0111-KDSB1-2.440.95.2024.7.MD

D E C Y Z J A Na podstawie art. 42g ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawia wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie wniosku z dnia 10 stycznia 2024 r. (data wpływu 4 marca 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 5 kwietnia 2024 r. (data wpływu 5 kwietnia 2024 r.), 5 kwietnia 2024 r. (data wpływu 9 kwietnia 2024 r.) 5 czerwca 2024 r. (data wpływu 10 czerwca 2024 r.), 7 sierpnia 2024 r. (data wpływu 7 sierpnia 2024 r.) oraz 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 8 sierpnia 2024 r.) o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej wykonania instalacji (elektrycznych i teletechnicznych) (…) wraz z przeprowadzeniem uzgodnień z zakładem energetycznym w imieniu Inwestora. U Z A S A D N I E N I E W dniu 4 marca 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 5 kwietnia 2024 r., 9 kwietnia 2024 r., 10 czerwca 2024 r., 7 sierpnia oraz 8 sierpnia 2024 r. dotyczący wykonania instalacji (elektrycznych i teletechnicznych) (…) wraz z przeprowadzeniem uzgodnień z zakładem energetycznym w imieniu Inwestora. We wniosku przedstawiono następujący opis: (…) W ramach zawartej umowy (…) ma za zadanie kompleksowe wykonanie instalacji elektrycznych oraz instalacji teletechnicznych w (…). (…) Wynagrodzenie (…) z tytułu realizacji całości prac jest określone w (…) jest w stanie wyodrębnić wysokość wynagrodzenia należnego za poszczególne wykonywane czynności, m.in. w oparciu o (…). (…) oczekuje wskazania właściwej stawki podatku VAT dla opisanej powyżej usługi budowlanej dotyczącej wskazanego we wniosku (…). Budynek (…) jest sklasyfikowany pod symbolem PKOB 1130 (Budynki zbiorowego zamieszkania). Pismem z dnia 5 kwietnia 2024 r. (data wpływu 5 kwietnia 2024 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 29 marca 2024 r. znak 0111-KDSB1-2.440.95.2024.1.MD Wnioskodawca wskazał: (…) Przedmiotem wniosku jest jedna usługa. (…) Usługa będąca przedmiotem wniosku to wykonanie instalacji elektrycznych oraz teletechnicznych w (…).W ramach ww. usługi wykonywane są następujące czynności: a. wykonanie zasilenia tymczasowego placu budowy, b. wykonanie instalacji elektrycznych w budynku (…) obejmujące (…) c. wykonanie instalacji teletechnicznych w budynku (…) obejmujące (…) d. prace wykończeniowe obejmujące (…) Celem realizowanej usługi budowlanej jest wykonanie kompletnych instalacji elektrycznej i teletechnicznej w budynku (…). Efektem jej wyświadczenia są sprawne i działające instalacje. (…) Przedmiotem złożonego wniosku nie jest świadczenie kompleksowe, przedmiotem usługi jest wykonanie instalacji (elektrycznych i teletechnicznych). W mojej ocenie jest to jednorodzajowa usługa dotycząca wykonania instalacji w budynku. (…) informacje dotyczące budynku (…) dla którego realizowany jest przedmiot wniosku: (…) Pismem z dnia 5 kwietnia 2024 r. (data wpływu 9 kwietnia 2024 r.) uzupełniono wniosek o poniższe załączniki (…)Pismem z dnia 5 czerwca 2024 r. (data wpływu 10 czerwca 2024 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 22 maja 2024 r. znak 0111-KDSB1-2.440.95.2024.2.MD Wnioskodawca wskazał: 1. Na przedmiot wniosku składają się prace (…)                  a. wykonanie zasilenia tymczasowego placu budowy polega na uzgodnieniu z zakładem energetycznym warunków, jakie powinna spełniać rozdzielnia główna TG, wymianie kabli zasilających TG, podłączeniu agregatu oraz zapewnieniu bieżącej obsługi placu budowy.                  b. wykonanie instalacji elektrycznych w budynku (…) obejmujące:                  c. wykonanie instalacji teletechnicznych w budynku (…) obejmujące:                  d. prace wykończeniowe obejmujące (…) 2. (…) 3. Informuję, że wykonanie przedmiotu wniosku służy (…). Do uzupełnienia wniosku dołączono (…). W piśmie z dnia 7 sierpnia 2024 r. (data wpływu 7 sierpnia 2024 r.) Wnioskodawca ponownie przesłał treść odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 marca 2024 r. znak 0111-KDSB1-2.440.95.2024.1.MD. Pismem z dnia 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 8 sierpnia 2024 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 31 lipca 2024 r. znak 0111-KDSB1-2.440.95.2024.4.MD Wnioskodawca wskazał: Ad. 1 - Wskazanie w jaki sposób montowane są poszczególne towary (…). Co wskazuj na ich trwałość połączenia z budynkiem? (…) Ad. 2 - Wyjaśnienie na czym dokładnie polegają uzgodnienia z zakładem energetycznym?W odpowiedzi na powyższe informuję, że w wyniku (…). Takie zmiany są określane i uzgadniane przez zakład energetyczny w celu ponownego montażu układu pomiarowego. Każda zmiana lub ingerencja (wpięcie, rozpięcie) wykonane w okolicach układu pomiarowego muszą być bezwzględnie uzgadniane z zakładem energetycznym.  