0111-KDIB3-3.4012.278.2018.2.MS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2018 r. (data złożenia 3 października 2018 r.), uzupełnionym pismem z 22 października 2018 r. (data wpływu 22 października 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…” - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „…”. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z 22 października 2018 r. (data wpływu 22 października 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie nr 0111-KDIB3-3.4012.278.2018.1.MS, z 16 października 2018 r. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (Gmina) zrealizował zadanie budowy dwóch placów zabaw, w ramach projektu wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego programem budowa lub przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub kulturalnej w miejscowości. We wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca ujął podatek VAT do kosztów kwalifikowanych i po zakończeniu zadania Wnioskodawca nie wynajmuje ani nie będzie wynajmował obiektów (placów zabaw) celem osiągnięcia zysku. Są to obiekty ogólnodostępne. Termin realizacji zadania przypadał na okres od 26 września 2017 r. (przetarg) do 15 czerwca 2018 r. (zapłata faktury). Koszt realizacji opisany we wniosku o refundację w ramach działania PROW był opodatkowany stawką VAT 23% , a jego realizacja służy zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty i jest zgodny z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Inwestycja była realizowana w zakresie zadań własnych Wnioskodawcy nałożonych przez ustawę o samorządzie gminnym, obejmujących utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 15). Wnioskodawca przystępując do realizacji zadania nie zamierzał wykorzystywać obiektów placów zabaw dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków zapłacony podatek VAT może być uznany za wydatek kwalifikowalny tylko wówczas gdy beneficjent nie ma możliwości prawnych obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym Wnioskodawca prosi o wydanie interpretacji czy istnieją prawne przesłanki do odliczenia zapłaconego podatku VAT zawartego w fakturze wykonania przy realizacji zadania Budowa dwóch placów zabaw w ramach realizowanego projektu z udziałem środków unijnych. Wyliczenie proporcji za 2017 r. zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT wynosi 89,70 % przy prewspółczynniku 1,60%. W piśmie z 22 października 2018 r. Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Wnioskiem o wydanie interpretacji objęte jest jedno zadanie: „…” w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego PROW na lata 2014-2020. W związku z realizacją zadania efekty realizacji projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych, tym samym nie ma i nie będzie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy istnieją prawne przesłanki do odliczenia zapłaconego podatku VAT zawartego w fakturze wykonania przy realizacji zadania budowa dwóch placów zabaw w ramach realizowanego projektu z udziałem środków unijnych. Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, składa deklaracje i odprowadza należny podatek VAT głównie z tytułu wynajmów lokali należących do mienia gminy. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje beneficjentowi w przypadku gdy zakupione przez niego towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca uważa, iż brak jest przesłanki warunkującej prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z uwagi na fakt, że nowopowstałe obiekty nie generują i nie będą generować zysku. W tej sytuacji podatek VAT zapłacony od inwestycji powinien zostać wydatkiem kwalifikowalnym, gdyż nie ma możliwości do jego odliczenia przy prewspółczynniku 1,60% oraz kwalifikowalności jako obiekt publiczny, ogólnodostępny nie przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie będzie mógł odzyskać podatku VAT poniesionego na realizowaną inwestycję zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) art. 15 ust. 6. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.) – gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy: utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca realizował zadanie pod nazwą „…”. Wnioskodawca przedmiotowe zadanie zrealizował w ramach projektu wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego programem budowa lub przebudowa ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub kulturalnej w miejscowości. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT związanego z realizacją wskazanego we wniosku zadania. Jak wynika z treści wniosku, realizowane przez Wnioskodawcę zadanie objęte wskazanym we wniosku zakresem prac należy do zakresu działania gminy. Wnioskodawca wykonując przedmiotowe zadanie nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W takim ujęciu Wnioskodawca (Gmina) nie może być uznany za podatnika w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż wykonanie przedmiotowego zadania nastąpiło w ramach realizacji zadań (w zakresie utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych) nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami prawa (ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto jak już wskazano odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione. Wnioskodawca realizując opisane zdania obejmujące budowę dwóch placów zabaw w ramach zagospodarowania przestrzeni publicznej w gminie nie działał bowiem w charakterze podatnika VAT. Jednocześnie jak wskazał Wnioskodawca efekty realizacji projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych. Wskazane place zabaw są obiektami ogólnodostępnymi. Realizacja projektu służy zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty i jest zgodna z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością publicznoprawną. Wnioskodawca przystępując do realizacji zadania nie zamierzał wykorzystywać obiektów -placów zabaw dla celów działalności gospodarczej, w tym nie zamierzał wynajmować przedmiotowych obiektów. W konsekwencji Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „…”. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, że brak przesłanek warunkujących prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z realizacją wskazanego zadania należało uznać za prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.