0111-KDIB1-3.4010.806.2025.1.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) z siedzibą w (…) jest polskim rezydentem podatkowym, którego rok podatkowy pokrywa się z kalendarzowym. Spółka podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia kompleksowych usług (…). Zakres działalności Spółki obejmuje m.in. oferowanie sprawdzonych operacyjnie projektów (…). Wnioskodawca dysponuje zaawansowanym zapleczem technicznym obejmującym kompleks warsztatów produkcyjno-remontowych. Posiadana infrastruktura umożliwia wytwarzanie wysokiej jakości elementów konstrukcyjnych (…). Obecnie Spółka prowadzi szereg strategicznych projektów, ze szczególnym uwzględnieniem programów w obszarze (…). Flagowym przedsięwzięciem jest projekt X, którego celem jest „X” (dalej: „Projekt X”). Jednostki te bazują na projekcie (…). Realizacja projektu spoczywa na (…), utworzonym przez Wnioskodawcę oraz (…). Program prowadzony jest w trybie prac rozwojowych, zgodnie z wytycznymi określonymi w Decyzji Nr (…). Harmonogram realizacji projektu przewidziano (…). Przewidywane przekazanie pierwszej jednostki planowane (dalej: „ X I”) jest na (…) i pozostałych (...) do (…). Podjęcie się realizacji Projektu X wiązało się z koniecznością wdrożenia przez Spółkę kompleksowych zmian infrastrukturalnych, obejmujących budowę nowej hali (…). W związku z powyższym, od 2022 r. Spółka realizuje projekty inwestycyjne, polegające na nabyciu fabrycznie nowych oraz modernizacji posiadanych środków trwałych z grup 3–6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (dalej łącznie: „Środki trwałe”), w celu dostosowania infrastruktury technicznej do wymogów realizacji Projektu X. Ww. Środki trwałe zlokalizowane są w nowej hali (…) oraz w hali produkcyjnej, usytuowanych na terenie Wnioskodawcy. Hala (…) oraz hala produkcyjna, wraz z zainstalowanymi w nich specjalistycznymi urządzeniami i sprzętem, stanowią kompleksowe zaplecze montażowe, umożliwiające scalanie (…). Wszystkie koszty, które zostały poniesione na zakup Środków trwałych nie stanowiły dla Spółki kosztu uzyskania przychodu w momencie zapłaty, lecz były agregowane do środków trwałych w budowie, jako podstawy do ustalenia wartości początkowej w rozumieniu art. 16g ust. 3 ustawy o CIT. W celu zapewnienia optymalnej organizacji oraz efektywności procesu realizacji Projektu X, Spółka podzieliła przedsięwzięcie na kolejne, wzajemnie powiązane etapy, odzwierciedlające naturalną sekwencję prac projektowych, inżynieryjnych i produkcyjnych. I.         Pierwszym etapem są prace badawczo-rozwojowe (B+R), obejmujące prowadzenie analiz, badań oraz prac projektowych nad koncepcją (…), jak również nad jego kluczowymi systemami i rozwiązaniami technologicznymi. II.          Drugim etapem jest produkcja próbna połączona z dalszymi pracami B+R, w ramach której realizowana jest budowa wszystkich elementów pierwszego (…) (prototypu X). Etap ten prowadzony jest równolegle z dalszymi pracami rozwojowymi, umożliwiającymi bieżące dopracowywanie oraz optymalizację docelowej postaci poszczególnych elementów, podzespołów i systemów (…). Produkcja próbna pełni funkcję etapu weryfikacyjnego, pozwalającego na praktyczne sprawdzenie przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych. Z uwagi na specyfikę projektu X, który jest procesem wielozadaniowym oraz wieloelementowym, nie da się precyzyjnie rozdzielić momentu zakończenia prac B+R od momentu rozpoczęcia produkcji próbnej X. III.      Trzecim etapem jest produkcja główna, która ma być realizowana w oparciu o ustabilizowaną i zweryfikowaną dokumentację projektową oraz zoptymalizowane procesy produkcyjne. Etap ten obejmuje budowę kolejnych jednostek zgodnie z przyjętymi standardami jakości, harmonogramem oraz wymaganiami kontraktowymi. Działalność B+R W związku z tym, że Projekt X obejmuje budowę zupełnie nowych (…) o zaawansowanej technologii oraz specjalistycznym przeznaczeniu, Spółka – zgodnie z przyjętym harmonogramem projektu – rozpoczęła od 2021 r. realizację prac badawczo-rozwojowych (numer ewidencyjny projektu B+R - (…) – (…), dalej: „Działalność B+R”). Działalność B+R prowadzona jest zarówno na etapie projektowania, jak i równolegle z procesem produkcji jednostki prototypowej. W ramach Działalności B+R Spółka opracowała model 3D jednostki, dokumentację Projektu Roboczego (PR) oraz rozpoczęła budowę jednostki prototypowej X. W uwagi na ogromne koszty produkcji każdej z zamówionych jednostek X, X I stanowi jednocześnie jednostkę prototypową w ramach Działalności B+R. Działalność B+R związana z Projektem X na dzień składania niniejszego wniosku nie została zakończona. W szczególności zakres prowadzonych prac badawczo-rozwojowych obejmuje: - stworzenie oraz rozwój Modelu 3D jednostki, obejmującego (…); - opracowanie Projektu Roboczego (PR) oraz jego bieżącą modyfikację w oparciu o wyniki analiz, testów i doświadczeń produkcyjnych; - opracowanie i rozwój koncepcji technicznej (…); - integrację projektów 3D z nowym parkiem maszynowym oraz optymalizację parametrów maszyn oraz procesów technologicznych; - budowę jednostki prototypowej, służącej weryfikacji przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych; - analizę i ocenę wyzwań technologicznych pojawiających się na etapie prefabrykacji, montażu oraz integracji (…); - testowanie nowych rozwiązań technologicznych i procesów produkcyjnych; - bieżące dostosowywanie dokumentacji projektowej do wyników testów oraz obserwacji prowadzonych w trakcie produkcji; - analizę stanu technicznego jednostki