0111-KDIB3-3.4012.609.2021.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej W dniu 10 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia czy przenoszony na skutek Podziału majątek na Spółkę Przejmującą będzie stanowił transakcję przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na gruncie przepisów ustawy o VAT i w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT. Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest Spółką z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”), jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) od całości osiąganych dochodów. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Obecnymi Wspólnikami Spółki są osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi (dalej: „Wspólnicy”). Wnioskodawca wskazuje, że udziały Wspólników w Spółce nie zostały nabyte lub objęte w wyniku wymiany udziałów albo przydzielone w wyniku innego łączenia lub podziału podmiotów. Spółka prowadzi dwa odrębne i dochodowe rodzaje działalności, tj.:    - działalność w zakresie gospodarowania odpadami oraz    - działalność rekultywacyjna. W związku z planowaną przez Wspólników transakcją zbycia na rzecz zewnętrznego, niepowiązanego ze Spółką inwestora (dalej: „Inwestor”) działalności Spółki związanej z gospodarowaniem odpadami, planowane jest dokonanie podziału Spółki w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1526), tj. podział Spółki przez wydzielenie (dalej: „Podział”). Na skutek Podziału dojdzie do przeniesienia do odrębnej spółki (dalej: „Spółka Przejmująca”) zorganizowanego zespołu składników majątkowych związanych z prowadzoną przez nią działalnością w zakresie gospodarowania odpadami (stanowiącego dział produkcji). Przejście działu produkcji będzie wiązało się również z automatycznym przejściem zakładu pracy w rozumieniu art. 231 § 2 Kodeksu Pracy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1320) do Spółki Przejmującej. W wyniku planowanego Podziału w Spółce pozostanie zaś zorganizowany zespół składników majątkowych związanych z prowadzoną (o mniejszej skali) działalnością w zakresie rekultywacji (stanowiącej dział rekultywacji). Po podziale, na jego skutek, Wspólnicy dokonają sprzedaży udziałów Spółce Przejmującej na rzecz inwestora. Opis działalności w zakresie gospodarowania odpadami (prowadzonych przez: dział produkcji - dalej: „Dział Produkcji”) oraz działalności rekultywacyjnej (prowadzonej przez dział rekultywacji - dalej: „Dział Rekultywacji”) jak również stopień ich wyodrębnienia w ramach Spółki zostały przedstawione poniżej. Dział Produkcji Działalność Spółki w zakresie gospodarowania odpadów (prowadzona przez Dział Produkcji) obejmuje kompleksowe rozwiązania w zakresie zagospodarowania określonych grup odpadów, w tym ich odbioru, transportu, odzysku, przetwarzania i unieszkodliwiania. Usługi w tym zakresie są świadczone z wykorzystaniem infrastruktury produkcyjnej znajdującej się m.in. w (…) oraz przy wykorzystaniu biur i mieszkań pracowniczych w (…). Funkcjonowanie Działu Produkcji zostało formalnie usankcjonowane uchwałą zarządu, która m.in. formalizuje zakres jego działalności, a także przypisuje do niego składniki majątkowe oraz zasoby osobowe.   Dział Produkcji obejmują przede wszystkim: - nieruchomości zlokalizowane w …, gdzie znajduje się główny zakład produkcyjny (nieruchomości gruntowe są przedmiotem długoterminowej dzierżawy), - biura i mieszkania pracownicze w … (będące przedmiotem długoterminowego najmu), - środki trwałe w postaci m.in.:      - budynków i budowli oraz maszyn (w tym: hale produkcyjne, kompostownie, place do magazynowania odpadów, wiaty, kotły, sprężarki, spawarki, kontenery, klimatyzatory          itp.),      - środków transportu (w tym samochody osobowe, samochody ciężarowe, naczepy, ciągniki, zamiatarka),      - komputerów, drukarek, - środki trwałe w budowie, - wyposażenie niestanowiące środków trwałych (m.in. wyposażenie biura, drobna elektronika i inne urządzenia), - prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami związane z działalnością Działu Produkcji, w tym w szczególności:      - umowy na zagospodarowanie odpadów,      - umowy na odbiór i przyjęcie odpadów celem ich gospodarowania,      - umowy na przekazywanie odpadów na zewnątrz do zagospodarowania,      - umowy leasingu i dzierżawy wyposażenia i środków produkcji,      - inne umowy związane z funkcjonowaniem Działu Produkcji, w tym umowy serwisowe, transportowe, informatyczne itp. - wartości niematerialne i prawne w postaci licencji na programy komputerowe, - domeny internetowe (inne niż dla marki „…”), - decyzje administracyjne głównie w zakresie:     - zezwolenia na zbieranie, przetwarzanie i transport odpadów,     - uwarunkowań środowiskowych,     - nadania z urzędu indywidualnego nr rejestrowego xxxx,     - zezwolenia na wytwarzanie odpadów, - rachunki bankowe dedykowane Działowi Produkcji wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi. Do Działu Produkcji przypisane zostały dodatkowo:     - zobowiązania pracownicze związane z pracownikami alokowanymi do tego działu, oraz     - zobowiązania