a. Uzgodnieniu ulega całość czynności wykonywanych w pomieszczeniu rozdzielni, czyli przeprowadzeniu kabli, przeniesieniu lokalizacji układu oraz wymiany kabli, poprawności zastosowania materiałów, sprawdzeniu instalacji, kontroli przeciwprzepięciowej. Jeżeli tymczasowe zasilanie wykorzystuje przyłącz docelowy to taka ingerencja także jest uzgadniana z zakładem energetycznym – gdyż jest określane czy dane przyłącze umożliwi przeniesienia obciążenia tymczasowego jakim jest plac budowy  b. Tak, gdyż przy tak kompleksowej wymianie niezbędne jest sprawdzenie przez zakład energetyczny czy sieć poprawnie pracuje. Finalizacją uzgodnień jest założenie licznika wraz z plombami.  c. Jest to część umowy - jako jedna z części zakresu podwykonawcy i jest częścią integralną wynagrodzenia.  d. Występuje w imieniu Inwestora. Przedmiotem wniosku jest usługa kompleksowego wykonania instalacji elektrycznych oraz instalacji teletechnicznych w budynku (…). Opisane czynności w pkt. 1 i pkt. 2 powyżej stanowią czynności pomocnicze w ramach świadczenia kompleksowego. Na świadczenie kompleksowe składają się poszczególne świadczenia, z których część ma charakter pomocniczy. Do takich świadczeń należą czynności wymienione w pkt. 1 i pkt. 2 powyżej. Strony zawarły umowę, w której wynagrodzenie jest ryczałtowe i obejmuje łączny koszt całkowity towarów i usług wchodzących w skład usługi głównej, której przedmiotem jest wykonanie instalacji elektrycznych oraz instalacji teletechnicznych. Kwestia kompleksowości była rozstrzygana przez Trybunał Sprawiedliwości UE, który wypowiedział się w tym zakresie w sprawach C-349/96 CPP, C-41/04 Leyob, C-lll/05 Aktiebolaget NN. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT powinno być traktowane jak odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedno świadczenie, to nie powinno ono być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi złożonej. Świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez świadczenia pomocniczego czynności głównej. W przypadku, gdy z ekonomicznego punktu widzenia wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem tego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie sposobu opodatkowania, tj. podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług. Wnioskodawca na podstawie jednej umowy z usługobiorcą będzie wykonywał usługi polegające na wykonaniu instalacji elektrycznych i teletechnicznych. Zatem w analizowanym przypadku wykonanie przez Wnioskodawcę instalacji, o której mowa w (…) stanowi dla celów podatku od towarów i usług jedną kompleksową usługę wykonania instalacji, w której świadczeniem głównym jest wykonanie instalacji. Zamawiający nie byłby zainteresowany nabyciem wyłącznie tych usług opisanych w pkt. 1 i pkt. 2 niniejszego pisma. Celowość nabycia tych usług można rozpatrywać wyłącznie w kontekście nabywanej całej usługi objętej umową. Czynności opisane w pkt. 1 stanowią elementy składowe usługi głównej, jaką jest wykonanie instalacji elektrycznych oraz instalacji teletechnicznych. Bez nich usługi główne nie zostaną ukończone. Z kolei, wykonanie samych czynności wymienionych w pkt. 1 nie będzie stanowiło dla zamawiającego żadnego rezultatu ekonomicznego, bez ukończenia całej instalacji. Uzgodnienie z zakładem energetycznym wynika z tego, że w ramach usługi dojdzie do przebudowy rozdzielni głównej. A przebudowa rozdzielni jest elementem wy konania świadczenia głównego, czyli wykonania instalacji elektrycznych oraz instalacji teletechnicznych w budynku (…). Tak więc jest to ciąg czynności, które się wzajemnie warunkują, i są razem wykonywane w ramach wymienionego powyżej świadczenia głównego. Dlatego te świadczenia nie można rozdzielić. Usługa w tym zakresie nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. (…) W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 17 września 2024 r. nr 0111-KDSB1-2.440.95.2024.6.MD tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 1 października 2024 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje. W myśl art. 207 § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Natomiast stosownie do art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej, decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. W świetle art. 13 § 2a pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest organem podatkowym – jako organ pierwszej instancji w sprawach dotyczących wydawania wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Na mocy art. 42g ust. 2 ustawy – w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:  1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;  2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;  3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.   W myśl art. 42b ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek:  1) podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej;  2) podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1, dokonującego lub zamierzającego dokonywać czynności, o których mowa w art. 42a;  3) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 i 1720) – w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym;  4) podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1637) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną umową o partnerstwie publiczno-prywatnym;  5) zamawiającego w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz.U. z 2023 r. poz. 140) - w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi. Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych.Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.   Podkreślić należy, że zgodnie z art. 42c ust. 1 ustawy, WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do: 1) towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS; 2) usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS; 3) towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Z powołanych przepisów wynika, że ustawodawca wprowadził wiążącą informację stawkową (WIS), która zawiera opis towaru lub usługi, albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie, ich zidentyfikowanie według odpowiedniej klasyfikacji i właściwą stawkę podatku VAT. WIS wydawana jest na wniosek podmiotów wskazanych w powołanym art. 42b ust. 1 ustawy i ma wskazywać wnioskodawcy właściwą dla danego towaru albo usługi albo świadczenia złożonego stawkę podatku VAT w powiązaniu z właściwą klasyfikacją tego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego według stosownej klasyfikacji. Powyższe nie oznacza jednak, że w każdym przypadku Wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS. Powołane przepisy wprowadzają istotne ograniczenie zarówno w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem o wydanie WIS, jak również co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest jej uzyskanie. Zatem organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie WIS obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca, spełnia warunki do uzyskania WIS. Wniosek może dotyczyć więcej niż jednego towaru/usługi wyłącznie, gdy w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, tj. stanowią jedno świadczenie (złożone). Wnioskodawca składając wniosek jednoznacznie wskazuje na zakres swojego żądania. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca na formularzu do wniosku WIS w pozycji Przedmiot wniosku zaznaczył kwadrat nr 2 usługa. Ponadto w pozycji Liczba towarów lub usług, których dotyczy wniosek wskazał liczbę 1. W uzupełnieniu do wniosku z dnia 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 8 sierpnia 2024 r.) Wnioskodawca wskazał, że: Przedmiotem wniosku jest usługa kompleksowego wykonania instalacji elektrycznych oraz instalacji teletechnicznych w budynku (…). Opisane czynności (…) stanowią czynności pomocnicze w ramach świadczenia kompleksowego. Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, a także opis wskazany we wniosku, jego uzupełnieniach oraz informacjach wynikających z nadesłanych dokumentów, należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie kluczowe jest ustalenie charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, gdyż z art. 42b ust. 5 ustawy przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. W przedmiotowej sprawie, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji wykonywanego przez Wnioskodawcę świadczenia, tutejszy Organ dokonał analizy jego opisu przedstawionego w zgromadzonym materiale dowodowym. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej. Przy ocenie charakteru konkretnego świadczenia nie jest właściwe kierowanie się tylko jego nazwą. Dla oceny decydujący jest bowiem zakres i charakter wykonywanych czynności oraz sposób ich wykonania. W tym miejscu należy także wyjaśnić, że świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru, ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia. Stanowisko takie przedstawił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej: TSUE – w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP), ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Zwrócić należy uwagę na fakt, że użycie słowa „zwłaszcza” oznacza, iż z pojedynczym świadczeniem możemy mieć również do czynienia w sytuacji, gdy żadnej z części składowych usługi nie można uznać za usługę główną, np. w sytuacji, gdy wszystkie czynności będące elementami składowymi (lub przynajmniej część z nich) są równie istotne dla wykonania całego świadczenia złożonego (usługi kompleksowej), a jednocześnie brak pomiędzy tymi elementami związku, wskazującego na istnienie relacji usługa główna – usługa pomocnicza. W wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, ECLI:EU:C:2012:597, pkt 15 i 16 wyroku, TSUE stwierdził: Jednakże jeżeli transakcja obejmuje wiele elementów powstaje pytanie, czy należy uznać, iż składa się ona z jednego świadczenia czy też kilku odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie z punktu widzenia podatku VAT. Z orzecznictwa Trybunału wynika bowiem, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (wyrok z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C 425/06 Part Service, Zb.Orz. s. I-897, pkt 51). W tym zakresie Trybunał orzekł, że jedno świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. podobnie wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen i OV Bank, Zb.Orz. s. I-9433, pkt 22; ww. wyrok w sprawie Everything Everywhere, pkt 24 i 25). Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito-Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributaria e Aduaneira ECLI:EU:C:2021:167 wskazując, że: Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). W tej samej opinii Rzecznik Generalna Juliane Kokott, odwołując się do orzecznictwa TSUE (pkt 22-33), podkreśliła także, że w kwestii oceny jednego świadczenia złożonego, badania wymaga również nierozerwalność obu świadczeń, ich dostępność (niezależna czy zależna od siebie), niezbędność dla osiągnięcia celu oraz sposób rozliczenia. Tak więc, o świadczeniu złożonym (kompleksowym) można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość. W wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. akt I FSK 2134/13 NSA wskazał, że: (…) każda transakcja powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności podatku VAT. Należy zatem w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji, celem określenia, czy podatnik zapewnia klientowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy jedno świadczenie. Przy czym jedno świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W przedmiotowej sprawie, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji wykonywanego przez Wnioskodawcę świadczenia, polegającego na wykonaniu instalacji (elektrycznych i teletechnicznych) (….) wraz z przeprowadzeniem uzgodnień z zakładem energetycznym w imieniu Inwestora, tutejszy Organ dokonał analizy opisu świadczenia przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu oraz dołączonej (…). Wnioskodawca w ramach realizacji przedmiotu (…) wykonuje następujące czynności:  a. wykonanie zasilenia tymczasowego placu budowy (obejmujące: przeprowadzenie uzgodnień z zakładem energetycznym, podłączenie agregatu oraz zapewnienie bieżącej obsługi placu budowy);  b. wykonanie instalacji elektrycznych w budynku (…)  c. wykonanie instalacji teletechnicznych w budynku (…)  d. prace wykończeniowe (…).Podkreślić należy, że w uzupełnieniu z dnia 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 8 sierpnia 2024 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 31 lipca 2024 r. znak 0111-KDSB1-2.440.95.2024.4.MD, doprecyzowano na czym dokładnie polegają uzgodnienia z zakładem energetycznym tj.: (…) w wyniku (…). Takie zmiany są określane i uzgadniane przez zakład energetyczny w celu ponownego montażu układu pomiarowego. Każda zmiana lub ingerencja (wpięcie, rozpięcie) wykonane w okolicach układu pomiarowego muszą być bezwzględnie uzgadniane z zakładem energetycznym.    - na pytanie - na czym dokładnie ta czynność polega, co konkretnie się na nią składa; czy uzgodnienia dotyczą wyłącznie wymiany rozdzielni głównej TG, czy również przeniesienia układów pomiarowych (głównego DS1) do proj. rozdzielnicy TG, wymiany kabli zasilających TG oraz zapewnienia bieżącej obsługi placu budowy? - wskazano: Uzgodnieniu ulega całość czynności wykonywanych w pomieszczeniu rozdzielni, czyli przeprowadzeniu kabli, przeniesieniu lokalizacji układu oraz wymiany kabli, poprawności zastosowania materiałów, sprawdzeniu instalacji, kontroli przeciwprzepięciowej. Jeżeli tymczasowe zasilanie wykorzystuje przyłącz docelowy to taka ingerencja także jest uzgadniana z zakładem energetycznym - gdyż jest określane czy dane przyłącze umożliwi przeniesienia obciążenia tymczasowego jakim jest plac budowy.    - na pytanie - czy jest to element niezbędny świadczenia, będącego przedmiotem wniosku i na czym ta niezbędność polega? – wskazano: Tak, gdyż przy tak kompleksowej wymianie niezbędne jest sprawdzenie przez zakład energetyczny czy sieć poprawnie pracuje. Finalizacją uzgodnień jest założenie licznika wraz z plombami.    - na pytanie - czy czynność dotycząca przeprowadzania uzgodnień z zakładem energetycznym jest osobno wynagradzana? - wskazano: Jest to część umowy - jako jedna z części zakresu podwykonawcy i jest częścią integralną wynagrodzenia.    - na pytanie - czy Wnioskodawca w ramach przeprowadzania uzgodnień występuje w imieniu swoim czy Inwestora? - wskazano: Występuje w imieniu Inwestora. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 1265/17, Przeniesienie na wykonawcę robót budowlanych obowiązku uzyskania stosownych pozwoleń i decyzji w imieniu inwestora nie zmienia faktu, że wykonawca występuje tu nie w swoim imieniu, lecz w imieniu inwestora i usługa ta ma bardziej charakter usługi prawniczej, gdyż wykonawca występuje jako pełnomocnik inwestora w postępowaniu administracyjnym. Zatem czynność ta nie może stanowić elementu kompleksowej usługi budowlanej wykonywanej przez wykonawcę, gdyż ma ona zupełnie inny charakter (pogrubienie Organu). W niniejszej sprawie nie mamy zatem do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, ponieważ możliwe jest wyodrębnienie czynności związanych z przeprowadzeniem uzgodnieniem z zakładem energetycznym w imieniu Inwestora. Mają one bowiem odmienny charakter od pozostałych czynności związanych z wykonaniem instalacji elektrycznych i teletechnicznych. Realizując ww. czynności Wnioskodawca występuje jako pełnomocnik Inwestora w postępowaniu administracyjnym. Dodatkowo należy wskazać, na treść wyroku z dnia 24 lipca 2024 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu sygn. akt I SA/Op 470/24, zgodnie z którym wykluczenie chociażby jednego elementu z całego zestawu oznacza, że nie występuje świadczenie kompleksowe (pogrubienie Organu). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż wystąpienie w imieniu inwestora do zakładu energetycznego, eliminuje możliwość uznania przedmiotowych usług za świadczenie kompleksowe. W tym miejscu należy odnieść się do opinii Wnioskodawcy zawartej w uzupełnieniu z dnia 8 sierpnia 2024 r. (data wpływu 8 sierpnia 2024 r.): Wnioskodawca na podstawie jednej umowy z usługobiorcą będzie wykonywał usługi polegające na wykonaniu instalacji elektrycznych i teletechnicznych. Zatem w analizowanym przypadku wykonanie przez Wnioskodawcę instalacji, o której mowa w (…) stanowi dla celów podatku od towarów i usług jedną kompleksową usługę wykonania instalacji, w której świadczeniem głównym jest wykonanie instalacji. (…) Celowość nabycia tych usług można rozpatrywać wyłącznie w kontekście nabywanej całej usługi objętej umową. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy na tezy opinii Rzecznik Generalnej Juliane Kokott, które potwierdzają stanowisko Organu w zakresie braku kompleksowości świadczenia objętego analizowaną (…) na wykonanie przedmiotowego świadczenia. Rzecznik Generalna również zauważa, że przy badaniu czy dane świadczenie jest kompleksowe, czy też jest zespołem odrębnych świadczeń, Bez znaczenia jest także dane uregulowanie umowne (10)8. Kwalifikacja transakcji do celów VAT nie może bowiem zależeć od możliwości jej umownego uregulowania, jakie oferuje dane krajowe prawo cywilne. Jeżeli zatem kilka świadczeń – jak ma to częściowo miejsce w niniejszym postępowaniu – jest wykonywanych na podstawie jednej umowy cywilnoprawnej, nie podważa to niezależności tych świadczeń do celów opodatkowania VAT (11)9 (pkt 19. Opinii, pogrubienie Organu). Fakt, że Wnioskodawca wykonuje przedmiotowe czynności na podstawie jednej umowy, nie oznacza, że świadczenie to musi być traktowane jako jedna nierozerwalna całość. Przedmiotowe świadczenie realizowane jest na podstawie (…). Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie, z punktu widzenia Wnioskodawcy bądź Inwestora roboty opisane w (…) służą realizacji celu jakim jest – (…). Niemniej, taka subiektywna ocena nie może przysłonić tego, że finalny efekt jest możliwy po zrealizowaniu szeregu czynności przez Wnioskodawcę, które to czynności nie są pozbawione samodzielnego ekonomicznego sensu i znaczenia, a co za tym idzie można je wyodrębnić. Niewątpliwie dla Inwestora działanie Wnioskodawcy ma charakter kompleksowy, jednak nie oznacza to, że wszystkie opisane we wniosku o wydanie WIS czynności składające się na realizację przedmiotowego świadczenia tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Analiza wniosku, jego uzupełnienia oraz dołączonych (…) prowadzi do stwierdzenia, że Wnioskodawca w celu realizacji przedmiotowych czynności wykonuje instalacje elektryczne i teletechniczne oraz przeprowadza uzgodnienia z zakładem energetycznym w imieniu Inwestora. Wymienione czynności z punku widzenia Wnioskodawcy oraz jego klienta mogą stanowić jedną całość, jednakże do celów podatkowych mamy do czynienia z niezależnymi od siebie świadczeniami, które powinny być traktowane jako odrębne świadczenia do celów podatkowych. Podsumowując, ww. czynności nie składają się na jedno świadczenie złożone, tym samym nie są ze sobą tak ściśle powiązane, by niemożliwe było ich wyodrębnienie. Co do zasady, są to różne i niezależne od siebie świadczenia kompleksowe, mogące występować niezależnie. Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów, z wnioskiem o wydanie WIS może wystąpić Wnioskodawca, który żąda od organu podatkowego dokonania klasyfikacji towaru albo usługi albo kilku towarów lub usług, które razem składają się na jedno świadczenie według wskazanej w art. 42a pkt 2 ustawy właściwej klasyfikacji. Nie oznacza to, że organ podatkowy dokonuje klasyfikacji towaru albo usługi albo świadczenia złożonego według dowolnych, podanych przez wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji, bowiem jest związany klasyfikacjami, jakie ustawodawca zawarł w ww. normie prawnej. Ponadto, stosownie do powołanego art. 42b ust. 5 ustawy, WIS dotyczyć może wyłącznie klasyfikacji jednego towaru albo wyłącznie jednej usługi, albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. W tym miejscu należy również podkreślić, że jak wskazuje art. 42c ust. 1 ustawy, WIS wiąże z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do towarów oraz usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Jak dowiedziono powyżej, przedmiot wniosku obejmuje czynności, które w aspekcie gospodarczym nie mogą tworzyć jednego świadczenia kompleksowego, a tym samym nie mogą one stanowić jednego przedmiotu postępowania o wydanie WIS. W analizowanym przypadku wymienione czynności będące przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie składają się razem na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, a tym samym świadczenia opisanego we wniosku nie można uznać za świadczenie kompleksowe. Zatem skoro zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca – jak dowiedziono wyżej – dotyczy klasyfikacji świadczeń, które łącznie nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, to przedmiotowy wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy, tym samym nie spełnia warunków do uzyskania WIS. W związku z powyższym, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, postanowiono jak w sentencji. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).