0111-KDSB1-1.440.327.2024.3.WK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)   Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 14 lipca 2024 r. (data wpływu 14 lipca 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 26 sierpnia 2024 r. (data wpływu 26 sierpnia 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.   Przedmiot wniosku: towar – lokal mieszkalny (…) o powierzchni użytkowej (…) m2,  wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do wyłącznego korzystania z (…) miejsc postojowych oraz jednego pomieszczenia (…), zlokalizowany w budynku mieszkalnym dwulokalowym   Opis towaru: Lokal mieszkalny (…) o powierzchni użytkowej (…) m2, wraz z udziałem w Nieruchomości Wspólnej. Lokal usytuowany jest w budynku mieszkalnym dwulokalowym, sklasyfikowanym w PKOB w dziale 11, zlokalizowanym przy ul. (…). Budynek, w którym znajduje się lokal, usytuowany jest na działce (…) w obrębie (…), dla której prowadzona jest Księga Wieczysta nr (…). Do lokalu, w ramach prawa do korzystania z części nieruchomości wspólnej, przynależą (…) miejsca postojowe oraz jedno pomieszczenie (…). Lokal spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego.   Rozstrzygnięcie: lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 11   Stawka podatku od towarów i usług: 8% – w części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej lokal mieszkalny do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. do 150 m²) w całkowitej powierzchni użytkowej   Stawka podatku od towarów i usług: 23% – w pozostałej części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej niekwalifikującej lokalu mieszkalnego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. powyżej 150 m²) w całkowitej powierzchni użytkowej   Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 12c oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy   Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług   UZASADNIENIE   W dniu 14 lipca 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 26 sierpnia 2024 r., w zakresie sklasyfikowania ww. towaru dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.   W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru:   Towar – lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej (…) m2 wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym udziałem w gruncie, zlokalizowany w budynku mieszkalnym.   Przedmiotem niniejszego wniosku jest towar w postaci opisanego niżej Lokalu (…), wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym udziałem w gruncie.   Wnioskodawca, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, wybudował budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy w zabudowie bliźniaczej („Budynek”). W budynku tym usytuowane są dwa lokale mieszkalne, (…), zwane dalej łącznie „Lokalami”, a każdy z nich „Lokalem”. Oba Lokale spełniają wymogi samodzielnych lokali mieszkalnych, co potwierdza zaświadczenie wydane przez (…) na podstawie m.in. art. 2 ust. 3 z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1048; dalej: „u.w.l.”), (…), zwane dalej „Zaświadczeniem”, (…) wskazano m.in. powierzchnię poszczególnych Lokali, a także powierzchnię pomieszczeń wspólnych. Powierzchnia użytkowa Budynku wynosi łącznie  (…) m2. Powierzchnia użytkowa Lokalu (…) wynosi (…) m2, powierzchnia użytkowa Lokalu (…) wynosi (…) m2, zaś powierzchnia użytkowa pomieszczeń wspólnych wynosi (…) m2. (…)   Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży obu Lokali, po uprzednim ustanowieniu odrębnej własności każdego z nich, stosownie do przepisów u.w.l. Po wyodrębnieniu własności Lokali, zgodnie z art. 3 ust. 1 u.w.l., właścicielowi odpowiednio Lokalu (…) oraz Lokalu (…) przysługiwać będzie udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Przy czym, stosownie do art. 3 ust. 2 u.w.l. nieruchomość wspólną (zwaną dalej „Nieruchomością Wspólną”) stanowić będzie: (i) grunt oraz (ii) części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli Lokali („Część Wspólna Budynku”), (…). Ponadto, w ramach zawartej umowy albo umów quoad usum, tj. określających sposób korzystania z Nieruchomości Wspólnej, z wyłączeniem prawa korzystania z tego miejsca przez inne osoby, każdoczesnemu właścicielowi Lokalu (…) przysługiwać będzie prawo do wyłącznego korzystania ze wskazanych w takiej umowie określonych części Nieruchomości Wspólnej, tj. z (…) miejsca postojowego oraz jednego pomieszczenia (…), zlokalizowanych w Części Wspólnej Budynku, a także (…) miejsca postojowego (…) („Prawo do Korzystania z Części Nieruchomości Wspólnej”). W celu uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca wskazuje, że przez miejsca postojowe należy rozumieć miejsca przeznaczone do postoju pojazdów mechanicznych.   Wejście do Budynku, z poziomu gruntu jest wejściem prowadzącym do pomieszczenia należącego do Części Wspólnej Budynku, w której usytuowane są wejścia do obu Lokali, które to Lokale nie są oddzielone od siebie ścianą przeciwpożarową.   Sprzedając każdy z wymienionych Lokali, Wnioskodawca będzie sprzedawał odpowiednio Lokal (…) oraz Lokal (…) wraz z odpowiednim udziałem w Nieruchomości Wspólnej, na którą składać się będzie udział w gruncie oraz w częściach Budynku, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli Lokali, a sprzedaż danego Lokalu wraz ze związanymi z nim prawami będzie objęta jedną ceną. W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości Wnioskodawca wskazuje, że związane z prawem własności Lokalu udział w Nieruchomości Wspólnej, a także Prawo do Korzystania z Części Nieruchomości Wspólnej nie mogą być przedmiotem odrębnej własności, a przez to, nie mogą stanowić przedmiotu samodzielnego obrotu. Mogą więc być sprzedawane i nabywane tylko i wyłącznie z Lokalem mieszkalnym, z którym prawa te są związane.   