0112-KDIL1-3.4012.670.2021.2.MR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 17 grudnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 17 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup apartamentu, pomimo późniejszej rejestracji jako czynny podatnik VAT. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 lutego 2022 r. (wpływ 17 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Małżeństwo pozostające we wspólnocie majątkowej zakupiło od dewelopera w sierpniu 2019 r. apartament (transakcja opodatkowana 23% VAT) w celu późniejszego wynajmowania go – tzw. najmem krótkoterminowy (stawka VAT 8%) – w ramach działalności gospodarczej. Faktura wystawiona na oboje małżonków: X i Y, adres zamieszkania oraz NIPy obojga.   Zarejestrowała Pani działalność gospodarczą od 20 lipca 2020 r., przeważająca działalność PKD 55.20.Z, równocześnie złożony został wniosek VAT-R – rezygnacja ze zwolnienia od VAT.   Pierwszą deklarację VAT-7 złożyła Pani za lipiec 2020 r. nie wykazując w niej jakichkolwiek wydatków. Prace wykończeniowe w lokalu trwały do września 2020 r. i w dniu 30 września 2020 r. lokal został przyjęty do ewidencji ŚT. Pierwsze transakcje wynajmu opodatkowane stawką 8% miały miejsce w listopadzie 2020 r.   W piśmie z 16 lutego 2022 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – podała Pani następujące informacje: 1.    Od momentu podjęcia decyzji o zakupie apartamentu zamierzała Pani być czynnym podatnikiem podatku VAT. 2.    Apartament jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej przez Pani męża. 3.    Stroną umów najmu krótkoterminowego jest wyłącznie Pani, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Należne podatki z tytułu ww. umów odprowadza wyłącznie Pani. 4.    Apartament był i jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. 5.    Faktura dokumentująca nabycie apartamentu potwierdza czynność faktycznie dokonaną, odzwierciedla rzeczywisty przedbieg zdarzenia gospodarczego związanego z nabyciem ww. lokalu. Pytanie Czy ma Pani prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej zakup apartamentu pomimo, że zakupu dokonała nie będąc zarejestrowana jako czynny podatnik VAT? Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem – może. Na podstawie orzecznictwa sądowego można twierdzić, że podmiot, który rozpoczął działalność i dokonywał zakupów w charakterze podatnika VAT na potrzeby przyszłych czynności opodatkowanych ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych jeszcze przed rejestracją w charakterze podatnika. W tym celu konieczne jest jednak uprzednie skorygowanie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, w którym wskaże Pani okres rozliczeniowy, od którego jako podatnik VAT czynny chce korzystać z możliwości odliczania podatku naliczonego z tytułu wydatku poniesionego w związku z zakupem apartamentu. W tym konkretnym przypadku będzie to sierpień 2019 r. i konieczność złożenia deklaracji VAT-7 od sierpnia 2019 r. do czerwca 2020 r.   Uzasadnienie. Obowiązek do rejestracji w charakterze „podatników VAT czynnych” mają podatnicy VAT, którzy nie są zwolnieni od podatku.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 106) – dalej u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Należy zatem zauważyć, że status „podatnika VAT” jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nie z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jak potwierdza to orzecznictwo sądowe wykonywaniem działalności gospodarczej jest już dokonywanie pierwszych zakupów inwestycyjnych na potrzeby wykonywania czynności opodatkowanych w przyszłości.   W orzeczeniu w sprawie Rompelman (C-268/83) Trybunał Sprawiedliwości UE – powołując się na zasadę neutralności podatku – wskazał, że wstępne wydatki inwestycyjne poniesione w celu uruchomienia działalności gospodarczej, przesądzają o fakcie jej prowadzenia, nadając podmiotowi status podatnika VAT. W związku z tym ma on prawo do odliczenia podatku od zakupu towarów i usług, które miały być przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej. Już pierwszy wydatek inwestycyjny poniesiony w celu rozpoczęcia działalności musi być uznany za działalność gospodarczą. Istotne jest bowiem, aby podmiot potrafił wykazać, że określone zakupy są dokonywane z zamiarem prowadzenia w przyszłości działalności gospodarczej (TSUE w orzeczeniu C-396/98 Grundstückgemeinschaft Schloßstraße GbR vs Finanzamt Paderborn.). Dla posiadania statusu podatnika istotny jest zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, a za jej podjęcie rozumie się rozpoczęcie dokonywania zakupów związanych z przyszłą działalnością, nie zaś moment rozpoczęcia sprzedaży. Działalnością gospodarczą jest zatem również wykonywanie wszelkich czynności zmierzających do dokonania sprzedaży (czynności opodatkowanych), w tym również czynności przygotowawcze oraz inwestycyjne.   