0111-KDIB1-3.4010.696.2021.2.PC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki na zakup produktów przeznaczonych do nagrań recenzji lub testów dla Klientów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 grudnia 2021 r. przesłanym następnego dnia, które wpłynęło 21 grudnia 2021 r. oraz pismem z 10 stycznia 2022 r., które wpłynęło 18 stycznia 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego. Osoba zatrudniona w Spółce (jednocześnie członek zarządu i współwłaściciel) planuje uruchomić konta w ...  (...), a w dalszej kolejności kanał na ..., w których będzie recenzować produkty, m.in. kosmetyki, odzież i obuwie, przedmioty gospodarstwa domowego (dążenie do zostania influencerem). Działalność ta będzie prowadzona w ramach Spółki. Celem długofalowym jest pozyskiwanie do odpłatnej współpracy firm, które będą chciały zareklamować swoje produkty w tych kanałach, a także reklama produktów z własnego sklepu online. Na początku jednak firma będzie musiała samodzielnie kupować przedmioty recenzji. Trudno przewidzieć kiedy pojawi się pierwsza płatna współpraca (przypuszczalnie po kilku/kilkunastu miesiącach). W piśmie z 10 stycznia 2022 r., będącym odpowiedzią na wezwanie, Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że : 1.    Nie będzie prowadzony typowy blog w formie pisemnej. Będzie tutaj prowadzonej najpierw konto na ..., a w późniejszym terminie kanał na ..., czyli tak zwany ... . Za dostęp do publikowanych treści nie będzie pobierana żadna opłata od odbiorców (osób oglądających), dostęp do w/w treści będzie publiczny. 2.    Spółka będzie recenzować produkty, które następnie będą dysponowane w różny sposób: -    odzież, obuwie, galanteria będzie w dalszym ciągu nowa, będzie więc trafiać do odsprzedaży w sklepie, który prowadzi Spółka - w tej sytuacji Spółka nie widzi problemu, ponieważ towar zakupiony będzie w celu odsprzedaży, a recenzja będzie jedynie dodatkowym środkiem reklamy danego produktu; -    recenzowane kosmetyki będą w części odsprzedawane na portalach aukcyjnych. Kosmetyki, które recenzentowi nie będą pasować, uczulą go, itp. będą wystawiane na portalach typu ... jako kosmetyki „otwarte jedynie do recenzji”. W związku z tym, że są to produkty higieniczne, które zostały już użyte, cena sprzedaży będzie odpowiednio niższa, niż cena zakupu lub regularna cena rynkowa. W tej sytuacji Spółka nie widzi problemu, ponieważ produkt zakupiony na fakturę zostanie odsprzedany i wystawiony na ten produkt zostanie paragon dla nabywcy. Kosmetyki, których nie uda się odsprzedać przed upływem daty ważności będą wyrzucane/utylizowane; -    kosmetyki, które sprawdzą recenzentowi w czasie testów i będzie możliwość dalszego ich wykorzystania zostaną zużyte do kolejnych nagrań lub wykonywania zdjęć (Spółka prowadzi jeszcze drugi kanał na ..., a także kilka kont w  ..., gdzie będzie można wykonać makijaż osobom występującym w filmach lub na zdjęciach). Dodatkowo kosmetyki te mogą zostać zużyte na modelkach przy sesjach fotograficznych wykonywanych do sklepu lub do reklam działalności Spółki. Kosmetyki, których nie będzie można wykorzystać w ten sposób przeznaczone będą do odsprzedaży, co opisane zostało w punkcie powyżej; -    kosmetyki oraz inne produkty, np. suplementy, których działanie można zrecenzować dopiero po dłuższym czasie stosowania zostaną zużyte w celu nagrania rzetelnej recenzji produktu. 3.    Spółka prowadzi działalność w zakresie: -    prowadzenia sklepu internetowego z obuwiem i galanterią damską; -    prowadzenia sprzedaży internetowej na portalach aukcyjnych, np....; -    prowadzenia szkoleń online z zakresu e-commerce; -    prowadzenia ...  zarówno własnych, jak i usługowo dla innych przedsiębiorstw. 4.    Spółka planuje, że prowadzenie kanału z recenzjami produktów przyniesie kilka źródeł dochodu: -    po pierwsze, powinna zwiększyć się sprzedaż w sklepie prowadzonym przez Spółkę, a także być może uda się rozreklamować swoją działalność szkoleniową; -    po drugie, w dalszej perspektywie (po pozyskaniu już obserwującej społeczności) powinno udać się pozyskać sponsorów w postaci producentów kosmetyków, obuwia, itp którzy najpierw będą wysyłać produkty do recenzji (Spółka nie będzie musiała ich już w całości finansować z własnych środków, a jedynie w części), a następnie będą również nawiązywać umowy i płacić za nagranie materiałów recenzujących/reklamowych; -    po trzecie, w jeszcze dalszej perspektywie, Spółka planuje nawiązać współpracę z producentem w zakresie tworzenia produktów pod marką Spółki, z czego będzie pozyskiwać ustaloną część dochodów ze sprzedaży w/w produktów; -    po czwarte, Spółka rozważy także uruchomienie drugiego sklepu internetowego w branży związanej z kosmetykami. Pytanie Czy wobec powyższego, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki na zakup produktów przeznaczonych do nagrań recenzji lub testów dla Klientów? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy: Zgodnie z art 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Celowość wydatku, na którą wskazuje ten przepis, oznacza, że podlega odliczeniu i wpływa tym samym na podstawę opodatkowania, gdy poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Rozważając możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na zakup produktów przeznaczonych do nagrań recenzji lub testów dla Klientów warto jest przywołać tezę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 1633/19 dotyczący kosztów prowadzenia bloga internetowego: „Aby uzyskiwać przychody z reklam zamieszczanych na stronie internetowej bloga, zrozumiałe jest, że podatnik musi zadbać, aby ten blog był atrakcyjny dla internautów, którzy będą odwiedzać jego stronę. Niewielka ilość wyświetleń jego strony nie pozwoli mu znaleźć chętnych do zamieszczenia reklam na jego stronie internetowej. Jedynie interesujące zdjęcia, wykonane dobrej jakości aparatem fotograficznym, testy specjalistycznego sprzętu, opisy ciekawych miejsc i imprez pozwolą osiągnąć podatnikowi zamierzony cel gospodarczy. Powyższa argumentacja przekonuje, że między tymi wydatkami, atrakcyjnością błoga i reklamodawcami chętnymi zamieścić na stronie internetowej błoga swoją reklamę istnieje związek przyczynowo - skutkowy. Dlatego też wydatki te podatnik będzie mógł uznać za koszt uzyskania przychodu.” Wobec tego stwierdzić należy, że co do zasady wydatki na zakup produktów przeznaczonych do nagrań recenzji lub testów mogą być uznane za koszty uzyskanie przychodu nawet jeśli jest to dopiero początek działania tego rodzaju biznesu w firmie (nowa gałąź), a dochody pojawią się dopiero w przyszłości. Stanowisko Wnioskodawcy jest tożsame z powyższą interpretacją i według firmy można wydatki poniesione na zakup produktów do testowania w kanałach Social Media zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: -          - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały       poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), -         -  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, -         -  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, -        -   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, -          -  został właściwie udokumentowany,       - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika. Koszty związane z zachowaniem źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 updop, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów. Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie danego źródła przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu. W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika. Odnosząc przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego jeszcze raz podkreślić należy, że zgodnie z przywołanymi przepisami, kosztem uzyskania przychodu może być wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jak podaje Wnioskodawca, Spółka ponosić będzie szereg wydatków wymienionych w opisie sprawy. Nie są to wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 updop. Wydatki te ponoszone są na prowadzenie kont w ... (...). Dostęp do ... będzie nieodpłatny i ogólnodostępny. Na Vlogu Spółka będzie recenzować produkty, które następnie będą sprzedawane lub wykorzystywane do kolejnych nagrań lub wykonywania zdjęć, ewentualnie zutylizowane (jeśli nie uda się ich wykorzystać). Ponadto Spółka wskazała że prowadzenie kont w  ...  przyniesie jej szereg przychodów w krótszej i dalszej perspektywie. W świetle powyższego, mając na uwadze przywołane unormowania prawne oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, zdaniem organu, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, mogą zostać przez Wnioskodawcę zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 updop. Końcowo ponownie należy podkreślić, że to na Wnioskodawcy jako podatniku ciąży obowiązek faktycznego wykazania obiektywnego związku przyczynowo-skutkowego i uargumentowania, że wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia lub zachowania przychodu albo zabezpieczenia źródła tego przychodu. W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).