i należności wynikające z zawartych umów w związku z prowadzeniem działalności zagospodarowania odpadów. Dział Produkcji obejmuje zespół określonych pracowników (w sumie około 40 osób) podlegających bezpośrednio Wiceprezesowi Zarządu. Struktura organizacyjna Działu Produkcji obejmuje trzy kluczowe piony, kierowane przez: - Dyrektora Zakładu, który nadzoruje prace: - Kierownika ds. Produkcji i Technologii, któremu podlegają:      - utrzymanie ruchu i zaopatrzenia, produkcja paliw RDF, kompostowanie, odzysk surowców wtórnych,      - zbieranie odpadów, - Kierownika ds. Logistyki i Realizacji Usług, któremu podlegają:     - rozliczenia i ewidencja odpadów,     - transport,     - ochrona mienia, BHP, - Głównego księgowego, który nadzoruje prace księgowości, - Dyrektora Operacyjnego, który nadzoruje prace:     - administracji,     - ochrony Środowiska,     - prawne,     - IT. Dodatkowo, oprócz zatrudnionych w Spółce pracowników i angażowanych zleceniobiorców, w ramach swej działalności Dział Produkcji korzysta z szeregu umów zawartych z zewnętrznymi usługodawcami (w tym podwykonawcami). Dział Rekultywacji Działalność rekultywacyjna (prowadzona przez Dział Rekultywacji) koncentruje się na rekultywacji składowisk oraz terenów zdegradowanych poprzez prowadzenie prac w zakresie: opracowania wymaganej dokumentacji technicznej, uzyskiwania decyzji administracyjnych, zarządzania rekultywowanym składowiskiem, przeprowadzania robót rekultywacyjnych i przeprowadzania monitoringu rekultywowanego składowiska. Dział Rekultywacji posiada ponad 10 umów podpisanych z podmiotami zewnętrznymi w tym zakresie oraz obsługuje dodatkowo Dział Produkcji odbierając przeznaczony do rekultywacji materiał pozostały po procesie przetwarzania odpadów. Funkcjonowanie Działu Rekultywacji zostało (podobnie jak i Działu Produkcyjnego) formalnie usankcjonowane uchwałą zarządu Spółki. Aktualnie, Dział Rekultywacji prowadzi prace rekultywacyjne na składowisku odpadów w miejscowości …, dzierżawionym od gminy. Ponadto, Dział Rekultywacji zajmuje się obsługą fazy administracyjnej pod kątem przyszłej rekultywacji składowiska w … na terenie stanowiącym własność Spółki. Po zakończeniu procesu rekultywacji składowiska w … i zaprzestaniu działalności rekultywacyjnej na tym terenie (co planowane jest w perspektywie kilku najbliższych lat - uzależnionego od tempa samego procesu), Spółka planuje sprzedaż tego terenu na rzecz podmiotu należącego do grupy Inwestora. Działu Rekultywacji stanowią m.in.: - nieruchomość w …, na której znajduje się składowisko odpadów będące przedmiotem rekultywacji (nieruchomość jest przedmiotem długoterminowej umowy dzierżawy), - nieruchomość w … gdzie znajduje się m.in. składowisko odpadów przeznaczone do przyszłej rekultywacji (nieruchomość stanowi własność Spółki), - środki trwałe (np. monitoring przemysłowy, komputery, samochody, kontener typu stróżówka z instalacjami), - wyposażenie (składniki majątkowe niebędące środkami trwałymi, np. krzesła, biurka), - prawa autorskie do nazwy „…” oraz prawa autorskie i prawa zależne do znaku graficznego „…” wraz z opracowaną dla niego księgą znaku, - domeny internetowe (związane z nazwą „…”), -prawa i obowiązki wynikające z wszelkich umów dotyczących działalności rekultywacyjnej zawartych z kontrahentami, w tym w szczególności: - umowy na odbiór, transport oraz zbieranie i/lub zagospodarowanie określonych grup odpadów przyjmowanych dla celów rekultywacji składowiska zawarte z kontrahentami   zewnętrznymi, - umowa na świadczenie usług sprzętem budowlanym oraz umowy telekomunikacyjne (pozostałe umowy związane z działalnością Działu Rekultywacji), - umowa leasingu samochodu osobowego, - zlecenie wewnętrzne w zakresie przyjmowania wydań odpadów organicznych (kompost) z Działu Produkcji,       - decyzje administracyjne dotyczące składowiska w … oraz prowadzonej tam rekultywacji,       - decyzje środowiskowe dotyczące składowiska w …,       - rachunek bankowy dedykowany Działowi Rekultywacji wraz ze zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi. Do Działu Rekultywacji zaalokowane zostały ponadto:     - zobowiązania pracownicze związane z pracownikami alokowanymi do tego działu,     - zobowiązania i należności wynikające z zawartych umów w związku z prowadzeniem działalności rekultywacji. Na czele Działu Rekultywacji stoi Prezes Zarządu, któremu podlegają następujące osoby:     - kierownik składowiska,     - konsultant ds. ochrony środowiska,     - doradca prawny,     - laborant. Dodatkowo, oprócz zatrudnionych pracowników, i angażowanych zleceniobiorców, w ramach swej działalności Dział Rekultywacji korzysta z zewnętrznych usługodawców (w tym podwykonawców). Wyodrębnienie funkcjonalne Działu Produkcji i Działu Rekultywacji.Odrębne funkcjonowanie Działu Produkcji i Działu Rekultywacji (dalej łącznie: „Działy”), usankcjonowane podjętą uchwałą zarządu ma swoje realne odzwierciedlenie w m.in.: - istnieniu odrębnych przedmiotów i specyfik działalności, - istnieniu wyszczególnionych klientów i kontrahentów, przypisanych stricte do danego