Jak stanowi art. 96 ust. 1 u.p.t.u., podmioty, o których mowa w art. 15 u.p.t.u. czyli podatnicy VAT, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 u.p.t.u. złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne. Zgłoszenie VAT-R jest również zawiadomieniem o rezygnacji ze zwolnienia podatkowego (które co do zasady przysługuje podmiotom rozpoczynającym działalność). Wskazać tutaj trzeba, że w myśl art. 113 ust. 5 u.p.t.u., podatnicy objęci zwolnieniem (w tym zwolnieniem przysługującym im od początku działalności) mogą zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem pisemnego zawiadomienia (na druku VAT-R) o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego, przed dniem wykonania pierwszej czynności opodatkowanej. Zatem przepisy stanowiące o obowiązku (prawie) do złożenia druku VAT-R zastrzegają jedynie termin końcowy na wykonanie tego obowiązku (uprawnienia). Określają bowiem, że powinno to nastąpić przed wykonaniem pierwszej czynności opodatkowanej. Nie określają natomiast momentu początkowego. Tym momentem jest dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej. Podmioty zaczynające działalność gospodarczą składające VAT-R (zgłaszające się jako podatnicy VAT-czynni i rezygnujące ze zwolnienia) co do zasady deklarują taki swój status (i taki swój zamiar) począwszy od rozpoczęcia działalności, niezależnie od tego, kiedy jest faktycznie składany druk VAT-R. Nie sposób przyjąć, że podatnik, który rozpoczął działalność np. pod koniec sierpnia, pierwszą czynność opodatkowaną mający zamiar wykonać w październiku, a składający VAT-R w połowie września, chciał zrezygnować ze zwolnienia i być podatnikiem VAT czynnym od połowy września, a nie od końca sierpnia (od momentu rozpoczęcia działalności).   Nie powinno się kwestionować odliczenia w odniesieniu do zakupów, które zostały wykonane w momencie, w którym dany podmiot nie był jeszcze zarejestrowany na potrzeby podatku, ale których to zakupów dokonał w charakterze podatnika i które to zakupy niewątpliwie służą jego przyszłej działalności opodatkowanej.   Przepisy u.p.t.u. stanowią, że prawo do odliczenia podatku przysługuje podatnikowi wykorzystującemu nabyte towary i usługi na potrzeby działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 u.p.t.u), lecz jednocześnie wskazują, że odliczenia podatku nie stosuje się do podatników niezarejestrowanych jako podatnicy VAT czynny (art. 88 ust. 4 u.p.t.u.).   Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Takie brzmienie przepisów oznacza, że wymienione podmioty są podatnikami VAT z mocy prawa, a nie na skutek rejestracji jako podatnik VAT. Uprawnienie do odliczenia jest ograniczone kilkoma warunkami. Najbardziej istotnym ograniczeniem prawa do odliczenia VAT jest rejestracja podatnika jako podatnika VAT czynnego.   Zgodnie z art. 88 ust. 4 u.p.t.u., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Istotne jest tylko to, aby podatnik był zarejestrowany w chwili dokonywania odliczenia podatku naliczonego, zaś sam podatek naliczony może wynikać z faktur otrzymanych przed rejestracją. Taki pogląd wyraził np. WSA w Olsztynie w wyroku z 5 stycznia 2006 r., I SA/Ol 445/05, gdzie stwierdził: „Mając bowiem na uwadze zasadę neutralności podatku VAT, a także posiadanie przez podmiot prowadzący działania przygotowawcze do uruchomienia działalności gospodarczej statusu podatnika VAT – gdyż status ten jest kategorią obiektywną, niezależną od faktu zarejestrowania się w tym charakterze – uznać należy, że status podatnika czynnego VAT (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia, nie musi natomiast istnieć na dzień, w którym miały miejsce czynności opodatkowane, z których wynika podatek podlegający odliczeniu”. Pogląd powyższy podtrzymywany jest w orzecznictwie – zob. np. wyrok NSA z 20 kwietnia 2011 r. (I FSK 268/11, LEX nr 821646).   Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do regulacji prawnych obowiązujących w 2019 r. stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT otrzymanej w sierpniu 2019 r., przed dokonaniem zgłoszenia rejestracyjnego w podatku od towarów i usług, jednakże prawo do odliczenia podatku naliczonego skonkretyzuje się w deklaracji dla podatku od towarów i usług złożonej za okres rozliczeniowy, w którym otrzymywała Pani przedmiotową fakturę VAT, lub odpowiednio za dwa kolejne okresy rozliczeniowe, z uwzględnieniem przepisów art. 86 ust. 10, ust. 11 i ust. 13 ww. ustawy.   