Stanowisko Wnioskodawcy Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowy towar, tj. lokal mieszkalny opisany powyżej jako Lokal (…), wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym udziałem w gruncie, będzie podlegał opodatkowaniu stawką 8%. Jednakże stawka ta stosowana będzie tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni 150 m2 w całkowitej powierzchni użytkowej Lokalu (…) wynoszącej (…) m2. Natomiast, do pozostałej części podstawy opodatkowania zastosowanie znajdzie stawka 23%.   W ocenie Wnioskodawcy jest to uzasadnione następującymi okolicznościami.   W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), zwanej dalej „ustawą”, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Jak z kolei stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.   Ponadto, w myśl art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia  11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 655, 974 i 1725) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia  11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Jak z kolei stanowi art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,  a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376 oraz z 2022 r. poz. 467), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.   Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.   Jak z kolei stanowi ust. 12c powyższego art. 41, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa  w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.   Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.   Jak z kolei stanowi art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków i budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   Jak podkreślano w orzecznictwie, przedmiotem sprzedaży w ramach jednej nieruchomości jest samodzielny lokal mieszkalny wraz z przynależnym mu udziałem we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń oraz we własności gruntu (ew. w prawie współużytkowania wieczystego gruntu) (tak m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia  25 stycznia 2011 r., sygn. akt I FSK 128/10 oraz z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 663/09). W świetle art. 3 ust. 1 u.w.l. nie jest bowiem możliwe zbycie własności lokalu bez udziału we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń oraz we własności gruntu. W takim przypadku mamy do czynienia ze sprzedażą na odrębną własność lokalu mieszkalnego jako rzeczy głównej oraz towarzyszącego mu udziału we współwłasności wspólnych części nieruchomości. W sytuacji takiej mamy do czynienia z jednolitym świadczeniem, na które składają się dostawa towaru - samodzielnego, wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego oraz sprzedaż związanego z tym lokalem udziału w nieruchomości wspólnej, tworzących w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie w aspekcie cywilistycznym jest niedopuszczalne, a z punktu widzenia podatkowego miałoby sztuczny charakter.   Tożsame wnioski płyną z WIS wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej („Dyrektor” lub „Dyrektor KIS”) zawarte w wiążącej informacji stawkowej („WIS”) z dnia  2 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.279.2022.3.IH. Dyrektor wskazał w niej, co następuje: „Istotne znaczenie dla ustalenia właściwej stawki VAT ma sposób sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego i jego przynależność do lokalu mieszkalnego. Analizie poddać należy okoliczność, czy ww. „składnik majątkowy” jest, czy też nie może być przedmiotem odrębnej własności, a przez to, czy może stanowić przedmiot samodzielnego obrotu, a więc czy może być sprzedawany i nabywany tylko i wyłącznie z lokalem mieszkalnym, do którego został przypisany,  czy też odrębnie. W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, z których wynika, że komórka lokatorska oraz miejsce parkingowe usytuowane w zadaszonym parkingu na części nieruchomości wspólnej - nie mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu. Lokal mieszkalny i komórka lokatorska objęte zostaną jedną księgą wieczystą. Z kolei miejsce parkingowe przyznane zostanie nabywcy w ramach umowy quoad usum, tj. określającej sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, z wyłączeniem prawa korzystania z tego miejsca przez inne osoby. Zatem w przypadku sprzedaży przedmiotowego lokalu wraz z komórką lokatorską i miejscem parkingowym zastosowanie będzie miała jedna stawka VAT”.   Podobnie, w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.279.2022.3.IH, podkreślono, że nie można nabyć w oderwaniu od lokalu mieszkalnego części wspólnej budynku mieszkalnego, a zatem, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z prawem udziału w gruncie,  na którym posadowiony jest budynek, udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udziałem w infrastrukturze towarzyszącej, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i podlega jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego.   