Działu, - możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej przez każdy z Działów w oparciu o alokowane do nich zespoły osobowe oraz składniki majątku w tym:     - środki trwałe i wyposażenie,     - adekwatnie przypisane do Działów nieruchomości/prawa do korzystania z nieruchomości,     - składniki niematerialne,     - wyszczególnione osobne decyzje administracyjne, - funkcjonowaniu na podstawie wydzielonych umów handlowych dla obu typów działalności, - braku istnienia wspólnych umów sprzedaży, które obejmowałyby swoim zakresem obie działalności (każdy z Działów ma inną specyfikę, klientów oraz umowy i idące za nimi   warunki współpracy, typy rozliczeń itp.), - istnieniu osobnych zobowiązań i należności wynikających z umów przypisanych dla obu Działów. Wyodrębnienie organizacyjne Działu Produkcji i Działu Rekultywacji Wydzielenie organizacyjne, mające swoją prawną podstawę w podjętej uchwale formalizującej strukturę organizacyjną Spółki poprzez wyodrębnienie obu Działów, wynika ponadto z: - przypisania pracowników funkcjonalnie związanych z działalnością konkretnego działu, - osobnego kierownictwa zarządzającego danym obszarem działalności, - wewnętrznego wyodrębnienia oznaczeń Działów (nazwa, stopki mailowe, podstrona na witrynie internetowej), - rozdzielenia składników majątkowych i niemajątkowych przypisanych do Działów, - istnienia odrębnych struktur organizacyjnych w ramach obu Działów. Wyodrębnienie finansowe Działu Produkcji i Działu Rekultywacji Sposób wydzielenia finansowego obu Działów przejawia się m.in. tym, iż: - możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań dla obu Działów (na bazie danych z systemu księgowego Spółki istnieje możliwość   wydzielenia kosztów i przychodów związanych z Działem Produkcji i Działem Rekultywacji - koszty bezpośrednie alokowane są do Działu, którego dotyczą, a koszty wspólne   według przyjętego klucza alokacji), - stworzone zostały odrębne rejestry środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, (z listą składników oraz ich wartościami), - zostały wprowadzone ewidencje rachunkowe na podstawie wydzielonych kont w systemie finansowo-księgowym (na podstawie założonych odrębnie miejsc powstawania   kosztów - MPK), - przygotowywane są obecnie odrębne wewnętrzne sprawozdania obejmujące bilans oraz rachunek wyników dla obu Działów wykazujące ich wynik (uwzględniający również   wzajemne rozliczenia Działów obejmujące przede wszystkim wydania odpadów organicznych przez Dział Produkcji na rzecz Działu Rekultywacji), - opracowywane są obecnie przyszłoroczne budżety oraz analizy zyskowności i efektywności działalności obu Działów, - zostały utworzone odrębne plany kont, na których są dokonywane stosowne zapisy ewidencjonujące działalność w zakresie gospodarowania odpadami oraz rekultywacji. Poszczególnym Działom przypisane są również należności, tj. w szczególności należności handlowe, a także zobowiązania wynikające np. z zawartych umów handlowych czy wynagrodzeń należnych pracownikom alokowanym do obu Działów. Do Działu Produkcji i Działu Rekultywacji są przypisane odrębne rachunki bankowe, z których realizowane są płatności z kontrahentami/pracownikami. Dział Produkcji i Dział Rekultywacji jako niezależne przedsiębiorstwa Uwzględniając fakt wyodrębnienia funkcjonalnego, organizacyjnego i finansowego, Dział Produkcji oraz Dział Rekultywacji posiadają odpowiednie zasoby i kompetencje, aby po podziale samodzielnie prowadzić swoje działalności. Podsumowując, można stwierdzić, że: - Dział Produkcji jest w takim stopniu samodzielny i zorganizowany, aby wraz z jego przeniesieniem na skutek Podziału do Spółki Przejmującej została zachowana pełna ciągłość   w zakresie przenoszonej działalności; oznacza to, iż po podziale Dział Produkcji będzie prowadził w sposób płynny i samodzielny działalność w zakresie swoich kompetencji   biznesowych w takim samym kształcie jak wcześniej w ramach Spółki, - pozostały w Spółce Dział Rekultywacji jest w takim stopniu samodzielny i zorganizowany, aby po podziale płynnie mógł kontynuować działalność w zakresie rekultywacji. Co   istotne, plany na następne lata zakładają dalszy rozwój i wzrost przychodów każdej ze spółek po podziale tj.: Spółki oraz Spółki Przejmującej. Przedmiot zapytania oraz uzasadnienie biznesowe. W związku z zaprezentowanym powyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca zamierza potwierdzić swoje stanowisko w zakresie traktowania podatkowego planowanej reorganizacji oraz uznania Działu Produkcji oraz Działu Rekultywacji za zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu (…) oraz art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”). Jak wskazano na wstępie, pytanie to jest związane z planowaną transakcją Podziału Spółki przez wydzielenie oraz późniejsze przeniesienie działalności produkcyjnej realizowanej obecnie przez Dział Produkcji na rzecz zewnętrznego inwestora, co stanowi o uzasadnionych przyczynach ekonomicznych planowanej transakcji. Reorganizacja nie służy zatem unikaniu lub uchylaniu się od opodatkowania. Kwestia ta jest bezsporna i Spółka nie wnosi o jej potwierdzenie. Pytanie (we wniosku oznaczone jako nr 1) Czy przenoszony na skutek Podziału majątek na Spółkę Przejmującą będzie stanowił transakcję przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na gruncie przepisów ustawy o VAT i w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, majątek przenoszony na Spółkę Przejmującą będzie stanowił transakcję przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa na gruncie przepisów ustawy o VAT i w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT. UZASADNIENIE STANOWISKA. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Mając na uwadze powyższe w kwestii określenia sposobu opodatkowania przeniesienia Działu Produkcji na gruncie ustawy o VAT, w pierwszej kolejności należy określić status Działu Produkcji w kontekście możliwości uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, ZCP jest to: „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Na gruncie powyższych przepisów oraz w oparciu o doktrynę prawa podatkowego i dotychczasową praktykę organów podatkowych, przesłankami uznania danego zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest, aby: - istniał zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) powiązanych funkcjonalnie i składniki te były przeznaczone do realizacji określonych zadań   gospodarczych; - zespół tych składników był wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie; - zespół tych składników był wyodrębniony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie; -  zespół tych składników mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. W ocenie Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Dział Produkcji będący zespołem składników majątkowych wyodrębnionych funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo w ramach Spółki, stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT. Świadczą o tym wskazane niżej przesłanki. 1)   Wyodrębnienie funkcjonalne. W zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego, dla uznania danego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą pozostawać między sobą we wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należy je traktować jako zorganizowany, autonomiczny zespół składników powiązanych funkcjonalnie, nie zaś zespół przypadkowych elementów, których jedyną cechą jest własność jednego podmiotu. Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych wydawanych w indywidualnych sprawach podatników. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 sierpnia 2021 r., (sygn. 0111- KDIB3-3.4012.349.2021.1.PJ) wskazał, że „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.’’. Podobne stanowisko zostało wyrażone również, m.in. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lipca 2021 r., (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.279.2021.2.AMO), oraz z dnia 9 lipca 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.235.2018.4.MK) oraz z dnia 2 czerwca 2017 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.90.2017.1.KC). W ocenie Wnioskodawcy pomiędzy składnikami majątkowymi, które składają się na Dział Produkcji istnieje wyraźny związek funkcjonalny. Dział Produkcji operuje bowiem w ramach specjalnie wyodrębnionej struktury organizacyjnej Spółki oraz w oparciu o przydzielone wyłącznie do niego składniki materialne i niematerialne. Składnikami tymi są w szczególności środki trwałe (takie jak np.: maszyny, urządzenia, środki transportu), wartości niematerialne oraz dedykowani pracownicy czy też współpracownicy. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z opisem przedstawionym w zdarzeniu przyszłym, zespoły składników majątkowych składające się na Dział Produkcji nie stanowią zbiorów przypadkowych elementów, lecz zespoły składników, powiązanych ze sobą w sposób funkcjonalny i celowy. Składniki te, wyodrębnione jako dział w ramach Spółki tworzą jedną funkcjonalną całość. Zespół składników składających się na Dział Produkcji po podziale Spółki będzie służył dalszemu prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług odbioru, transportu i zagospodarowania odpadów. Taka jest również intencja Spółki Przejmującej, do której Dział Produkcji zostanie wniesiony, tj. aby w sposób płynny kontynuować prowadzenie dotychczasowej działalności. Tym samym, po dokonaniu Podziału poprzez wydzielenie Działu Produkcji, będzie on tworzył odrębną jednostkę, która będzie służyła prowadzeniu działalności w takim samym kształcie, jak wcześniejsza działalność w ramach Spółki. W ocenie Wnioskodawcy, powyższe okoliczności wyraźnie wskazują na wyodrębnienie funkcjonalne Działu Produkcji w ramach Spółki. 