0111-KDIB1-3.4010.595.2021.2.BM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ulgi badawczo-rozwojowej. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z 26 stycznia 2022 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.595.2021.1.BM, wezwaliśmy Państwa do ich uzupełnienia. Uzupełnili Państwo wniosek 8 lutego 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”), zajmujący się sprzedażą przez internet, prowadził prace rozwojowe, których efektem stało się wytworzenie oprogramowania do obsługi zamówień (…) oraz strony internetowej funkcjonującej jako sklep (…). W ciągu ostatnich lat Spółka ponosiła także wydatki na rozwój zarówno strony, jak i oprogramowania do obsługi zamówień, których efektem było wytworzenie nowych funkcjonalności obu produktów oraz dodatkowych modułów. Prace te w szczególności dotyczyły modułów obsługi zamówień, obsługi przedsprzedażowej oraz obsługi posprzedażowej, umożliwiających automatyczne zamówienia towarów u dostawców, ułatwiających dokonywanie płatności oraz złożenie reklamacji, a także usprawniających samo dokonywanie zakupów. W miarę rozwoju systemu sprzedażowego tworzone były również nowsze wersje wspomnianych modułów oraz samego oprogramowania podstawowego. Wytworzenie każdej nowej funkcjonalności/modułu/nowszej wersji modułu lub oprogramowania było realizowane projektowo, tzn. do każdego z tych zadań były przyporządkowane odrębnie związane z nim koszty. Kosztami tymi były przede wszystkim wynagrodzenia zatrudnionych pracowników oraz koszty firm zewnętrznych - uczestniczących w realizacji danego projektu. Spółka uznała przedmiotowe wydatki za koszty prac rozwojowych i rozliczała je dla celów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od momentu zakończenia danego projektu; przyjęto okres amortyzacji równy 5 lat.   W piśmie uzupełniającym wskazali Państwo dodatkowo, że w ramach działalności będącej przedmiotem Wniosku nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany będą miały charakter ulepszeń. Przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż towarów. Jak zostało wskazane w treści Wniosku, Spółka wykorzystuje w szczególności narzędzia informatyczne oraz specjalistyczną wiedzę swoich pracowników i zewnętrznych zleceniobiorców dla celów wytworzenia oraz następnie ulepszania oprogramowania do obsługi zamówień i strony internetowej, za pomocą których może zaproponować lepszy proces sprzedaży (z perspektywy klientów: zakupu) oferowanych przez nią towarów. Tym samym podejmuje działania mające na celu zaprojektowanie i stworzenie nowych lub ulepszonych procesów. Jednocześnie, nie są to działania schematyczne i powtarzalne, czyli rutynowe wprowadzanie zmian, ale jest to proces wysoce kreatywny (stanowiący wyzwanie intelektualne). Spółka potwierdza, że prace będące przedmiotem Wniosku zostały zakończone wynikiem pozytywnym. Jak zostało wskazane w treści Wniosku, efektem prowadzonych prac rozwojowych stało się wytworzenie oprogramowania do obsługi zamówień (…) oraz strony internetowej funkcjonującej jako sklep (…). W ciągu ostatnich lat były prowadzone też prace nad dodatkowymi modułami i funkcjonalnościami do tych rozwiązań; wszystkie te elementy zostały przez Spółkę wdrożone i są wykorzystywane do obsługi zamówień oraz obsługi klienta. Należy uznać, że w sytuacji będącej przedmiotem Wniosku (w stanie faktycznym) spełnione są też warunki, które Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał w punkcie 2 lit. a) do c) Wezwania. Precyzując i uzupełniając bowiem opis stanu faktycznego: A.      Technologia (kod źródłowy oprogramowania i modułów) zostały ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone. Wszelkie powstałe w wyniku zakończonych prac rozwojowych produkty (oprogramowanie, moduły, funkcjonalności) mają bowiem konkretną postać/formę i dotyczą konkretnego rozwiązania wykorzystywanego w procesie oferowania towarów klientom i ich sprzedaży. Przykładowo, w wyniku prac rozwojowych został wytworzony moduł ułatwiający klientom dokonującym zakupów przez internet zawarcie umowy sprzedaży ratalnej czy też moduł pozwalający na wykorzystanie w trakcie procesu zakupu karty rabatowej lub karty przedpłaconej. Koszty prac rozwojowych zostały jednocześnie wiarygodnie ustalone, gdyż Spółka na bieżąco przypisywała do poszczególnych projektów wydatki na ich realizację - zarówno koszty wykonawców zewnętrznych, jak i pracowników zaangażowanych w realizację danego projektu. Wnioskodawca jest wobec tego w stanie wykazać, że kwota kosztów prac rozwojowych przypisana do danego projektu ma swoje potwierdzenie w dokumentach od podmiotów zewnętrznych i dokumentach wewnętrznych Spółki. B.      Techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika (Spółkę) odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik (Spółka) podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii. Podejmowane przez Spółkę prace wykonywane były według opracowanych wcześniej planów i przyjęcie do używania wypracowanych w ramach tych prac rozwiązań następowało po dokonaniu testów użyteczności danego modułu. Wypracowane przez Spółkę rozwiązania zostały uznane za przydatne technicznie dla wyznaczonych celów, tj. spełniały ustalone założenia. C.      Koszty prac rozwojowych zostały pokryte przychodami ze sprzedaży przy zastosowaniu wypracowanej technologii. Wnioskodawca podjął prace rozwojowe, zakładając, że ich koszty zostaną pokryte spodziewanymi przychodami z zastosowania rozwiązań (procesów) wytworzonych w wyniku tych prac. Prace wykonywane były planowo. Spółka planując rozpoczęcie danego projektu zakładała opłacalność ekonomiczną podjętych prac rozwojowych, spodziewając się wzrostu przychodów ze sprzedaży oferowanych klientom towarów ze względu na wprowadzane w wyniku realizacji tych projektów usprawnienia i ułatwienia, zapewniające lepszą obsługę klienta, a tym samym zwiększenie ilości sfinalizowanych zamówień, co generuje wzrost przychodów. Potwierdzeniem faktu, że koszty prac rozwojowych zostaną (i zostały) pokryte spodziewanymi przychodami z zastosowania technologii (tj. rozbudowanej strony internetowej służącej do obsługi sprzedaży przez internet) jest stały wzrost obrotów Spółki, który miał miejsce na przestrzeni wszystkich lat po oddaniu do używania strony internetowej i oprogramowania do obsługi zamówień, ulepszanych i modyfikowanych następnie także w wyniku prowadzonych prac rozwojowych. Pytanie Czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego Spółka ma prawo rozliczyć ponoszone przez nią koszty prac rozwojowych poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane na podstawie art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego Spółka ma prawo rozliczyć ponoszone przez nią koszty prac rozwojowych poprzez odpisy amortyzacyjne, gdyż spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Na wstępie Wnioskodawca wskazuje, że ponoszone przez niego wydatki na wytworzenie oprogramowania do obsługi zamówień i utworzenie strony internetowej, wydatki na rozwój tych produktów, na stworzenie nowych modułów oraz nowych wersji oprogramowania stanowią dla niego bez wątpienia koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Aby dany wydatek można było zakwalifikować jako koszt uzyskania przychodów, spełnione muszą być łącznie następujące przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy CIT: 1)      wydatek został poniesiony przez podatnika, 2)      wydatek jest definitywny, a więc bezzwrotny, tj. wartość poniesionych wydatków nie została podatnikowi zwrócona w żaden sposób, 3)      wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, 4)      wydatek poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów, 5)      został właściwie udokumentowany, 6)      wydatek nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Warunki te zdaniem Wnioskodawcy są w przedstawionym stanie faktycznym spełnione. W odniesieniu do przesłanek nr 1 i 2 należy stwierdzić, że przedmiotowe wydatki zostały pokryte w całości z zasobów Wnioskodawcy, a ich wartość nie została mu zwrócona w żaden sposób. Przechodząc do analizy warunków nr 3 i 4, należy zauważyć, że ponoszone przez Spółkę wydatki będące przedmiotem niniejszego wniosku są stricte powiązane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Głównym celem ich jest usprawnienie systemu sprzedaży oraz obsługi klienta, a w związku z tym ułatwienie klientom dokonywania zakupów. Ułatwienia obsługi sprzedaży, ulepszenia strony internetowej oraz modernizacja systemów obsługi przedsprzedażowej i posprzedażowej powoduje, że zakupy u Wnioskodawcy stają się łatwiejsze i szybsze, co wpływa na zadowolenie klientów. Rozwijanie dobrych relacji z klientami zapewnia zaś w dłuższej perspektywie większy popyt na produkty, ponieważ klienci bardziej skłonni są ponownie zamówić produkty u Wnioskodawcy, a nie u innego podmiotu. Nowoczesny i usprawniony system obsługi zamówień i klienta powoduje, że Wnioskodawca jest postrzegany jako podmiot profesjonalny w swojej branży. Sprawniejszy system informatyczny wpływa pozytywnie na ilość sfinalizowanych przez klientów zamówień. Płynnie działająca strona internetowa i intuicyjnie skonstruowane kolejne etapy zakupu powodują, że złożenie zamówienia staje się szybsze i prostsze. Wszystko to ma z kolei przełożenie na uzyskiwane przez Spółkę przychody i ich wartość. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na przedmiotowe prace bez wątpienia mają związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodów. Wydatki, których dotyczy wniosek są również odpowiednio udokumentowane - albo poprzez faktury od zewnętrznych dostawców usług, albo poprzez listy płac. Nie są to jednocześnie żadne z wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, więc spełniony jest warunek nr 6. Tym samym, spełnione są wszystkie warunki do uznania wydatków będących przedmiotem niniejszego wniosku za koszty uzyskania przychodów Spółki. Przechodząc do zagadnienia prac rozwojowych, należy zauważyć, że ustawa o CIT odsyła do definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 478 ze zm., dalej jako: „ustawa PSWiN”). Prace rozwojowe zdefiniowane są w tej regulacji jako działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zdaniem Spółki, prace związane z wytwarzaniem oprogramowania do obsługi zamówień oraz strony internetowej, w tym także z wytwarzaniem nowych funkcjonalności i modułów do tych rozwiązań, można zaklasyfikować jako prace rozwojowe w rozumieniu wymienionego wyżej przepisu. Należy zauważyć, że z całą pewnością działania Wnioskodawcy stanowią nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie wiedzy i umiejętności, w tym narzędzi informatycznych. Wiedza ta jest wykorzystywana do tworzenia nowych ulepszonych procesów i usług. Spółka wykorzystuje w szczególności narzędzia informatyczne oraz specjalistyczną wiedzę swoich pracowników i zewnętrznych zleceniobiorców dla celów wytworzenia oraz następnie ulepszania oprogramowania do obsługi zamówień i strony internetowej, za pomocą których może zaproponować lepszy proces sprzedaży oferowanych przez nią towarów. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę, a także ich cel, mieszczą się więc w zakresie prac rozwojowych nakreślonym przez art. 4 ust. 3 ustawy o PSWiN. Pod uwagę należy jednak wziąć także wyłączenie zawarte w tym artykule. Za prace rozwojowe nie może być uznana działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeśli mają one charakter ulepszeń. Można zatem uznać, że aby wyłączenie mogło zaistnieć, działalność musi być jednocześnie rutynowa i okresowa Zdaniem Wnioskodawcy, w żadnym wypadku opisane działania nie są rutynowe. Rutynowy wg Słownika języka polskiego PWN to wykonywany często i niemal automatycznie (wersja elektroniczna: https://sjp.pl/rutynowy, dostęp: 21.10.2021). Opracowywanie i budowanie rozwiązań w zakresie nowego oprogramowania, strony internetowej czy ulepszania modułów i funkcjonalności nie odbywają się w sposób automatyczny, lecz pod wpływem decyzji o rozwijaniu nowego innowacyjnego rozwiązania czy nowej ulepszonej wersji istniejącej funkcjonalności. Nie są to prace związane z okresowymi ulepszeniami, lecz z potrzebą kreatywnego rozbudowywania systemów wykorzystywanych przez Spółkę. Eksperci zatrudnieni przez Spółkę samodzielnie oceniają, jak powinien zostać przeprowadzony proces wytwarzania czy rozwijania kolejnych modułów. Nie są to zatem działania schematyczne i powtarzalne, czyli rutynowe wprowadzanie zmian, ale jest to proces wysoce kreatywny (stanowiący wyzwanie intelektualne). Biorąc pod uwagę powyższe argumenty należy stwierdzić, że działalność spółki stanowi prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy o PSWiN. Ustawa o CIT (art. 15 ust. 4a) wprowadza trzy odrębne sposoby ujmowania w kosztach uzyskania przychodów kosztów prac rozwojowych. Podatnik ma prawo dokonać wyboru dogodnej dla siebie opcji, jednak jedna z tych opcji - rozliczenie poprzez odpisy amortyzacyjne - jest możliwa po spełnieniu dodatkowych warunków. Warunki te zostały określone w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Stanowi on, że amortyzacji podlegają koszty prac rozwojowych (niezależnie od przewidywanego okresu używania), gdy: 1)      prace rozwojowe zakończone są wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, 2)      produkt albo technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, 