0111-KDSB1-2.440.406.2023.1.MD

  WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 13 § 2a pkt 2 lit. a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa  (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), zwanej dalej Ordynacją podatkową i art. 42a ustawy z 11 marca  2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą,  po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia  13 listopada 2023 r. (data wpływu 21 listopada 2023 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: towar – domek letniskowy całoroczny wolnostojący (…). Opis towaru: budynek rekreacji indywidualnej o dwóch kondygnacjach nadziemnych (w tym druga kondygnacja w poddaszu), niepodpiwniczony, o dachu dwuspadowym, którego powierzchnia użytkowa wynosi (…) Działka (…) na której znajduje się budynek zlokalizowana jest (…) oraz została objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony na realizację zabudowy rekreacji indywidualnej. Dla działki prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…). Rozstrzygnięcie: PKOB 11 Stawka podatku od towarów i usług: 23% Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE 21 listopada 2023 r. Wnioskodawca złożył wniosek, w zakresie sklasyfikowania ww. towaru według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) celem określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący opis towaru: (…) Działka (…) jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (…)- teren przeznaczony na realizacje zabudowy rekreacji indywidualnej (…) (…) Przedmiotem niniejszego wniosku jest jeden konkretny budynek (domek mieszkalny letniskowy całoroczny wolnostojący) położony na działce ewidencyjnej (…) Przedmiotowy domek oraz grunt na którym jest postanowiony będzie objęty jedną księgą wieczystą (…). Domek będzie sprzedawany klientowi razem z działką jako jedna nieruchomość. Wnioskodawca jednocześnie nadmienia, że przedmiotem wniosku jest jeden konkretny towar w postaci domu letniskowego mieszkalnego całorocznego. (…) Wnioskodawca oczekuje klasyfikacji domu całorocznego letniskowego według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) oraz określenia w związku z tym właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży takiego domku. Dla domku będącego przedmiotem wniosku nie został jeszcze nadany odrębny numer księgi wieczystej. (…) Budynek jest trwale związany  z gruntem i spełnia wszelkie aktualne warunki techniczne dla budynków mieszkalnych. Domek jest zbudowany w systemie szkieletowym z pełną izolacją podłogi, ścian, dachu, przystosowany do całorocznego zamieszkania. Budynek będzie ocieplany, będzie posiadać ogrzewanie, instalację elektryczną oraz podłączenie do miejskiej sieci wodno-kanalizacyjnej, spełniając jednocześnie wszelkie wymogi do zamieszkania całorocznego, a nie tylko w okresie letnim. Spółka sprzedaje budynek w standardzie „pod klucz”, bez mebli wolnostojących, tylko z trwałą zabudową meblową wraz gruntem Zatem, domek będzie spełniał wszystkie cechy pozwalające uznać go za budynek stałego zamieszkania i z takim zamiarem jest sprzedawany przez Spółkę. Jego faktyczne wykorzystanie - stałe lub czasowe jest zależne tylko i wyłączenie od przyszłej woli właścicieli tego budynku, co pozostaje poza kontrolą Spółki. Budynek jest przeznaczony do stałego zamieszkania, natomiast to jak wykorzysta go nabywca jest niezależne od Spółki. Budowa domku spełnia wszystkie aktualne warunki techniczne dla domów jednorodzinnych. ponadto spełnione są wszystkie wymagań ta wynikające i obowiązującego Prawa Budowlanego Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. nr 75, poz. 690 z późn. zmianami), w tym uwzględnienie przepisów dotyczących oświetlenia, nasłonecznienia i przesłaniania Zestawienie, całkowitej powierzchni użytkowej budynku zgodnie z projektem architektoniczno- budowlanym z podziałem na poszczególne pomieszczenia, z podaniem ich przeznaczenia  i powierzchni przedstawia się następująco (…) Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.) - każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla).  W przypadku budynków przemoczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je  w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Za jednostką klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy budowlany. Budynki dzielą sią na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.  