2)   Wyodrębnienie organizacyjne. Odnośnie wyodrębnienia organizacyjnego wskazać należy, że przepisy nie określają wprost, co należy rozumieć przez takie wyodrębnienie. Jednakże zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych, o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze. Dodatkowo, wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział itp. (tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2019 r., sygn. 0111- KDIB3-2.4012.303.2019.3.MN oraz z dnia 25 czerwca 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.337.2018.1.JP oraz z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.219.2018.2.KC). Z drugiej strony, nie mniej istotna jest również konieczność istnienia faktycznego wyodrębnienia organizacyjnego. Tym samym, wydzielana jednostka powinna zostać wyodrębniona nie tylko w sensie formalnym, ale również pod kątem faktycznego funkcjonowania w danym podmiocie. Mając na uwadze powyższe kryteria wyodrębnienia organizacyjnego, w przypadku zespołów składników majątkowych przypisanych do Działu Produkcji oraz sposobu jego wyodrębnienia można mówić o jego tzw. wyodrębnieniu organizacyjnym. W szczególności należy zwrócić uwagę na fakt formalnego wyodrębnienia Działu Produkcji, którego obecny zakres obejmujący całość działalności gospodarowania odpadami został zatwierdzony na podstawie uchwały zarządu. Struktura organizacyjna przedsiębiorstwa Spółki, uwzględniająca Dział Produkcji jako wyodrębnioną, zorganizowaną część, jest również potwierdzona w schemacie organizacyjnym Spółki. Do Działu Produkcji zostały przydzielone niezbędne dla prowadzonej działalności składniki majątkowe, w odniesieniu do których uzyskano możliwość samodzielnego zarządzania. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego, wyodrębnienie organizacyjne realizowana jest także na innych płaszczyznach takich jak identyfikacja wewnątrz organizacji (przypisanie pracowników), jak i na zewnątrz (stopki korespondencyjne, zawierane umowy z kontrahentami w konkretnym obszarze). W świetle przedstawionej powyżej argumentacji opartej na opisie zdarzenia przyszłego, zdaniem Spółki zespół składników majątkowych stanowiących Dział Produkcji będzie wyodrębniony organizacyjnie w ramach Spółki. Tym samym, w ocenie Spółki, składniki majątkowe przypisane do Działu Produkcji będą spełniać niezbędne dla istnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa kryterium wyodrębnienia organizacyjnego. 3)   Wyodrębnienie finansowe. Zdaniem Spółki, zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) Działu Produkcji jest wyodrębniony na gruncie finansowym. W doktrynie przyjmuje się, iż wyodrębnienie finansowe nie musi oznaczać pełnej samodzielności finansowej. Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 10 września 2021 r., sygn. 0112- KDIL1-1.4012.156.2021.4.MB stwierdził, że „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.’’, podobnie również m.in. w interpretacji indywidulanej z dnia 2 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.303.2o19.3.MN oraz z dnia 25 października 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.469.2018.1 .KP. Organy podatkowe podkreślają zatem, że przesłanka wyodrębnienia finansowego jest spełniona, jeśli spółka prowadzi ewidencję zdarzeń gospodarczych w taki sposób, iż możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W szczególności wyodrębnienie finansowe może polegać na prowadzeniu oddzielnego konta, na którym grupowane są koszty związane z działalnością zorganizowanej części przedsiębiorstwa. O wyodrębnieniu finansowym Działu Produkcji może świadczyć szereg czynników oraz faktycznych działań związanych z prowadzeniem obu Działów w Spółce. Przede wszystkim system księgowy Spółki pozwala na wydzielenie kosztów i przychodów związanych z Działem Produkcji. Dla Działu Produkcji stworzony został odrębny rejestr środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (z listą składników oraz ich wartościami). Została również wprowadzona ewidencja rachunkowa na podstawie wydzielonych kont w systemie finansowo-księgowym (na podstawie założonych odrębnie miejsc powstawania kosztów - MPK). Przygotowywane jest obecnie odrębne wewnętrzne sprawozdanie obejmujące bilans oraz rachunek wyników dla Działu Produkcji a także opracowywany jest przyszłoroczny budżet oraz analiza zyskowności i efektywności działalności. Dla Działu Produkcji został utworzony odrębny plan kont, na których są dokonywane stosowne zapisy ewidencjonujące działalność w zakresie gospodarowania odpadami. Finansową odrębność Działu Produkcji potwierdza również fakt, że posiada odrębne należności i zobowiązania, w szczególności należności handlowe, a także zobowiązania w tym z tytułu umów handlowych czy wynagrodzeń należnych pracownikom alokowanych do Działu Produkcji. Do Działu Produkcji są także przypisane odrębne rachunki bankowe, z których, i na które realizowane są płatności z kontrahentami czy pracownikami. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Dział Produkcji spełnia niezbędne dla istnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa kryterium wyodrębnienia finansowego. 4)   Niezależna jednostka biznesowa. Zdaniem Spółki zespół składników majątkowych stanowiących Dział Produkcji posiada zdolność do funkcjonowania jak niezależne przedsiębiorstwo, które może samodzielnie realizować zadania gospodarcze. Jako kryterium zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego funkcjonowania części przedsiębiorstwa w sposób niezależny po oddzieleniu jej od reszty przedsiębiorstwa. Takie kryterium znajduje potwierdzenie chociażby w interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.303.2019.3.MN oraz z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. 