0111-KDIB2-1.4010.509.2021.2.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   9 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia  27  grudnia 2021 r., Znak : 0111-KDIB2-1.4010.509.2021.1.AR wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 30 grudnia 2021 r. oraz 3  stycznia 2022 r.     Treść  wniosku jest  następująca:   Opis stanu faktycznego   X S.A. (dalej: „Wnioskodawca”) jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa utworzoną na mocy upoważnienia udzielonego przez Sejm RP w  ustawie z dnia 14  grudnia 1990 r. o  zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy. Działalność X S.A polega w  szczególności na wsparciu przedsiębiorstw w prowadzeniu i rozwijaniu działalności, a  także w realizacji procesów restrukturyzacji. X S.A. jest polskim rezydentem podatkowym o nieograniczonym obowiązku podatkowym oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Rokiem podatkowym w X S.A. jest rok kalendarzowy. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje czynności, które na gruncie podatku od towarów i usług dają prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług, jak i nie dają prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług. W wielu przypadkach Wnioskodawca, nabywając towary lub usługi służące do prowadzonej działalności nie ma możliwości przyporządkowania danego zakupu do konkretnego rodzaju sprzedaży, w tym opodatkowanej lub zwolnionej. W takiej sytuacji Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabytych towarów i usług według współczynnika struktury sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o  podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawa o VAT”). Po zakończeniu roku podatkowego, za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty zgodnie z art. 91 ustawy o VAT, Wnioskodawca dokonuje korekty podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji obliczonej dla zakończonego roku podatkowego. Przykładowo, po zakończeniu 2020 r., w styczniu 2021 r. dokonano rocznej korekty VAT w  oparciu o rzeczywisty wskaźnik proporcji powodującej zwiększenie podatku podlegającego odliczeniu zgodnie z przepisami ustawy o VAT. Roczną korektę VAT za 2020 r. wykazano w deklaracji VAT złożonej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonywana jest korekta, tj. w deklaracji VAT za styczeń 2021 r. złożonej do dnia 25 lutego 2021 r. Dla celów bilansowych i podatkowych skutki rocznej korekty VAT odnoszone są do roku, którego dana korekta roczna VAT dotyczy. Dla celów bilansowych i podatkowych skutki rocznej korekty VAT za 2020 r. odniesiono do przychodów bilansowych i podatkowych roku 2020.   Pytanie    Czy zgodnie z przepisami ustawy o CIT, okresem właściwym dla rozpoznania przez Wnioskodawcę przychodu podatkowego albo odpowiednio kosztu uzyskania przychodu z  tytułu dokonania rocznej korekty podatku naliczonego, jest rok podatkowy za który dokonuje się rocznej korekty podatku naliczonego?   Państwa stanowisko w sprawie   Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4g ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.  14, są w szczególności kwota podatku od towarów i usług: a)      nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub b)      dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, o których mowa w lit. a - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów jest kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z  art.  16a-16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w  jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z  przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. U podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, który w ciągu roku odlicza podatek naliczony za pomocą wstępnego wskaźnika proporcji, kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu zaliczana jest odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów lub zwiększa wartość początkową środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej. Skutki rocznej korekty podatku naliczonego należy odpowiednio uwzględnić w przychodach podatkowych lub kosztach uzyskania przychodu, w oparciu o zasady wynikające z art. 12 ust.  1 pkt 4g ustawy o CIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy o CIT. Z przepisów tych wynika, że kwota rocznej korekty VAT stanowi przychód podatkowy bądź koszt uzyskania przychodów w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT (korekta VAT "in plus") bądź w tej części, w  jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z  przepisami ustawy o VAT (korekta VAT "in minus"). Powołane przepisy odwołują się do przepisów ustawy o VAT, tj. w szczególności do art. 91 ust. 1 tej ustawy, na podstawie którego po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o  którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego. Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy o VAT, korekty, o  której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Powołane przepisy pozwalają podatnikowi na zaliczenie wartości podatku od towarów i  usług do przychodów/kosztów uzyskania przychodów, w tej części w jakiej dokonano korekty zmniejszającej lub zwiększającej odliczony podatek. Jednocześnie, co należy podkreślić, powołane przepisy nie regulują momentu uzyskania przychodu podatkowego bądź potrącenia kosztu uzyskania przychodu w związku z dokonaną roczną korektą podatku naliczonego. Moment powstania przychodu podatkowego określony został w następujących przepisach ustawy o CIT: ·         art. 12 ust. 3a ustawy o CIT: „Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 1)      wystawienia faktury albo 2)      uregulowania należności.” ·         art. 12 ust. 3c: „Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.” ·         art. 12 ust. 3e: „W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.” ·         art. 12 ust. 3f: „Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.” W ocenie Wnioskodawcy, żaden z przepisów, w tym powołanych powyżej nie reguluje momentu powstania przychodu podatkowego wynikającego z korekty rocznej podatku naliczonego, o którym mowa w art. ust. 1 pkt 4g ustawy o CIT. W związku z powyższym za uzasadniony należy uznać pogląd, że w związku z tym, że korekta roczna podatku naliczonego dokonywana jest w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, to przychód podatkowy wynikający z tej korekty należy rozpoznać w roku podatkowym, za który dokonane się korekty. W przypadku zaś, kosztów uzyskania przychodów wynikających z dokonanej korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT (korekta VAT "in minus"), koszty te należy potrącić zgodnie z przepisami dotyczącymi potrącalności kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami. Ze względu na potrącalność kosztów uzyskania przychodów koszty dzielą się na: 1)      koszty bezpośrednio związane z przychodami; co do zasady potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody oraz 2)      koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie da się przyporządkować do konkretnego przychodu. Na gruncie Ustawy o CIT, koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami - zgodnie z  art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT - są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zgodnie z art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z  zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z  wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Jak wynika z powyższego, koszty, które nie pozostają w  bezpośrednim związku z przychodami powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT. Dla celów podatkowych momentem poniesienia kosztów pośrednich będzie moment, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, na podstawie odpowiedniego dowodu księgowego. Taki pogląd wyrażają także organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 9 września 2021 r. (0111-KDIB1- 2.4010.279.2021.1.BD) Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z dnia 17 maja 2021 r. (0111-KDIB2-1.4010.65.2021.1.MK) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraził pogląd, że: „(...) Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w  roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT)”. Z powyższego wynika, że w ocenie Wnioskodawcy, koszty uzyskania przychodów wynikających z dokonanej korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z  przepisami ustawy o VAT (korekta VAT "in minus"), należy potrącić w dacie poniesienia, tj. w dniu, na który ujęto ten koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie dowodu księgowego innego niż faktura bądź rachunek (w przypadku rocznej korekty podatku naliczonego, korekta ta nie jest dokonywana na podstawie otrzymanej faktury, rachunku). W przypadku ujęcia kosztu uzyskania przychodu wynikających z dokonanej rocznej korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT (korekta VAT "in minus"), w dniu roku podatkowego, za który dokonano tej korekty, koszty te stanowią koszty uzyskania przychodu roku podatkowego, za który dokonano rocznej korekty podatku naliczonego. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami ustawy o CIT, okresem właściwym dla rozpoznania przez Wnioskodawcę przychodu podatkowego albo odpowiednio kosztu uzyskania przychodu z tytułu dokonania rocznej korekty podatku naliczonego, jest rok podatkowy za który dokonuje się rocznej korekty podatku naliczonego.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4g ustawy z dnia 15 lutego 2021 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: updop),  przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności kwota podatku od towarów i usług: a) nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i  prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub b) dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, o których mowa w lit. a - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.   Zgodnie z art.16 ust. 1 pkt 46 lit. c updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów: kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.   W myśl natomiast art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i  usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.   W myśl natomiast art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i  usług, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a  w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.   Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje czynności, które na gruncie podatku od towarów i usług dają prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług, jak i nie dają prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług. W wielu przypadkach Wnioskodawca, nabywając towary lub usługi służące do prowadzonej działalności nie ma możliwości przyporządkowania danego zakupu do konkretnego rodzaju sprzedaży, w tym opodatkowanej lub zwolnionej. W takiej sytuacji Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabytych towarów i usług według współczynnika struktury sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o  podatku od towarów i usług. Po zakończeniu roku podatkowego, za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty zgodnie z art. 91 ustawy o VAT, Wnioskodawca dokonuje korekty podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji obliczonej dla zakończonego roku podatkowego. W zależnosci od tego czy w wyniku przedmiotowej korekty kwota odliczonego VAT ulegnie zmniejszeniu czy też zwiększeniu Wnioskodawca rozpoznaje koszt lub przychód podatkowy.   Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia czy zgodnie z przepisami ustawy o CIT, okresem właściwym dla rozpoznania przez Wnioskodawcę przychodu podatkowego albo odpowiednio kosztu uzyskania przychodu z  tytułu dokonania rocznej korekty podatku naliczonego, jest rok podatkowy za który dokonuje się rocznej korekty podatku naliczonego.   W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 1)      wystawienia faktury albo 2)      uregulowania należności.   W myśl natomiast art. 12 ust. 3c i 3d updop, Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.   Jak stanowi art. 12 ust. 3f updop, za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.   Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3e updop w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.   Z przytoczonych wyżej uregulowań wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują żadnego szczególnego momentu powstania przychodu będącego wynikiem dokonanej przez Wnioskodawcę rocznej korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i  usług. Zatem za datę powstania przychodu z ww. tytułu należy uznać zgodnie z  metodą kasową określoną w art. 12 ust. 3e updop dzień złożenia deklaracji VAT, w której Spółka dokonała rozliczenia przedmiotowej korekty rocznej podatku naliczonego, tj. w  omawianej sprawie miesiąc luty 2021 r.   Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewiduja również szczególnego momentu zaliczenia do kosztów podatkowych dokonanej rocznej korekty podatku naliczonego w przypadku zmniejszenia kwoty odliczonego VAT. W związku z tym konieczne jest zastosowanie w omawianej sprawie ogólnych warunków potrącalnosci kosztów podatkowych. Ustawodawca zróżnicował zasady potrącalności kosztów w zależności od tego czy stanowią one koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z przychodami. Przez koszty bezpośrednio związane z  przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś innymi niż koszty bezpośrednio związane z  przychodami są wszelkie inne koszty, w tym koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem. W  stosunku do tego rodzaju kosztów doszukiwanie się ich bezpośredniości w relacji z  przychodami nie wchodzi w rachubę. Takie bowiem koszty, chociaż niewątpliwie związane z osiąganymi przychodami, nie pozostają w  uchwytnym związku z konkretnymi przychodami.   Stosownie do art. 15 ust. 4 updop, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z  przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.   W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.   Według art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.   Koszt uzyskania przychodu wynikający z dokonania rocznej korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego stanowi niewątpliwie koszt pośredni, który winien być potrącony zgodnie z art. 15 ust. 4d w dacie jego poniesienia. Dniem poniesienia ww. kosztu jest natomiast zgodnie z przytoczonym wyżej art. 15 ust. 4e dzień złożenia deklaracji VAT za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonana zostaje korekta. Jeżeli zatem ww. deklaracja za miesiąc styczeń 2021 r. złożona została w  miesiącu luty 2021 r. to przedmiotowy koszt winien zostać potrącony również w miesiącu luty 2021 r. Reasumując, za moment powstania przychodu podatkowego lub odpowiednio kosztu uzyskania przychodu z tytułu rocznej korekty podatku naliczonego, odliczonego zgodnie z  art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, należy uznać moment złożenia deklaracji podatkowej w podatku od towarów i usług, za pierwszy okres rozliczeniowy następujący po zakończeniu roku, którego korekta dotyczy. Okresem właściwym do rozpoznania ww. przychodu lub kosztu nie jest zatem, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, rok podatkowy za który dokonuje się rocznej korekty podatku naliczonego. Stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest zatem nieprawidłowe. Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w  ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).