Tak też ma się to w niniejszej sprawie. Przy czym dla porządku przypomnieć należy, że przydzielenie właścicielowi Lokalu (…), (…) miejsc postojowych oraz jednego pomieszczenia (…) następuje w ramach określenia sposobu korzystania z udziału w Nieruchomości Wspólnej, tzn. podziału quoad usum. Jak zaś wyżej wskazano przedmiotem jednolitego świadczenia będzie dostawa samodzielnego wyodrębnionego na własność Lokalu mieszkalnego oraz sprzedaż związanego z nim udziału w Nieruchomości Wspólnej.   Ponadto, Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny pogląd Dyrektora KIS zawarty w WIS z dnia 20 października 2023 r., sygn. 0111-KDSB1-1.440.299.2023.3.WK, zgodnie  z którym „W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane”. Mając więc na uwadze,  że w sprawie niniejszej Lokale nie są oddzielone ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach, jak też każdy z Lokali ma wejście usytuowane w pomieszczeniu należącym do Części Wspólnych Nieruchomości, a zatem nie posiada własnego wejścia bezpośrednio z Budynku należy przyjąć, że Lokal będący przedmiotem niniejszego wniosku nie stanowi odrębnego budynku.   Jak również wskazał Dyrektor w WIS z dnia 27 marca 2023 r., sygn. 0111-KDSB1-2.440.296.2022.3.SM „W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje - mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048). W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami” mogą stanowić odrębne nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza Starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ww. ustawy)”. Pogląd ten Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny.   Zważywszy, że Lokal będący przedmiotem wniosku stanowi lokal mieszkalny, co potwierdza powołane wyżej Zaświadczenie, stanowić on będzie obiekt wymieniony w art. 2 pkt 12 ustawy, co powoduje, że zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy art. 41 ust. 12 pkt 1  w zw. z ust. 12a, z zastrzeżeniem ust. 12b oraz ust. 12c. Ponadto, z powodów wyżej opisanych, w sprawie niniejszej przedmiotem jednolitego świadczenia będzie dostawa samodzielnego wyodrębnionego na własność Lokalu mieszkalnego oraz sprzedaż związanego z nim udziału w Nieruchomości Wspólnej.   Z kolei, w pozycji Nazwa handlowa/nazwy handlowe oraz informacje dodatkowe, w tym poufne, Wnioskodawca wskazał: (…)   W dniu 26 sierpnia 2024 r. do tutejszego Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 14 sierpnia 2024 r. znak 0111-KDSB1-1.440.327.2024.1.WK,  w którym Wnioskodawca przedstawił następujące informacje:   (…) oświadczam, że przedmiotem wniosku jest lokal mieszkalny w budynku dwulokalowym.   Powierzchnia użytkowa zdefiniowanego we Wniosku Lokalu (…) wynosi (…) m2, a podział na poszczególne pomieszczenia jest następujący: (…)   Uprzejmie przy tym wyjaśniam, że szczegółowo pomieszczenia te wraz ze wskazaniem powierzchni użytkowej, zostały również opisane w (…).   Jak wskazano we Wniosku, wnioskodawca, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, wybudował budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy w zabudowie bliźniaczej („Budynek”). W budynku tym usytuowane są dwa lokale mieszkalne, (…), zwane dalej łącznie „Lokalami”, a każdy z nich „Lokalem”. Oba Lokale spełniają wymogi samodzielnych lokali mieszkalnych, co potwierdza zaświadczenie (…).   (…)   Jak wskazano we Wniosku,(…), właścicielowi odpowiednio Lokalu (…) oraz Lokalu (…) przysługiwać będzie udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Przy czym, stosownie do art. 3 ust. 2 u.w.l. nieruchomość wspólną (zwaną dalej „Nieruchomością Wspólną”) stanowić będzie: (i) grunt oraz (ii) części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli Lokali („Część Wspólna Budynku”), (…).   (…) na przedmiotowe części wspólne składają się: (…)   Udział w nieruchomości wspólnej (a zatem zarówno w gruncie jak i w opisanych wyżej częściach wspólnych Budynku) jako prawo związane z lokalem mieszkalnym będzie objęte jedną księgą wieczystą, prowadzoną dla lokalu będącego przedmiotem Wniosku.   Uprzejmie wyjaśniam, że wykończenie zdefiniowanego we Wniosku Lokalu (…) ma miejsce w następującym standardzie: (…)   Do uzupełnienia wniosku załączono (…)   W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 1 października 2024 r., znak 0111-KDSB1-1.440.327.2024.2.WK, tutejszy Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 1 października 2024 r. W odpowiedzi na powyższe postanowienie, Wnioskodawca w piśmie z dnia 1 października 2024 r. wskazał, że strona nie skorzysta z prawa do wypowiedzenia  się w sprawie zebranego materiału dowodowego.   Uzasadnienie klasyfikacji towaru   Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury Scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury Scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.   Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:  1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;  2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;  3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.   Zatem w przypadku, gdy stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.   Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług   W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.   Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022  r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%, 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:  1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;  2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,      - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.   Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.   Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.   W myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.   