0114- KDIP1-3.4012.100.2018.1.KC, a także z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.108.2017.1.ISK. Jak wskazano powyżej, Dział Produkcji stanowią funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębnione zespoły składników majątkowych służące do prowadzenia określonej działalności gospodarczej, tj. świadczenia usług odbioru, transportu i odzysku odpadów. Dział Produkcji stanowi zatem wyodrębnioną część Spółki, która po Podziale będzie w pełni niezależnie realizować swoje funkcje. Dowodem tego jest fakt, iż po dokonanym Podziale Spółka Przejmująca w pełni przejmie funkcje Działu Produkcji i ze swojego poziomu niezależnie będzie realizować jego działalność. Powyżej wskazane argumenty świadczą, iż Dział Produkcji będzie spełniać wszystkie przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego, organizacyjnego i finansowego, który jednocześnie będzie mógł prowadzić działalność gospodarczą w sposób niezależny. 5)   Podsumowanie Konkludując powyższe rozważania, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z argumentacją zaprezentowaną powyżej, Podział Spółki na skutek którego dojdzie do przeniesienia Działu Produkcji do Spółki Przejmującej będzie stanowiło transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i jako takie będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe (pytanie nr 1 we wniosku). Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Treść uzasadnienia: Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”): Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu) itp. Zagadnienie podziału spółek jest uregulowane w tytule IV dziale II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1526, ze zm.; dalej jako: „KSH”). W treści art. 529 § 1 KSH wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z art. 529 § 1  pkt 4 KSH: Podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie). Zgodnie z art. 529 § 2 KSH: Do podziału przez wydzielenie stosuje się przepisy o podziale spółek dotyczące odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej. Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez przeprowadzenia likwidacji, do spółek nowo tworzonych. Instytucję podziału spółek regulują przepisy art. 528-550 KSH. Stosownie do art. 531 § 1 KSH: Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki dzielonej, określone w planie podziału. Zgodnie z art. 531 § 2 KSH: Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Zgodnie z art. 532 § 1 KSH: Do podziału spółki stosuje się przepis art. 441 § 3 oraz odpowiednio przepisy dotyczące powstania właściwego typu spółki przejmującej albo nowo zawiązanej, z wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 KSH jest to, że spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub nowo zawiązaną). W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 § 1 KSH), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa). Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Zatem dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.; dalej jako: „Kodeks cywilny”), który to przepis stanowi, że: Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: 1.      oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2.      własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3.      prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4.      wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5.      koncesje, licencje i zezwolenia; 6.      patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7.      majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8.      tajemnice przedsiębiorstwa; 9.      księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przy czym, zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego: Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Należy wszakże zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 551 Kodeksu cywilnego określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie. Natomiast przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że: Pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Państwo (Spółka dzielona) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Podział Spółki dzielonej nastąpi w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH przez wydzielenie części majątku i przeniesienie do Spółki przejmującej. Przedmiotem wydzielenia będzie obszar określany jako dział produkcji obejmujący działalność w zakresie gospodarowania odpadami. Dział Produkcji  – na moment podziału –  stanowi wydzieloną jednostkę w strukturze organizacyjnej Państwa Spółki, w której skład wchodzą  - nieruchomości zlokalizowane w (…), gdzie znajduje się główny zakład produkcyjny, - biura i mieszkania pracownicze, - środki trwałe w postaci m.in.:      - budynków i budowli oraz maszyn (w tym: hale produkcyjne, kompostownie, place do magazynowania odpadów, wiaty, kotły, sprężarki, spawarki, kontenery, klimatyzatory        itp.),      - środków transportu (w tym samochody osobowe, samochody