0111-KDSB1-2.440.494.2024.6.DK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 26 listopada 2024 r. (data wpływu 26 listopada 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia 20 grudnia 2024 r. (data wpływu 20 grudnia 2024 r.), 7 stycznia 2025 r. (data wpływu 7 stycznia 2025 r.) oraz 12 marca 2025 r. (data wpływu 12 marca 2025 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: towar - lokal mieszkalny wraz z przynależnym garażem oraz udziałem  we współwłasności nieruchomości wspólnej. Opis towaru: Lokal mieszkalny nr (…), który położony będzie w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w (…) przy ul. (…), o powierzchni użytkowej (…) m2,  wraz z przynależnym garażem nr (…) o powierzchni (…) m2 w budynku garażowym (…) oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej. Rozstrzygnięcie: lokal mieszkalny Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 20 grudnia 2024 r.,  7 stycznia 2025 r. oraz 12 marca 2025 r. w zakresie sklasyfikowania ww. towaru dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku WIS Wnioskodawca wskazał: (…) przesyłam wypełniony i podpisany formularz do wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej w przedmiocie ustalenia właściwej stawki podatku od towarów i usług dla transakcji dostawy polegającej na ustanowieniu przez Wnioskodawcę na rzecz Kupującego odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z przynależnością w postaci garażu wolnostojącego posadowionego na tej samej działce, co budynek w którym znajduje się lokal mieszkalny ma zastosowanie stawka podatku VAT właściwa dla dostawy lokalu mieszkalnego oraz ustalenia, czy taką transakcję należy dla celów VAT podzielić na dwie: dostawę lokalu mieszkalnego i dostawę garażu. W treści formularza załączonego do wniosku WIS wskazano: Stan faktyczny: Celem działalności Wnioskodawcy (dalej także jako: (…)) jest (…). Przedmiotem działalności (…) jest m. in. budowanie budynków w celu (…), a także (…) w (…). (…) jest w  (…) budynku wielorodzinnego. W granicach tej samej działki (…) budynek mieszkalny oraz dwa budynki: garażowy oraz garażowo-techniczny, w których umiejscowionych będzie (…). Z osobami zainteresowanymi nabyciem lokalu mieszkalnego (…), stosownie do art. 18 ustawy o (…), zawrze umowy (…). W umowie (…), w odniesieniu do (…), (…) zobowiąże się do ustanowienia w formie (…) na rzecz Kupującego (…), w tym (…). Pozostałym nabywcom Wnioskodawca zapewni (…) lub przed budynkiem. W efekcie dla każdego lokalu mieszkalnego zostanie przypisane, co najmniej (…) lub (…). Wnioskodawca oferuje lokale mieszkalne wraz (…) lub (…), aby umożliwić przyszłym właścicielom prawidłowe i wygodne korzystanie z tych lokali. W przypadku braku takich indywidualnych miejsc (…) korzystanie z lokali mieszkalnych jest znacząco utrudnione i może prowadzić do konfliktów między mieszkańcami. W razie braku indywidualnie przypisanych im miejsc (…) mieszkańcy parkują w miejscach niedozwolonych, zajmując na ten cel tereny zielone lub blokują drogi dojazdowe. Z doświadczenia Wnioskodawcy wynika, że zapewnienie indywidualnych miejsc (…) jest aktualnie elementem kluczowym przy podejmowaniu przez potencjalnym Kupujących decyzji o zakupie danego lokalu mieszkalnego. Przedmiotem wniosku są garaże, które nie będą stanowić odrębnych lokali niemieszkalnych, ale stosownie do art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali będą pomieszczeniami przynależnymi lokali mieszkalnych. Nadanie takiego charakteru garażom wolnostojącym ostatecznie nastąpi przy wyodrębnieniu danego lokalu mieszkalnego. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności wraz z przynależnym do lokalu garażem wolnostojącym nastąpi w jednym akcie notarialnym. Garaż wolnostojący będzie częścią składową (przynależnością) lokalu, nie będzie możliwości jego osobnej sprzedaży. Łączna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych w tym pomieszczenia garażu nie przekroczy (…) m2. W treści formularza Wnioskodawca zadał pytanie: Czy do transakcji dostawy polegającej na ustanowieniu przez Wnioskodawcę na rzecz Kupującego odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z przynależnością w postaci garażu wolnostojącego posadowionego na tej samej działce, co budynek w którym znajduje się lokal mieszkalny, ma zastosowanie stawka podatku VAT właściwa dla dostawy lokalu mieszkalnego w wysokości 8 %, czy też transakcję należy dla celów VAT podzielić na dwie: dostawę lokalu mieszkalnego opodatkowaną według stawki VAT 8% i dostawę garażu opodatkowaną według stawki 23%? W dalszej części Wnioskodawca przedstawił swoje stanowisko oraz jego uzasadnienie, wskazując: Zdaniem Wnioskodawcy dostawa garażu wolnostojącego będącego przynależnością do lokalu mieszkalnego stanowi element dostawy lokalu mieszkalnego i z tego względu całość dostawy należy opodatkować 8% stawką podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: ustawa o VAT) stawka podatku wynosi 22%. Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2 ww. ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%. Przy czym, w oparciu o 146aa ustawy o VAT, stawka podatku wynosi odpowiednio 23% i 8%. W świetle art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatkową w wysokości 8% stosuje się również do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. W celu określenia czy dany obiekt jest lokalem mieszkalnym czy użytkowym należy odwołać się do ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 18 maja 2023 r., sygn. I SA/Łd 272/23, powyższy przepis należy rozumieć w ten sposób, że pomieszczenia przynależne mogą przynależeć do lokalu, a więc do samodzielnego lokalu mieszkalnego, bądź lokalu o innym przeznaczeniu. Zatem garaż, któremu nadano charakter pomieszczenia przynależnego do lokalu mieszkalnego, staje się jego częścią składową, z tym, że nadanie takiego charakteru może nastąpić dopiero przy wyodrębnieniu danego lokalu. Na możliwość ustanawiania pomieszczeń przynależnych do lokali, znajdujących się poza budynkiem, w którym mieszczą się lokale, wskazuje także przepis art. 2 ust. 5 ustawy o własności lokali, zgodnie z którym: Lokale wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi zaznacza się na rzucie odpowiednich kondygnacji budynku, a w razie położenia pomieszczeń przynależnych poza budynkiem mieszkalnym - także na (…); dokumenty te stanowią załącznik do (…) Co więcej, zgodnie z art.  47 §  1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Z powyższego wynika, że garaż może, w sensie prawnym, być częścią składową lokalu mieszkalnego, nawet jeśli nie jest położony w tym samym budynku co lokal, ale jest położony w granicach tej samej nieruchomości gruntowej, czyli na tej samej działce. Ponadto, jako część składowa lokalu mieszkalnego, garaż wolnostojący nie może być odrębnym przedmiotem własności. Wnioskodawca rozumie, że zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność (usługę lub dostawę), to nie powinna ona być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, m.in. wyrok w sprawie pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise (sygn. C-349/96), wyrok w sprawie pomiędzy Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Statssecretaris van Financien (C-41/04). Nie ma wątpliwości, że lokale mieszkalne przeznaczone do sprzedaży przez Wnioskodawcę spełniają definicję budownictwa społecznego z art. 41 ust. 12a i ust. 12b ustawy o VAT. Z tego względu należy uznać, że dostawa takiego lokalu wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu wolnostojącego, położonego w obrębie tej samej działki, co budynek, w którym znajduje się lokal, opodatkowana jest obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Nie ma przy tym znaczenia, że garaż wolnostojący samodzielnie nie spełnia warunków uznania za objęty definicją budownictwa społecznego w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. W tym zakresie należy podzielić pogląd zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 607/09, zgodnie z którym „ustawodawca niewątpliwie zmierzał do obciążenia stawką podstawową części budynku wykorzystywanej w komercyjny sposób. Zatem chodzi o lokale sklepowe, lokale usługowe czy też lokale biurowe i inne o zbliżonym charakterze. Stawianie na równi z nimi pomieszczeń garażowych z uwagi na niezaspokajanie potrzeb mieszkaniowych jest nieporozumieniem. Trzeba bowiem podkreślić, że w chwili obecnej pomieszczenia garażowe dla mieszkańców są równie niezbędne jak piwnica, strych czy suszarnia. W aktualnych realiach projektanci nowego budownictwa mieszkaniowego pomijają coraz częściej piwnice (…) niż garaże, które wobec trudności z parkowaniem w miastach stają się niezbędne dla mieszkańców. Zatem pogląd, że pomieszczenia garażowe nie służą zaspokojeniu potrzeb związanych z zamieszkiwaniem (…) jest stanowiskiem anachronicznym i nieuwzględniającym aktualnego poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego”. W przypadku czynności o charakterze złożonym, o wysokości zastosowanej stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych czynności. Jeżeli dokonywane przez podatnika czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to celem transakcji jest nabycie świadczenia kompleksowego. O zakresie opodatkowania podatkiem VAT decyduje w tym zakresie świadczenie główne. Wobec tego, że w opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym będziemy mieć do czynienia z kompleksowym świadczeniem polegającym na dostawie lokalu mieszkalnego wraz z garażem wolnostojącym, będącym przynależnością do lokalu i który nie może być przedmiotem samodzielnego obrotu. (…) stoi na stanowisku, że do całej transakcji dostawy lokalu mieszkalnego wraz z garażem wolnostojącym będzie miała zastosowanie jednolita obniżona stawka podatku VAT właściwa dla lokalu mieszkalnego w wysokości 8%. W dniu 