0112-KDIL1-2.4012.650.2021.2.PM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania czynności wniesienia do Spółki aportu w postaci infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (pytania oznaczone we wniosku nr 1-2). Uzupełnili go Państwo pismem z 18 lutego 2022 r. (wpływ 18 lutego 2022 r.) oraz w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 lutego 2022 r. (wpływ 25 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Gmina realizowała w latach 2017-2018 projekt mający na celu uzbrojenie strefy inwestycyjnej (dalej: Projekt). W ramach Projektu wytworzono m.in. majątek, z zamiarem przekazania go do wykorzystywania i zarządzania przez spółkę komunalną, tj. Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. (dalej: ZWiK, Spółka). ZWiK jest spółką w której Gmina posiada część udziałów. Spółka realizuje zadania własne Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Przedmiotem działalności ZWiK jest: ·         pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody (PKD 36.00.Z), ·         odprowadzanie i oczyszczanie ścieków (PKD 37.00.Z), ·         roboty związane z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych (PKD 42.21.Z), ·         działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.Z). Majątek, który ma być wykorzystywany i zarządzany przez Spółkę obejmuje infrastrukturę wodno-kanalizacyjną: ·         sieć wodociągową ·         sieć kanalizacyjną ·         tłocznię ·         przepompownię ścieków  (dalej łącznie: infrastruktura wodno-kanalizacyjna). Gmina zamierza dokonać wniesienia ww. majątku do Spółki w formie wkładu niepieniężnego (aportu rzeczowego). Zamiar wniesienia majątku aportem do ZWiK istnieje po stronie Gminy od momentu podjęcia decyzji o przystąpieniu do realizacji Projektu. Gmina przystępując do Projektu wiedziała, że część majątku zostanie wniesiona do Spółki w drodze aportu, w związku z podjęciem decyzji o rozpoczęciu eksploatacji infrastruktury. Dotychczas, od 2018 r., tj. od momentu dokonania odbioru robót budowlanych, infrastruktura wodno-kanalizacyjna pozostaje wyłączona z użytkowania zewnętrznego. Nie była i nie jest ona również używana na wewnętrzne potrzeby Gminy. Wstrzymanie rozpoczęcia eksploatacji infrastruktury wynika z faktu, iż nabywcy działek na terenie strefy inwestycyjnej nie dokonywali dotychczas ich zagospodarowania i nie występowali z wnioskami o podłączenie do sieci. Nie istniał zatem żaden potencjalny odbiorca usług wodno-kanalizacyjnych. Jedyna czynność podjęta przy użyciu przedmiotowego majątku to rozruch sieci wodociągowej (co jest wymagane ze względów technicznych) oraz jednorazowe wykorzystanie sieci wodociągowej przez Straż Pożarną podczas akcji gaszenia pożaru pól w roku 2019, poprzez podpięcie do hydrantu. Użycie wodociągu możliwe było z uwagi na podpisaną w 2018 r., pomiędzy Gminą a ZWiK, umową w przedmiocie świadczenia usług w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków. Oprócz uiszczonej przez Gminę opłaty z tytułu wody zużytej na cele gaszenia ww. pożaru Gmina uiszcza wyłącznie opłatę abonamentową – dotychczas nie odnotowano bowiem jakiegokolwiek innego zużycia wody/konieczności odprowadzenia ścieków. Dokumentacja ta – w postaci wystawianych przez Spółkę faktur VAT, wyłącznie, na wartość abonamentu potwierdza zatem, że infrastruktura nie jest rzeczywiście używana. Infrastruktura wodno-kanalizacyjna jest nieprzerwanie w posiadaniu Gminy. Nie jest przy tym eksploatowana, dlatego dotychczas nie dokonano na niej jakichkolwiek prac konserwacyjnych. Przepompownia ścieków została podłączona do energii elektrycznej (umowę z dostawcą energii podpisała Gmina) – jednak dotychczas nie odnotowano zużycia energii elektrycznej. Gmina dokona wniesienia infrastruktury wodno-kanalizacyjnej do Spółki w formie wkładu niepieniężnego zgodnie z pierwotnym zamiarem jaki istniał już w momencie realizacji inwestycji oraz w związku z koniecznością rozpoczęcia eksploatacji infrastruktury. W roku bieżącym bowiem (2021 r.) właściciel jednej z działek znajdujących się na strefie inwestycyjnej złożył do Gminy projekt przyłączenia się do sieci wodno-kanalizacyjnej. Obecnie trwają czynności związane z dostosowaniem projektu. W przypadku podłączenia do sieci nieruchomości należącej do właściciela, o którym mowa powyżej, usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków świadczone będą przez Spółkę. Aby było to możliwe Gmina wyposaży ZWiK w infrastrukturę wodno-kanalizacyjną wnosząc ją do Spółki w formie aportu. Elementy powstałej infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, tj. sieć wodociągowa oraz kanalizacyjna wraz z tłocznią i przepompownią, stanowią budowle zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (dalej: Prawo budowlane). Sieci kanalizacyjne i wodociągowe stanowią obiekty liniowe w rozumieniu art. 3 pkt 3a, wymienione zarazem jako budowle w art. 3 pkt 3. Wydatki poniesione przez Gminę na realizację Projektu zostały udokumentowane wystawianymi na Wnioskodawcę fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego – na fakturach będą wskazywane dane Gminy, w tym numer NIP Gminy. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego W odpowiedzi na nasze pytania udzielili Państwo następujących odpowiedzi: Pytanie nr 1. Organu: Na jakiej podstawie ZWiK mógł/może korzystać z infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, czy to w ramach umowy w przedmiocie świadczenia usług w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków, czy też poza tą umową? Czy ZWiK może korzystać z infrastruktury z uwagi na fakt udostępnienia jej przez Gminę w ramach umowy dzierżawy, czy też innej umowy (jakiej)? Należy wyjaśnić. Odpowiedź Gminy: ZWiK nie mógł i obecnie nie może korzystać z infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Umowa w przedmiocie świadczenia usług w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków dotyczy wyłącznie obowiązku ZWiK do dostarczania wody na teren strefy inwestycyjnej i odbierania z niej ścieków – gdyby taka potrzeba wystąpiła. Miejsce dostarczania wody zdefiniowano jako zawór za wodomierzem głównym zainstalowany na terenie nieruchomości. Przedmiotem umowy nie jest natomiast udostępnienie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej spółce – nie ma ona dostępu do majątku. Przykładowo, Gmina pragnie wskazać, że wybrane elementy infrastruktury są ogrodzone i zamknięte – spółka zaś, nie dysponuje i nigdy nie dysponowała kluczami do jakichkolwiek pomieszczeń składających się na majątek (dotyczy to przepompowni ścieków). Pytanie nr 2. Organu: Czy w momencie zawarcia umowy w przedmiocie świadczenia ww. usług, tj. 2018 r. obowiązywała również umowa, na podstawie której ZWiK mógł korzystać z infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (dzierżawy lub inna) ? Jeśli nie, to kiedy została zawarta umowa umożliwiająca ZWiK korzystanie z przedmiotowej infrastruktury? Odpowiedź Gminy: Nie, nie obowiązuje i nie obowiązywała umowa, na podstawie której ZWiK mógłby korzystać z infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Pytanie nr 3. Organu: Czy względem wszystkich elementów infrastruktury (budowli) doszło do pierwszego zasiedlenia, tj. oddania do użytkowania pierwszemu nabywcy/użytkownikowi lub na własne potrzeby po ich wybudowaniu/nabyciu? Jeśli tak, to kiedy? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdej budowli. Odpowiedź Gminy: ·         sieć wodociągowa – zdaniem Gminy, nie doszło do jej pierwszego zasiedlenia; ·         sieć kanalizacyjna – zdaniem Gminy, nie doszło do jej pierwszego zasiedlenia; ·         tłocznia – zdaniem Gminy, nie doszło do jej pierwszego zasiedlenia; ·         przepompownia ścieków – zdaniem Gminy, nie doszło do jej pierwszego zasiedlenia. Pytanie nr 4. Organu: Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą wszystkich budowli upłynie co najmniej 2 lata? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdej budowli. Odpowiedź Gminy: ·         sieć wodociągowa – nie dotyczy; ·         sieć kanalizacyjna – nie dotyczy; ·         tłocznia – nie dotyczy; ·         przepompownia ścieków – nie dotyczy. Pytanie nr 5. Organu: Czy w stosunku do wszystkich budowli przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdej budowli. Odpowiedź Gminy: ·         sieć wodociągowa – zdaniem Gminy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; ·         sieć kanalizacyjna – zdaniem Gminy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; ·         tłocznia – zdaniem Gminy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; ·         przepompownia ścieków – zdaniem Gminy, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Pytanie nr 6. Organu: Czy Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie budowli (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym), w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to czy stanowiły one co najmniej 30% wartości początkowej tych budowli? