0111-KDIB3-3.4012.538.2021.1.PJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 5 października 2021 r. wpłynął na naszą elektroniczną skrzynkę podawczą Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania 0% stawką podatku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego: I.          Uwagi ogólne X. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) to spółka zajmująca się produkcją komponentów elektromechanicznych i elektronicznych dla przemysłu AGD, motoryzacji, energetyki i branży medycznej. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej także: „UE”), zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej: „kontrahenci”). Spółka dokonuje na ich rzecz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. Transakcje te dokonywane są/będą wyłącznie z Kontrahentami, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz podali go Spółce. W każdym z przypadków będących przedmiotem wniosku miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest/będzie terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest/będzie terytorium innego państwa członkowskiego UE. W ramach opisanych dostaw towary nie są/nie będą transportowane przy użyciu własnych środków transportu Spółki lub Kontrahentów - transport każdorazowo zlecany jest/będzie zewnętrznym przewoźnikom. Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje/będzie wykazywać w składanych prawidłowo i terminowo informacjach podsumowujących. Spółka, w celu zastosowania stawki 0% podatku VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska. II.         Warianty gromadzonej dokumentacji W Spółce mogą wystąpić następujące warianty dokumentowania WDT: Wariant I - Spółka jest/będzie w posiadaniu faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz międzynarodowego listu przewozowego CMR podpisanego przez nadawcę oraz odbiorcę towaru. Dodatkowo w tym wariancie, w niektórych przypadkach, Spółka gromadzi/będzie gromadzić dodatkowe dokumenty posiadające charakter pomocniczy w dokumentowaniu WDT. W zależności od konkretnego przypadku, Spółka może być w posiadaniu poniższych dokumentów: - wystawiany przez Spółkę dokument transportowy zawierający informacje o dokonywanej dostawie (tj. przede wszystkim dane nadawcy i odbiorcy, miejsce przeznaczenia, warunki dostawy oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku). Dokument ten w niektórych przypadkach jest/będzie podpisany przez odbiorcę, natomiast mogą się zdarzyć przypadki, w których nie ma/nie będzie takiego podpisu. Wariant II - Spółka jest/będzie w posiadaniu: faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz potwierdzenia odebrania danych towarów otrzymywanego od kontrahenta, które może przyjąć formę: - zbiorczego zestawienia dostaw, które Spółka dostarcza/będzie dostarczać kontrahentowi do podpisania. Po podpisaniu i opieczętowaniu dokumentu kontrahent odsyła go/będzie go odsyłać Spółce. Dostawy wymienione w zestawieniu można/będzie można jednoznacznie zidentyfikować za pomocą szeregu zawartych w nim danych, tj. m.in. numerów dokumentów powiązanych z dostawami, numerów i dat wystawienia faktur, opisów towarów; albo - wystawianego przez kontrahenta certyfikatu przyjęcia towarów będących przedmiotem WDT. Dokument ten zawiera/będzie zawierał oświadczenie nabywcy, że otrzymał on towary będące przedmiotem wymienionych dostaw. Konkretne dostawy można/będzie można zidentyfikować za pomocą szeregu zawartych w nim danych, tj. np. specyfikacji towarów, daty otrzymania dostawy, numeru dokumentu transportowego. Dodatkowo w tym wariancie, w niektórych przypadkach, Spółka gromadzi/będzie gromadzić dodatkowe dokumenty posiadające charakter pomocniczy w dokumentowaniu WDT. W zależności od konkretnego przypadku, Spółka może być w posiadaniu jednego bądź kilku poniższych dokumentów: - wystawiany przez Spółkę dokument transportowy zawierający informacje o dokonywanej dostawie (tj. przede wszystkim dane nadawcy i odbiorcy, miejsce przeznaczenia, warunki dostawy oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku). Dokument ten w niektórych przypadkach jest/będzie podpisany przez odbiorcę, natomiast mogą się zdarzyć przypadki, w których nie ma/nie będzie takiego podpisu; lub - list przewozowy CMR niepodpisany przez odbiorcę towarów. Wariant III - Spółka jest/będzie w posiadaniu faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz oświadczenia przewoźnika o dostarczeniu towarów do miejsca przeznaczenia. Oświadczenie to zawiera/będzie zawierać listę dostaw zrealizowanych w określonym czasie. Na oświadczeniu znajdują się/będą się znajdować dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację dostaw, tj. np. nazwy odbiorców, numery zleceń odbioru, daty wyjazdu oraz daty dostaw. Dokument ten może zawierać podpis oraz pieczątkę przewoźnika (w szczególności w przypadku dokumentu wygenerowanego elektronicznie może on nie zawierać podpisu ani pieczęci przewoźnika). Dodatkowo w tym wariancie, w niektórych przypadkach, Spółka gromadzi/będzie gromadzić dodatkowe dokumenty