0111-KDSB1-1.440.370.2024.11.WF

DECYZJA O ODMOWIE WYDANIA WIS Na podstawie art. 42g ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawia wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie wniosku (…) z dnia 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 9 sierpnia 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia 14 listopada 2024 r. (data wpływu 14 listopada 2024 r.) oraz 13 stycznia 2025 r. (data wpływu 13 stycznia 2025 r.), o wydanie wiążącej informacji stawkowej, dotyczącej - budowy budynku handlowo – usługowo – mieszkalnego składającego się z (…) brył (…) w (…). UZASADNIENIE W dniu 9 sierpnia 2024 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek, uzupełniony 14 listopada 2024 r. oraz 13 stycznia 2025 r. o wydanie wiążącej informacji stawkowej. W treści wniosku przedstawiono następujący opis: (…) Wniosek dotyczy towarów lub usług, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług („podatek VAT”). Wnioskodawca oczekuje ustalenia PKOB dla potrzeb ustalenia właściwej stawki podatku VAT dla usługi budowy budynku (świadczenie kompleksowe). Szczegółowy opis towaru/usługi 1.1. [Wnioskodawca] Wnioskodawca jest (…). (…) 1.4. [Wynagrodzenie (…)] Za wykonanie przedmiotu Umowy zgodnie strony ustaliły wynagrodzenie (…), określone na podstawie przedstawionego przez Wnioskodawcę (…), zaakceptowanego przez Zamawiającego na etapie wstępnych rozmów, (…) stanowi załącznik do Umowy. (…) 1.5. [Podwykonawcy] Wnioskodawca może powierzyć wykonanie robót podwykonawcom za uprzednim pisemnym lub mailowym poinformowaniem Zamawiającego. W przypadku powierzenia za zgodą Zamawiającego tych robót podwykonawcy, Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za działania swoich podwykonawców w ramach prac dotyczących realizacji niniejszej Umowy oraz sprawuje nadzór nad realizacją wykonywanych przez nich prac. W każdym przypadku Wnioskodawca za spowodowaną szkodę przez podwykonawców odpowiada wobec Zamawiającego jak za własne działania. Wnioskodawca ponosi wobec Zamawiającego odpowiedzialność jak za własne działania, za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy w sytuacji przekazania w całości lub części wykonania przedmiotu Umowy innym podmiotom. Wnioskodawca zobowiązuje się do zabezpieczenia obszarów w których będzie prowadził prace. Wnioskodawca zobowiązany jest we własnym zakresie dokonać zabezpieczenia przed kradzieżą, zniszczeniem i innymi zdarzeniami posiadane przez siebie maszyny i urządzenia. Zamawiający nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne kradzieże lub uszkodzenia narzędzi lub maszyn Wnioskodawcy na placu budowy lub przechowywanych we wskazanych miejscach. Wnioskodawca zapewni odpowiednie zaplecze socjalne konieczne do prowadzenia prac. (…) 1.7. [Materiały i urządzenia] Wnioskodawca zobowiązał się do wykonania przedmiotu Umowy z materiałów własnych dopuszczonych do stosowania w budownictwie. 1.8. [Odbiór końcowy i ostateczny robót] Strony postanowiły, że przedmiotem odbioru końcowego w ramach realizacji przedmiotowej Umowy będzie wykonanie Budynku, o którym mowa w Umowie wraz z chodnikami, drogami, zagospodarowaniem terenu, śmietnikiem i przekazaniem Budynku do eksploatacji. Strony przewidują, iż podstawą dokonywania płatności w transzach będzie protokół procentowego przerobu robót. 1.9. [Gwarancja] Wnioskodawca udzielił Zamawiającemu gwarancji na okres (…) lat na dobrą jakość wykonanych prac oraz użytych materiałów; urządzeń na okres udzielony przez producenta urządzeń, na podstawie Umowy. Gwarancja rozpoczyna się od dnia przekazania protokołem końcowym wykonanego przedmiotu Umowy. 1.10. [Charakter Budynku (…)] Zgodnie z Pozwoleniem na budowę Budynku został zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego [Budynku] (w jego skład wchodzi (…) lokali pensjonatu – część (…) budynku, (…) lokali mieszkalnych - część (…) budynku, (…) lokale usługowe - parter części (…) budynku) wraz z parkingiem ((…) garaże podziemne liczące (…) miejsc postojowych, pomieszczenia techniczne oraz komórki lokatorskie), niezbędna infrastrukturą techniczną i towarzyszącą na działce (…) w obrębie ewid. (…), gm. (…). Pozwolenie na budowę Budynku zostało przeniesione na rzecz Zamawiającego w dniu (…) decyzją nr (…). Zgodnie z dokumentacją dotyczącą Budynku będącego przedmiotem Umowy: Kubatura części nadziemnych budynku wynosi (…) m3; Kubatura części podziemnych budynku wynosi (…) m3; Łączna kubatura budynku wynosi (…) m3. Powierzchnia użytkowa części usługowej (lokale handlowo-usługowe, pensjonat, komunikacja) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa pensjonatu (lokale pensjonatu, strefa rekreacyjno-jadalna z zapleczem) wynosi (…) m2. Powierzchnia komunikacji w części pensjonatu wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) wynosi (…) m2. (w tym powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) w części mieszkalnej budynku wynosi (…) m2). Powierzchnia użytkowa części mieszkalnej (mieszkania, komunikacja) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa mieszkań (PUM) budynku wynosi (…) m2. Powierzchnia komunikacji w części mieszkalnej wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa garaży , komórek lokatorskich oraz pomieszczeń technicznych wynosi (…) m2, w tym powierzchnia użytkowa garaży wynosi (…) m2. Łączna powierzchnia netto (użytkowa) z garażami wynosi (…) m2. Powierzchnia całkowita budynku wynosi (…) m2. W tym miejscu Wnioskodawca przedstawił uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi), w którym wskazał m.in.: Potwierdzeniem występowania świadczenia kompleksowego jest fakt, że czynności wykonywane w jego ramach będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie, będą tworzyć jedną całość. Powyższe wynika z faktu czynności wchodzące w zakres opisanego świadczenia są ze sobą powiązane tak ściśle, że w aspekcie gospodarczym tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie. Inwestor jest zainteresowany osiągnięciem celu, jakim jest wybudowanie budynku, a cel ma zostać osiągnięty przez wykonanie wyżej wymienionych czynności. Realizacja przedmiotowego świadczenia, wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnemu opodatkowaniu, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia, które obiektywnie stanowi jedno świadczenie gospodarcze, a jego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Wszystkie ze wskazanych czynności stanowią elementy świadczenia głównego i nie mogą zostać uznane za pomocnicze. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis czynności do których zobowiązany jest Wnioskodawca na podstawie Umowy, w opinii Wnioskodawcy należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności razem składają się na świadczenie kompleksowe - usługę kompleksową. Podobne stanowisko w zakresie budowy budynku jako świadczenia kompleksowego - usługi zawarto w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 22 stycznia 2021 r. (nr 0112-KDSL1-2.450.706.2020.5.AP) oraz z dnia 29 kwietnia 2024 r. (nr 0111-KDSB1-1.440.487.2023.4.MSM). Następnie, Wnioskodawca powołał uzasadnienie klasyfikacji budynku wg PKOB, w którym wskazał m.in.: W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony opis, budynek, w którym mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, należy klasyfikować jako budynek niemieszkalny w grupowaniu PKOB 12. Zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: - powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; - powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; - powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Opierając się na powyższej metodologii, powierzchnia użytkowa Budynku będącego przedmiotem Wniosku przedstawiać się ma następująco: Powierzchnia użytkowa części usługowej (lokale handlowo-usługowe, pensjonat, komunikacja) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa pensjonatu (lokale pensjonatu, strefa rekreacyjno-jadalna z zapleczem) wynosi (…) m2. Powierzchnia komunikacji w części pensjonatu wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) wynosi (…) m2 (w tym powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) w części mieszkalnej budynku wynosi (…) m2). Powierzchnia użytkowa części mieszkalnej (mieszkania, komunikacja) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa mieszkań (PUM) budynku wynosi (…) m2. Powierzchnia komunikacji w części mieszkalnej wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa garaży, komórek lokatorskich oraz pomieszczeń technicznych wynosi (…) m2, w tym powierzchnia użytkowa garaży wynosi (…) m2. Łączna powierzchnia netto (użytkowa) z garażami wynosi (…) m2. W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony opis, zdaniem Wnioskodawcy, Budynek należy klasyfikować jako budynek niemieszkalny w grupowaniu PKOB 12. Powierzchnia użytkowa pensjonatu (lokale pensjonatu, strefa rekreacyjno-jadalna z zapleczem) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) w części mieszkalnej budynku wynosi (…) m2. Z kolei powierzchnia użytkowa mieszkań (PUM) budynku wynosi (…) m2. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwalifikacji powierzchni użytkowej garaży, która wynosi (…) m2. Zdaniem Wnioskodawcy powierzchnia garażu w całości powinna być zaliczona do części niemieszkalnej niezależnie od sposobu późniejszej sprzedaży garażu przez Zamawiającego czy kwestii przynależności garażu do lokali mieszkalnych. Garaż nie spełnia bowiem funkcji mieszkalnej. Stanowisko takie zostało wyrażone również w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 15 marca 2024 r. (nr 0111-KDSB1-1.440.355.2023.5.WK). W tym miejscu Wnioskodawca przedstawił uzasadnienie klasyfikacji usługi, gdzie w podsumowaniu wskazał: W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, usługa będąca przedmiotem Wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW. Stanowisko takie zostało wyrażone również w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 2 października 2023 r. (nr 0111-KDSB1-2.440.172.2023.3.DS). Następnie przedstawiono uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług, gdzie Wnioskodawca wskazał m.in.: Przedmiotem wniosku jest budowa Budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne. Jednakże, aby możliwe było zastosowanie przez Spółkę preferencyjnej stawki podatku VAT w związku ze świadczoną usługą, należy dokonać analizy, czy Budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniu jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym W związku z powyższym, odnosząc się do drugiego ww. warunku, przypomnienia wymaga, że stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT) rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Preferencyjna stawka podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, nie będzie miała zatem zastosowania do usługi budowy Budynku, będącej przedmiotem wniosku, ponieważ nie dotyczy ona budynku zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym - bowiem opisany we Wniosku - zdaniem Wnioskodawcy - Budynek klasyfikowany jest do działu 12 PKOB jako budynek niemieszkalny. W związku z powyższym, dla usługi budowy Budynku, będącej przedmiotem wniosku, która sklasyfikowana jest w dziale 41 PKWiU i nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie o VAT oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku - właściwa stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Stanowisko takie zostało wyrażone również w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 2 października 2023 r. (nr 0111-KDSB1-2.440.172.2023.3.DS). Do wniosku dołączono: (…) Pismem z dnia 14 listopada 2024 r. (data wpływu 14 listopada 2024 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 6 listopada 2024 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.370.2024.1.WF Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku wskazując: (…) Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem wniosku jest usługa budowy jednego budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. Przedmiotem wniosku nie jest usługa: (…) Wnioskodawca dołącza do tej odpowiedzi (…) (…) Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem wniosku jest budowa jednego budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. (…) Wnioskodawca potwierdza, że realizowane prace dotyczące usługi budowy obejmują wyłącznie czynności wykonywane w bryle budynku. (…) Wnioskodawca oczekuje ustalenia PKOB dla potrzeb ustalenia właściwej stawki podatku VAT dla usługi budowy budynku (świadczenie kompleksowe). Zgodnie z art. 42a ustawy o VAT: „Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, im-portu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub po-zycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4”. W związku z tym, Wnioskodawca przedstawił opis usług pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z PKOB (zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), („Rozporządzenie dot. PKOB”) - każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Do powierzchni użytkowej budynku nie zalicza się między innymi powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych oraz po-wierzchni komunikacji np. klatki schodowe, dźwigi. Natomiast część mieszkalna budynku obejmuje oprócz pomieszczeń mieszkalnych również pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. suszarnie). W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony opis, budynek, w którym mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, należy klasyfikować jako budynek niemieszkalny w grupowaniu PKOB 12. Zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: - powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów; - powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych; - powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Opierając się na powyższej metodologii, powierzchnia użytkowa Budynku będącego przedmiotem Wniosku przedstawiać się ma następująco: Powierzchnia użytkowa części usługowej (lokale handlowo-usługowe, pensjonat, komunikacja) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa pensjonatu (lokale pensjonatu, strefa rekreacyjno-jadalna z zapleczem) wynosi (…) m2. Powierzchnia komunikacji w części pensjonatu wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) wynosi (…) m2 (w tym powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) w części mieszkalnej budynku wynosi (…) m2). Powierzchnia użytkowa części mieszkalnej (mieszkania, komunikacja) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa mieszkań (PUM) budynku wynosi (…) m2. Powierzchnia komunikacji w części mieszkalnej wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa garaży, komórek lokatorskich oraz pomieszczeń technicznych wynosi (…) m2, w tym powierzchnia użytkowa garaży wynosi (…) m2. Łączna powierzchnia netto (użytkowa) z garażami wynosi (…) m2. W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony opis, zdaniem Wnioskodawcy, Budynek należy klasyfikować jako budynek niemieszkalny w grupowaniu PKOB 1211. Powierzchnia użytkowa pensjonatu (lokale pensjonatu, strefa rekreacyjno-jadalna z zapleczem) wynosi (…) m2. Powierzchnia użytkowa lokali handlowo-usługowych (powierzchnia sprzedaży) w części mieszkalnej budynku wynosi (…) m2. Z kolei powierzchnia użytkowa mieszkań (PUM) budynku wynosi (…) m2. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwalifikacji powierzchni użytkowej garaży, która wynosi (…) m2. Zdaniem Wnioskodawcy powierzchnia garażu w całości powinna być zaliczona do części niemieszkalnej niezależnie od sposobu późniejszej sprzedaży garażu przez Zamawiającego czy kwestii przynależności garażu do lokali mieszkalnych. Garaż nie spełnia bowiem funkcji mieszkalnej. Stanowisko takie zostało wyrażone również w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 15 marca 2024 r. (nr 0111-KDSB1-1.440.355.2023.5.WK). (…) Wnioskodawca wskazuje, że Budynek będzie wykończony w standardzie deweloperskim. Standard obejmuje: - tynki na ścianach i sufitach, - wylewkę podłogową, - instalacje elektryczne i wyprowadzenia pod oświetlenie, - instalacje wodno-kanalizacyjne i odpływy, - instalację grzewczą i wentylacyjną, - wykończenie na balkonie, - instalacje domofonowe i alarmowe, - drzwi wejściowe, - okna wyposażone w parapety wewnętrzne i zewnętrzne. (…) Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem wniosku nie są usługi wykonywane poza bryłą budynku polegające na wykonaniu infrastruktury technicznej, lub towarzyszącej (zagospodarowania terenu). Do uzupełnienia dołączono: (…) Pismem z dnia 13 stycznia 2025 r. (data wpływu 13 stycznia 2025 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 30 grudnia 2024 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.370.2024.3.WF Wnioskodawca doprecyzował przedmiot wniosku wskazując: (…) Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem wniosku jest usługa budowy jednego budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego, ponieważ będzie wybudowany wyłącznie jeden budynek handlowo-usługowo-mieszkalny. W tej sprawie mamy do czynienia z budową jednego budynku składającego się z (…) części (…) w tym: części (…), w której zlokalizowano (…) mieszkań oraz (…) lokale handlowo-usługowe (sprzedażowe), oraz (…) części (…), w której zlokalizowano (…) pokoi do dyspozycji gości pensjonatu wraz z parterową częścią, w której zlokalizowano pomieszczenie rekreacji wraz z jadalnią, zespół sanitarny, pomieszczenie gospodarcze oraz magazyn podręczny). Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z budową kilku budynków, (…), ale jednym budynkiem (…). W pozwoleniu na budowę również nie ma odrębnej zgody na wybudowanie każdej z części obiektu. Obiekt posiada jeden dziennik budowy, który obejmuje wszystkie części. Nie da się wykonać jednej części obiektu i uzyskać pozwolenia na użytkowanie, ponieważ pozwolenie na budowę nie uwzględnia takiego podziału. (…) Wnioskodawca wskazuje, że garaż podziemny przynależny do budynku budowanego w ramach usługi wynosi (…) m2. (…) W dniu 7 lutego 2025 r. zostało skierowane do Wnioskodawcy postanowienie, w którym Organ wskazał, że pismem z dnia 5 lutego 2025 r. zwrócił się do (…) z prośbą o udzielenie informacji dotyczących brył (…) (część mieszkalna) i (…) (pensjonat) połączonych garażem podziemnym, położonych na działce (…) w obrębie ewidencyjnym (…), gm. (…). (…) pismem z dnia 10 lutego 2025 r., znak: (…) stwierdził, iż: (…). Dnia 17 lutego 2025 r. zostało skierowane do Wnioskodawcy postanowienie z dnia 13 lutego 2025 r., w którym Organ wskazał, że pismem z dnia 11 lutego 2025 r. zwrócił się do (…) z prośbą o udzielenie informacji dotyczących brył (…) (część mieszkalna) i (…) (pensjonat) połączonych garażem podziemnym, położonych na działce (…) w obrębie ewidencyjnym (…), gm. (…). W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 14 lutego 2025r., znak: (…) wskazano, iż: (…) wyjaśnia się, że wydane pozwolenie na budowę dotyczy budowy jednego budynku o (…) bryłach (…), które mają wspólną kondygnację podziemną (parking podziemny). Bryły nie są połączone ze sobą kondygnacjami nadziemnymi. W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r. nr 0111-KDSB1-1.440.370.2024.10.WF tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 19 lutego 2024 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje. Zgodnie z art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20. Jak stanowi art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. W myśl art. 42b ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek: 1) podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej; 2) podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1, dokonującego lub zamierzającego dokonywać czynności, o których mowa w art. 42a; 3) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym; 4) podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1637) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną umową o partnerstwie publiczno-prywatnym; 5) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U. z 2023 r. poz. 140) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi. Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b) (uchylona) c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4. Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że WIS wydawana jest na wniosek podmiotów wskazanych w powołanym art. 42b ust. 1 ustawy i zawiera opis towaru albo usługi, albo kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, ich sklasyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji (według CN, PKOB, PKWiU) i właściwą stawkę podatku od towarów i usług (z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4 ustawy). Powyższe nie oznacza jednak, że w każdym przypadku wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane przepisy wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie. Zatem organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie WIS obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do uzyskania WIS. Zaznaczyć należy, że wniosek może dotyczyć więcej niż jednego towaru/usługi wyłącznie, gdy w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, tj. stanowią jedno świadczenie (złożone). Wnioskodawca składając wniosek jednoznacznie wskazuje na zakres swojego żądania. W treści wniosku z dnia 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 9 sierpnia 2024 r.) Wnioskodawca wskazał m.in., że: Wnioskodawca oczekuje ustalenia PKOB dla potrzeb ustalenia właściwej stawki podatku VAT dla usługi budowy budynku (świadczenie kompleksowe). Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis czynności do których zobowiązany jest Wnioskodawca na podstawie (…), w opinii Wnioskodawcy należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności razem składają się na świadczenie kompleksowe - usługę kompleksową. W uzupełnieniu wniosku z dnia 14 listopada 2024 r. (data wpływu 14 listopada 2024 r.) Wnioskodawca doprecyzował przedmiot Wniosku poprzez wskazanie, iż: Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem wniosku jest usługa budowy jednego budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego (…). Do uzupełnienia wniosku dołączono m.in. (…) Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku z dnia 13 stycznia 2025 r. (data wpływu 13 stycznia 2025 r.) Wnioskodawca wskazał, iż: Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem wniosku jest usługa budowy jednego budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego, ponieważ będzie wybudowany wyłącznie jeden budynek handlowo-usługowo-mieszkalny. W tej sprawie mamy do czynienia z budową jednego budynku składającego się z (…) części (…). Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z budową kilku budynków, (….) ale jednym budynkiem (…). Wnioskodawca wskazuje, że garaż podziemny przynależny do budynku budowanego w ramach usługi wynosi (…) m2. (…), Nie ulega więc wątpliwości, że wolą Wnioskodawcy jest określenie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej klasyfikacji dla jednego – w Jego ocenie – świadczenia kompleksowego dotyczącego budowy budynku, składającego się z różnych czynności, wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach jednej umowy. Biorąc więc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, a także opis wskazany we wniosku i jego uzupełnieniu, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, gdyż z przywołanego powyżej art. 42b ust. 5 ustawy wynika, że przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. W przedmiotowej sprawie, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji czynności objętych wnioskiem, Organ dokonał szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej. Przy ocenie charakteru konkretnego świadczenia