ciężarowe, naczepy, ciągniki, zamiatarka),      - komputerów, drukarek, - środki trwałe w budowie, - wyposażenie niestanowiące środków trwałych (m.in. wyposażenie biura, drobna elektronika i inne urządzenia), - prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami związane z działalnością Działu Produkcji, w tym w szczególności:      - umowy na zagospodarowanie odpadów,      - umowy na odbiór i przyjęcie odpadów celem ich gospodarowania,      - umowy na przekazywanie odpadów na zewnątrz do zagospodarowania,      - umowy leasingu i dzierżawy wyposażenia i środków produkcji,      - inne umowy związane z funkcjonowaniem Działu Produkcji, w tym umowy serwisowe, transportowe, informatyczne itp. - wartości niematerialne i prawne w postaci licencji na programy komputerowe, - domeny internetowe (inne niż dla marki „P.”), - decyzje administracyjne głównie w zakresie:      - zezwolenia na zbieranie, przetwarzanie i transport odpadów,      - uwarunkowań środowiskowych,      - nadania z urzędu indywidualnego nr rejestrowego BDO,      - zezwolenia na wytwarzanie odpadów, - rachunki bankowe dedykowane Działowi Produkcji wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi. Do Działu Produkcji przypisane zostały dodatkowo:     - zobowiązania pracownicze związane z pracownikami alokowanymi do tego działu, oraz     - zobowiązania i należności wynikające z zawartych umów w związku z prowadzeniem działalności zagospodarowania odpadów.   Dział Produkcji obejmuje zespół określonych pracowników (w sumie około 40 osób) podlegających bezpośrednio Wiceprezesowi Zarządu. Struktura organizacyjna Działu Produkcji obejmuje trzy kluczowe piony, kierowane przez: - Dyrektora Zakładu, który nadzoruje prace: -     Kierownika ds. Produkcji i Technologii, któremu podlegają:           - utrzymanie ruchu i zaopatrzenia, produkcja paliw RDF, kompostowanie, odzysk surowców wtórnych,           - zbieranie odpadów, - Kierownika ds. Logistyki i Realizacji Usług, któremu podlegają:      - rozliczenia i ewidencja odpadów,      - transport,      - ochrona mienia, BHP, - Głównego księgowego, który nadzoruje prace księgowości, - Dyrektora Operacyjnego, który nadzoruje prace:      - administracji,      - ochrony Środowiska,      - prawne,      - IT. Dodatkowo, oprócz zatrudnionych w Spółce pracowników i angażowanych zleceniobiorców, w ramach swej działalności Dział Produkcji korzysta z szeregu umów zawartych z zewnętrznymi usługodawcami (w tym podwykonawcami). Wyodrębnienie organizacyjne Działu Produkcji ma swoją prawną podstawę w podjętej uchwale formalizującej strukturę organizacyjną Spółki poprzez wyodrębnienie przedmiotowego działu Produkcji oraz Działu rekultywacji.   Wyodrębnienie funkcjonalne działu Produkcji jest również  usankcjonowane podjętą uchwałą zarządu ma swoje realne odzwierciedlenie w m.in.: - istnieniu odrębnych przedmiotów i specyfik działalności, - istnieniu wyszczególnionych klientów i kontrahentów, przypisanych stricte do danego Działu, -możliwości samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej przez każdy z Działów w oparciu o alokowane do nich zespoły osobowe oraz składniki majątku w tym: -funkcjonowaniu na podstawie wydzielonych umów handlowych dla obu typów działalności, - braku istnienia wspólnych umów sprzedaży, które obejmowałyby swoim zakresem obie działalności (każdy z Działów ma inną specyfikę, klientów oraz umowy i idące za nimi   warunki współpracy, typy rozliczeń itp.), - istnieniu osobnych zobowiązań i należności wynikających z umów przypisanych dla obu Działów.   Wyodrębnienie finansowe Działu Produkcji przejawia się m.in. tym, iż: - możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań dla obu Działów (na bazie danych z systemu księgowego Spółki istnieje możliwość   wydzielenia kosztów i przychodów związanych z Działem Produkcji i Działem Rekultywacji - koszty bezpośrednie alokowane są do Działu, którego dotyczą, a koszty wspólne   według przyjętego klucza alokacji), - stworzone zostały odrębne rejestry środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, (z listą składników oraz ich wartościami), - zostały wprowadzone ewidencje rachunkowe na podstawie wydzielonych kont w systemie finansowo-księgowym (na podstawie założonych odrębnie miejsc powstawania   kosztów - MPK), - przygotowywane są obecnie odrębne wewnętrzne sprawozdania obejmujące bilans oraz rachunek wyników dla obu Działów wykazujące ich wynik (uwzględniający również   wzajemne rozliczenia Działów obejmujące przede wszystkim wydania odpadów organicznych przez Dział Produkcji na rzecz Działu Rekultywacji), - opracowywane są obecnie przyszłoroczne budżety oraz analizy zyskowności i efektywności działalności obu Działów, - zostały utworzone odrębne plany kont, na których są dokonywane stosowne zapisy ewidencjonujące działalność w zakresie gospodarowania odpadami oraz rekultywacji.   