oraz identyfikację koniecznych modyfikacji systemów; - dostosowywanie elementów konstrukcyjnych (…) do nowo projektowanych systemów i urządzeń, w tym elementów niemożliwych do demontażu; - integrację systemów elektronicznych i teleinformatycznych (…); - projektowanie architektury umożliwiającej współpracę oraz wymianę danych pomiędzy różnymi systemami (…); - testowanie rozwiązań na rzeczywistych elementach konstrukcyjnych (…); - badania nad skutecznością i niezawodnością przyjętych rozwiązań integracyjnych. Na potrzeby prowadzonej działalności B+R Spółka ponosi koszty kwalifikowane, obejmujące w szczególności wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne finansowanymi przez pracodawcę, a także koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do celów B+R. W związku z sukcesywnym przyjmowaniem do używania Środków trwałych niezbędnych do produkcji próbnej I, Spółka zamierza – z tytułu jednocześnie prowadzonej działalności B+R – uwzględniać w rozliczeniu ulgi B+R również odpisy amortyzacyjne od Środków trwałych, w proporcji, w jakiej są one wykorzystywane na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej. Ponadto, Wnioskodawca nie wyklucza, że po zakończeniu realizacji Projektu X nabyte na jego potrzeby Środki trwałe będą wykorzystywane do kolejnych prac badawczo-rozwojowych, przy czym łączna wartość odliczeń z tytułu dostępnych ulg nie przekroczy 100% kosztów nabycia tych Środków trwałych. Produkcja próbna Drugim etapem realizacji Projektu X jest produkcja próbna, realizowana równolegle z dalszymi pracami badawczo-rozwojowymi. Produkcja próbna obejmuje budowę wszystkich elementów jednostki prototypowej X przy równoległym prowadzeniu dalszych prac B+R, umożliwiających bieżące dopracowywanie i optymalizację docelowej postaci podzespołów, modułów i systemów (…). Z uwagi na fakt, że X I stanowi jednocześnie prototyp X, etap produkcji próbnej tej jednostki pełni również funkcję etapu weryfikacyjno-rozwojowego, umożliwiającego praktyczne sprawdzenie oraz optymalizację przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych, technologicznych i organizacyjnych przed rozpoczęciem produkcji głównej. Na pierwszym etapie produkcji próbnej działania B+R koncentrują się na poszczególnych podzespołach, modułach i elementach (…) – obejmują m.in. projektowanie, testowanie, walidację oraz korektę konstrukcyjną i technologiczną. Wyniki tych działań są następnie wykorzystywane w produkcji próbnej, co pozwala na stopniowe przejście od badań i prac rozwojowych nad komponentami do budowy pierwszej jednostki w pełnej skali. W ramach produkcji próbnej realizowane są w szczególności następujące prace: - opracowanie i testowanie poszczególnych podzespołów i modułów, wraz z weryfikacją ich funkcjonowania w warunkach rzeczywistych, - uruchomienie linii technologicznych i procesów produkcyjnych dla pierwszych partii elementów jednostki, - weryfikacja zgodności wytwarzanych komponentów z założonymi parametrami technicznymi i jakościowymi, - integracja systemów i podzespołów w pełne moduły (…), umożliwiająca ich późniejsze montowanie w ramach produkcji próbnej jednostki prototypowej. Z uwagi na specyfikę i złożoność projektu X, który jest procesem wielozadaniowym i wieloelementowym, nie da się precyzyjnie wyznaczyć daty zakończenia prac B+R od daty przeprowadzenia etapu rozruchu technologicznego X, w myśl art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT. Procesy produkcyjne i działania B+R wzajemnie się przenikają, tworząc jeden spójny etap realizacyjno-rozwojowy. W okresie realizacji produkcji próbnej Spółka wykorzystuje fabrycznie nowe Środki trwałe zaliczone do grup 3-6 i 8 KŚT. W związku z powyższym, Spółka zamierza skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18ea ust. 1 w związku z art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, tj. odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 30% kosztów nabycia fabrycznie nowych Środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu oraz wydatków na dostosowanie istniejących środków trwałych. Wartość początkowa przyjęta na cele amortyzacji podatkowej tych Środków trwałych jest równa cenie wskazanej na fakturach zakupowych rozliczonych przez Spółkę. Koszty nabycia Środków trwałych zostały faktycznie poniesione w roku podatkowym, za który Spółka zamierza dokonać odliczenia. Środki te nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie ani nie zostały wcześniej odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w ramach innych preferencji podatkowych. Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję kosztów kwalifikowanych dla poszczególnych ulg, co pozwala na uniknięcie podwójnego rozliczenia tych samych wydatków. Odliczenie będzie dotyczyło kosztów ponoszonych na Produkcję próbną X, który łącznie spełnia następujące warunki: 1) nie znajdował się we wcześniejszych latach w ofercie Spółki i został opracowany w wyniku Działalności B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, 2) spełnia definicję produktu w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „ustawa o rachunkowości”), 3) jego projekt na etapie produkcji próbnej zostanie sfinalizowany i nie będą wobec niego prowadzone dalsze prace B+R. Dodatkowo, Wnioskodawca zaznacza, że w latach 2022-2024: 1) rozliczył ulgę B+R (zgodnie z art. 18d ustawy o CIT), rozliczenie było przedmiotem weryfikacji przez urząd skarbowy, który nie stwierdził nieprawidłowości; 2) nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, 3) nie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT. Kwota kosztów kwalifikowanych zaliczonych do ulgi B+R nie pomniejsza podstawy opodatkowania w ramach innych ulg podatkowych. Wnioskodawca zaznacza, że celem niniejszego wniosku jest potwierdzenie możliwości korzystania z ulgi na prototyp, łącznie z ulgą B+R, w ramach projektu X, przy czym nie wyklucza, że analogiczna sytuacja może wystąpić również w przypadku innych projektów realizowanych przez Spółkę. W związku z wyżej przedstawionym opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca chce potwierdzić swoje rozumienie przedmiotowych regulacji podatkowych. Pytania 1.  