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdej budowli. Odpowiedź Gminy: ·         sieć wodociągowa – Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budowli – majątek jest bowiem nowy, nieużywany i nie wymagał dotychczas nawet konserwacji; ·         sieć kanalizacyjna – Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budowli – majątek jest bowiem nowy, nieużywany i nie wymagał dotychczas nawet konserwacji; ·         tłocznia – Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budowli – majątek jest bowiem nowy, nieużywany i nie wymagał dotychczas nawet konserwacji; ·         przepompownia ścieków – Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budowli – majątek jest bowiem nowy, nieużywany i nie wymagał dotychczas nawet konserwacji. Pytanie nr 7. Organu: Jeżeli Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie budowli (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym), w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz jednocześnie stanowiły one co najmniej 30% wartości początkowej tych budowli, to kiedy miały one miejsce? Czy od ich poniesienia do momentu dostawy infrastruktury upłynie co najmniej 2 lata ? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdej budowli. Odpowiedź Gminy: Nie dotyczy. Pytanie nr 8. Organu: Czy infrastruktura przez cały okres posiadania, tj. od momentu wytworzenia do momentu sprzedaży będzie wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej? Odpowiedź Gminy: Nie, infrastruktura nie była i nie będzie wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej. Pytania 1.     Czy dokonanie aportu niepieniężnego, tj. wniesienie do Spółki majątku w postaci sieci wodociągowej, będzie podlegało opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystało ze zwolnienia z VAT? 2.    Czy dokonanie aportu niepieniężnego, tj. wniesienie do Spółki majątku w postaci sieci kanalizacyjnej, tłoczni i przepompowni ścieków, będzie podlegało opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystało ze zwolnienia z VAT? Pytanie nr 1 dotyczy jednego zdarzenia przyszłego. Pytanie nr 2 dotyczy jednego zdarzenia przyszłego. Państwa stanowisko w sprawie 1.    Dokonanie aportu niepieniężnego, tj. wniesienie do Spółki majątku w postaci sieci wodociągowej, będzie podlegało opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystało ze zwolnienia z VAT. 2.    Dokonanie aportu niepieniężnego, tj. wniesienie do Spółki majątku w postaci sieci kanalizacyjnej, tłoczni i przepompowni ścieków, będzie podlegało opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystało ze zwolnienia z VAT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Ad. 1 i Ad. 2 Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast, przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się wszelkie czynności, polegające na przeniesieniu prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Ponadto w myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w niniejszej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano tej czynności. Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należą sprawy wodociągów i kanalizacji. W wybranych przypadkach, w ramach wykonywania zadań własnych, Gmina występuje w roli podatnika VAT – podejmuje bowiem działania na podstawie umów cywilnoprawnych. Natomiast o opodatkowaniu VAT danej czynności można mówić wówczas, gdy spełnione są następujące przesłanki: ·         wchodzi ona w przedmiotowy zakres ustawy o VAT (kryterium przedmiotowe) oraz ·         jest wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze (kryterium podmiotowe) Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku Gminy – kiedy działa ona w charakterze podatnika VAT, należy dodatkowo przeanalizować przesłanki czy dana czynność jest objęta zakresem ustawy o VAT oraz czy mieści się w katalogu czynności opodatkowanych VAT wskazanym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy. Jak stanowi art. 13 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji. Gmina występuje w charakterze podatnika VAT wyłącznie w zakresie, w jakim działa w ramach czynności o charakterze cywilnoprawnym. Aport do takich czynności należy. Dokonywany jest w ramach stosunku wzajemnie zobowiązującego – Gmina zobowiązuje się przenieść na Spółkę własność określonej rzeczy, w zamian za udziały w Spółce. Należy uznać zatem, że dokonanie aportu niepieniężnego, tj. wniesienie do Spółki majątku w postaci infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, będzie podlegało opodatkowaniu VAT, jako odpłatna dostawa towarów. Jednocześnie, ustawodawca przewidział, w wybranych przypadkach zwolnienie z VAT. Dla dostawy budynków, budowli lub ich części ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT, w szczególności, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a ustawy o VAT. I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższej regulacji wynika, że co do zasady, dostawa użytkowanych budynków, budowli lub ich części jest zwolniona z VAT. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Kluczowe zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: a)    wybudowaniu lub b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 TSUE stwierdził, że: artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia. Z przywołanego orzeczenia TSUE wynika, iż każde użycie budynku do celów działalności gospodarczej powoduje jego pierwsze zasiedlenie. Z uwagi na fakt, że do momentu dokonania aportu do Spółki nie doszło i nie dojdzie do użytkowania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, Gmina nie będzie miała podstaw do zastosowania zwolnienia z VAT, o którym mowa w ww. przepisie. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, nie można uznać za „użycie do celów działalności gospodarczej” sieci wodociągowej poprzez jednokrotne wykorzystanie jej na cele gaśnicze przez Straż Pożarną w roku 2019. Zaistnienie takiej okoliczności stanowiło bowiem losową, nieprzewidywalną sytuację niezależną od Gminy i niezwiązaną z przeznaczeniem gospodarczym sieci wodociągowej. W opinii Wnioskodawcy wykorzystanie takie nie może zostać uznane za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT. W przeciwnym razie doprowadziłoby to do wniosku, że Gmina nie ma wpływu na moment dokonania pierwszego zasiedlenia jej własnego majątku. Ponadto, Gmina na podstawie odrębnych przepisów zobowiązana jest do umieszczenia na sieci hydrantów, a skorzystanie z nich nie powinno zostać uznane za „rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne” infrastruktury. Gmina nie będzie miała również prawa do zastosowania zwolnienia z VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo doi obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy dokonanie aportu niepieniężnego do Spółki, tj., ·         wniesienie majątku w postaci sieci wodociągowej, ·         wniesienie majątku w postaci sieci kanalizacyjnej, tłoczni i przepompowni ścieków, będzie podlegało opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystało ze zwolnienia z VAT. Takie stanowisko, w analogicznej sprawie zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z 16 maja 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.113.20182.PS, w której czytamy: „stwierdzić należy, że wytworzenie przez Gminę Sieć następuje/nastąpi w ramach statusu podatnika VAT (a więc w ramach prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy), a czynność wniesienia przez Gminę aportem Sieci do Spółki stanowi/będzie stanowić odpłatną dostawę towarów i w konsekwencji podlega/będzie podlegała opodatkowaniu”. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunt, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W tym miejscu należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi. W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów, a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze: ·         podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz ·         podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wytworzył w ramach realizowanego projektu infrastrukturę wodno-kanalizacyjną z zamiarem przekazania jej do wykorzystywania i zarządzania przez spółkę komunalną – ZWiK Sp. z o.o. Spółka realizuje zadania własne Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. W skład infrastruktury wchodzi sieć wodociągowa oraz sieć kanalizacyjna z tłocznią i przepompownią ścieków. Wszystkie obiekty w ramach wytworzonej infrastruktury stanowią budowle w rozumieniu prawa budowlanego. Odbiór robót budowlanych w ramach projektu nastąpił w roku 2018 i od jego momentu infrastruktura nie była użytkowana (używana). Jedynymi czynnościami podjętymi przy użyciu przedmiotowego majątku był rozruch sieci wodociągowej (wymagany ze względów technicznych) oraz jednorazowe wykorzystanie przez straż pożarną podczas akcji gaszenia pożaru pól w roku 2019. Użycie wodociągu było możliwe z uwagi na podpisaną w roku 2018 pomiędzy Gminą a ZWiK umowę w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków. Oprócz uiszczonej przez Gminę opłaty z tytułu wody zużytej na cele gaszenia ww. pożaru, Gmina uiszcza opłatę abonamentową. Gmina nie ponosiła wydatków na ulepszenie budowli w ramach infrastruktury. W stosunku do wszystkich budowli przysługiwało Gminie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Infrastruktura nie była i nie będzie wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Gmina zamierza wnieść infrastrukturę do Spółki w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania czynności wniesienia do Spółki aportu w postaci infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (pytania oznaczone we wniosku nr 1-2). W tym miejscu należy wskazać, że wyłączeniem od opodatkowania nie są objęte czynności realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego, wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tym samym w analizowanej sprawie, należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż aport nieruchomości przez Gminę do Spółki będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną), to w tej sytuacji Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji czynność wniesienia aportem nieruchomości na rzecz Spółki będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy. Gmina w tym przypadku nie będzie korzystała z wyłączenia od opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, lecz wystąpi jako podatnik zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem, planowany aport infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, opisany jako zdarzenie przyszłe, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: 1)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, 2)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Według art. 2 pkt 14 ustawy: Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: 1)    wybudowaniu lub 2)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: 1)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, 2)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Powyższe przepisy wskazują, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisów tych wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Ponadto jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w myśl przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W celu ustalenia czy w odniesieniu do przedmiotowej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem budowli wchodzących w skład infrastruktury doszło do pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawca uważa, że do momentu dokonania aportu do Spółki nie doszło i nie dojdzie do użytkowania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, w związku z czym Gmina nie będzie miała podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Należy jednak zauważyć, że Gmina w roku 2018 podpisała z ZWiK umowę w przedmiocie świadczenia usług w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków, z tytułu której Gmina uiszcza opłatę abonamentową. Umowa ta dotyczy obowiązku ZWiK dostarczania wody i odbioru ścieków, gdyby wystąpiła taka potrzeba. Na wartość abonamentu Spółka wystawia faktury. Dodatkowo – zgodnie z informacją podaną przez Zainteresowanego – w roku 2019 nastąpiło faktyczne zużycie wody (wykorzystanie infrastruktury) podczas akcji gaszenia pożaru. Z tego tytułu Gmina uiściła opłatę na rzecz ZWiK. Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, iż nie doszło do pierwszego zasiedlenia infrastruktury. W tym miejscu należy wskazać raz jeszcze, że przez pierwsze zasiedlenie rozumie się m.in. oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budowli po ich wybudowaniu. Mając na uwadze obowiązujące uregulowania prawne należy stwierdzić, że zawarto z ZWiK umowę w przedmiocie świadczenia usług w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków. Zakład może więc potencjalnie ją wykorzystywać kiedy zajdzie taka potrzeba (jak to miało miejsce na cele gaszenia pożaru). Zawarcie przedmiotowej umowy wypełnia definicję oddania do użytkowania pierwszemu użytkownikowi budowli po ich wybudowaniu. Tym samym, skoro w roku 2018 (w momencie zawarcia umowy z ZWiK) doszło do pierwszego zasiedlenia wszystkich budowli w ramach infrastruktury, do momentu jej zbycia (aportu) minie co najmniej 2 lata. Jak wynika z opisu sprawy, w stosunku do ww. budowli nie były ponoszone wydatki na ich ulepszenie. Zatem, zbycie infrastruktury następować będzie po okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia budowli w związku z czym, aport infrastruktury będzie zwolniony od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W takiej sytuacji analiza zwolnień wynikających z treści przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna. Podsumowując, dokonanie aportu niepieniężnego, tj. wniesienie do Spółki majątku w postaci sieci wodociągowej oraz sieci kanalizacyjnej, tłoczni i przepompowni ścieków będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednak czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w kwestii dotyczącej pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i nr 2 należało uznać jako nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).