posiadające charakter pomocniczy w dokumentowaniu WDT. W zależności od konkretnego przypadku, Spółka może być w posiadaniu jednego bądź kilku poniższych dokumentów: - wystawiany przez Spółkę dokument transportowy zawierający informacje o dokonywanej dostawie (tj. przede wszystkim dane nadawcy i odbiorcy, miejsce przeznaczenia, warunki dostawy oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku). Dokument ten w niektórych przypadkach jest/będzie podpisany przez odbiorcę, natomiast mogą się zdarzyć przypadki, w których nie ma/nie będzie takiego podpisu; lub - zlecenie odbioru, tj. dokument wystawiany przez przewoźnika zawierający dane dotyczące zlecenia transportowego. Wśród danych znajdujących na zleceniu znajdują się/będą się znajdować przede wszystkim: dane nadawcy oraz odbiorcy, adres przeznaczenia; lub - list przewozowy CMR niepodpisany przez odbiorcę towarów. Pytania. 1.     Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, opisanych w Wariancie I powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT? 2.     Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT? 3.     Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT? Państwa stanowisko w sprawie. 1.     Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT. 2.     Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT. 3.     Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III powyżej powinny być, w świetle art. 42 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT. Wnioskodawca wnosi o wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o stan prawny obowiązujący od 1.07.2020 r. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy 1. Uwagi ogólne Warunki zastosowania dla WDT stawki 0% VAT Spółka wskazuje, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0% stawki VAT (tzw. zwolnienie z prawem do odliczenia). Art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku, tj.: „(...) 1)     podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi; 2)     podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju; 3)     podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.” Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową.” Jak zostało podniesione w opisie sprawy, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i warunek wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, będą przez Wnioskodawcę spełnione. Spółka bowiem dokonuje i zamierza dokonywać dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe państwo członkowskie), którzy podadzą go Spółce, a także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Spółka spełnia/spełniać będzie również warunek, o którym mowa w dodanym z dniem 1.07.2020 r. do ustawy o VAT art. 42 ust. 1a, tj. składa/będzie składała prawidłowo i terminowo informacje podsumowujące VAT-UE. Tym samym, kluczowym warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw, jest posiadanie przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego (stosownie do ww. treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT). Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na terytorium innego kraju członkowskiego Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są: - dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), - specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego. Art. 42 ust. 4 ustawy o VAT modyfikuje ww. warunki dla przypadków, gdy wywóz towarów dokonywany jest bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy. Jak jednak zostało wyżej wskazane, sytuacje takie nie występują w przypadku Spółki. Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w praktyce i orzecznictwie podejściem posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury dokumentu nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na fakturze wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. ILPP4/443-117/14-2/BA, w której organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią sporządzony oddzielnie.” Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności: - korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie, - dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu, - dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania, - dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty (na co wskazuje zwrot „w szczególności”), co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami. Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się w zasadzie zupełnie dowolnymi dokumentami. Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej. W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.” W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do finalnego nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego. Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 2 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe przyjęły formę elektroniczną, bądź też były Spółce przesłane w formie elektronicznej. Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”. Powyżej wskazane podejście jest prezentowane również przez organy podatkowe. Przykładowo: - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2019 r. (sygn. 0112- KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR) stwierdził, że „Przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. (...) dokumenty przewozowe (listy przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej, będą miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”. - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2018 r. (sygn. 0112-KDIL1- 3.4012.614.2017.3.IT) stwierdził, że „Dla zastosowania stawki w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w formie papierowej, wystarczy ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty przesyłane w formie elektronicznej, niebudzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one stanowić dowody (dokumenty) potwierdzające, że towary będące przedmiotem danej wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju”. - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB) przyjął za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym gromadzone przez wnioskodawcę w formie elektronicznej wysłane nabywcom zbiorcze zestawienia faktur oraz otrzymane od tych nabywców potwierdzenia stanowiły dokumentację wystarczającą do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT. - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca 2015 r. (sygn. IBPP4/4512- 191/15/EK) wskazał, iż „zauważyć należy, że powołane powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodobniała ona wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu w formie elektronicznej, skanem czy faxem”. Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r. (sygn. IPPP3/443-484/13-4/JK), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2014 r. (sygn. ITPP3/443-98/14/MD), interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 marca 2015 r. (sygn. IPTPP2/443-929/14-2/DS) oraz z dnia 18 lutego 2015 r. (sygn. IPTPP2/443-856/14-4/IR). Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki, w przypadku otrzymywania przez nią drogą elektroniczną dokumentów wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowią/będą stanowić one dowód o którym mowa odpowiednio w art. 42 ust. 3 lub ust. 11 ustawy o VAT. 2.         Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę Dokumentacja gromadzona przez Spółkę - uwagi ogólne Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka każdorazowo posiada/będzie posiadać fakturę (lub jej kopię) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. W niektórych przypadkach Spółka gromadzi/będzie gromadzić również podpisany przez odbiorcę towaru list przewozowy CMR. Natomiast w przypadkach, w których Spółka nie posiada/nie będzie posiadała tego dokumentu, gromadzi/będzie gromadzić inne, wskazane w opisach poszczególnych wariantów dowody, które jednoznacznie potwierdzają/będą potwierdzać dostarczenie towarów do kontrahenta znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego. Dodatkowo, w niektórych przypadkach, Spółka jest/będzie w posiadaniu pomocniczej dokumentacji, która przedstawiona jest w powyższych opisach wariantów I-III. Mając na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego. Wobec tego Spółka w szczególności wskazuje, że jej zdaniem brak w niektórych z przedstawionych wariantów podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT, jeżeli dysponuje/będzie dysponowała dodatkową dokumentacją, łącznie jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Wariant I W tym wariancie Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturą (lub jej kopią) dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz międzynarodowym listem przewozowym CMR podpisanym przez nadawcę oraz odbiorcę towaru. Tym samym rozwiązanie to obejmuje potwierdzenie odbioru towarów w sposób, o którym mowa wprost w przepisie art. 42 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy o VAT, co w ocenie Spółki spełnia przesłankę do zastosowania stawki 0% VAT do WDT, o której mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Dodatkowo w tym wariancie, w niektórych przypadkach, Spółka gromadzi/będzie gromadzić także dodatkowe dokumenty, które spełniają/będą spełniać funkcję pomocniczą, tj. np. wystawiany przez Spółkę dokument transportowy, z uwagi na posiadanie w tym wariancie zarówno specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku jak i podpisanego przez odbiorcę listu CMR, nawet w wypadku braku dokumentów o charakterze pomocniczym, prawidłowym powinno być stosowanie stawki 0% VAT do WDT. Wariant II W tym wariancie Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturą (lub jej kopią) dokumentującą dokonaną WDT zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Spółka nie posiada/nie będzie posiadać jednak listu przewozowego CMR podpisanego przez odbiorcę towarów. W związku z faktem, że w ocenie Spółki dokumenty te nie wypełniają samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka uzupełnia/uzupełni swoją dokumentację innym dowodem potwierdzającym jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż terytorium kraju) - tj. potwierdzeniem odebrania danych towarów otrzymywanym od kontrahenta, które może przyjąć formę: - zbiorczego zestawienia dostaw, które Spółka dostarcza/będzie dostarczać kontrahentowi do podpisania. Po podpisaniu i opieczętowaniu dokumentu kontrahent odsyła go/będzie go odsyłać Spółce. Dostawy wymienione w zestawieniu można/będzie można jednoznacznie zidentyfikować za pomocą szeregu zawartych w nim danych, tj. m.in. numerów dokumentów powiązanych z dostawami, numerów i dat wystawienia faktur, opisów towarów; albo - wystawianego przez kontrahenta certyfikatu przyjęcia towarów będących przedmiotem WDT. Dokument ten zawiera/będzie zawierał oświadczenie nabywcy, że otrzymał on towary będące przedmiotem wymienionych dostaw. Konkretne dostawy można/będzie można zidentyfikować za pomocą szeregu danych, tj. np. specyfikacji towarów, daty otrzymania dostawy, numeru dokumentu transportowego. W ocenie Spółki powyższy dokument, zarówno w formie zbiorczego zestawienia dostaw jak i certyfikatu przyjęcia towarów będących przedmiotem WDT, spełnia definicję dowodu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. Dokumenty te bowiem jednoznacznie potwierdzają/będą potwierdzać, że towary zostały dostarczone do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Spółka wskazuje, że jej stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne, np.: - W interpretacji indywidualnej z 15 czerwca 2020 r. (znak: 0114-KDIP1-2.4012.161.2020.1.RD) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) wskazał, że „W ocenie Organu także w Przypadku 2a dowody obejmujące: - kopię faktury, zawierającej m.in. dane Nabywcy (tj. jego nazwę i adres siedziby) oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru); - otrzymany drogą elektroniczną skan zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów, zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Nabywcy w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały otrzymane przez Nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów. -    będą uprawniały Wnioskodawcę w przypadku dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0% (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy)” (podkreślenie Spółki). - W interpretacji indywidualnej z 23 grudnia 2020 r. (znak: 0113‑KDIPT1‑2.4012.727.2020.2.KW) DKIS zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, zgodnie z którym ma on prawo do zastosowania stawki 0% VAT do WDT, jeżeli posiada kopię faktury zawierającej m.in. specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz „zbiorcze zestawienie faktur (dalej również - Zestawienie) dokumentujących dostawy dokonane na rzecz danego Kontrahenta w przyjętym przez Strony okresie rozliczeniowym, przy pomocy którego Nabywca potwierdza fakt dostarczenia towarów - ujętych na fakturach wykazanych w tym zestawieniu - do miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (...). Zestawienie to jest przysłane nabywcy (wraz z przewodnią wiadomością e-mail) - drogą elektroniczną - po zakończeniu okresu rozliczeniowego, którego dotyczy”. - W interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2020 r. (znak: 0111-KDIB3‑3.4012.470.2019.1.MK) DKIS wskazał, że „(...) również w Przypadku 3, posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty obejmujące: o    kopię faktury (...) o    zestawienia zrealizowanych dostaw - wysłane samodzielnie przez nabywcę do Spółki (drogą elektroniczną bądź pocztą tradycyjną) lub wygenerowane przez Spółkę z portalu nabywcy (Spółka ma dostęp do systemu/portalu nabywcy i może monitorować, kiedy dane towary zostały otrzymane przez nabywcę, jak również pobrać potwierdzenia zrealizowanych dostaw). Przedmiotowe zestawienia zawierają m.in. numer faktury/delivery note, datę otrzymania towaru przez nabywcę i miejsce dostawy. Niektóre z zestawień otrzymanych od nabywców zawierają podpis lub pieczęć nabywcy, niektóre nie zawierają. Ponadto z zestawienia może wynikać bezpośrednio, co ono dokumentuje np. zestawienie zawiera adnotację, że dokument ten stanowi certyfikat/potwierdzenie otrzymania towarów lub może nie zawierać takiej informacji (w takim przypadku informacja ta wynika z wiadomości e-mail, do której zestawienie stanowi załącznik - Spółka w takiej sytuacji również gromadzi przedmiotowe wiadomości elektroniczne). Jednocześnie Wnioskodawca we własnym stanowisku wskazał, że nabywcy w ww. zestawieniu zrealizowanych dostaw oświadczają, iż towary będące przedmiotem WDT (identyfikowane za pomocą podanych w tym zestawieniu numerów faktur/delivery note) zostały do niego dostarczone; -    będą uprawniały Wnioskodawcę w przypadku dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0% (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT)” (podkreślenie Wnioskodawcy). Dodatkowo w tym wariancie, w niektórych przypadkach, podobnie jak w wariancie I, Spółka gromadzi/będzie gromadzić także dodatkowe dokumenty, które spełniają/będą spełniać funkcję pomocniczą w dokumentowaniu WDT, tj. np. wystawiany przez Spółkę