0111-KDIB1-2.4010.493.2021.2.MS

  Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 20 września 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2021 r., uzupełniony 2 grudnia 2021 r., o  wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy: 1.    w sytuacji, w której umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę odliczenia proporcjonalnego, stratę podatkową poniesioną na zagranicznym zakładzie Spółka może uwzględnić przy rozliczeniu rocznego dochodu na podstawie art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, 2.    w rozliczeniu dochodu rocznego Spółka może uwzględnić stratę podatkową poniesioną na zagranicznym zakładzie, który położony jest w kraju, z którym Polska nie ma zawartej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 16 listopada 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.493.2021.1.MS wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 2 grudnia 2021 r. Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) oferuje szeroki zakres usług (...). Główne obszary działalności Spółki stanowią (...) Usługi świadczone przez Spółkę wykorzystywane są finalnie do (...) Spółka poza działalnością na terytorium Polski świadczy usługi za granicą w formie zagranicznych zakładów podatkowych. Spółka w celu wykonania zakontraktowanych prac poza granicami kraju wysyła z Polski: -        sprzęt (...), -        sprzęt towarzyszący (...), -        samochody specjalistyczne, itp. Spółka oddelegowuje również swoich pracowników (kadrę inżynierską), która stanowi podstawowy trzon załogi realizującej kontrakt. Zakłady podatkowe Spółki znajdują się zarówno w państwach z którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidujące metodę proporcjonalnego odliczenia, jak i w państwach z którymi Polska nie posiada zawartej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W związku z powstaniem danego zakładu podatkowego Spółka dokonuje odpowiedniej rejestracji podatkowej w danym kraju i staje się podatnikiem podatku dochodowego. Spółka posiada aktualnie zagraniczne zakłady podatkowe w następujących państwach : -        Arabskiej Republice Egiptu, -        Republice Mozambiku, -        Republice Kolumbii, -        Republice Związku Mjanmy, -        Zjednoczonych Emiratach Arabskich, -        Algierskiej Republice Ludowo - Demokratycznej, -        Republice Indii. Spółka nie wyklucza, że w przyszłości pojawią się jeszcze inne zagraniczne zakłady. Spółka przewiduje, że w danym roku podatkowym obliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatkowe alokowane do danego zagranicznego zakładu podatkowego będą niższe niż odpowiadające im koszty podatkowe.   W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała dane, które identyfikują zakłady zagraniczne wskazane we wniosku oraz kraje, w których powstaną w przyszłości zakłady, a także dane identyfikacje podmiotów zagranicznych, na rzecz których Spółka świadczy usługi, o których mowa we wniosku. Ponadto Spółka wskazała kraje, w których powstaną prawdopodobnie w przyszłości zagraniczne zakłady podatkowe: - Federacyjna Republika Brazylii, -  Republika Argentyńska, -  Republika Angoli, -  Zjednoczona Republika Tanzanii, -  Republika Namibii, -  Libia. Spółka zaznaczyła także, że nie jest w stanie przewidzieć kiedy i w jakim kraju w przyszłości powstaną zagraniczne zakłady podatkowe. Pozyskiwanie kontraktów w branży (...) podlega procedurom przetargowym obowiązującym w krajach, które wydały koncesje na (...).   Pytania   1.    Czy biorąc pod uwagę sytuację, w której umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę odliczenia proporcjonalnego, stratę podatkową poniesioną na zagranicznym zakładzie Spółka może uwzględnić przy rozliczeniu rocznego dochodu na podstawie art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2.    Czy w rozliczeniu dochodu rocznego Spółka może uwzględnić stratę podatkową poniesioną na zagranicznym zakładzie, który położony jest w kraju, z którym Polska nie ma zawartej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania?   Państwa stanowisko w sprawie   Zadaniem Wnioskodawcy:   Ad. 1 Zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Przepis ten reguluje tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy dot. podatników podatku dochodowego od osób prawnych będących rezydentami podatkowymi w Polsce. Z kolei, zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Przepis art. 7 ust. 1, zatem określa przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych tj. m.in. dochód z innych niż kapitałowe źródeł przychodów podatnika. Ponadto, jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Należy podkreślić, że przepisy art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o CIT w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, obejmują rezydentów podatkowych w Polsce osiągających dochód również poza granicami kraju. Z kolei stosownie do regulacji art. 20 ust. 1 omawianej ustawy, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Art. 22a ustawy o CIT stanowi, że przepisy art. 20 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że w rozliczeniu rocznym podatku dochodowego od osób prawnych podatnik jest zobowiązany wykazać przychody i koszty uzyskane przez jego zagraniczny zakład, który położony jest w