0112-KDIL1-3.4012.867.2025.1.ŁW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 25 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT przez Spółkę z faktur zakupowych wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych rozliczającym się na zasadach ogólnych, niekorzystającym ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych. Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż ciepła. Jest to sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej. Dodatkowo, Wnioskodawca w mniejszym zakresie wykonuje inne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, spośród których największy udział mają usługi najmu. Wnioskodawca rozpoczął przygotowania do wdrożenia Krajowego Systemu e-Faktur w organizacji. W ocenie Wnioskodawcy, po 1 lutego 2026 r. może dojść do sytuacji, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz Wnioskodawcy fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. W ocenie Wnioskodawcy, po 1 kwietnia 2026 r. jeszcze bardziej prawdopodobna jest sytuacja, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na rzecz Wnioskodawcy fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. Idzie tu zarówno o fakturę dokumentującą sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm., dalej zwaną: UoVAT), w której kwota należności ogółem (brutto) nie będzie przekraczać 10.000 zł, jak również będzie przekraczać 10.000 zł. Reasumując, elementem opisu zdarzenia przyszłego jest otrzymywanie przez Wnioskodawcę faktur wystawionych w postaci papierowej lub faktur elektronicznych zawierających kwoty podatku od towarów i usług, gdzie kwota należności ogółem na danej fakturze nie będzie przekraczać 10.000 zł brutto, jak również będzie przekraczać 10.000 zł brutto, podczas gdy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług te faktury powinny zostać wystawione jako faktury ustrukturyzowane w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy o podatku od towarów i usług. Na potrzeby dalszej części, te faktury będą zwane Fakturami Zakupowymi. Faktury Zakupowe będą dokumentować nabycie towarów i usług mających związek z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy. Wobec Faktur Zakupowych nie będą zachodziły okoliczności wymienione w art. 88 UoVAT, w szczególności będą one dokumentować rzeczywiste transakcje gospodarcze związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Ponadto, Faktury Zakupowe będą dokumentować koszty definitywnie poniesione w celu osiągnięcia przychodu ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. I nie będą dotyczyły kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm., dalej: UoCIT). Faktury Zakupowe będą wystawione poprawnie pod względem formalnym w tym sensie, że będą zawierać elementy (treść) wymagane przepisami dotyczącymi podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej chce uzyskać potwierdzenie, że otrzymanie Faktury Zakupowej zawierającej kwotę podatku od towarów i usług, wystawionej z naruszeniem obowiązku wystawienia jej w formie faktury ustrukturyzowanej, nie pozbawi Wnioskodawcy prawa odliczenia podatku naliczonego. Pytanie Czy będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych, kiedy otrzymają Państwo Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 UoVAT przez podatników wystawiających te faktury? Państwa stanowisko w sprawie Państwa zdaniem, zgodnie z art. 86 ust. 1 UoVAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniami, które nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. Podatkiem naliczonym jest suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz z faktur zaliczkowych, tj. wystawionych z tytułu dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Wynika to z art. 86 ust. 2 pkt 1 UoVAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. istnieje związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi, czyli takimi, których wykonanie spowoduje powstanie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Prawo do odliczenia, zgodnie z art. 86 ust. 10 UoVAT, powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik rozliczający się w miesięcznych okresach rozliczeniowych nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych. Zrealizowanie prawa do odliczenia wymaga dodatkowo, żeby nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 UoVAT. W myśl art. 88 ust. 3a UoVAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: 1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący; b) (uchylona); 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; 3) (uchylony); 4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności; b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością; c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności; 5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; 6) (uchylony); 7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności. Z art. 88 ust. 4 UoVAT wynika, że z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, ponieważ obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Wnioskodawca nabywa towary i usługi od podatników podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 UoVAT, którzy wykonują działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 UoVAT. Czynności, które ci podatnicy wykonują na rzecz Wnioskodawcy stanowią sprzedaż, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 UoVAT, a co za tym idzie czynności te powinny być dokumentowane fakturą. Zaś w przypadku kiedy otrzymali od Wnioskodawcy całość lub część zapłaty przed sprzedażą powinni to udokumentować fakturą zaliczkową. Przepisy UoVAT definiują pojęcie „faktura”, „faktura elektroniczna” oraz „faktura ustrukturyzowana”. Zgodnie z art. 2 pkt 31 UoVAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Zgodnie z art. 2 pkt 32 UoVAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym. Zgodnie z art. 2 pkt 32a UoVAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Począwszy od 1 lutego 2026 r. zacznie obowiązywać art. 106g ust. 1 UoVAT, zgodnie z którym podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Jednocześnie, zgodnie z art. 145l UoVAT, w okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200.000.000 zł. Ponadto, zgodnie z art. 145m ust. 1 UoVAT, w okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami, wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł. Z powyższych przepisów wynika, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy będą mieli od 1 lutego 2026 r. obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników przekroczyła w 2024 r. kwotę 200.000.000 zł. Dla tego obowiązku nie będzie miała znaczenia kwota należności ogółem na fakturze. Natomiast, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku nie przekroczyła u danego podatnika w 2024 r. kwoty 200.000.000 zł, to taki podatnik dokonujący sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy będzie miał obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych zasadniczo od 1 kwietnia 2026 r. Natomiast możliwe będzie, iż taki podatnik będzie mógł jeszcze skorzystać z wyłączenia z art. 145m ust. 1 UoVAT i nie wystawiać faktur ustrukturyzowanych do 31 grudnia 2026 r. Oznacza to, że podatnik, u którego łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników przekroczyła w 2024 r. kwotę 200.000.000 zł wystawi po 1 lutego 2026 r. fakturę z tytułu sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy inną niż fakturę ustrukturyzowaną naruszy obowiązek z art. 106ga ust. 1 UoVAT. Oznacza to, że podatnik, u którego łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200.000.000 zł wystawi po 1 kwietnia 2026 r. fakturę z tytułu sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy na kwotę należności ogółem wyższą niż 10.000 zł w formie innej niż faktura ustrukturyzowana naruszy obowiązek z art. 106ga ust. 1 UoVAT. Jeśli Wnioskodawca otrzyma po 1 kwietnia 2026 r. fakturę z tytułu sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy na kwotę należności ogółem niższą niż 10.000 zł, taka faktura także może być wystawiona z naruszeniem art. 106ga ust. 1 UoVAT, ponieważ w danym miesiącu podatnik mógł uprzednio wystawić inne faktury dokumentujące sprzedaż tak, że faktura dla Wnioskodawcy powoduje, że suma takich faktur w miesiącu przekracza 10.000 zł. Te przypadki rodzą wątpliwości czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego. W ocenie Wnioskodawcy będzie Mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych, kiedy otrzyma Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 UoVAT przez podatników wystawiających te faktury. Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Analiza powołanego art. 88 UoVAT prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami. Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 UoVAT, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 UoVAT. Przepisy dotyczące podatku naliczonego nie zmieniają się w fundamentalnym zakresie (odzwierciedlonym w art. 86 ust. 1 UoVAT) w związku z wejściem w życie KSeF. W szczególności podatek naliczony nadal będzie wynikać z faktur (a nie tylko z faktur ustrukturyzowanych). Przepis art. 88 UoVAT enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednakże nie wymienia opisanego we wniosku przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, wystawionych wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur jako przesłanki negatywnej, powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Tym samym, Wnioskodawcy będącemu czynnym podatnikiem podatku VAT będzie przysługiwało – na podstawie art. 86 ust. 1, bądź ewentualnie na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 8 UoVAT – prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 UoVAT. W sytuacji, w której faktura (w rozumieniu art. 2 pkt 31 UoVAT) wystawiona jako faktura w postaci papierowej lub jako faktura elektroniczna została wystawiona poprawnie pod kątem formalnym i materialnym, jej wystawienie poza Krajowym Systemem e-Faktur nie spowoduje, że dokument wystawiony z naruszeniem tego obowiązku nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych, kiedy otrzyma Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, co wynikać będzie z naruszenia art. 106ga ust. 1 UoVAT przez podatników wystawiających te faktury. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Jak wynika z powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Według art. 86 ust. 10 ustawy: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy: Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 88 ust. 3a ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: 1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący; b) (uchylona) 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; 3) (uchylony) 4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności, b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności; 5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; 6) (uchylony) 7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności. W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy: Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy: a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4, c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b. Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym. Według art. 2 pkt 32a ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że: Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży. Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy: Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1. Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” – termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r. Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.: 1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur: 1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju; 2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę; 3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach; 4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej; 5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s; 6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1; 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane. W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.: Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej. Według art. 106na ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.: 1.  Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur. 2. Uchylony. 3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę. 4. W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę. Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Podstawowym przedmiotem Państwa działalności jest sprzedaż ciepła. Jest to sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej. Dodatkowo, w mniejszym zakresie wykonują Państwo inne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, spośród których największy udział mają usługi najmu. Rozpoczęli Państwo przygotowania do wdrożenia Krajowego Systemu e-Faktur w organizacji. W Państwa ocenie po 1 lutego 2026 r. może dojść do sytuacji, w której podatnicy mający obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych od tej daty nie udokumentują sprzedaży (dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju) na Państwa rzecz fakturą ustrukturyzowaną, lecz udokumentują ją fakturą w postaci papierowej lub fakturą elektroniczną. Faktury Zakupowe będą dokumentować nabycie towarów i usług mających związek z Państwa czynnościami opodatkowanymi. Wobec Faktur Zakupowych nie będą zachodziły okoliczności wymienione w art. 88 UoVAT, w szczególności będą one dokumentować rzeczywiste transakcje gospodarcze związane z Państwa działalnością gospodarczą. Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych, kiedy otrzymają Państwo Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych. Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Analiza powołanego art. 88 ustawy prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami. W tym miejscu należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy, enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednakże nie wymienia opisanego we wniosku przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, wystawionych wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur jako przesłanki negatywnej, powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że jako zarejestrowanemu, czynnemu podatnikowi podatku VAT będzie Państwu przysługiwało – na podstawie art. 86 ust. 1 – prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do sprzedaży opodatkowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zasadniczo korzystanie z faktur poza Krajowym Systemem e-Faktur powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. Wystawienie faktur zakupowych wbrew obowiązkowi użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia jednak Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) oraz faktycznie zrealizowana transakcja, to również najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zatem w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych, kiedy otrzymają Państwo Faktury Zakupowe wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Tym, samym Państwa stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja ta została wydana na podstawie przepisów wprowadzonych ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), zmienionej ustawą z 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852). Interpretacja została wydana w oparciu o przepisy w brzmieniu aktualnym na dzień jej wydania i traci ważność w przypadku ich zmiany/uchylenia. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.