Jak stanowi art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.   W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe.   Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).   W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.   Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.   Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ww. ustawy).   Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal,  a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej pomieszczeniami przynależnymi.   Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.   Analiza powołanych wyżej przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż preferencyjną 8% stawkę podatku od towarów i usług można zastosować wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, służących zaspokajaniu „mieszkaniowych” potrzeb społeczeństwa. O tym zaś przesądza, zgodnie z przywołanym art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali treść zaświadczenia wydanego przez starostę, a także treść aktu notarialnego, gdzie określa się przedmiot sprzedaży (lokal użytkowy lub lokal mieszkalny). Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma natomiast zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkaniowych.   Istotne znaczenie dla ustalenia właściwej stawki VAT ma sposób sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego i jego przynależność do lokalu mieszkalnego. Analizie poddać należy okoliczność, czy ww. „składnik majątkowy” jest, czy też nie może być przedmiotem odrębnej własności, a przez to, czy może stanowić przedmiot samodzielnego obrotu, a więc czy może być sprzedawany i nabywany tylko i wyłącznie z lokalem mieszkalnym, do którego został przypisany, czy też odrębnie.   W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, z których wynika, że miejsca postojowe (…) oraz pomieszczenie (…) – nie mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu. Miejsca postojowe przysługiwać będą wyłącznie właścicielowi lokalu mieszkalnego w ramach podziału do korzystania (quoad usum). Związane z prawem własności lokalu, udział w nieruchomości wspólnej jak i prawo do korzystania z części nieruchomości wspólnej (tj. prawo do korzystania z ww. miejsc postojowych) nie może być przedmiotem odrębnej własności, a tym samym nie może stanowić przedmiotu samodzielnego obrotu. Zatem w przypadku sprzedaży przedmiotowego lokalu wraz z miejscami postojowymi zastosowanie będzie miała jedna stawka VAT.   Przechodząc dalej, należy również zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.).   W niniejszej sprawie dla nieruchomości, której częścią jest lokal będący przedmiotem wniosku prowadzona jest KW nr (…). Z informacji zawartych w księdze wieczystej wynika, iż (…). Ponadto budynek posiada 2 lokale mieszkalne oraz część wspólną dla lokali, (…). Lokale mieszkalne (…), posiadają odpowiednio powierzchnię użytkową (…) m2 oraz (…) m2, z kolei powierzchnia części wspólnych budynku wynosi (…) m2.   W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki, w dziale 11 Budynki mieszkalne, w grupie 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe mieści się klasa 1121 Budynki o dwóch mieszkaniach. Klasa ta obejmuje: - Budynki samodzielne, domy bliźniacze lub szeregowe o dwóch mieszkaniach.   Wobec powyższego, budynek, w którym znajduje się przedmiotowy lokal, należy zaklasyfikować do klasy PKOB 1121 Budynki o dwóch mieszkaniach.   Ponadto, należy stwierdzić, iż przedmiotowy lokal jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, czego potwierdzeniem jest (…).   Podsumowując, biorąc pod uwagę opis zawarty we wniosku oraz informacje wynikające przedłożonych dokumentów należy stwierdzić, iż przedmiotowy towar – lokal mieszkalny (…) o powierzchni użytkowej (…) m2, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do wyłącznego korzystania z (…) miejsc postojowych oraz jednego pomieszczenia (…), zlokalizowany w budynku mieszkalnym dwulokalowym przy ul. (…) – jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w dziale PKOB 11. Z uwagi na fakt, iż lokal jest wymieniony w wyłączeniu, o którym mowa w art. 41 ust. 12b ustawy, jego dostawa wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawem do wyłącznego korzystania z (…) miejsc postojowych oraz jednego pomieszczenia (…), podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej lokal do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. do 150 m2) w całkowitej powierzchni użytkowej na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Natomiast w pozostałej części (tj. powyżej 150 m2) należy zastosować stawkę podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 12c oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.   Informacje dodatkowe   Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43‑300 Bielsko‑Biała.   Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towaru tożsamego pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.   Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),    - towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że - klasyfikacja towaru, lub - stawka podatku właściwa dla towaru, lub - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.   Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).   Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.   POUCZENIE   Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.   Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.   Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).