kraju z którym Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania i do której ma zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia. W rozliczeniu rocznym podatnik powinien zarówno zsumować przychody osiągane z zagranicznego zakładu z przychodami osiąganymi w Polsce jak i również zsumować koszty osiągane w Polsce z kosztami osiągniętymi przez jego zagraniczny zakład i na tej podstawie określić podstawę opodatkowania CIT. Stanowisko to podzielił również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanym piśmie z dnia 24 czerwca 2020 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.167.2020.1.JS uznając stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Metoda proporcjonalnego odliczenia (zaliczenia podatkowego) w swojej istocie uwzględnia przychody i koszty uzyskania przychodów osiągnięte także w państwie niebędącym państwem rezydencji podatnika, co sprawia, że w ramach tej metody możliwe jest rozpoznanie wszystkich przychodów i kosztów podatkowych poniesionych przez zagraniczny zakład niezależnie od tego czy przychody alokowane do tego zakładu przewyższają koszty czy nie. Powyższe stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 27 sierpnia 2015 r., nr ILPB4/4510-1-221/15-2/MC, gdzie Organ wskazał, że biorąc pod uwagę metodę zaliczenia konieczne jest zsumowanie przychodów zakładu podatkowego z przychodami osiągniętymi w Polsce oraz łącznego ujęcia kosztów uzyskania tych przychodów: „Reasumując - przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują możliwości bezpośredniego odliczenia w Polsce straty, która powstała na skutek działalności Oddziału (zakładu) położonego i opodatkowanego na Słowacji, strata ta jednak, przez konieczność zsumowania przychodów osiągniętych za 2015 r. przez zakład na Słowacji z przychodami osiągniętymi w Polsce, a także łącznego ujęcia kosztów uzyskania tych przychodów ma wpływ na wysokość dochodu (straty) osiągniętego przez Spółkę za 2015 r.” Stanowisko to potwierdza również pismo Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej z 17 kwietnia 2020 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.27.2020.2.BG, w którym Organ jednoznacznie wskazał, że w przypadku stosowania metody odliczenia proporcjonalnego stratę poniesioną na zagranicznym zakładzie można uwzględnić przy rozliczeniu dochodu na podstawie art. 7 ustawy o CIT. „W sytuacji, w której umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę odliczenia proporcjonalnego, stratę poniesioną na zagranicznym zakładzie można uwzględnić przy rozliczeniu dochodu na podstawie art. 7 ustawy o CIT. Rozliczając się z podatku dochodowego od osób prawnych łączymy wszystkie przychody i koszty danej jednostki - również w sytuacji, gdy koszty zakładu przewyższają przychody zakładu - i nie dokonujemy wyłączenia z dochodu (straty) zagranicznego zakładu. Zatem ekonomicznie „konsumujemy” stratę z działalności zakładu zagranicznego; nie ma tylko podatku, który można byłoby odliczyć.” W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę sytuację , w której umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę proporcjonalnego odliczenia (metodę zaliczenia) Spółka ma prawo stratę podatkową poniesioną na zagranicznym zakładzie uwzględnić w Polsce przy rozliczeniu rocznego dochodu na podstawie art. 7 ustawy o CIT.   Ad. 2 W przypadku braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w celu eliminacji podwójnego opodatkowania dochodów zagranicznego zakładu zarówno za granicą jak i w Polsce stosuje się metodę proporcjonalnego odliczenia (metodę zaliczenia). W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo również stosownie do przepisów powołanych wyżej (art. 7 ustawy o CIT) uwzględnić w rozliczeniu dochodu rocznego CIT stratę podatkowa poniesioną na zagranicznym zakładzie, który położony jest w kraju, z którym Polska nie ma podpisanej umowy u unikaniu podwójnego opodatkowania. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. W myśl art. 7 ust. 1 i 2 tej ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku (art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT).   Jak wynika z Komentarza do Konwencji Modelowej OECD – stanowiącego wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania – istniejące Konwencje stosują dwie główne zasady unikania opodatkowania przez państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania lub siedzibę – zasadę zwolnienia oraz zasadę odliczenia. Na podstawie zasady zwolnienia państwo miejsca zamieszkania lub siedziby podmiotu nie opodatkowuje dochodu, który zgodnie z Konwencją może być opodatkowany w państwie źródła lub położenia zakładu (ani, oczywiście, dochodu, który podlega opodatkowaniu tylko w państwie źródła lub położenia zakładu). Na podstawie zasady odliczenia państwo miejsca zamieszkania lub siedziby podmiotu oblicza podatek podatnika na podstawie całego jego dochodu, w tym dochodu z drugiego państwa źródła lub położenia zakładu, który zgodnie z Konwencją może być opodatkowany w tym drugim państwie (lecz nie włącza dochodu podlegającego opodatkowaniu tylko w państwie źródła). Następnie państwo to zezwala podatnikowi na odliczenie z jego podatku tej kwoty podatku, jaką zapłacił w drugim państwie.   