0111-KDIB3-2.4012.997.2021.1.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 31 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 23 lutego 2022 r. (data wpływu 23 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Miasto (dalej: „Miasto”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Miasto jako jednostka samorządu terytorialnego, jest odpowiedzialne m.in. za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest budowa, rozbudowa oraz modernizacja infrastruktury elektroenergetycznej na terenie Miasta, a także ochrona środowiska i poprawa bezpieczeństwa mieszkańców. Miasto w 2021 r. zakończyło realizację inwestycji pn. „…” (dalej: „Inwestycja”). Inwestycja została sfinansowana zarówno ze środków własnych Miasta, jak i ze środków zewnętrznych. W tym zakresie Miasto podpisało z Samorządem Województwa umowę nr (…) z dnia 13 maja 2019 r. na dofinansowanie realizacji inwestycji, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Zrealizowana przez Miasto inwestycja polegała na modernizacji oświetlenia ulicznego na terenie Miasta poprzez m.in. wymianę wcześniej wykorzystywanych opraw drogowych na oprawy LED, przy jednoczesnym wdrożeniu systemu zarządzania i sterowania oświetleniem ulicznym. Powyższe działanie zgodnie z zamiarem Miasta pozwoliło na poprawę stanu środowiska przyrodniczego, w tym przede wszystkim poprawę jakości powietrza w skali lokalnej, zmniejszenie zużycia energii elektrycznej i kosztów związanych z utrzymaniem oświetlenia ulicznego przez Miasto oraz równocześnie przyczyniło się do poprawy bezpieczeństwa pieszych i kierowców korzystających z dostępnej infrastruktury liniowej. W ramach realizacji inwestycji, Miasto poniosło w szczególności wydatki na demontaż opraw oświetlenia zewnętrznego, montaż nowych opraw oświetlenia zewnętrznego oraz zapewnienie nadzoru inwestorskiego nad realizowanymi pracami. Wydatki na realizację inwestycji były każdorazowo dokumentowane wystawianymi na Miasto przez dostawców/wykonawców fakturami VAT, na których Miasto zostało oznaczone jako nabywca przedmiotowych towarów i usług. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372 ze zm.) do zadań własnych Miasta należą sprawy dotyczące w szczególności ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną. Jednocześnie, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r., poz. 716 ze zm.) do zadań własnych Miasta w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną należy planowanie i organizacja zaopatrzenia w energię elektryczną, planowanie oświetlenia na terenie Miasta, finansowanie oświetlenia znajdującego się na terenie Miasta, jak również planowanie i organizacja działań mających na celu racjonalizację zużycia energii i promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii na terenie Miasta. Biorąc pod uwagę wyznaczony przepisami zakres zadań Miasta oraz zakres zrealizowanej inwestycji (modernizacja oświetlenia ulicznego na terenie Miasta poprzez wymianę wcześniej wykorzystywanych opraw drogowych na oprawy LED, przy jednoczesnym wdrożeniu systemu zarządzania i sterowania oświetleniem ulicznym), należy wskazać, iż realizacja inwestycji stanowiła realizację zadań własnych Miasta w zakresie ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną. Efekty zrealizowanej przez Miasto inwestycji są ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego). Infrastruktura będąca przedmiotem inwestycji służy nieodpłatnie ogółowi mieszkańców Miasta i osobom odwiedzającym Miasto, pozwalając na zaspokajanie ich bieżących potrzeb. Miasto nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. Równocześnie, z uwagi na planowane zwiększenie efektywności energetycznej zmodernizowanego oświetlenia ulicznego, Miasto nabyło prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej w postaci tzw. białych certyfikatów (dalej: „certyfikaty”). Świadectwa te są potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości energii finalnej wynikającej z przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej. Zasady nabywania i umarzania certyfikatów określa ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz.U. z 2021 r. poz. 2166 ze zm.; dalej: „ustawa o efektywności energetycznej”). Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o efektywności energetycznej, ze świadectwa efektywności energetycznej wynikają prawa majątkowe, które są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne. W związku z powyższym Miasto zawarło z zewnętrznym podmiotem (dalej jako: „Powiernik”) umowę o współpracę w procesie pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej (dalej: „umowa”). Na mocy umowy wykonawca zobowiązał się w szczególności do przeprowadzenia i sporządzenia audytu efektywności energetycznej zrealizowanego przez Miasto przedsięwzięcia oraz wystąpienia (na mocy otrzymanego od Miasta upoważnienia) do właściwego podmiotu o wydanie certyfikatów. Po uzyskaniu certyfikatów Powiernik, który zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o efektywności energetycznej stał się właścicielem praw majątkowych wynikających z certyfikatów (poprzez zapisanie ich na koncie Powiernika w rejestrze świadectw efektywności energetycznej), dokonał sprzedaży tych praw na giełdzie towarowej. Czynności te Powiernik wykonywał we własnym imieniu, ale na rzecz Miasta. Na mocy umowy, w związku z wykonaniem ww. świadczeń, Powiernik otrzymał wynagrodzenie w wysokości równej 16% środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży praw majątkowych wynikających z certyfikatów. Kwota wynikająca ze sprzedaży ww. praw majątkowych została przekazana bezpośrednio na rachunek bankowy Miasta zgodnie z zapisami umowy. Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu) Czy Miastu przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji? Państwa stanowisko w sprawie W zaistniałym stanie faktycznym należy uznać, że oświetlenie uliczne objęte inwestycją wykorzystywane jest wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a tym samym Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji. Uzasadnienie Państwa stanowiska Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z treści tego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje podatnik VAT, a nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (a więc czynności, których następstwem jest określenie zobowiązania podatkowego). Jak wynika z opisu stanu faktycznego, infrastruktura będąca przedmiotem inwestycji jest wykorzystywana do wykonywania zadań własnych Miasta w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb jego mieszkańców w sferze życia codziennego (poprawa bezpieczeństwa pieszych i kierowców korzystających z infrastruktury liniowej, poprawa jakości powietrza, ograniczanie produkcji zanieczyszczeń). Jednocześnie z uwagi na przeznaczenie ww. infrastruktury, Miasto nie wprowadziło jakichkolwiek odpłatności z tytułu korzystania z infrastruktury przez mieszkańców, w konsekwencji czego Miasto nie uzyskuje żadnych przychodów z wykorzystania przedmiotowej infrastruktury. Ponadto, Miasto nie planuje również zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. W związku z powyższym należy w pierwszej kolejności uznać, iż efekty inwestycji (zmodernizowane oświetlenie uliczne) wykorzystywane są wyłącznie do opisanych powyżej czynności niepodlegających VAT. Równocześnie należy podkreślić, iż zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN „wykorzystywać” oznacza w szczególności „użyć czegoś dla osiągnięcia jakiegoś celu”. Pojęcie „użyć” należy z kolei rozumieć jako „zastosować coś jako środek, narzędzie”. W konsekwencji należy uznać, iż objęta Inwestycją infrastruktura wykorzystywana jest wyłącznie jako oświetlenie uliczne, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkańców w zakresie bezpieczeństwa oraz realizacji zadań z zakresu ochrony środowiska. Przedstawione przez Miasto stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w licznych indywidualnych interpretacji podatkowych wydanych dla jednostek samorządu terytorialnego w związku z realizacją inwestycji obejmujących modernizację oświetlenia ulicznego. Przykładowo, jak wskazał DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2020 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.467.2020.1.AR: „Celem głównym projektu jest: poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym w gminie (...) w wyniku modernizacji oświetlenia ulicznego, a w konsekwencji zmniejszenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery i zanieczyszczenia powietrza oraz zwiększenie atrakcyjności i bezpieczeństwa w transporcie publicznym. Infrastruktura wytworzona w ramach projektu zarówno w trakcie, jak i po jego zakończeniu, w żaden sposób nie będzie bezpośrednio wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT po stronie Gminy (...). Z przedstawionych okoliczności wynika, że w analizowanej sprawie nie wystąpi związek zakupów dokonanych w ramach projektu z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi, a zatem mając na względzie powyższe nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego. Biorąc zatem pod uwagę przywołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków, związanych z modernizacją oświetlenia ulicznego”. Analogiczne stanowisko zostało zajęte przez DKIS przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 10 kwietnia 2020 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.76.2020.2.DP oraz z dnia 1 sierpnia 2017 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.411.2017.1.AP. Na powyższe konkluzje nie ma wpływu fakt, iż w związku z poprawą efektywności energetycznej oświetlenia ulicznego na terenie Miasta, Miasto nabyło prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej (certyfikatami). Jest to uprawnienie wynikające z mocy prawa, na podstawie przepisów ustawy o efektywności energetycznej i nie ma żadnego wpływu na wykorzystanie efektów rzeczowych inwestycji (zgodnie z określonym powyżej rozumieniem), w tym w szczególności nie zmienia tego wykorzystania ani w ogóle się z nim nie wiąże (oświetlenie