20 grudnia 2024 r. (data wpływu 20 grudnia 2024 r.) do tutejszego Organu wpłynęło za pośrednictwem ePUAP uzupełnienie wniosku będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 17 grudnia 2024 r. znak: 0111-KDSB1-2.440.494.2024.1.DK. W dniu 7 stycznia 2025 r. (data wpływu 7 stycznia 2025 r.) do tutejszego Organu wpłynęły ponownie za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym uzupełnienia wniosku będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 17 grudnia 2024 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.494.2024.1.DK, w którym Wnioskodawca (…) oraz wskazał następujące informacje:Na zadane przez Organ pytania dotyczące:  1. Wskazania jednego konkretnego lokalu mieszkalnego wraz z jednoznacznym określeniem wszystkich elementów związanych z jego dostawą stanowiących wraz z nim przedmiot wniosku (tj. np. udział we wspólnych częściach budynków i urządzeń, udział w prawie własności działki, prawo do wyłącznego korzystania z garażu, bądź miejsca parkingowego w garażu lub przed budynkiem, piwnica, komórka lokatorska itp.).  2. Wskazania czy lokal będący przedmiotem wniosku został już wyodrębniony (tj. czy lokal posiada stosowne zaświadczenie wydane przez Starostę zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), potwierdzające, że określony lokal, który ma być przedmiotem sprzedaży stanowi samodzielny lokal mieszkalny.)  3. Przedłożenia (uwierzytelnionych za zgodność z oryginałem) kopii zaświadczenia wydanego przez Starostę potwierdzającego samodzielność lokalu mieszkalnego stanowiącego przedmiot wniosku. Wnioskodawca odpowiedział: We wniosku o wydanie WIS został opisany stan faktyczny sprawy. Inwestycja budowlana jest  (…). Budynek mieszkalny, w którym będą umieszczone lokale, (…). Dlatego też (…) nie może (…) np. (…) itp. W tym momencie dane te mają (…). Lokale (…) przez (…). (…) chce w tym momencie zawrzeć z (…) - nabywcami lokali mieszkalnych umowy o (…) i w tym celu potrzebuje uzyskać wiążącą informację, na temat stawki VAT jaką powinna zastosować w stosunku do garaży wolnostojących, które będą stanowiły przynależności do lokali mieszkalnych. Jest to istotna informacja, która bezpośrednio wpływa na (…) dla konsumentów. Cena musi być podana w (…) z konsumentami we właściwej wysokości. Ewentualny błąd, co do (…) będzie obciążać (…), dlatego też wystąpiła ona z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretację przepisów podatkowych w tym zakresie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia 8 listopada 2024r., znak: 0114- KDIP4-1.4012.546.2024.1.DP odmówił wydania interpretacji indywidualnej wskazując, iż właściwym trybem do załatwienia tej sprawy jest postępowanie w sprawie wydania Wiążącej Informacji Stawkowej. (…) Czyniąc zadość pouczeniu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (…) złożyła wniosek o wydanie WIS. Tymczasem w przedmiotowym wezwaniu do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował, że w przypadku (…), który nie (…) brak jest (…) WIS. Wobec powyższego żądam załatwienia wniosków (…) we właściwym trybie, tj. w trybie WIS lub interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nie może być jednak tak, iż żaden (…) nie ma (…) sprawie. Opóźnienie załatwienia tej sprawy naraża (…) na rzeczywiste straty finansowe, gdyż z uwagi na brak informacji o właściwej stawce VAT nie może zawrzeć umów o (…), a w konsekwencji musi finansować inwestycję z (...) a nie środków pochodzących z (…). Jednocześnie proszę o załatwienie tej sprawy tak szybko jak to możliwe. Do uzupełnienia dołączono postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2024 r., sygn.: 0114-KDIP4-1.4012.546.2024.1.DP. W dniu 12 marca 2025 r. (data wpływu 12 marca 2025 r.) do tutejszego Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 6 marca 2025 r. znak: 0111-KDSB1-1.440.494.2024.4.DK, w którym Wnioskodawca wskazał następujące informacje:Na zadane przez Organ pytanie dotyczące jednoznacznego wskazania jednego konkretnego lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem umowy o wybudowanie lokalu wraz ze wskazaniem: a) jednego konkretnego garażu przynależnego do lokalu (…) oraz  b) ewentualnych innych elementów stanowiących części składowe lub przynależności do lokalu będącego przedmiotem wniosku (tj. np. udział we wspólnych częściach budynków i urządzeń, udział w prawie własności działki, prawo do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego w garażu lub przed budynkiem, piwnica, komórka lokatorska itp.).Wnioskodawca odpowiedział:  (…) dokładnie opisała towar będący przedmiotem wniosku. Lokal mieszkalny w budynku wielorodzinnym wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu zlokalizowanego w odrębnym od budynku mieszkalnego budynku garażowym, przy czym objęte inwestycją budynki są zlokalizowane w granicach jednej działki gruntu a ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz pomieszczeniem przynależnym - garażem nastąpi w ramach jednej czynności w formie aktu notarialnego. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie (…) precyzuje wniosek o (…) numer (…). Jej przedmiotem jest lokal mieszkalny numer (…) o powierzchni (…) m2 położony w budynku wielorodzinnym przy ulicy (…) w (…) wraz z przynależnym do tego lokalu mieszkalnego garażem nr (…) o powierzchni (…) m2 w budynku garażowym (…) oraz udziałem ułamkowym we współwłasności nieruchomości wspólnej. Dokładna powierzchnia lokalu mieszkalnego i garażu oraz udział w nieruchomości (…) i zostaną określone (…) i odpowiednio ujęte w umowie (…). Do uzupełnienia dołączono: (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 19 marca 2025 r. nr 0111-KDSB1-2.440.494.2024.5.DK tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 31 marca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Uzasadnienie klasyfikacji towaru Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury Scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury Scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiemdostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa  w art. 42b ust. 4. Zatem w przypadku, gdy stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022  r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%, 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.   Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:  1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;  2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.W myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048). W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej pomieszczeniami przynależnymi. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Analiza powołanych wyżej przepisów prawnych prowadzi do wniosku, iż preferencyjną 8% stawkę podatku od towarów i usług można zastosować wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem obrotu (sprzedaży) samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, służących zaspokajaniu „mieszkaniowych” potrzeb społeczeństwa. Preferencyjna stawka podatku od towarów i usług nie ma natomiast zastosowania do sprzedaży lokali użytkowych, czyli lokali, które nie pełnią funkcji mieszkaniowych. W przedmiotowej sprawie, (…) zawarła z nabywcą lokalu mieszkalnego, stosownie do (…), umowę o (…). Jak wynika z art. 1 ww. ustawy, celem (…)  jest (…) oraz (…), przez (…) lub (…), a także (…). Zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. ustawy z osobą ubiegającą się o (…) lokalu (…)  zawiera umowę o (…). Umowa ta, zawarta w (…), powinna zobowiązywać strony do zawarcia, (…), umowy o (…), a ponadto powinna zawierać: 1) zobowiązanie osoby ubiegającej się o (…) do (…) przez (…); 2) określenie (…), które będzie stanowić (…); 3) określenie zasad (…); 4) określenie (…) oraz (…); 5) inne postanowienia określone w (…). Ust. 2 art. 18 ww. ustawy, wskazuje natomiast, że osoba, o której mowa w ust. 1, wnosi (…) według zasad określonych w (…) i w (…), o której mowa w ust. 1, w wysokości odpowiadającej (…). Jeżeli część (…) została (…), osoba ta jest obowiązana (…) w części (…). Biorąc pod uwagę powyższe, można wywnioskować, że przedmiotem działalności (…) jest (…) - więc (…) zobowiązuje się do (…). Lokal mieszkalny będący (…), będzie znajdował się w budynku (…). Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności nastąpi na podstawie (…). W sprawie będącej przedmiotem wniosku, przeniesienie własności lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym do lokalu garażem, znajdującym się w obrębie jednej geodezyjnie wyodrębnionej działki oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej, na podstawie jednej umowy, objęte jednym aktem notarialnym – nie może być przedmiotem odrębnego obrotu. W takim przypadku sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i w całości stanowi przedmiot jednej czynności cywilnoprawnej, tj. umowy sprzedaży. W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar - lokal mieszkalny nr (…) położony w (…) przy ul. (…) - będzie lokalem mieszkalnym, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali oraz nie będzie wymieniony w wyłączeniu, o którym mowa w art. 41 ust. 12b ustawy. Zatem dostawa tego lokalu wraz z przynależnym garażem nr (…)  w budynku garażowym (…), posadowionym na tej samej działce oraz udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43‑300 Bielsko‑Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towaru tożsamego pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),    - towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).   Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).   WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).   WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że - klasyfikacja towaru, lub - stawka podatku właściwa dla towaru, lub - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).