nie jest właściwe kierowanie się tylko jego nazwą. Dla oceny decydujący jest bowiem zakres i charakter wykonywanych czynności oraz sposób ich wykonania. W tym miejscu należy także wyjaśnić, że świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia. Stanowisko takie przedstawił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej: TSUE – w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Zwrócić należy uwagę na fakt, że użycie słowa zwłaszcza oznacza, iż z pojedynczym świadczeniem możemy mieć również do czynienia w sytuacji, gdy żadnej z części składowych usługi nie można uznać za usługę główną, np. w sytuacji, gdy wszystkie czynności będące elementami składowymi (lub przynajmniej część z nich) są równie istotne dla wykonania całego świadczenia złożonego (usługi kompleksowej), a jednocześnie brak pomiędzy tymi elementami związku, wskazującego na istnienie relacji usługa główna – usługa pomocnicza. W wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, ECLI:EU:C:2012:597, pkt 15 i 16 wyroku, TSUE stwierdził: Jednakże jeżeli transakcja obejmuje wiele elementów powstaje pytanie, czy należy uznać, iż składa się ona z jednego świadczenia czy też kilku odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku VAT. Z orzecznictwa Trybunału wynika bowiem, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (wyrok z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C 425/06 Part Service, Zb.Orz. s. I-897, pkt 51). W tym zakresie Trybunał orzekł, że jedno świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. podobnie wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen i OV Bank, Zb.Orz. s. I-9433, pkt 22; ww. wyrok w sprawie Everything Everywhere, pkt 24 i 25). Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito-Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira ECLI:EU:C:2021:167 wskazując, że: Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). W tej samej opinii Rzecznik Generalna Juliane Kokott, odwołując się do orzecznictwa TSUE (pkt 22-33), podkreśliła także, że w kwestii oceny jednego świadczenia złożonego, badania wymaga również nierozerwalność obu świadczeń, ich dostępność (niezależna czy zależna od siebie), niezbędność dla osiągnięcia celu oraz sposób rozliczenia. Tak więc, o świadczeniu złożonym (kompleksowym) można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość. W wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt I FSK 2134/13 NSA wskazał, że (…) każda transakcja powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności podatku VAT. Należy zatem w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji, celem określenia, czy podatnik zapewnia klientowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy jedno świadczenie. Przy czym jedno świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Ponadto należy wskazać, że w powołanej wyżej opinii Rzecznik Generalna w pkt 17 podnosi, że: (…) dyrektywa VAT przewiduje zróżnicowany system przepisów dotyczących miejsca świadczenia, zwolnień z podatku czy też stawki podatkowej. Jeżeli świadczenia podlegające osobnej kwalifikacji rozpatrywano by jednolicie dla celów VAT tylko z tego względu, że występuje między nimi pewien związek przestrzenny, czasowy lub przedmiotowy, stanowiłoby to obejście tego zróżnicowanego systemu. W pkt 18 rozwija swoją myśl i wskazuje, że: Już z tego wynika, że co do zasady każde pojedyncze świadczenie należy poddać odrębnej ocenie dla celów VAT. Dotyczy to nawet sytuacji, w których między kilkoma świadczeniami istnieje określony związek, ponieważ służą jednolitemu celowi gospodarczemu (…) (pogrubienie tut. Organu). W pkt 20 ww. opinii pada również stwierdzenie, że: Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT. Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji. (…) W związku z tym Trybunał ustalił dwa odstępstwa od zasady niezależności świadczenia – są to z jednej strony świadczenia złożone, a z drugiej niesamodzielne świadczenia o charakterze pomocniczym. (…) (pkt 20 i 21 opinii, pogrubienie tut. Organu). Odnosząc się do pkt 20 opinii, należy podkreślić, że ewentualną sztuczność rozdziału świadczeń należy rozpatrywać przez całościowy pryzmat funkcjonalności systemu VAT, a nie z subiektywnej perspektywy interesów, czy też wygody stron transakcji. W przedmiotowej sprawie, w celu prawidłowej klasyfikacji wykonywanego przez Wnioskodawcę świadczenia, polegającego na budowie budynku handlowo – usługowo – mieszkalnego składającego się z (…) brył (…) w (…) tutejszy Organ dokonał analizy opisu świadczenia przedstawionego we wniosku, jego uzupełnieniach oraz dołączonych dokumentów. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że wszystkie czynności będące przedmiotem wniosku stanowią pewną całość, jednak z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że mamy do czynienia z niezależnymi od siebie usługami/świadczeniami, które powinny być traktowane jako odrębne. Oceniając świadczenie pod kątem kompleksowości należy wziąć pod uwagę przede wszystkim fakt, czy wielość usług wynikających z jednej umowy, może być potraktowana jako jedno świadczenie kompleksowe. Sytuacja ta nie ma jednak miejsca w odniesieniu do przedmiotowego zagadnienia. Pomimo, iż przedmiot wniosku objęty jest jedną umową, nie przesądza to jak wcześniej wskazano o występowaniu świadczenia kompleksowego. Należy w tym miejscu podkreślić, iż Rzecznik Generalna w opinii z dnia 22 października 2020 r. w sprawie C-581/19 wskazuje, że przy badaniu czy dane świadczenie jest kompleksowe, czy też jest zespołem odrębnych świadczeń, Bez znaczenia jest także dane uregulowanie umowne (10)8. Kwalifikacja transakcji do celów VAT nie może bowiem zależeć od możliwości jej umownego uregulowania, jakie oferuje dane krajowe prawo cywilne. Jeżeli zatem kilka świadczeń – jak ma to częściowo miejsce w niniejszym postępowaniu – jest wykonywanych na podstawie jednej umowy cywilnoprawnej, nie