Czy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w art. 18ea ust. 1 w zw. z art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, tj. czy Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 30% kosztów poniesionych na nabycie środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej, zaliczonych do grup 3–6 oraz 8 KŚT, przy założeniu, że wysokość tego odliczenia nie przekroczy w roku podatkowym, w którym dokonano zapłaty, 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż zyski kapitałowe? 2.  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, czy w opisanej sytuacji możliwe jest jednoczesne uwzględnienie kosztów kwalifikowanych ulgi na prototyp zgodnie z art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, tj. 30% wydatków na nabycie nowych Środków trwałych (w rozumieniu art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT) oraz zaliczenie odpisów amortyzacyjnych od tych samych Środków trwałych do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT), przy założeniu, że suma odpisów amortyzacyjnych będących podstawą do rozliczenia ulgi badawczo-rozwojowej nie przekroczy 70% wartości początkowej nabytych Środków trwałych? Państwa stanowisko w sprawie 1)  Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w art. 18ea ust. 1 w związku z art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT tj. Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 30% kosztów poniesionych na nabycie Środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej, zaliczonych do grup 3-6 i 8 KŚT, przy założeniu, że wysokość tego odliczenia nie przekroczy w roku podatkowym, w którym dokonano zapłaty, 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż zyski kapitałowe. 2)  W ocenie Wnioskodawcy, możliwe jest jednoczesne uwzględnienie kosztów kwalifikowanych ulgi na prototyp zgodnie z art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, tj. 30% kosztów związanych z nabyciem nowych Środków Trwałych (w rozumieniu art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT) oraz zaliczenie odpisów amortyzacyjnych od tych samych Środków trwałych do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT), przy założeniu, że suma odpisów amortyzacyjnych będących podstawą do rozliczenia ulgi badawczo-rozwojowej nie przekroczy 70% wartości początkowej nabytych Środków trwałych wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej. Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1 Zgodnie z art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 30% sumy kosztów produkcji próbnej nowego produktu i wprowadzenia na rynek nowego produktu, przy czym wysokość odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż z zysków kapitałowych. Zgodnie z art. 18ea ust. 2 ustawy o CIT, przez produkt rozumie się produkt w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, z wyłączeniem usługi. Zgodnie z art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT, przez produkcję próbną nowego produktu rozumie się etap rozruchu technologicznego produkcji niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych, którego celem jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem procesu produkcji nowego produktu, powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych, przy czym etap rozruchu technologicznego obejmuje okres od momentu poniesienia pierwszego kosztu związanego z tym etapem do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu. Z kolei zgodnie z art. 18ea ust. 4 ustawy o CIT, przez wprowadzenie na rynek nowego produktu rozumie się działania podejmowane w celu przygotowania dokumentacji służącej uzyskaniu w odniesieniu do produktu powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych certyfikatów i zezwoleń umożliwiających skierowanie produktu do sprzedaży. W myśl art. 18ea ust. 5 ustawy o CIT, za koszty produkcji próbnej nowego produktu uznaje się: 1)  cenę nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3, lub koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 16g ust. 4, fabrycznie nowych środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu, zaliczonych do grupy 3¬6 i 8 KŚT; 2)  wydatki na ulepszenie, o których mowa w art. 16g ust. 13, poniesione w celu dostosowania środka trwałego, zaliczonego do grupy 3-6 i 8 KŚT, do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu; 3)  koszty nabycia materiałów i surowców nabytych wyłącznie w celu produkcji próbnej nowego produktu. Zgodnie z art. 18ea ust. 6 ustawy o CIT, do kosztów wprowadzenia na rynek nowego produktu zalicza się koszty: 1)  badań, ekspertyz, przygotowania dokumentacji niezbędnej do uzyskania certyfikatu, homologacji, znaku CE, znaku bezpieczeństwa, uzyskania lub utrzymania zezwolenia na obrót lub innych obowiązkowych dokumentów lub oznakowań związanych z dopuszczeniem do obrotu lub użytkowania oraz koszty opłat pobieranych w celu ich uzyskania, odnowienia lub przedłużenia; 2)  badania cyklu