0111-KDIB1-3.4010.566.2021.2.BM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 26 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie z 28 grudnia 2021 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podmiotem z siedzibą działalności gospodarczej w Polsce, podlegającym opodatkowanym podatkiem dochodowym w Polsce od całości swoich dochodów.   Przeważającą działalność Spółki stanowi sprzedaż hurtowa perfurm i kosmetyków (PKD 46.45.Z). W celu rozszerzenia działalności Spółka planuje zawarcie umowy licencyjnej na korzystanie ze znaku towarowego („Znak Towarowy”). Podmiotem licencjonującym Znak Towarowy („Usługodawca”) będzie natomiast spółka osobowa z siedzibą w Luksemburgu działająca w formie Societe en commandite speciale (SCSp). Usługodawca jest spółką transparentną podatkowo oraz nie posiada osobowości prawnej, co oznacza, że Usługodawca jest opodatkowany na poziomie swoich wspólników, a nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych tak w Polsce jak i w Luksemburgu. Wspólnikami Usługodawcy o statusie komandytariusza (associe commanditaire) jest inna spółka SCSp w której komandytariuszami (associe commanditaire) są polskie spółki, podatnicy CIT będący polskimi rezydentami podatkowymi („Komandytariusz”). Komandytariusze prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą za pomocą Usługodawcy. Wspólnikiem Usługodawcy o statusie komplementariusza (associe commandite) również jest lokalna spółka X będąca odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („Komplementariusz”).   Usługodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą świadczenie usług licencji praw własności przemysłowej z tym Znaku Towarowego. Usługodawca jestem zatem podmiotem, w którym zgromadzony jest majątek, który następnie jest udostępniany odpłatnie kontrahentom. Dane Usługodawcy to - (…) SCSp, zarejestrowana w luksemburskim rejestrze RCS pod numerem (…). Wspólnicy Usługodawcy przedstawiają certyfikaty rezydencji. Komandytariusze przedstawią polski certyfikat rezydencji podatkowej. Suma należności z tytułu udostępnienia Wnioskodawcy Znaku Towarowego może przekroczyć w roku podatkowym kwotę 2.000.000 złotych.   Wnioskodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium państwa rezydencji Usługodawcy. Działalność Usługodawcy jest prowadzona wyłącznie na terytorium państwa siedziby (tj. Luksemburg).   Pytanie Czy od wypłaconego wynagrodzenia z tytułu udostępnienia Znaku Towarowego Wnioskodawca będzie zobowiązany do wykonywania obowiązków płatnika związanych z obliczeniem i pobraniem zryczałtowanego CIT w zakresie udziału w zysku Usługodawcy przypadającego Komandytariuszom będących polskimi rezydentami podatkowymi? Państwa stanowisko w sprawie Od wypłaconego wynagrodzenia z tytułu udostępnienia Znaku Towarowego Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wykonywania obowiązków płatnika związanych z obliczeniem i pobraniem zryczałtowanego CIT w zakresie udziału w zysku Usługodawcy przypadającego Komandytariuszom będących polskimi rezydentami podatkowymi.   Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - ustala się w wysokości 20% przychodów. Na gruncie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika. Jeżeli suma należności wypłaconych podatnikowi z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, których wartość przekroczyła w obowiązującym u płatnika roku podatkowym kwotę, o której mowa w ust. 1, obejmuje należności, od których zgodnie z ust. 1d nie został pobrany podatek, płatnik jest obowiązany zawiadomić o kwocie i rodzaju należności wypłaconych wskazanemu podatnikowi w roku podatkowym tego płatnika, od których nie został pobrany podatek, podając dane identyfikujące podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika. Zawiadomienie to składa się także w przypadku dokonania podatnikowi w roku podatkowym dalszych wypłat należności, od których zgodnie z ust. 1d nie został pobrany podatek. Na podstawie art. 12 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Luksemburgu dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527 ze zm.; „UPO”) należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Zgodnie z art. 12 ust. 3 UPO określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza wszelkiego rodzaju wynagrodzenia uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kina i utworami nagranymi dla radia lub telewizji, każdego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, albo za udostępnienie informacji związanej ze zdobytymi doświadczeniami w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. W świetle powyższych przepisów, wynagrodzenie otrzymywane w związku z udzieleniem licencji na korzystanie ze znaku towarowego stanowi podstawę do pobrania przez płatnika podatku u źródła. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, zważywszy na transparentny charakter Usługodawcy w podatku dochodowym, wynagrodzenie należne Usługodawcy z tytułu udzielonej licencji na korzystanie Znaku Towarowego będzie stanowiło przychód Komplementariusza oraz Komandytariusza Usługodawcy. Istotą transparentności podatkowej jest to, że dochody Usługodawcy opodatkowane są jednokrotnie, wyłącznie z poziomu wspólników. Mając na uwadze, że Usługodawca jest podmiotem transparentnym podatkowo, to nie jest traktowany jako odrębny podatnik. Podatek od uzyskiwanych przez Usługodawcę dochodów rozliczany jest przez jej wspólników. Z uwagi na to, że Komandytariusze są polskimi rezydentami podatkowymi, to uwzględniają oni przypadające na nich przychody i koszty związane z Usługodawcą w swoim rozliczeniu podatkowym składanym w Polsce. Analizując powołane przepisy oraz kwestię transparentności podatkowej Usługodawcy, należy uznać, że Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania jako płatnik zryczałtowanego podatku u źródła określonego zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, z tytułu wypłaconego na rzecz Usługodawcy wynagrodzeniem za korzystanie ze Znaku Towarowego, z uwagi na okoliczność, iż efektywnie wypłaca je polskim rezydentom podatkowym. Innymi słowy, nie nastąpi obowiązek pobrania i wpłacenia podatku u źródła z uwagi na okoliczność, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z transakcją krajową. Zdaniem Wnioskodawcy, powołane powyżej przepisy nie znajdą zatem zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego sprawy, w części dotyczącej Komandytariusza z uwagi na fakt, że wynagrodzenie należne Usługodawcy z tytułu udzielenia licencji na korzystanie ze Znaku Towarowego wypłacane będą tak naprawdę do Komandytariusza. To wspólnicy Usługodawcy (Komplementariusz oraz Komandytariusz), z uwagi na transparentny charakter Usługodawcy, są zatem natomiast podatnikami podatku dochodowego, a nie Usługodawca. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że Usługodawca udzieli Wnioskodawcy licencji na korzystanie ze Znaku Towarowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, po stronie Spółki, tj. podmiotu wypłacającego na rzecz Usługodawcy należności w postaci licencji na korzystanie ze Znaku Towarowego, nie powstanie obowiązek płatnika związany z obliczeniem i pobraniem zryczałtowanego podatku u źródła. Powyższe obowiązki nie powstaną przede wszystkim dlatego, że wynagrodzenie należne wspólnikom Usługodawcy za udostępnienie Znaku Towarowego jest z punktu widzenia podatkowego wypłacane wspólnikom Usługodawcy, czyli w zakresie Komandytariuszy polskim rezydentom podatkowym. Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest kwestia kwoty dokonywanych w roku podatkowym wypłat na rzecz Usługodawcy. Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 grudnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.558.2020.3.EC. W ramach ww. interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że odsetki wypłacane transparentnemu podmiotowi zagranicznemu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdy wspólnikami beneficjenta są podmioty krajowe. Taką transakcję należy na gruncie podatku dochodowego traktować zatem jak transakcję krajową.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.   Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): -  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo -  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.