dokument transportowy czy niepodpisany przez odbiorcę towarów list CMR. Jednakże, w ocenie Spółki, analogicznie do uwag zawartych w uzasadnieniu do wariantu I, nieposiadanie tych dokumentów nie powinno skutkować pozbawieniem Spółki prawa do zastosowania stawki 0% VAT do WDT. Wariant III W tym wariancie Spółka dysponuje/będzie dysponować fakturą zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, jednakże - analogicznie do Wariantu II - nie posiada/nie będzie w posiadaniu podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego CMR. Analogicznie do wariantu II, w ocenie Spółki dokumenty te nie wypełniają samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, zatem Spółka uzupełnia/uzupełni swoją dokumentację innym dowodem potwierdzającym jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż terytorium kraju) - tj. oświadczeniem przewoźnika o dostarczeniu towarów do miejsca przeznaczenia. Oświadczenie to zawiera/będzie zawierać listę dostaw zrealizowanych w określonym czasie. Na oświadczeniu znajdują się/będą się znajdować dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację dostaw, tj. np. nazwy odbiorców, numery zleceń odbioru, daty wyjazdu oraz daty dostaw. W ocenie Spółki ww. dokument spełnia wymogi wynikające z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, tj. stanowi jednoznaczne potwierdzenie dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. W szczególności wskazuje na to fakt, że potwierdzenie to jest sporządzane i dostarczane Spółce przez przewoźnika, a także zawiera dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację potwierdzanych dostaw. Spółka wskazuje, że powyższe stanowisko potwierdzane jest w interpretacjach indywidualnych, tj. np.: - DKIS w interpretacji indywidualnej z 16 października 2020 r. (znak: 0111-KDIB3‑3.4012.484.2020.1.MAZ) wskazał, że „W drugim wariancie gromadzenia dokumentacji Spółka wskazała, że będzie w posiadaniu faktury lub jej kopii, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto Wnioskodawca uzyska od przewoźnika zbiorcze potwierdzenie dostaw dokonanych w danym okresie, stanowiące załącznik do wiadomości e-mail przesyłanej z oficjalnego konta poczty elektronicznej przewoźnika. Treść potwierdzenia będzie pozwalała na jednoznaczną identyfikację dostaw (...). Analiza przedstawionego drugiego wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie, że Wnioskodawca będzie dysponował dokumentami umożliwiającymi potwierdzenie dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z przepisami art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy” (podkreślenie Wnioskodawcy). - DKIS w interpretacji indywidualnej z 28 lutego 2020 r. (znak: 0112-KDIL3.4012.40.2019.1JK) wskazał, że „Biorąc pod uwagę opis sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca zleca transport, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dokonanej wewnąrzwspólnotowej dostawy towarów poza fakturą sprzedaży, specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku wystarczające jest posiadanie przez Wnioskodawcę informacji od firmy spedycyjnej o dostarczeniu towarów do odbiorcy, zawartej w platformie logistycznej" (podkreślenie Wnioskodawcy). - DKIS w interpretacji indywidualnej z 21 stycznia 2021 r. (znak: 0113-KDIPT1-2.4012.706.2020.2.KW) wskazał, że „Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które składać się będą faktura, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze zestawienie przesyłek pozyskane od przewożnika/firmy kurierskiej, zawierające numery przesyłek wraz z datami ich nadania i doręczenia, nazwami i adresami odbiorców, stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów" (podkreślenie Wnioskodawcy). Dodatkowo w tym wariancie, w niektórych przypadkach, podobnie jak w wariantach I i II, Spółka gromadzi/będzie gromadzić także dodatkowe dokumenty, które spełniają/będą spełniać funkcję pomocniczą w dokumentowaniu WDT, tj. np. potwierdzenie zlecenia transportu czy niepodpisany przez odbiorcę list przewozowy CMR. Jednakże, w ocenie Spółki, analogicznie do uwag zawartych w uzasadnieniu do wariantów I i II, nieposiadanie tych dokumentów nie powinno skutkować pozbawieniem Spółki prawa do zastosowania stawki 0% VAT do WDT. 3.         Uwagi dot. tzw. pakietu Quick Fixes Celem usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji transgranicznych, Unia Europejska opracowała pakiet zmian zwanych zbiorczo „Quick Fixes”. Składają się nań następujące akty prawne: - Dyrektywa - termin jej implementacji to 1.01.2020 r., jednakże w Polsce nastąpiło to dopiero z dniem 1.07.2020 r.; zmiany z niej wynikające, które mają znaczenie dla niniejszego wniosku (modyfikacja brzmienia art. 42 ust. 1 pkt 1, nowy art. 42 ust. 1a), są omawiane w innych częściach wniosku niż niniejsza; - Rozporządzenie - wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane w polskim porządku prawnym od dnia 1.01.2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim expressis verbis dokumenty. Zgodnie z Rozporządzeniem, domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w