spełnia swoją funkcję niezależnie od faktu przyznania Miastu praw do certyfikatów i ew. obrotu nimi). Ponadto, nawet w przypadku uznania, iż umowa zawarta z Powiernikiem mogłaby mieć wpływ na zmianę wykorzystania oświetlenia ulicznego (z czym Miasto się nie zgadza), Miasto pragnie zwrócić uwagę, iż w ramach zawartej umowy Miasto nie świadczyło na rzecz Powiernika żadnej usługi, a w konsekwencji przekazywanej Miastu z ww. tytułu kwoty w ogóle nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę. Wręcz przeciwnie, zgodnie z zawartą umową to Powiernik świadczył na rzecz Miasta usługi szczegółowo opisane w stanie faktycznym, z tytułu czego otrzymał on określone w umowie wynagrodzenie (umowa o charakterze zakupowym). W tym miejscu należy w szczególności podkreślić, iż Miasto nie dokonało sprzedaży na rzecz Powiernika praw majątkowych wynikających z certyfikatów, gdyż posiadaczem tych praw w świetle art. 30 ust. 2 ustawy o efektywności energetycznej była Spółka. Jak wynika bowiem z ww. przepisów, prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z chwilą zapisania certyfikatu po raz pierwszy na koncie w rejestrze świadectw efektywności energetycznej i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta (tj. w tym przypadku Powiernikowi). Powyższe potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. akt: I FSK 142/17 oraz indywidualne interpretacje podatkowe wydane przez DKIS dnia 31 maja 2019 r., nr: 0111-KDIB3-1.4012.197.2019.1.ICZ, dnia 17 czerwca 2019 r. nr: 0115-KDIT1-2.4012.175.2019.1.AGW oraz dnia 18 kwietnia 2018 r., nr: 0112-KDIL1-1.4012.56.2018.2.SJ. Z pewnością również Miasto nie wykorzystywało w żaden sposób oświetlenia ulicznego w ramach współpracy z Powiernikiem. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności faktyczne sprawy należy uznać, iż oświetlenie uliczne objęte inwestycją jest wykorzystywane na potrzeby działalności niepodlegającej VAT, a tym samym Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji Inwestycji. Do tożsamych wniosków co Miasto, doszedł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretację indywidulaną z dnia 14 października 2021 r., znak: 0113-KDIPT1-2.4012.562.2021.2.IR dotyczącą analogicznego stanu faktycznego, w której wskazał, że: „Zatem uznać należy, że oświetlenie uliczne objęte inwestycją realizowaną w ramach zadań własnych Gminy w zakresie ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną nie jest wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Na powyższe bez wpływu pozostaje podnoszona przez Wnioskodawcę okoliczność, iż Gmina nabyła prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej w postaci tzw. białych certyfikatów (pogrubienie Miasta). W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. inwestycji”. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl art. 86 ust. 1: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy: nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372 ze zm.): Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy: Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 14 tej ustawy: Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, a także wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, a także porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli (…). Z opisu sprawy wynika, że Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i zrealizowało inwestycję pn. „…”, w ramach której poniosło w szczególności wydatki na demontaż opraw oświetlenia zewnętrznego, montaż nowych opraw oraz zapewnienie nadzoru inwestorskiego nad realizowanymi pracami. Realizacja inwestycji stanowiła realizację zadań własnych Miasta w zakresie ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną. Efekty zrealizowanej przez Miasto inwestycji są ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego). W związku z powyższym opisem Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji pn. „…”. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty zrealizowanej przez Miasto inwestycji są ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego). Infrastruktura będąca przedmiotem inwestycji służy nieodpłatnie ogółowi mieszkańców Miasta i osobom odwiedzającym Miasto. Miasto nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. Zatem uznać należy, że oświetlenie uliczne objęte inwestycją zrealizowaną w ramach zadań własnych Miasta w zakresie ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną nie jest wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Na powyższe bez wpływu pozostaje podnoszona przez Państwa okoliczność, iż Miasto nabyło prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej w postaci tzw. białych certyfikatów. W związku z powyższym, Miasto nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji ww. inwestycji. Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, a wynikające z opisu sprawy oraz Państwa stanowiska – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1.z zastosowaniem art. 119a; 2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).