W przypadku, gdy mniej niż potowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Część „mieszkaniowa" budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczania pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). W sekcji 1 "Budynki’ w dziale 11 "Budynki mieszkalne" w grupie "Budynki mieszkalne jednorodzinne" Polskiej Klasyfikacjo Obiektów Budowlanych mieści się klasa "Budynki mieszkalne jednorodzinne" w odniesieniu do której wskazano "Klasa obejmuje: Samodzielne budynki takie Jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.” W związku z powyższym biorąc pod uwagą przedstawiony opis budynek będący przedmiotem wniosku przeznaczony na cele mieszkalne, przystosowany do całorocznego zamieszkania, należy klasyfikować w grupowaniu PKOB 11 jako budynek mieszkalny. Zgodne z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT stawkę 8% stosuje się do dostawy budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych  w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia Świadczących usługi zakwaterowania  z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także miktoinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Oz U z 2021 r. por 610. 1093.1873 i 2376 oraz z 2022 r. por 467), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Jak stanowi art. 2 pkt 12 ustawy o VAT przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W związku z powyższym ponieważ opisany we wniosku towar, tj. domki mieszkalne letniskowe całoroczne klasyfikowane są do działu 11 PKOB, ich dostawa będzie podlegać opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Przedstawione powyżej stanowisko Wnioskodawcy co do klasyfikacji takich budynków oraz zastosowanej do ich dostawy według stawki 8% VAT znajduje potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora KIS interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego oraz wiążących informacjach stawkowych, w tym przykładowo: - Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 23 września 2020 r . sygn. 0112-KDSL1-1.450.732.2020.2. MJ; - interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1 -1.4012.185.2019.2.MW; - interpretacji indywidualnej z dnia 28 maja 2019 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.205.2019.2.WH; - interpretacji indywidualnej z dnia 17 grudnia 2018 r. sygn. 0114-KDIP1 -1.4012.734.2018.1 AO Wnioskodawca jako proponowaną klasyfikację wskazał PKOB 1110. Wnioskodawca dołączył do wniosku: (…) Uzasadnienie klasyfikacji towaru Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów  o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, WIS zawiera m.in. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jednakże tylko  w sytuacji, w której jest ona niezbędna do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów  z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) – Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas. Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB – przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w  sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy  uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których  co  najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: -        powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów, -        powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych, -        powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane. W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1 Budynki w dziale 11 sklasyfikowane są  budynki mieszkalne z podziałem na trzy grupy: budynki mieszkalne jednorodzinne  (grupa 111), budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (grupa 112) oraz budynki zbiorowego zamieszkania (grupa 113). W grupie 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne mieści się klasa 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne w odniesieniu do której wskazano: Klasa obejmuje: -        Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp. -        Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście  z  poziomu gruntu. W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony opis towaru – domku letniskowego całorocznego wolnostojącego (…) należy klasyfikować jako budynek mieszkalny w dziale PKOB 11. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W myśl art. 146ea pkt 1 i 2 ustawy, w roku 2023: 1)   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i  ust. 4, wynosi 23%; 2)   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika  nr 3, wynosi 8%. Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 655, 974 i 1725) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110  i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowiony został budynek, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym  w przypadku dostawy budynku lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynku, dokonywanej wraz z dostawą gruntu,  na którym jest on posadowiony, grunt dzieli byt prawny budynków lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem  od towarów i usług, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt  jest posadowiony. Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części,  z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską  i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację,  o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2022 r. poz. 1378 ze zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że domek letniskowy całoroczny, zlokalizowany jest na działce objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (…) przeznaczonej na realizację zabudowy rekreacji indywidualnej. (…) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) przywołuje definicję budynku rekreacji indywidualnej, w myśl której należy przez to rozumieć budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku. Zatem, w świetle powyższych definicji budynek rekreacyjny w zamierzeniu służy okresowemu wypoczynkowi, a nie jest przeznaczony do stałego zamieszkania, od którego zależy zaliczenie budynku do obiektów budownictwa mieszkaniowego. Jako proponowaną klasyfikację Wnioskodawca wskazał dział 11 PKOB, co nie ulega wątpliwości Organu. Natomiast ustosunkowując się do zaproponowanej przez Wnioskodawcę 8% stawki dla dostawy domu letniskowego na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, należy zauważyć, że przedmiotowy budynek będzie przeznaczony do rekreacji indywidualnej. Jak już wskazano takie budynki służą okresowemu wypoczynkowi (czasowemu zamieszkaniu), tym samym nie spełniają warunku o którym mowa w art. 2 ust. 12 ustawy, tj. stałego zamieszkania. W świetle powyższego nie można mówić, że jest to budynek zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 1976/13 stwierdzono, że: „wskazać trzeba ponadto, że argumentacja skarżącej wydaje się nie uwzględniać istotnej różnicy między lokalem mieszkalnym, którego podstawowym zadaniem jest elementarne "zapewnienie dachu nad głową", a lokalem, który stricte przeznaczony do tego nie jest, ale ów cel może w pewnym zakresie realizować. Wprowadzenie preferencyjnej stawki podatkowej miało bowiem rozwiązywać określony problem społeczny (zwiększać dostępność do własnych mieszkań), a nie obniżać koszty budowy obiektów turystycznych, rekreacyjnych itp., których podstawowym zadaniem jest realizowanie innych niż mieszkaniowe potrzeby konsumentów.  O charakterze lokalu w kontekście zastosowania stawki preferencyjnej musiały więc decydować obiektywne przesłanki świadczące o typowo mieszkaniowym zastosowaniu lokalu realizującego w stopniu dominującym takie właśnie potrzeby, do których nie sposób zaliczyć lokali użytkowych, apartamentów wczasowych czy innych pomieszczeń hotelowych przeznaczonych  i przystosowanych głównie do innych celów”. Ponadto w wyroku z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 1352/16 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że „dla oceny, czy dany lokal jest lokalem mieszkalnym nie wystarczy, jeśli jako lokal rekreacyjny lub wypoczynkowy, a co za tym idzie użytkowy (co jest stwierdzone dokumentem urzędowym wydanym przez właściwy organ), spełnia on warunki techniczne lokalu mieszkalnego. Z preferencji bowiem może jedynie korzystać lokal spełniający definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego. O tym zaś przesądza, zgodnie z przywołanym art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali treść zaświadczenia wydanego przez Starostę, a dodatkowo także treść aktu notarialnego, gdzie określa się przedmiot sprzedaży (lokal użytkowy lub lokal mieszkalny)”. Zatem aspekty techniczne, w tym sposób konstrukcji, ustalenie czy dany budynek daje możliwości wykorzystywania go w celach mieszkalnych nie są wystarczające do określenia czy jest budynkiem mieszkalnym zaliczonym do społecznego budownictwa mieszkaniowego. W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar – domek letniskowy całoroczny wolnostojący (…), będzie opodatkowany stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41  ust. 1 w zw. z art. 146ea pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Dodatkowo tut. Organ wyjaśnia, że ww. stawka podatku od towarów i usług określona została wyłącznie w związku z klasyfikacją budynku do działu 11 PKOB  (zgodnie z wolą Wnioskodawcy, który w uzupełnieniu wniosku wskazał jako przedmiot wniosku klasyfikację budynku zgodnie  z PKOB). Niniejsza decyzja nie rozstrzyga kwestii stawki VAT dla usług budowy tego budynku.  W tej kwestii należy złożyć odrębny wniosek o wydanie WIS, związany z ww. usługą. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towaru tożsamego pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do dostawy towaru będącego jej przedmiotem, w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: -  podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta  co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), -  towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).     Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 -        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: -        klasyfikacja towaru, lub -        stawka podatku właściwa dla towaru, lub -        podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).  Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5,  43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).