przypadku gdy podatnik dokonujący WDT posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze sobą w sprzeczności dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy. Dokumenty uprawniające do skorzystania z ww. domniemania można podzielić zasadniczo na dwie grupy: - grupa A: dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów; - grupa B: - polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów; - dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia; - poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim. W przypadku, gdy transport organizuje sprzedawca (towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz), do skorzystania z domniemania wystarczające jest posiadanie dwóch dowodów z grupy A wydanych przez dwie różne strony, niezależne od siebie, od sprzedawcy i od nabywcy, albo też jednego dowodu z grupy A i jednego dowodu z grupy B (również wydanych przez dwie różne strony, niezależne od siebie, od sprzedawcy i od nabywcy). W sytuacji, gdy za transport odpowiada nabywca (towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz), poza posiadaniem ww. dowodów (tj. dwóch dowodów z grupy A, lub jednego dowodu z grupy A i jednego dowodu z grupy B), sprzedawca dla zastosowania stawki 0% posiadać musi również pisemne oświadczenie nabywcy, że towary zostały przetransportowane, wskazujące państwo UE przeznaczenia towarów (zawierające elementy określone w Rozporządzeniu). Oświadczenie takie powinno być dostarczone sprzedawcy do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa. Spółka wskazuje jednak, że w jej ocenie brak posiadania przez Spółkę dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje że nie jest ona uprawniona do zastosowania stawki 0% przy WDT. Spółka spełnia bowiem warunki dokumentacyjne zgodnie z przepisami polskiej ustawy o VAT (o czym była mowa powyżej). Zdaniem Spółki metody dokumentacji WDT, które stosuje/zamierza stosować w celu opodatkowania stawką 0% VAT (warianty I - III), nie stoją w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte w tym akcie prawnym regulacje dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają bowiem jedynie wzruszalne domniemanie, zgodnie z którym w przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do przemieszczenia towarów między krajami UE, co związane jest z prawem do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT. Domniemanie to nie wyłącza jednak możliwość zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT na podstawie dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT. Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w: - objaśnieniach podatkowych z dnia 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania WDT (dostęp: 03.03.2021 r.: https://www.podatki.gov.pl/vat/wyiasnienia/dokumentowanie-wdt-dla-celow-vat/): „Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie oznacza jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art. 42 ust 3-5 i 11), że warunek zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego spełniony. Innymi słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art. 45a ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie art. 45a Rozporządzenia 282/2011”; - uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia Dyrektywy „Quick Fixes" (ustawa z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2020 r. poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji na dostawcy ciąży obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione. Inaczej mówiąc, jeśli domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka sama, jak obecnie."; - treści wyjaśnień do pakietu „Quick Fixes" opublikowanych przez Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. Opodatkowania i Unii Celnej (DG TAXUD) (dostęp 03.03.2021 r.: https://ec.europa.eu/taxation_customs/sites/taxation/files/explanatory_notes_2020_quick_fixes_pl.pdf): „Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania art. 45a rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli warunki określone w tym przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki. W tym względzie istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a RW, mogą być nadal stosowane.” - interpretacji indywidualnej          DKIS  z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. 0111-KDIB3‑3.4012.1.2021.1.MAZ; - interpretacji indywidualnej          DKIS  z dnia 20 marca 2020 r. o sygn. 0114-KDIP1‑2.4012.9.2020.1.PC; - interpretacji indywidualnej          DKIS  z dnia 29 kwietnia 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3‑3.4012.50.2020.1.PJ. Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach od I do III powinny być opodatkowane stawką 0% VAT. Ocena stanowiska: Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi będzie dysponować podatnik rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)     z zastosowaniem art. 119a; 2)     w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)     z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.