3)      techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, 4)      z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie wszystkie powyższe warunki zostały spełnione. Ad 1 - nie ulega wątpliwości, że prace rozwojowe zakończone zostały wynikiem pozytywnym. W wyniku tych prac powstały oprogramowanie do obsługi zamówień (…), strona internetowa (…), moduły i funkcjonalności do tych rozwiązań. Elementy te zostały następnie wdrożone przez Spółkę i są wykorzystywane do obsługi zamówień oraz obsługi klienta. Prace rozwojowe osiągnęły więc swój zamierzony, pozytywny skutek, owocując powstaniem systemów przydatnych dla Wnioskodawcy w działalności gospodarczej. Również kolejne prace rozwojowe mające na celu budowę nowych funkcjonalności i modułów do tych rozwiązań doprowadziły do przewidywanego pozytywnego rozwiązania, a mianowicie ulepszenia te opracowano i wdrożono w praktyce. Ad 2 - wszelkie powstałe w wyniku zakończonych prac rozwojowych produkty (oprogramowanie, moduły, funkcjonalności) zostały ściśle ustalone, tzn. mają konkretną postać/formę i dotyczą konkretnego rozwiązania wykorzystywanego w procesie oferowania towarów klientom i ich sprzedaży. Przykładowo, w wyniku prac rozwojowych został wytworzony moduł ułatwiający klientom dokonującym zakupów przez internet zawarcie umowy sprzedaży ratalnej czy też moduł pozwalający na wykorzystanie w trakcie procesu zakupu karty rabatowej lub karty przedpłaconej. Koszty prac rozwojowych są jednocześnie wiarygodnie ustalone, gdyż Spółka na bieżąco przypisywała do poszczególnych projektów wydatki na ich realizację - zarówno koszty wykonawców zewnętrznych, jak i pracowników zaangażowanych w realizację danego projektu. Wnioskodawca jest wobec tego w stanie wykazać, że kwota kosztów prac rozwojowych przypisana do danego projektu ma swoje potwierdzenie w dokumentach od podmiotów zewnętrznych i dokumentach wewnętrznych Spółki. Ad 3 - podejmowane przez Spółkę prace, o których mowa w niniejszym wniosku wykonywane były według opracowanych wcześniej planów i przyjęcie do używania wypracowanych w ramach tych prac rozwiązań następowało po dokonaniu testów użyteczności danego modułu. Wypracowane przez Spółkę rozwiązania zostały uznane za przydatne technicznie dla wyznaczonych celów, tj. spełniały ustalone założenia. Wnioskodawca podjął prace rozwojowe, zakładając, że ich koszty zostaną pokryte spodziewanymi przychodami z zastosowania rozwiązań (procesów) wytworzonych w wyniku tych prac. Prace wykonywane były planowo. Spółka planując rozpoczęcie danego projektu zakładała opłacalność ekonomiczną podjętych prac rozwojowych spodziewając się wzrostu przychodów ze sprzedaży oferowanych klientom towarów ze względu na wprowadzane w wyniku realizacji tych projektów usprawnienia i ułatwienia, zapewniające lepszą obsługę klienta, a tym samym zwiększenie ilości sfinalizowanych zamówień, co generuje wzrost przychodów. Należy jednocześnie zauważyć, że prace rozwojowe są podejmowane przez Spółkę cały czas, nowe rozwiązania są wprowadzane ze znaczną częstotliwością i dotyczą ogólnie procesu sprzedaży, a nie sprzedaży konkretnych towarów. Jednocześnie Wnioskodawca uzyskuje przychody zasadniczo z jednego źródła, jakim jest sprzedaż towarów; z punktu widzenia prac rozwojowych przyporządkowanie przychodów do poszczególnych grup towarów nie ma znaczenia. Wnioskodawca uważa więc, że wystarczającym potwierdzeniem faktu, że koszty prac rozwojowych zostaną (i zostały) pokryte spodziewanymi przychodami z zastosowania technologii (w sytuacji, której dotyczy wniosek technologią tą będzie proces sprzedaży przez internet) jest stały wzrost obrotów Spółki, który miał miejsce na przestrzeni wszystkich lat po oddaniu do używania strony internetowej i oprogramowania do obsługi zamówień, ulepszanych i modyfikowanych następnie także w wyniku prowadzonych prac rozwojowych. Mając powyższe na względzie, zdaniem Wnioskodawcy, zostały spełnione wszystkie warunki, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, co oznacza, że Spółka jest uprawniona do ujmowania w kosztach uzyskania przychodów kosztów prac rozwojowych poprzez odpisy amortyzacyjne.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.   Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w  ...  Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).   Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).     Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.