Jako potwierdzenie Pani stanowiska – w Pani ocenie – można wskazać interpretacje indywidualne: -    Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 lipca 2011 r. nr IPPP2/443-679/11-2/JO, gdzie stwierdzono m.in., iż „(...) prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika do obniżenia podatku należnego (...)”; -    Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 31 lipca 2013 r., nr IBPP1/443-406/13/AW, gdzie stwierdzono, że na podstawie art. 86 ust. 10, 11 i 12 ustawy w brzmieniu obowiązującym w tym okresie, Wnioskodawca posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT wystawionych na jego rzecz od lutego 2012 r., dokumentujących nabycie towarów i usług służących wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT w deklaracjach VAT-7 za właściwe okresy rozliczeniowe i to pomimo tego, iż faktycznego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R dokonał dopiero w związku z rozpoczęciem swojej działalności od czerwca 2013 r. Ponadto uznał on również, że: „(...) ustawa o podatku od towarowi usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą wykorzystane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej”. -    Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 15 maja 2014 r. ITPP1/443-192/14/MS: „(...) należy stwierdzić, iż skoro wszystkie poniesione przez Panią przed dniem rejestracji do podatku VAT wydatki, dokonywane były w celu przyszłego osiągania przychodów z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to przysługuje Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur je dokumentujących. W celu zrealizowania nabytego prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z ww. nabyciami, po dokonaniu formalnej rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług – konieczne jest złożenie deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe przed datą rejestracji jako podatnika VAT czynnego, w których otrzymywała Pani faktury VAT dokumentujące poniesione wydatki, w których to deklaracjach dokona Pani odliczenia podatku naliczonego zgodnie z zasadami w tym czasie obowiązującymi oraz w terminach przewidzianych prawem (...). Otrzymanie faktury potwierdzającej fakt dokonania czynności prawnych, takich jak nabycie towaru lub usługi, zrodziło nie tylko konsekwencję w postaci powstania prawa do odliczenia wskazanego w niej podatku naliczonego, ale też skutek w postaci skonkretyzowania ram czasowych, w obrębie których podatnik może z tego prawa skorzystać”. -    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 czerwca 2020 r. 0114-KDIP1-3.4012. 122.2021.2.KF, powołując się na Kodeks rodzinny i opiekuńczy, uzasadnia prawo do odliczenia podatku przez jednego z małżonków prowadzącego działalność gospodarczą i będącym czynnym podatnikiem VAT w przypadku, gdy na fakturze zakupu jako nabywcy wymienieni są małżonkowie: „(…) szczególnego rodzaju podmiot, jakim jest małżeństwo – na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – nie ma przymiotu podatnika. Jednakże w sytuacji, gdy jedno z małżonków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest czynnym podatnikiem VAT, pozbawienie go prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury wystawionej na oboje małżonków w sytuacji, gdy nabycie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, naruszałoby zasadę neutralności – fundamentalną zasadę obowiązującą w podatku od towarów i usług”. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: 1)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.   Według art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.   W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.   Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.   Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).   Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.   Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.   Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.   W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.   Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.   Jak wynika z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.   Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r.: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.   Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r.: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.   W myśl art. 86 ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.   W myśl art. 86 ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r.: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej: 1)    za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo 2)    za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.   Zauważyć należy, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 poz. 1626), w przypadku gdy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 86 ust. 13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.   Podkreślić należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.   Zatem z treści art. 88 ust. 4 ustawy nie wynika, by do nabycia uprawnienia do odliczenia kwoty podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury. Tak więc podatnik, w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi wykorzystuje do czynności opodatkowanych, nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status czynnego podatnika VAT.   Należy zauważyć, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów, o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.   W myśl art. 96 ust. 1 ustawy: Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.   Z kolei zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy: Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.   Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy: Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.   Ponadto w myśl art. 96 ust. 5 ustawy: Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach: 1)    przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży; 2)    przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa; 3)    przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4; 4)    przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.   Powyższe przepisy stanowią o terminie dokonania rejestracji dla celów podatku VAT w zależności od zaistniałej sytuacji lub statusu podatnika. Co do zasady, w przypadku podatników, którzy ze względu na rodzaj wykonywanej działalności nie mają obowiązku dokonać rejestracji, ale chcą zrezygnować ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, powinni oni dokonać rejestracji dla celów podatku VAT przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu, tj. m.in. odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju.   Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.   Jak stanowi art. 99 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r.: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.   Natomiast na mocy art. 99 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2021 r.: Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.   Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja prawa do odliczenia następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika. Po dokonaniu aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i zarejestrowaniu jako podatnika VAT czynnego przez właściwy urząd skarbowy podatnik powinien złożyć zaległe deklaracje VAT-7 za kolejne okresy rozliczeniowe wykazując w tych deklaracjach podatek należny z tytułu wykonywanych czynności oraz podatek naliczony wynikający z otrzymanych przed rejestracją faktur.   Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359).   Jak stanowi art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.   Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).   Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.   W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.   Zgodnie z art. 36 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących czynności.   Jak stanowi art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna, m.in. do czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.   Na mocy art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.   Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.   Z uwagi na powyższe należy wskazać, że szczególnego rodzaju podmiot, jakim jest małżeństwo – na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – nie ma przymiotu podatnika. Jednakże w sytuacji, gdy jedno z małżonków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest czynnym podatnikiem VAT, pozbawienie go prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury wystawionej na oboje małżonków w sytuacji, gdy nabycie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, naruszałoby zasadę neutralności – fundamentalną zasadę obowiązującą w podatku od towarów i usług.   Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.   Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy: Faktura powinna zawierać: 1)    datę wystawienia; 2)    kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3)    imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4)    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a; 5)    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, (...).   Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imię i nazwisko lub nazwy podatnika/sprzedawcy i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.   Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.   Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.   Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pani wraz z mężem (pozostając we wspólnocie majątkowej) zakupiła od dewelopera w sierpniu 2019 r. apartament (transakcja opodatkowana 23% VAT) w celu późniejszego wynajmowania go – tzw. najmem krótkoterminowy (stawka VAT 8%) – w ramach działalności gospodarczej. Faktura została wystawiona na oboje małżonków. Zarejestrowała Pani działalność gospodarczą od 20 lipca 2020 r. (przeważająca działalność PKD 55.20.Z) i równocześnie złożony został wniosek VAT-R – rezygnacja ze zwolnienia od VAT. Pierwszą deklarację VAT-7 złożyła Pani za lipiec 2020 r. nie wykazując w niej jakichkolwiek wydatków. Prace wykończeniowe w lokalu trwały do września 2020 r. i 30 września 2020 r. lokal został przyjęty do ewidencji ŚT. Pierwsze transakcje wynajmu opodatkowane stawką 8% miały miejsce w listopadzie 2020 r. Stroną umów najmu krótkoterminowego jest wyłącznie Pani, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Należne podatki z tytułu ww. umów odprowadza wyłącznie Pani. Apartament jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej przez Pani męża. Apartament był i jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto wskazała Pani, że od momentu podjęcia decyzji o zakupie apartamentu zamierzała Pani być czynnym podatnikiem podatku VAT.   