Podstawowa różnica między powyższymi metodami polega na tym, że metoda zwolnienia dotyczy dochodu, podczas gdy metoda odliczenia dotyczy podatku.   Ma to oczywiście swoje odzwierciedlenie w ustawie o CIT. Pomimo bowiem możliwości bezpośredniego stosowania przepisów umów międzynarodowych, wynikających z zapisów art. 87 i 91 Konstytucji RP, do ustawy podatkowej został wprowadzony art. 17 ust. 1 pkt 3, potwierdzający uregulowania zawarte w umowach międzynarodowych o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu. Na jego podstawie dochody opodatkowane za granicą oraz zwolnione od opodatkowania w Polsce według umów międzynarodowych, podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego osób prawnych.   Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi. Natomiast stosownie do regulacji art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Jeżeli zatem dochody uzyskane za granicą nie korzystają ze zwolnienia, podatnik powinien połączyć te dochody (przychody) w rozliczeniu za rok podatkowy z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Polski. Art. 20 ust. 1 ustawy o CIT stanowi bowiem o łączeniu dochodów uzyskiwanych w Polsce i za granicą. Stosownie do art. 22a ustawy o CIT, przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca oferuje szeroki zakres usług (...). Spółka poza działalnością na terytorium Polski świadczy usługi za granicą w formie zagranicznych zakładów podatkowych. Zakłady podatkowe Spółki znajdują się zarówno w państwach z którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidujące metodę proporcjonalnego odliczenia, jak i w państwach z którymi Polska nie posiada zawartej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W związku z powstaniem danego zakładu podatkowego Spółka dokonuje odpowiedniej rejestracji podatkowej w danym kraju i staje się podatnikiem podatku dochodowego. Spółka przewiduje, że w danym roku podatkowym obliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatkowe alokowane do danego zagranicznego zakładu podatkowego będą niższe niż odpowiadające im koszty podatkowe.   Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że dochody uzyskiwane przez osobę prawną (polskiego rezydenta podatkowego) ze źródeł położonych za granicą ustalane są na podstawie ustawy o CIT. Jak wcześniej wskazano, dochodem jest nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania. W art. 12 ustawy o CIT zawarto przykładowy katalog przysporzeń uznanych za przychody podatkowe. I tak, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychodem są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe. Brak definicji ustawowej dotyczącej przychodów odnosi ten skutek, że - zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą oraz piśmiennictwem - za przychód uznaje się każde przysporzenie jakie wpływa do majątku podatnika, które ma charakter trwały. Przychodem będą zatem osiągnięte przez Wnioskodawcę za pośrednictwem zagranicznego zakładu przysporzenia.   Drugim czynnikiem kształtującym dochód są koszty uzyskania przychodu. Definicja kosztów uzyskania przychodów została zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, wskazać należy, że przychody (dochody) uzyskiwane ze źródeł położonych poza terytorium Polski poprzez zakłady funkcjonujące poza terytorium Polski oraz związane z tym koszty uzyskania przychodów, Spółka powinna wykazać w zeznaniu rocznym. Przychody te łączy się z przychodami ze źródeł przychodów położonych w Polsce i odpowiadającymi im kosztami ich uzyskania.   Jak już wcześniej wskazano, Spółka posiada zagraniczne zakłady, które znajdują się zarówno w państwach z którymi Polska zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidujące metodę proporcjonalnego odliczenia, jak i w państwach z którymi Polska nie posiada zawartej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku braku umowy międzynarodowej stosuje się metodę proporcjonalnego zaliczenia.   Zatem w sytuacji, w której umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę odliczenia proporcjonalnego oraz  sytuacji braku umowy międzynarodowej stratę poniesioną na zagranicznym zakładzie można uwzględnić przy rozliczeniu dochodu na podstawie art. 7 ustawy o CIT. Rozliczając się z podatku dochodowego od osób prawnych należy połączyć wszystkie przychody i koszty danej jednostki – również w sytuacji, gdy koszty zagranicznego zakładu przewyższają przychody tego zakładu – i nie dokonywać wyłączenia z dochodu (straty) zagranicznego zakładu. Zatem Spółka ekonomicznie „skonsumuje” stratę z działalności zakładu zagranicznego; nie będzie tylko podatku, który można byłoby odliczyć.   Biorąc powyższe pod uwagę należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w sytuacji, w której umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę proporcjonalnego odliczenia (metodę zaliczenia) oraz w przypadku braku umowy o unikaniu podwójnego Spółka ma prawo uwzględnić w Polsce stratę podatkową poniesioną na zagranicznym zakładzie przy rozliczeniu rocznego dochodu na podstawie art. 7 ustawy o CIT.   Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji/stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.   ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację     Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).     Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).