życia produktu; 3)  systemu weryfikacji technologii środowiskowych. Natomiast, zgodnie z art. 18ea ust. 7 ustawy o CIT, koszty produkcji próbnej nowego produktu i wprowadzenia na rynek nowego produktu pomniejsza się o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl art. 18ea ust. 8 ustawy o CIT, w przypadku skorzystania z odliczenia do kosztów produkcji próbnej nowego produktu, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się. Zgodnie z art. 18ea ust. 9 ustawy o CIT, odliczenie przysługuje, jeżeli koszty produkcji próbnej nowego produktu lub wprowadzenia na rynek nowego produktu: 1) zostały faktycznie poniesione w roku podatkowym, za który jest dokonywane odliczenie; 2) nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Zgodnie z art. 18ea ust. 10 ustawy o CIT, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów produkcji próbnej nowego produktu lub wprowadzenia na rynek nowego produktu, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów. Natomiast, zgodnie z art. 18ea ust. 11 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty produkcji próbnej nowego produktu lub wprowadzenia na rynek nowego produktu. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Uzasadnienie Powyższe regulacje wyraźnie wskazują, że w przypadku, gdy w wyniku prowadzenia przez podatnika prac o charakterze B+R dochodzi do powstania produktu prototypowego, a celem podatnika jest wprowadzenie go do obrotu na rynku, wówczas niektóre z wydatków ponoszonych celem przeprowadzenia produkcji próbnej i wprowadzenia tego produktu na rynek mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania w ramach tzw. ulgi na prototyp. Wysokość tego odliczenia nie może jednak przekroczyć 30% sumy kosztów wprowadzenia produktu na rynek, a dodatkowo nie może także przekroczyć wartości 10% dochodu z innych źródeł przychodów niż z zysków kapitałowych. Ulga na prototyp została wprowadzona w celu zwiększenia poziomu komercjalizacji wyników działalności B+R. Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ustawy (druk sejmowy nr 1532 z 26 sierpnia 2021 r.), dotyczącego wprowadzenia art. 18ea do ustawy o CIT: „rozwiązanie to skierowane jest to tych podatników, którzy w wyniku prowadzonych prac badawczo-rozwojowych wytworzyli nowy produkt i obejmie koszty ponoszone na etapie produkcji próbnej takiego produktu, a także koszty wprowadzenia w celu sprzedaży na rynek nowego produktu”. Ulga stanowi więc pomost między fazą B+R a komercjalizacją – wspiera podatników w najbardziej kapitałochłonnym i ryzykownym momencie: wdrożeniu nowego rozwiązania do praktyki gospodarczej. W zakresie działalności badawczo-rozwojowej istotnym i powszechnie uznawanym źródłem wiedzy jest Podręcznik Frascati (OECD, Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej. Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej). We wskazanym podręczniku zwrócono uwagę m.in. na problemy pojawiające się na styku działalności badawczo-rozwojowej oraz produkcji próbnej prototypów nowych produktów. Zgodnie z definicją zawartą w Podręczniku Frascati (pkt 2.49 – 2.50), prototyp stanowi oryginalny model skonstruowany w sposób umożliwiający uwzględnienie wszystkich danych technicznych oraz osiągów nowego produktu. Projektowanie, konstruowanie oraz testowanie prototypów powinno być klasyfikowane jako działalność badawczo-rozwojowa. Tym samym, prowadzenie działalności B+R stanowi niezbędny element procesu opracowywania nowego produktu, który następnie – w wyniku produkcji próbnej – może zostać wdrożony do produkcji pozostałych X. Z kolei, w zakresie produkcji próbnej podręcznik w pkt 2.55 wskazuje, że po pomyślnym przeprowadzeniu testów prototypu i ewentualnym dokonaniu niezbędnych modyfikacji następuje faza uruchomienia produkcji. Jeżeli faza rozruchu produkcji nie wymaga dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych czy inżynieryjnych, nie powinna być traktowana jako należąca do B+R, ponieważ jej podstawowym celem nie jest już dalsze udoskonalanie wyrobów, lecz uruchomienie procesu produkcji. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca od 2022 r. prowadzi działalność badawczo-rozwojową, realizowaną na potrzeby Projektu X. Działalność ta obejmuje opracowanie nowego produktu w postaci (…), który nie znajdował się wcześniej w ofercie produktowej Spółki, tj. nie był uprzednio przez nią produkowany, stanowi produkt w rozumieniu ustawy o rachunkowości oraz zostanie sfinalizowany w wyniku jego produkcji próbnej (tj. po jej zakończeniu nie będą prowadzone dalsze prace konstrukcyjne ani inżynieryjne). Zdaniem Wnioskodawcy, powyższego rozumienia nie podważa okoliczność – wynikająca ze specyfiki Projektu X – że produkcja próbna (…) jako nowego produktu, stanowi jednocześnie prace nad jej prototypem, którym jest jednostka X I. Przy tym, Wnioskodawca zaznacza, że skala inwestycji, jaką jest wybudowanie (…) tego typu, uniemożliwia oddzielną budowę prototypu klasyfikowaną jako działalność badawczo-rozwojową, a dopiero w następnej kolejności rozpoczęcie jego produkcji próbnej, wszystkie te procesy dzieją się w odpowiedniej kolejności w trakcie budowy X I. Wnioskodawca wskazuje, że w trakcie produkcji próbnej (…) nastąpi rozruch technologiczny produkcji, który nie będzie wymagał dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych ani inżynieryjnych. Rozruch ten zostanie przeprowadzony po zakończeniu prac B+R zarówno w odniesieniu do poszczególnych elementów składowych (…), jak i do (…) jako całości. W ramach rozruchu technologicznego realizowane