Pani wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej zakup apartamentu w sytuacji, gdy zakupu dokonała Pani nie będąc zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.   Mając na uwadze powołane powyżej regulacje oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towaru wykorzystywanego do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 ustawy w związku z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – jest powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do nabytych towarów i usług oraz otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z czynnościami opodatkowanymi VAT, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.   Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT.   Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.   Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT.   Należy stwierdzić, że ustawa o VAT nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych w czasie, gdy nie widniał on w rejestrze podatników podatku od towarów i usług, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz spełniają inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej, ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnika VAT czynnego.   We wniosku wskazała Pani, że apartament jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej oraz, że apartament jest/będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem, w analizowanej sprawie, w celu zrealizowania przez Panią prawa do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury, konieczne jest uprzednie dokonanie przez Panią korekty zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R dla potrzeb podatku od towarów i usług ze wskazaniem okresu rozliczeniowego, od którego Pani jako podatnik VAT czynny będzie mogła rozliczać podatek od towarów i usług i składać deklaracje dla potrzeb tego podatku. Należy wskazać, że będzie Pani mogła zrealizować powyższe poprzez złożenie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w trybie aktualizacji. Zatem okres rozliczeniowy, za który Pani złoży pierwszą deklarację podatkową, powinien być wskazany w oparciu o datę faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej (poniesienia pierwszych wydatków na potrzeby tej działalności).   Tym samym, w celu zrealizowania przez Panią prawa do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury z tytułu zakupu apartamentu w okresie poprzedzającym rejestrację, powinna Pani skorygować zgłoszenie rejestracyjne VAT-R poprzez jego aktualizację i wskazać w nim datę faktycznego rozpoczęcia działalności, tj. sierpień 2019 r. i okres, za jaki będzie składana pierwsza deklaracja VAT, czyli sierpień 2019 r.   Zatem biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy spełni Pani warunki formalne, tj. złoży aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i zostanie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny przez właściwy urząd skarbowy, będzie mogła Pani skorzystać z odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionej faktury dokumentującej nabycie apartamentu. Jak bowiem wynika z wniosku apartament jest/będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT.   W związku z powyższym, Pani jako czynnemu, zarejestrowanemu podatnikowi podatku VAT, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej nabycie apartamentu, gdyż będzie Pani wykorzystywała ww. apartament do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo to przysługuje Pani, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.   Jednocześnie należy zauważyć, że okoliczność, iż nabyty przez Panią wraz z mężem apartament stanowi majątek wspólny małżonków nie wpływa w żaden sposób na Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej na obojga małżonków, dokumentującej poniesione wydatki. Skoro ww. apartament został nabyty z zamiarem dokonywania wyłącznie czynności opodatkowanych wykonywanych w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, to przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup przedmiotowego apartamentu.   Podsumowując, w sytuacji, gdy złoży Pani aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R ze wskazaniem okresu rozliczeniowego, za który złoży Pani pierwszą deklarację podatkową, a właściwy organ podatkowy dokona tej rejestracji, to w odniesieniu do otrzymanej przed rejestracją faktury dokumentującej zakup apartamentu, może Pani odliczyć wykazany na niej podatek naliczony w wysokości 100% składając deklarację VAT-7 za odpowiedni okres rozliczeniowy. Prawo to przysługuje Pani pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy, w tym m.in. w ust. 4 tego artykułu.   W konsekwencji, ma Pani prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup apartamentu, pomimo późniejszej rejestracji jako czynny podatnik VAT.   Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).