podważa to niezależności tych świadczeń do celów opodatkowania VAT (11) 9 (pkt 19 opinii, pogrubienie Organu). Fakt, że w niniejszej sprawie Wnioskodawca wykonuje przedmiotowe czynności na podstawie jednej umowy, nie oznacza, że świadczenie to musi być traktowane jako jedna nierozerwalna całość. Dodatkowo za brakiem istnienia w analizowanej sprawie argumentów przemawiających za wystąpieniem świadczenia kompleksowego, wskazać należy także na tezy opinii Rzecznik Generalnej Juliane Kokott, która pisze: wskazówką świadczącą o nieistnieniu jednego świadczenia złożonego jest niezależna dostępność świadczeń. Okoliczność, że świadczenia są dostępne niezależnie od siebie, wskazuje w świetle orzecznictwa Trybunału na istnienie kilku niezależnych świadczeń w rozumieniu przepisów o VAT (pkt 29 opinii). Zauważyć ponadto należy, że budynek handlowo-usługowo-mieszkalny, pomimo, że objęty został jedną decyzją o pozwoleniu na budowę, to z (…) wynika, że składa się on z (…) brył, które są różnymi obiektami w rozumieniu PKOB. Ponadto każda z brył posiada inne przeznaczenie. Jak wynika z ww. dokumentu w części (…) budynku zlokalizowane zostały lokale mieszkalne oraz handlowo-usługowe, natomiast część (…) budynku pełni funkcję pensjonatu. Należy również wskazać, że przedmiotem wniosku WIS nie mogą być usługi dotyczące budowy kilku budynków, co podkreślił Organ w wystosowanym w dniu 30 grudnia 2024 r. wezwaniu (strona 4 wezwania). W tym celu, należy zwrócić uwagę na art. 42b ust. 5 ustawy i na zasady Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). Przedmiotem wiążącej informacji stawkowej – zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy – może być tylko jeden towar, jedna usługa, bądź jedno świadczenie kompleksowe. Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB, przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Zgodnie z PKOB, każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m² powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. W niektórych przypadkach jednostkę klasyfikacyjną stanowi nieruchomość rozpatrywana jako kompleks obiektów budowlanych. W przypadku kompleksowych obiektów budowlanych, składających się z kilku budynków, każdy budynek powinien być klasyfikowany jako samodzielna jednostka. Z zasad Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jednoznacznie wynika więc, że każdy budynek podlega odrębnej klasyfikacji jako samodzielna jednostka. Przedmiotem wiążącej informacji stawkowej może być tylko jeden towar, jedna usługa, bądź jedno świadczenie kompleksowe. Biorąc więc pod uwagę fakt, że zgodnie z zasadami Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych każdy budynek podlega samodzielnej, odrębnej klasyfikacji – zakresem WIS – może być objęty tylko jeden budynek. Tym samym, w odniesieniu do usług budowy budynków, również przedmiotem klasyfikacji może być wyłącznie jedna usługa/świadczenie kompleksowe dotyczące wyłącznie jednego budynku, gdyż każdy budynek podlega odrębnej klasyfikacji. Z załączonego do uzupełnienia wniosku (…) Również z przedłożonych (…) Odrębność tego typu budynków potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2019 r. sygn. akt II OSK 56/18 stwierdzono, że Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, zawierającym definicję legalną budynku, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotową inwestycję zasadnie Sąd pierwszej instancji - podobnie jak i organy obu instancji – uznał za zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie dwóch budynków mieszkalnych, wielorodzinnych z garażem podziemnym oraz zbiornikami na wodę opadową na dz. ew. nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]. Każdy z dwóch budynków jest trwale związany z gruntem i wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiada fundamenty i dach. Oceny tej nie zmienia okoliczność, iż budynki te posiadają jedną płytę fundamentową i jeden garaż podziemny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 marca 2019r., sygn. akt II OSK 1187 (publik. CBOSA) aktualnie, z uwagi na możliwości techniczne, powszechną praktyką jest budowanie całych osiedli składających się z kilku budynków na jednej płycie fundamentowej, co wymusza w pewnym stopniu powiązanie infrastrukturalne. To jednak nie oznacza, że taki sposób posadowienia tych budynków wpływa na prawną kwalifikację i uznanie ich za jeden budynek. A zatem posiadanie przez budynki wspólnego fundamentu, garażu podziemnego nie stanowi przeszkody aby uznać, że każdy budynek danego zamierzenia inwestycyjnego spełnia warunek samodzielności konstrukcyjnej (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II OSK 1601/08 dotyczący zabudowy szeregowej – publik. CBOSA). Okoliczność, że kilka budynków jest posadowionych na wspólnej jednej płycie fundamentowej i ma wspólny garaż podziemny nie czyni z kilku budynków jednego budynku. Sam wspólny fundament nie oznacza, że kilka budynków staje się jednym budynkiem. Podkreślić należy, iż w aspekcie zagospodarowania przestrzennego, ładu urbanistycznego i parametrów zabudowy, istotne znaczenie mają obiekty nad powierzchnią ziemi, a nie ich części podziemne (por. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2484/14 – publik. CBOSA). Za taką wykładnią przemawia również przepis § 210 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż części budynku wydzielone ścianami oddzielenia przeciwpożarowego w pionie – od fundamentu do przykrycia dachu - mogą być traktowane jako odrębne budynki. W przepisie tym mowa jest o częściach budynku od fundamentu, a nie z fundamentem. Na jednej płycie fundamentowej mogą być posadowione budynki tego samego lub różnych inwestorów i kompleks budynków różnych inwestorów może mieć jeden podziemny garaż. Z powyższego wyroku wynika zatem, że wspólny fundament nie oznacza, że mamy do czynienia z jednym budynkiem. Dla określenia ilości budynków istotne znaczenie mają obiekty nad powierzchnią ziemi, a nie ich części podziemne, a więc części budynku od fundamentu, a nie z fundamentem. Zgodnie z orzecznictwem krajowych sądów administracyjnych, części wspólne budynków, takie jak płyta fundamentowa czy garaż podziemny, nie wpływają na odrębność posadowionych na nich jednostek, brył, w przypadku gdy te nie są połączone kondygnacjami naziemnymi. W ramach wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1204/21 zajęto stanowisko, zgodnie z którym (…) obiekty, które mają wspólne części funkcjonalne np. garaż podziemny, są odrębnymi budynkami jeżeli ich bryły się nie stykają (por. wyrok WSA w Krakowie II SA/KR 90/19, wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 października 2012 r II SA/Kr 731/13, wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 października 2016 r. II SA/Kr 757/16, wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2016 r. II OSK 2484/14). Przedstawione rozważania potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 1909/23, w ramach którego oceniono, że: Ustawodawca może też zawężać zakres posiłkowania się innymi aktami prawnymi dla wyjaśnienia pojęć prawa podatkowego. Tak też uczynił w analizowanym zakresie odwołując się wprost tylko do PKOB. Nie ma więc przesłanek, aby odchodzić do rozumienia pojęcia budynku przyjętego w PKOB i posiłkować się dla jego wyjaśnienia innymi aktami prawnymi, aby zanegować lub zmodyfikować pojęcie budynku przyjmowane w PKOB. Opis towaru powinien pozwalać na jego klasyfikację w zgodzie z PKOB, ten akt prawny wskazała też Skarżąca. Wiążące dla potrzeb opodatkowania podatkiem od towarów i usług budynków, są zasady oraz pojęcia, które wynikają z PKOB. 9. 1. Przedmiotem wiążącej informacji stawkowej - zgodnie z art. 42b ust. 5 u.p.t.u. - może być tylko jeden towar, jedna usługa bądź jedno świadczenie kompleksowe. Biorąc więc pod uwagę fakt, że zgodnie z zasadami PKOB każdy budynek podlega samodzielnej, odrębnej klasyfikacji - przedmiotem wiążącej informacji stawkowej dla świadczenia kompleksowego - może być tylko jeden budynek wraz z infrastrukturą techniczną. Rozstrzygnięcia sporu należy poszukiwać w zestawieniu stanu faktycznego sprawy z treścią PKOB. PKOB wymienia kluczowe cechy budynku samodzielnego: własne wejścia, wyposażenie w instalacje, oddzielność wykorzystywania. Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy należy - za organem podatkowym - stwierdzić, że budynki [...], [...] oraz [...] - samodzielnie - wypełniają każdą z przesłanek wskazanych w PKOB. Organ dochodzi o trafnego wniosku, że w sprawie mamy do czynienia z trzema towarami, na który składają się trzy budynki [...], [...], [...], a nie z jednym towarem - budynkiem [...] – oraz z infrastrukturą techniczną. Dokonując obiektywnej analizy budynku [...], [...] oraz [...] zauważalne jest, że budynki te stanowią niezależne, odrębne towary, które mogą w obrocie gospodarczym funkcjonować samodzielnie. W przekonaniu Sądu próba ich potraktowania przez Stronę jako jeden towar jest jedynie podyktowana przyjętym modelem biznesowym, komercyjnymi planami sprzedaży trzech budynków jednemu nabywcy a nie ich nierozerwalnym charakterem. Nic nie stoi bowiem na przeszkodzie, aby dostawa budynku [...] odbyła się w sposób niezależny od budynku [...] czy [...]. Budynki te – pomimo posiadania wspólnej kondygnacji podziemnej – nie są od siebie w żaden sposób zależne, ani względem siebie uzupełniające w takim stopniu, aby uznać, że rozdzielne korzystanie spowoduje utratę ich funkcji użytkowych. Budynki [...], [...] oraz [...] mają charakter samoistny, ponieważ na rynku gospodarczym są towarami niezależnymi wobec siebie. Jeszcze raz należy wskazać, iż z treści wniosku, jego uzupełnień, przedłożonych dokumentów oraz (…) jednoznacznie wynika, że opisany we wniosku budynek handlowo – usługowo – mieszkalny składa się z (…) brył, niepołączonych ze sobą nadziemnie, ze wspólną kondygnacją podziemną (…), w którym znajdują się (…) garaże. Potwierdza to także pismo (…) z dnia 14 lutego 2025r., znak: (…), z którego wynika, iż: (…) w sprawie udzielenia informacji dot. pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego /znak: (…)/ (…) wyjaśnia się, że wydane pozwolenie na budowę dotyczy budowy jednego budynku o (…) bryłach (…), które mają wspólną kondygnację podziemną (parking podziemny). Bryły nie są połączone ze sobą kondygnacjami nadziemnymi. Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie więc wynika, że opisany we wniosku i uzupełnieniu obiekt budowlany, to w istocie (…) odrębne w rozumieniu PKOB budynki. Odnosząc się więc do czynności wskazanych we wniosku, należy wskazać, że w przypadku budowy kilku budynków, każdy z nich musi być oddzielnie przyporządkowany do właściwej klasy PKOB. Dopiero w sytuacji, gdy przedmiot wniosku zawężony zostanie do czynności składających się na jedną usługę, bądź jedno świadczenie kompleksowe dotyczące wyłącznie jednego obiektu budowlanego, to możliwe jest wydanie decyzji WIS rozstrzygającej o prawidłowej klasyfikacji i stawce podatku VAT. W konsekwencji budowa (…) budynków nie może być uznana za jedno świadczenie kompleksowe, mamy bowiem do czynienia z niezależnymi od siebie usługami, które powinny być traktowane odrębnie. Niemożliwe jest zatem klasyfikowanie w ramach jednej decyzji WIS kilku niezależnych usług, traktowanych jako odrębne świadczenia. W sytuacji, gdy z wniosku wynika, że przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy są w istocie różne usługi/świadczenia kompleksowe, powinny zostać złożone odrębne wnioski. W tym miejscu warto zwrócić również uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 40/22, w którym określono, że: (…) przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone, podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. Oznacza to też, że wnioskodawca występując o wydanie WIS obowiązany jest szczegółowo, jednoznacznie i precyzyjnie