państwa. Niemniej jednak zgodnie z aktualnym brzmieniem art. (…), w momencie zbycia nieruchomości Skarbu Państwa pozostających w Zasobie, którą gospodaruje Spółka, tylko (…)% ceny będzie stanowiło dochód Spółki, który Spółka może wykorzystać w wybrany przez siebie sposób z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z (…). Pozostała część uzyskanego dochodu ze sprzedaży nieruchomości będzie przysługiwała Skarbowi Państwa. Ponadto Spółka wskazuje, iż nie jest wykluczone w przyszłości wprowadzenie uprawnienia Skarbu Państwa do wyłączenia z Zasobu uprzednio przekazanej nieruchomości. Wobec tego nie można uznać, że przekazanie nieruchomości do Zasobu ma charakter bezzwrotny i definitywny. Mając na względzie powyższe w ocenie Wnioskodawcy dopiero otrzymanie przez Spółkę dochodu z tytułu zbycia nieruchomości przekazanej do Zasobu będzie stanowić po stronie (…) przysporzenie o charakterze trwałym, bezzwrotnym i definitywnym. Zatem trwałe przysporzenie po stronie Spółki nie powstanie w momencie przekazania nieruchomości do Zasobu, lecz z chwilą zbycia nieruchomości w imieniu Skarbu Państwa i zatrzymania przez Spółkę środków pieniężnych zgodnie z postanowieniami (…). W kontekście powyższego za niezasadny należałoby uznać obowiązek rozpoznania przez Wnioskodawcę w momencie przekazania nieruchomości do Zasobu przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w wysokości wartości rynkowej nieruchomości. Zgodnie z aktualnym brzmieniem (…) w momencie zbycia nieruchomości Wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do zatrzymania wyłącznie części osiągniętego z tytułu jej sprzedaży dochodu. Projekt nowelizacji zakłada zmianę postanowień art. (…) w ten sposób, że w momencie m.in. zbycia nieruchomości pozostających w Zasobie, Spółka będzie uprawniona do zatrzymania 100% ceny sprzedaży. Spółka zaznacza jednak, że planowana nowelizacja nie wpłynie na zmianę okoliczności prawnych w zakresie nabycia przez Spółkę prawa własności do nieruchomości przekazanych przez Skarb Państwa do Zasobu. Faktycznym właścicielem nieruchomości przekazanych do Zasobu pozostaje Skarb Państwa (w tym zakresie Projekt nowelizacji nie wprowadza żadnych zmian). Jednakże, Wnioskodawca podkreśla, że Projekt nowelizacji jest dopiero na etapie legislacyjnym i jego ostateczne brzmienie może jeszcze ulec zmianie. Z uwagi jednak na przyznanie Wnioskodawcy (na podstawie przepisów (…)) szerokiego wachlarza uprawnień względem nieruchomości przekazanych do Zasobu, w tym możliwości gospodarowania nieruchomościami jak właściciel (zgodnie z art. (…) z dniem przekazania nieruchomości do Zasobu m.in. Spółka wstępuje w ogół praw i obowiązków trwałego zarządcy) oraz ponoszeniem w związku z tym gospodarowaniem kosztów i prawem do czerpania pożytków, w ocenie Wnioskodawcy, z tytułu użytkowania przekazanych do Zasobu nieruchomości otrzymuje przysporzenie kosztem Skarbu Państwa. Gdyby bowiem nie szczególne regulacje prawne oraz cel użyteczności publicznej realizowany przez Spółkę, niezależne podmioty działające na zasadach rynkowych ustaliłyby między sobą stosowne wynagrodzenie za korzystanie z nieruchomości w okresie, w którym właściciel nieruchomości nie korzysta z przysługującego mu prawa własności. Powyższe stanowisko Wnioskodawcy jest również zgodne z literalnym brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT. Przychód podatnika stanowi bowiem nie tylko wartość nieodpłatnie przekazanych podatnikowi rzeczy, ale również praw. Przyznanie zatem bez wynagrodzenia Wnioskodawcy praw do gospodarowania nieruchomościami przekazanymi przez Skarb Państwa do Zasobu, stanowi dla Wnioskodawcy przysporzenie, z tytułu którego Spółka powinna rozpoznać przychód dla celów podatkowych. Zważywszy jednak, że zawarta w (…) konstrukcja przekazania wraz z nieruchomością do Zasobu szerokich uprawnień do gospodarowania nią stanowi uregulowanie szczególne, sytuacja Wnioskodawcy nie jest porównywalna do sytuacji innych podatników. Jednocześnie ustawodawca nie doprecyzował w przepisach jak Spółka powinna dla celów podatkowych potraktować przekazanie nieruchomości do Zasobu. Wobec braku porównywalnych stanów faktycznych oraz wprost wyrażonej w przepisach podatkowych regulacji w jaki sposób Spółka powinna określić przychód w związku z nieodpłatnym użytkowaniem nieruchomości przekazanych przez Skarb Państwa do Zasobu, w ocenie Spółki najbardziej zbliżoną koncepcją prawną - mogącą posłużyć jako punkt odniesienia do kalkulacji wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości w tak szerokim zakresie - jest użytkowanie wieczyste (gdzie również jako właściciel nieruchomości występuje Skarb Państwa). Stosownie do art. 71 ust. 1 Ustawy o gospodarce nieruchomościami za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Powyższy sposób kalkulacji wynagrodzenia za użytkowanie wieczyste potwierdza również orzecznictwo, przykładowo Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 1 grudnia 2015 r. o sygnaturze akt I ACa 663/15 wskazuje, że odpłatność prawa do użytkowania wieczystego polega na uiszczeniu pierwszej opłaty oraz opłat rocznych. Dodatkowo przy kalkulacji wartości nieodpłatnego świadczenia z tytuły przyznanych Spółce uprawnień do gospodarowania nieruchomościami przekazanymi do Zasobu - można w ocenie Spółki - posiłkować się metodologię stosowaną przy ustalaniu wartości świadczenia przy np. użytkowaniu, najmie czy służebności. Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 10 marca 2008 r. o sygnaturze akt I SA/Rz 789/07 przy ustalaniu wartości nieodpłatnego świadczenia z tytułu użytkowania budynku wskazał, że: „(...) zgodnie z art. 12 ust. 6 pkt 4 Ustawy o CIT wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się w pozostałych przypadkach na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniach usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia". W przywołanej sprawie, w ocenie Sądu organy podatkowe prawidłowo skalkulowały wartość nieodpłatnych świadczeń poprzez dokonanie analizy porównawczej średniej stawki miesięcznej za dzierżawę budynku porównywalnego, przy zachowaniu proporcji wielkości budynków, różnicy wartości budynków oraz wysokości remontów. Natomiast w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 kwietnia 2014 r. o sygnaturze akt I SA/Gd 95/14 Sąd podkreślił, że przy ustalaniu wartości nieodpłatnego świadczenia z tytułu najmu nieruchomości nie jest wystarczające porównanie zastosowanej stawki czynszu do wyliczonej średniej z innych umów, lecz analizie należy poddać również miejsce położenia, dojazd czy ekspozycję. Z kolei na wielkość przychodu z nieodpłatnego świadczenia z tytułu służebności przesyłu ma wpływ zakres w jakim przedsiębiorca przesyłowy może korzystać z cudzej nieruchomości, na której znajdują się urządzenia elektroenergetyczne (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. o sygnaturze akt III SA/Wa 1067/16). Jak wskazano w powyższych przykładach, wartość nieodpłatnego świadczenia została skalkulowana za korzystanie w określonym zakresie z nieruchomości tj. z tytułu przyznanych praw do korzystania (użytkowania) nieruchomości. Stąd też w ocenie Wnioskodawcy, również w stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym) opisanym we wniosku - który można w zakresie przyznanych Spółce uprawnień zbliżyć do instytucji użytkowania wieczystego, najmu lub służebności - Spółka w tytułu gospodarowania nieruchomościami powinna rozpoznać przychód w wysokości wartości wynagrodzenia jakie powinno przysługiwać Skarbowi Państwa za okresowe udostępnienie Spółce nieruchomości i przyznane Spółce względem przekazanych do Zasobu nieruchomości uprawnień (z uwzględnieniem zasad rynkowych). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie wskazać należy, że z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika w szczególności, iż Wnioskodawca jest spółką celową, utworzoną przez Skarb Państwa na podstawie (…). Jednym z zadań spółki, mającym na celu zapewnienie przygotowania i realizacji programu obejmującego budowę (…). W skład Zasobu wchodzą m.in. nieruchomości, które są własnością Skarbu Państwa i zostały przeniesione do Zasobu (…). Stosownie do art. (…). Ponadto protokół zdawczo-odbiorczy stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej lub podstawę do założenia księgi wieczystej dla nieruchomości przekazywanej do Zasobu, jako nieruchomość Skarbu Państwa, którą gospodaruje spółka. Zgodnie z art. (…), z dniem przekazania nieruchomości do Zasobu spółka wstępuje w ogół praw i obowiązków trwałego zarządcy i ponosi koszty związane z gospodarowaniem przekazaną nieruchomością. Ponadto (…). Zarówno z tytułu przekazania przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu, jak również z tytułu przyznanych spółce uprawnień do gospodarowania przekazanymi nieruchomościami, spółka nie jest/nie będzie obciążana żadnymi kosztami/opłatami. Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa żadnego wynagrodzenia w związku z możliwością gospodarowania nieruchomościami. Dodatkowo na mocy przepisów (…) (art. (…)) (…). Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1-3, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4). Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego, czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy. Oznacza to, że obowiązek ten powstaje w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest m.in. otrzymanie „nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia”. Jak wynika z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie. Z powołanego art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wynika więc, że gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą otrzyma nieodpłatne świadczenie (lub świadczenie częściowo odpłatne) obowiązany jest wykazać z tego tytułu przychód podatkowy. Co istotne, przysporzenie majątkowe musi być powiązane z uzyskaniem przez podatnika korzyści niezwiązanej z jakikolwiek świadczeniem ekwiwalentnym. Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT, Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b. Z przepisem tym koresponduje art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że: Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się: 1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; 2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; 3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu; 4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia. Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Pomocną może być definicja wypracowana w uchwale NSA (7) z 18 listopada 2002 r. sygn. akt (FPS 9/02, Legalis) i cytowana w licznych orzeczeniach, np.: w wyroku NSA z 26 maja 2021r., sygn. akt II FSK 3527/18, wyroku NSA z 3 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3194/17, uchwały NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10, z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, z dnia 18 listopada 2002r., sygn. akt FPS 9/02 i 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06). Zgodnie z nią pojęcie „nieodpłatnego świadczenia”, użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - por. art. 353 Kc), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Aby móc w pełni zdefiniować pojęcie "nieodpłatne" zasadnym jest także odwołanie się do wykładni gramatycznej, zgodnie z którą odpłacać to "oddawać komuś coś w zamian", odpłatny zaś to "taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów" (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002). Zatem „nieodpłatnym świadczeniem” są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. O nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym można więc mówić w sytuacji, gdy: · podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwale przysporzenie majątkowe, · korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego, · korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy, · świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny - nie może ono zatem wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika. W analizowanej sprawie przekazanie przez Skarb Państwa nieruchomości do Zasobu następuje na podstawie przepisów szczególnych zawartych w (…). Przekazanie nieruchomości przez Skarb Państwa do Zasobu ma na celu umożliwienie Wnioskodawcy, jako spółce celowej, realizację jej zadań w zakresie gospodarowania Zasobem. Zgodnie z art. (…). Czynność przekazania nieruchomości do Zasobu w celu gospodarowania nią przez Wnioskodawcę nie stanowi zbycia nieruchomości. Właścicielem nieruchomości cały czas pozostaje Skarb Państwa. Zgodnie z art. (…). Przy czym w myśl art. (…). Z brzmienia art. 112 ust. 1 pkt 2 (…). Wpływy osiągane w związku z gospodarowaniem nieruchomościami Skarbu Państwa stanowią dochód spółki. Jak wynika bowiem z art. (…) W zamian za możliwość gospodarowania nieruchomościami i czerpanie z tego tytułu pożytków, spółka celowa nie będzie natomiast zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek opłat czy też wynagrodzenia na rzecz Skarbu Państwa. Powyższe korzyści spółki celowej nie będą wiązały się z żadną formą ekwiwalentu dla Skarbu Państwa. Przekazanie nieruchomości do gospodarowania następuje nieodpłatnie, wobec czego spółka celowa uzyskuje korzyść kosztem innego podmiotu (Skarbu Państwa). Skutkuje to uznaniem, że w związku z przekazaniem nieruchomości do Zasobu spółka powinna rozpoznać przychód z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT. Przychód z powyższego tytułu powinien być ustalony na podstawie art. 12 ust. 6 pkt 4 ustawy CIT, tj. na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępniania. W konsekwencji, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że w związku z przekazywaniem nieruchomości do Zasobu, Spółka powinna rozpoznawać przychód z nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Jednocześnie podstawą do ustalenia wartości tego przychodu będzie art. 12 ust. 6 pkt 4 ustawy CIT, przy czym sposób ustalenia tego przychodu (w wysokości opłaty za wieczyste użytkowanie, wartości świadczenia przy użytkowaniu, najmie czy służebności, czy innej) leży poza zakresem interpretacji indywidualnej. Jak wynika bowiem z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r., poz. 2651) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wyżej powołany przepis zakreśla właściwość rzeczową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wskazując, że Organ ten jest upoważniony do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, a nie do wskazywania nieznajdującego umocowania w ustawie podatkowej sposobu ustalania tego przychodu w odniesieniu do wysokości opłaty za wieczyste użytkowanie, wartości świadczenia przy użytkowaniu, najmie czy służebności, czy innej. Z powyższym wskazaniem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji -   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji. -   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. -   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): -  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo -  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651).