będą jednocześnie próby i testy – zarówno podzespołów (…), jak i całej jednostki – przed uruchomieniem procesu produkcji nowego produktu. Szczegółowa ewidencja prowadzona przez Spółkę umożliwia precyzyjne ustalenie momentu poniesienia pierwszego kosztu związanego z tym etapem aż do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu. Jak wskazano powyżej, z uwagi na specyfikę i złożoność Projektu X, który stanowi proces wielozadaniowy i wieloelementowy, nie jest możliwe zupełne rozdzielenie prac badawczo-rozwojowych od momentu przeprowadzenia etapu rozruchu technologicznego, o którym mowa w art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT. Procesy produkcyjne oraz działania B+R wzajemnie się przenikają, tworząc jeden spójny etap realizacyjno-rozwojowy. W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, że do rozruchu technologicznego produkcji dojdzie tuż po zakończeniu wszystkich prac badawczo-rozwojowych nad wszystkimi podzespołami (…), jak i nad samym (…), jako całości. Zdaniem Wnioskodawcy, fakt nakładania się tych procesów w czasie (Działalności B+R oraz Produkcji próbnej) nie może stanowić przeszkody w skorzystaniu z ulgi na prototyp, o której mowa w art. 18ea ustawy o CIT, albowiem proces ten w całości spełnia wszystkie kryteria wskazane w art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT, w szczególności w ramach realizacji Projektu X faktycznie dojdzie do produkcji próbnej nowego produktu, powstałego w wyniku działalności badawczo-rozwojowej, a głównym celem produkcji próbnej jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem produkcji głównej. Podobne rozumienie można odnaleźć w interpretacji DKIS 19 maja 2023 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.153.2023.2.MF, wskazując, że: „spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów materiałów i surowców nabywanych w celu realizacji Produkcji próbnej w ramach ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1, w związku z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem przypadków, gdy równolegle prowadzony jest Rozruch technologiczny (w zakresie testu linii produkcyjnej na etapie prac badawczo-rozwojowych)”, bowiem, (…) „jeżeli w istocie Wnioskodawca będzie w stanie wyodrębnić koszty, które dotyczą Produkcji próbnej w ramach prowadzonej działalności B+R, a więc koszty materiałów i surowców, które dotyczą wyłącznie realizacji Produkcji próbnej w ramach B+R, to Wnioskodawca będzie miał prawo odliczenia tych kosztów na podstawie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Bez znaczenia do prawa do odliczenia ww. kosztów w ramach ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., pozostaje fakt równoległego prowadzenia przez Wnioskodawcę Rozruchu technologicznego w zakresie testu linii produkcyjnej na etapie prac B+R, jeżeli w istocie koszty zakupu materiałów i surowców będą dotyczyły wyłącznie realizacji Produkcji próbnej w ramach B+R.” W konsekwencji, wydatki związane z uruchomieniem Produkcji próbnej X – powstałego w rezultacie prowadzonej przez Spółkę począwszy Działalności B+R - mogą korzystać z preferencji przewidzianej w art. 18ea ustawy o CIT, tj. z możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 30% sumy kosztów produkcji próbnej. W przypadku Wnioskodawcy są to koszty wskazane w art. 18ea ust. 5 pkt 1 i pkt 2 ustawy o CIT tj.: -    cena nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3, lub koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 16g ust. 4, fabrycznie nowych środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu, zaliczonych do grupy 3-6 i 8 KŚT, oraz -    wydatki na ulepszenie, o których mowa w art. 16g ust. 13, poniesione w celu dostosowania środka trwałego, zaliczonego do grupy 3-6 i 8 KŚT, do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, realizacja Projektu X wiązała się dla Spółki z koniecznością poniesienia szeregu wydatków inwestycyjnych, polegających m.in. na nabyciu nowych środków trwałych oraz modernizacji posiadanych środków trwałych z grup 3–6 i 8 KŚT. Wydatki te były niezbędne do dostosowania infrastruktury technicznej do wymogów realizacji Projektu X I są niezbędne do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu, jakim jest (…). Środki wydatkowane na nabycie środków trwałych nie zostały Spółce zwrócone w żadnej formie oraz nie zostały i nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w ramach innych preferencji podatkowych. Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję kosztów kwalifikowanych dla poszczególnych ulg, co pozwala uniknąć podwójnego rozliczenia tych samych wydatków. Tym samym, koszt Środków trwałych w ramach projektu X, rozumiany jako cena nabycia Środków trwałych, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT oraz wydatki na ich ulepszenie, o których mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, mogą zostać odliczone przez Wnioskodawcę od podstawy opodatkowania z zastrzeżeniem limitów wskazanych w art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT. Odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi na prototyp dokonane zostaną w roku podatkowym, w którym poniesiono koszty produkcji próbnej nowego produktu (art. 18ea ust. 11 zdanie pierwsze ustawy o CIT). Rok ten należy rozumieć jako rok podatkowy, w którym doszło do zapłaty faktury dokumentującej dany wydatek lub jego część (metoda kasowa). W konsekwencji Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 30% sumy kosztów produkcji próbnej prototypu X w tych latach podatkowych, w których doszło do ich faktycznej zapłaty. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 stycznia 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.613.2022.2.DP, a także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 905/23. Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z opisanym stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym doszło do spełnienia wszystkich przesłanek korzystania z preferencji wskazanej w art. 18ea ust. 1, w szczególności: (i) (…) jest nowym produktem, nie występującym wcześniej w ofercie Spółki, (ii) nowy produkt powstał w wyniku prowadzenia przez podatnika Działalności B+R, (iii) nastąpi Produkcja próbna w rozumieniu art. 18ea ust. 3 ustawy o CIT, (iv) Spółka poniosła koszty produkcji próbnej, o których mowa w art. 18ea ust. 5 pkt 1) i pkt 2), a koszty te nie zostały Spółce w jakikolwiek sposób zwrócone oraz nie zostały i nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w wyniku korzystania z innych ulg podatkowych. W konsekwencji, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym jest uprawniony do skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w art. 18ea ust. 1 w związku z art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT tj. Spółka jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 30% kosztów poniesionych na nabycie Środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej, zaliczonych do grup 3-6 i 8 KŚT, przy założeniu, że wysokość tego odliczenia nie przekroczy w roku podatkowym, w którym dokonano zapłaty, 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż zyski kapitałowe. Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2 Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Przepisy dotyczące ulgi na prototyp zostały przedstawione w stanowisku Wnioskodawcy do pytania nr 1. Uzasadnienie Jak wskazano powyżej, stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową (tzw. koszty kwalifikowane). Natomiast, w ramach tzw. ulgi na prototyp, o której mowa w art. 18ea ust. 1 ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż z zysków kapitałowych ma prawo odliczyć kwotę stanowiącą 30% sumy kosztów produkcji próbnej nowego produktu oraz koszty wprowadzenia nowego produktu na rynek. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Spółka zamierza wykorzystywać nabyte do realizacji Projektu X, Środki trwałe zarówno na potrzeby produkcji próbnej X, jak również na cele prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. W ramach realizacji projektu X może mieć bowiem miejsce sytuacja, w której te same Środki trwałe, które zostały nabyte w celu produkcji X, będą wykorzystywane jednocześnie w ramach Działalności B+R, jak i w przyszłości, na potrzeby innych projektów B+R podjętych po zakończeniu produkcji X. Należy przy tym zauważyć, że w ustawie o CIT nie została zawarta klauzula wyłączająca możliwość jednoczesnego zastosowania ulgi B+R oraz tzw. ulgi na prototyp. Z przepisów również nie wynika, aby wybór jednej z tych preferencji był równoznaczny z brakiem możliwości korzystania z innej. Jedyne ograniczenia w tym zakresie wynikają z odmiennych katalogów kosztów podlegających odliczeniu w ramach każdej z analizowanych ulg, tj. ulgi B+R i ulgi na prototyp, oraz z art. 18d ust. 5 ustawy CIT, zgodnie z którym koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. W konsekwencji, o ile korzystanie z obu wymienionych ulg nie prowadzi to odliczenia tego samego kosztu w ramach ulgi B+R oraz ulgi na prototyp, możliwe jest łączenie w ramach rozliczenia jednego projektu/lub kilku projektów, ulgi na prototyp oraz ulgi B+R. Jeżeli zatem, Wnioskodawca w roku X poniesie koszt nabycia środka trwałego w wysokości 100% w rozumieniu art. 18ea ust. 9, i w tym samym roku 30% wartości tego nabycia zostanie rozliczona w ramach ulgi na prototyp, to pozostałe 70% wartości początkowej tego środka trwałego w roku X i kolejnych, będzie mógł odliczyć od podstawy opodatkowania w ramach ulgi B+R w sposób określony w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT i przy założeniu, że całkowita kwota odliczenia od podstawy opodatkowania nie przekroczy 100% kosztów nabycia danego środka trwałego. Przy czym, Wnioskodawca nadmienia, że podwójne odliczenie jednego kosztu w ramach dwóch ulg wyklucza prowadzona przez Spółkę precyzyjna ewidencja kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi na prototyp i ulgi B+R. Podobne rozumienie ww. przepisów wskazane zostało w interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.691.2022.1.MBD oraz z 30 października 2024 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.524.2024.1.MBD. W ocenie Wnioskodawcy, możliwe jest zatem jednoczesne zaliczenie kosztów kwalifikowanych ulgi na prototyp zgodnie z art. 18ea ust. 1 ustawy o CIT, tj. 30% kosztów związanych z nabyciem nowych środków trwałych w rozumieniu (art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o CIT) oraz odpisów amortyzacyjnych od tych samych środków trwałych w uldze badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, przy założeniu, że suma odpisów amortyzacyjnych będących podstawą do rozliczenia ulgi badawczo-rozwojowej nie przekroczy 70% wartości początkowej nabytych Środków trwałych wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie zastrzec należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie możliwości korzystania z ulgi na prototyp łącznie z ulgą B+R w ramach realizacji Projektu X. Nie dotyczy zatem innych projektów realizowanych przez Spółkę. Zgodnie z art. 18ea ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”): podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 , kwotę stanowiącą 30% sumy kosztów produkcji próbnej nowego produktu i wprowadzenia na rynek nowego produktu, przy czym wysokość odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż z zysków kapitałowych. Ponadto zgodnie z art. 18ea ust. 2 updop: przez produkt rozumie się produkt w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości, z wyłączeniem usługi. Przez produkcję próbną nowego produktu rozumie się etap rozruchu technologicznego produkcji niewymagający dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych, którego celem jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem procesu produkcji nowego produktu, powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych, przy czym etap rozruchu technologicznego obejmuje okres od momentu poniesienia pierwszego kosztu związanego z tym etapem do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu (art. 18ea ust. 3 updop). Ponadto, z art. 18ea ust. 5 updop wynika, że za koszty produkcji próbnej nowego produktu uznaje się: 1)  cenę nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 , lub koszt wytworzenia, o którym mowa w art. 16g ust. 4 , fabrycznie nowych środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu, zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji; 2)  wydatki na ulepszenie, o których mowa w art. 16g ust. 13 , poniesione w celu dostosowania środka trwałego, zaliczonego do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji, do uruchomienia produkcji próbnej nowego produktu; 3)  koszty nabycia materiałów i surowców nabytych wyłącznie w celu produkcji próbnej nowego produktu. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że tzw. ulga na prototyp koncentruje się na dwóch elementach związanych z rozwojem działalności podatnika, tj. na produkcji próbnej nowego produktu i na wprowadzeniu nowego produktu na rynek. Z kolei, aby uruchomić produkcję próbną i wprowadzić na rynek nowy produkt, konieczne może być opracowanie prototypu jako „pierwowzoru” nowego produktu. Prototyp taki nie powinien wymagać dalszych prac projektowo konstrukcyjnych lub inżynieryjnych i powinien być efektem prowadzonych wcześniej przez podatnika prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem, przez produkcję próbną nowego produktu rozumie się etap rozruchu technologicznego produkcji, powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych. Zakończenie prac badawczo-rozwojowych dotyczących nowego produktu i poniesienie pierwszego kosztu związanego z produkcją próbną (rozruchem technologicznym) określa moment, od którego możliwe jest korzystanie z ulgi na podstawie art. 18ea updop. Z uzasadnienia wprowadzenia ulgi na produkcję próbną (druk sejmowy nr 1532) wynika, że: rozwiązanie to skierowane jest to tych podatników, którzy w wyniku prowadzonych prac badawczo-rozwojowych wytworzyli nowy produkt i obejmie koszty ponoszone na etapie produkcji próbnej takiego produktu, a także koszty wprowadzenia w celu sprzedaży na rynek nowego produktu. (…) Zakłada się, że proponowane odliczenie powinno wywołać pożądane skutki w postaci unowocześnienia i zróżnicowania asortymentu produktów dostępnych na rynku w postaci oferowania przez przedsiębiorców nowych produktów powstałych w wyniku prowadzonych przez podatnika prac badawczo-rozwojowych. (…) Projektowane przepisy wskazują co należy rozumieć przez pojęcie „produkcja próbna nowego produktu”. Zgodnie z brzmieniem proponowanych przepisów jest to etap rozruchu technologicznego produkcji, w trakcie którego nie są wymagane dalsze prace projektowo-konstrukcyjne czy inżynieryjnie, którego celem jest wykonanie prób i testów przed uruchomieniem procesu produkcji nowego produktu, powstałego w wyniku prowadzenia przez podatnika prac badawczo-rozwojowych. Etap ten obejmuje okres od momentu poniesienia pierwszego kosztu związanego z tym etapem do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu. Produkcja próbna nowego produktu obejmuje więc działania niezbędne do przygotowania produkcji nowego produktu (który powstał w wyniku prowadzonych przez podatnika prac badawczo-rozwojowych), przy czym jest to taki etap przygotowania do produkcji nowego produktu, który nie wymaga już prowadzenia prac projektowo-konstrukcyjnych i inżynieryjnych. Zakłada się, że odliczane będą koszty poniesione w okresie od rozpoczęcia fazy rozruchu technologicznego do momentu rozpoczęcia produkcji nowego produktu. W Podręczniku Frascati Manual 2015 („Guidelines for Collecting andReporting Data on Research and Experimental Development”) „Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczo-rozwojowej” zatwierdzony przez Komitet OECD ds. Polityki Naukowo – Technicznej, na który powołuje się także Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dot. preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, wskazano m. in. na problemy pojawiające się na pograniczu działalności B+R i pozostałej działalności podatnika, a także przedstawiono kryteria umożliwiające rozpoznanie działalności B+R. Zgodnie z podręcznikiem, prototyp to oryginalny model skonstruowany w sposób pozwalający na uwzględnienie w nim wszystkich danych technicznych i osiągów nowego produktu (akapit 2.49). Projektowanie, konstruowanie oraz testowanie prototypów powinno być klasyfikowane jako B+R. Zasadę tą stosuje się niezależnie od tego, czy konstruowany jest jeden, czy więcej prototypów i czy są one tworzone równocześnie, czy też w odstępach czasu (akapit 2.50). Z kolei w zakresie produkcji próbnej podręcznik w akapicie nr 2.55 wskazuje, że po pomyślnym przeprowadzeniu testów prototypu i ewentualnym dokonaniu niezbędnych modyfikacji następuje faza uruchomienia produkcji. Jeżeli faza rozruchu produkcji nie wymaga dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych czy inżynieryjnych, nie powinna być traktowana jako należąca do B+R , ponieważ jej podstawowym celem nie jest już dalsze udoskonalanie wyrobów lecz uruchomienie procesu produkcji. Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach drugiego etapu przedsięwzięcia, czyli produkcji próbnej połączonej z dalszymi pracami B+R, realizowane przez Państwa procesy produkcyjne i działania B+R wzajemnie się przenikają, tworząc jeden spójny etap realizacyjno-rozwojowy. Na tym etapie prowadzone są działania polegające m. in. na testowaniu opracowanych rozwiązań, ich walidacji, wprowadzaniu korekt konstrukcyjnych i technologicznych. Jednocześnie, z uwagi na specyfikę i złożoność projektu X, który jest procesem wielozadaniowym i wieloelementowym, nie da się precyzyjnie wyznaczyć daty zakończenia prac B+R i rozdzielić ich od momentu przeprowadzenia rozruchu technologicznego. Warto zauważyć (co wynika z wniosku), że Państwo wprost wskazują, że drugi etap prac nadal umożliwia bieżące dopracowywanie oraz optymalizację docelowej postaci poszczególnych elementów, podzespołów i systemów (…). Produkcja próbna pełni funkcję etapu weryfikacyjnego, pozwalającego na praktyczne sprawdzenie przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych. Obejmuje budowę wszystkich elementów jednostki prototypowej X przy równoległym prowadzeniu dalszych prac B+R, umożliwiających bieżące dopracowywanie i optymalizację docelowej postaci podzespołów, modułów i systemów (…). Mając więc powyższe na uwadze, w tym szczególne okoliczności realizowanego projektu, w mojej ocenie nie sposób stwierdzić, że etap produkcji próbnej przedstawiony we wniosku wypełnia przesłanki, o których mowa w ww. art. 18ea ust. 3 updop. Przede wszystkim na tym etapie nie mamy do czynienia z produktem końcowym, który nie wymaga już dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych lub inżynieryjnych. Przeciwnie, prace te są niezbędne i nadal realizowane, by w ramach realizacji pierwszego prototypu uzyskać dopracowany produkt końcowy, który w trzecim etapie będzie dopiero mógł zostać powielony w ramach produkcji kolejnych jednostek. Na drugim etapie nowy produkt jest więc nadal tworzony, dopracowywany z uwzględnieniem działalności B+R, trudno więc uznać, że mamy do czynienia jedynie z próbami i testami przed uruchomieniem procesu jego produkcji w większej skali. Powyższe potwierdzają również Państwo pisząc, że „Z uwagi na ogromne koszty produkcji każdej z zamówionych jednostek X, X I stanowi jednocześnie jednostkę prototypową w ramach Działalności B+R.” Ewentualność taką dopuszcza ww. cytowany Podręcznik Frascati, zgodnie z którym nawet w przypadku konstruowania jednego prototypu, to nadal projektowanie, konstruowanie oraz testowanie prototypów powinno być klasyfikowane jako B+R. Do podobnej kwestii odnosi się również akapit nr 36 Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dot. preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box, który zalicza do działalności B+R również przypadek budowy jedynie jednego egzemplarza prototypu, przeznaczonego także do wykorzystania komercyjnego. Z treści objaśnień w ww. zakresie wynika, że: „Twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Twórczym charakterem prac może być w szczególności także, opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku, gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.” Reasumując, przedstawiony we wniosku drugi etap realizacji Projektu X, obejmujący budowę wszystkich elementów pierwszego (…) (prototypu X) połączony z dalszymi pracami B+R, nie może uprawniać do skorzystania z ulgi zdefiniowanej w art. 18ea updop. Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w art. 18ea ust. 1 w zw. z art. 18ea ust. 5 pkt 1 i 2 updop, tj. czy Spółka ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 30% kosztów poniesionych na nabycie środków trwałych niezbędnych do uruchomienia produkcji próbnej, zaliczonych do grup 3–6 oraz 8 KŚT, przy założeniu, że wysokość tego odliczenia nie przekroczy w roku podatkowym, w którym dokonano zapłaty, 10% dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów niż zyski kapitałowe, uznałem za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia W związku z uznaniem pytania oznaczonego we wniosku nr 1 za nieprawidłowe, pytanie oznaczone we wniosku nr 2 uznaję za bezzasadne. Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast, w odniesieniu do przywołanych przez Państwa orzeczeń sądowych, stwierdzić należy, że na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii nie może wpłynąć powołane orzecznictwo, ponieważ zapadło ono w odniesieniu do indywidualnego i właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy. W związku z powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca zaprezentowanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których zostały wydane. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji -    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji. -    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. -  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): -  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo -  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.