opisać przedmiot wniosku, tj. jeden konkretny towar albo jedną konkretną usługę albo jedno konkretne świadczenie złożone, w odniesieniu do którego chce uzyskać WIS. (pogrubienie Organu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 788/22 również wskazuje: Powyższe przepisy wskazują na to, że przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone – jedna czynność podlegająca opodatkowaniu (składająca się z kilku towarów i/lub usług), podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. O ile zatem nie chodzi o świadczenia kompleksowe przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa. Z wniosku opisującego więcej niż jeden towar albo jedną usługę nie można wydać wielu WIS, ani też nie można wydać jednego WIS na wiele towarów albo usług lub świadczeń złożonych. (pogrubienie Organu) Jak dowiedziono powyżej, przedmiotem niniejszego wniosku są czynności, które w aspekcie gospodarczym nie mogą tworzyć jednego świadczenia kompleksowego, a tym samym nie mogą one stanowić jednego przedmiotu postępowania o wydanie WIS. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie, wymienione czynności z punktu widzenia Wnioskodawcy oraz jego Usługodawcy mogą stanowić jedną całość. Celem jest wykonanie i prawidłowe funkcjonowanie całej inwestycji. Niemniej, taka subiektywna ocena nie może przysłonić tego, że finalny efekt jest możliwy po zrealizowaniu szeregu czynności przez Wnioskodawcę, które to czynności nie są pozbawione samodzielnego ekonomicznego sensu i znaczenia, a co za tym idzie można je wyodrębnić. Niewątpliwie dla Inwestora działanie Wnioskodawcy ma charakter kompleksowy, jednak nie oznacza to, że wszystkie opisane we wniosku o wydanie WIS czynności składające się na realizację przedmiotowego świadczenia tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Budowa poszczególnych brył budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego stanowi odrębne usługi. Wskazać należy, iż mimo, że pomiędzy czynnościami występuje więź funkcjonalna, to część z wykonywanych czynności występuje niezależnie w obrocie gospodarczym. Niezasadne byłoby traktowanie ich jako jednego świadczenia kompleksowego, gdyż są to czynność samodzielne i niezależne. Wymienione wyżej usługi nie mają charakteru towarzyszącego, pobocznego względem siebie i nie sposób uznać ich za jedno świadczenie kompleksowe, jak wskazał to Wnioskodawca. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że usługi/świadczenia nie są ze sobą tak ściśle powiązane, aby niemożliwe było ich wyodrębnienie. Wręcz przeciwnie – co do zasady, są to różne i niezależne od siebie usługi/świadczenia, co wynika z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania o wydanie WIS. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, nie mamy do czynienia z jedną usługą lub z jednym świadczeniem kompleksowym i tym samym niemożliwe jest zastosowanie do całości jednej stawki podatku VAT. Wykluczenie chociażby jednego elementu ze świadczenia będącego przedmiotem wniosku, oznacza że nie występuje jedno świadczenie kompleksowe, co potwierdza treść wyroku z dnia 24 lipca 2024 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu sygn. akt I SA/Op 470/24. Analiza wniosku, jego uzupełnienia oraz dołączonych dokumentów prowadzi więc do stwierdzenia, że Wnioskodawca w celu wykonania przedmiotowego świadczenia buduje (…) bryły budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego (tzn. odrębne budynki, zgodnie z PKOB). Do celów podatkowych mamy do czynienia z niezależnymi od siebie usługami/świadczeniami, które powinny być traktowane jako odrębne. Mają one bowiem – odmienny charakter. Podsumowując w niniejszej sprawie nie mamy zatem do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, ponieważ możliwe jest wyodrębnienie czynności związanych z budową każdej z brył budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów, z wnioskiem o wydanie WIS może wystąpić Wnioskodawca, który żąda od organu podatkowego dokonania klasyfikacji towaru albo usługi albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie według wskazanej w art. 42a pkt 2 ustawy właściwej klasyfikacji. Nie oznacza to, że organ podatkowy dokonuje klasyfikacji towaru albo usługi albo świadczenia złożonego według dowolnych, podanych przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji, bowiem jest związany klasyfikacjami, jakie ustawodawca zawarł w ww. normie prawnej. Ponadto, jak zostało wskazane powyżej zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy, WIS dotyczyć może wyłącznie klasyfikacji jednego towaru albo wyłącznie jednej usługi, albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. W tym miejscu należy również podkreślić, że jak wskazuje art. 42c ust. 1 ustawy, WIS wiąże z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do towarów oraz usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Jak dowiedziono powyżej, przedmiot wniosku obejmuje czynności, które w aspekcie gospodarczym nie mogą tworzyć jednego świadczenia kompleksowego, a tym samym nie mogą one stanowić jednego przedmiotu postępowania o wydanie WIS. W analizowanym przypadku wymienione czynności będące przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie składają się razem na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, a tym samym świadczenia opisanego we wniosku nie można uznać za świadczenie kompleksowe. Zatem skoro zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca – jak dowiedziono wyżej - dotyczy klasyfikacji czynności mogących stanowić odrębne świadczenia, które powinny podlegać osobnej klasyfikacji, to przedmiotowy wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy, tym samym nie spełnia warunków do uzyskania WIS. W konsekwencji, tut. Organ, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, zobligowany jest do odmowy wydania WIS w przedmiotowej sprawie. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).