Poszczególnym Działom przypisane są również należności, tj. w szczególności należności handlowe, a także zobowiązania wynikające np. z zawartych umów handlowych czy wynagrodzeń należnych pracownikom alokowanym do obu Działów. Do Działu Produkcji i Działu Rekultywacji są przypisane odrębne rachunki bankowe, z których realizowane są płatności z kontrahentami/pracownikami. Dział Produkcji i Dział Rekultywacji uwzględniając fakt wyodrębnienia funkcjonalnego, organizacyjnego i finansowego, posiadają odpowiednie zasoby i kompetencje, aby po podziale samodzielnie prowadzić swoje działalności jako wyodrębnione przedsiębiorstwa. Podsumowując, można stwierdzić, że: Dział Produkcji jest w takim stopniu samodzielny i zorganizowany, aby wraz z jego przeniesieniem na skutek Podziału do Spółki Przejmującej została zachowana pełna ciągłość w zakresie przenoszonej działalności; oznacza to, iż po podziale Dział Produkcji będzie prowadził w sposób płynny i samodzielny działalność w zakresie swoich kompetencji biznesowych w takim samym kształcie jak wcześniej w ramach Spółki.   Państwa Wątpliwości dotyczą kwestii, czy zespół składników materialnych i niematerialnych, który będzie przedmiotem przejęcia przez Spółkę przejmującą, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w związku z tym do opisanego podziału przez wydzielenie nie znajdą zastosowania regulacje ustawy o VAT. Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące we wzajemnych relacjach, takich aby można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia  zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1.      istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania; 2.      zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; 3.      składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; 4.      zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części, zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej. Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części należy dokładnie przeanalizować zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem zbycia, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne,  czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE. W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów. Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej. Jak już powyżej wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników. Przy tym punktem odniesienia jest tutaj rola jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim, w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Odnosząc przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego do przywołanych przepisów prawa oraz orzecznictwa TSUE wskazać należy, że przedmiotem przeniesienia części majątku Spółki dzielonej do Spółki przejmującej będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa – wyodrębniona w ramach istniejącej struktury przedsiębiorstwa Spółki dzielonej jako dział Produkcji  prowadzący działalność w zakresie gospodarowania odpadami. Analiza przedstawionego przez Państwo opisu sprawy prowadzi do wniosku, że zespół składników majątkowych i niemajątkowych składający się na dział Produkcji, w momencie przeniesienia do Spółki przejmującej, będzie stanowił organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie odrębną całość, mogącą funkcjonować jako samodzielny podmiot. Co również istotne, podajecie Państwo, że po podziale Dział Produkcji będzie prowadził w sposób płynny i samodzielny działalność w zakresie swoich kompetencji biznesowych w takim samym kształcie jak wcześniej w ramach Spółki. W konsekwencji powyższego Spółka przejmująca, po dokonaniu przeniesienia zespołu składników majątkowych i niemajątkowych będących wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa Spółki dzielonej jako Dział produkcji, będzie mogła prowadzić działalność z wykorzystaniem przeniesionych zasobów – bez konieczności angażowania innych składników majątku – w zakresie dotychczas realizowanym w ramach przedsiębiorstwa Spółki dzielonej. Całokształt przedstawionych okoliczności wskazuje więc, że Spółka Przejmująca będzie kontynuować działalność realizowana do tej pory przez Dział Produkcji w Państwa przedsiębiorstwie. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że majątek przejmowany przez Spółkę przejmującą stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W tych okolicznościach podział Spółki dzielonej nie będzie stanowił czynności podlegającej opodatkowaniu na gruncie przepisów ustawy, bowiem będzie wyłączony od opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym Państwa  stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczące pytania nr 1, należy uznać za prawidłowe. Natomiast w zakresie Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie. Ponadto Organ informuje, że wydana interpretacja w zakresie podatku od towarów i usług dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawców. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawcy, w treści składanego wniosku, kształtują jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone. Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji powołali się Państwo na funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidulane nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15). Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.