0112-KDIL2-1.4011.1026.2021.1.TR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 12 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 22 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca – posiadający obywatelstwo polskie oraz amerykańskie i na stałe zamieszkujący od wielu lat na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdzie jest podatnikiem podatku dochodowego – jest spadkobiercą swojego dziadka zmarłego (…) lipca 1985 r. w udziale 1/4 części, z tym że wchodzące w skład spadku gospodarstwo rolne odziedziczył w udziale 1/2 (pozostały udział przypadł jednej z sióstr zmarłej matki Wnioskodawcy) oraz swojej babki zmarłej (...) września 2009 r. w udziale 1/3 (pozostałe udziały przypadły dla dwóch sióstr zmarłej matki Wnioskodawcy). Wnioskodawca w Polsce nie zamieszkuje w żadnej części roku, nie świadczy pracy zarobkowej oraz nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej. Wobec faktu, iż na terytorium RP nie uzyskuje żadnych przychodów – nie odprowadza w Polsce podatku dochodowego (co czyni w USA). Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po babce nieuwzględniające Wnioskodawcy jako spadkobiercy – wydane zostało przez Sąd Rejonowy dnia 9 listopada 2010 r., a następnie na skutek wznowienia tegoż postępowania ww. Sąd wydał postanowienie z dnia 24 marca 2016 r., prawomocne dnia 15 kwietnia 2016 r. (gdzie uwzględniono do dziedziczenia osobę Wnioskodawcy w udziale 1/3), zaś postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po dziadku wydane zostało przez Sąd Rejonowy dnia 29 kwietnia 2015 r., (prawomocne z dniem 21 maja 2015 r.). Ww. spadkodawcy byli współwłaścicielami gospodarstwa rolnego, składającego się z działek ewidencyjnych o łącznej powierzchni 1,3095 ha (na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej) powstałych z podziału pierwotnej działki 1. Według wiedzy Wnioskodawcy – przedmiotowe gospodarstwo rolne spadkodawcy nabyli w roku 1971, a jako datę pewną Wnioskodawca przyjmuje (…) lipca 1985 r. (gdyż na datę zgonu dziadek był właścicielem przedmiotowych nieruchomości). Udział Wnioskodawcy we wskazanych nieruchomościach spadkowych stanowiących gospodarstwo rolne wyniósł 5/12 części (pozostałe udziały odpowiednio 5/12 i 2/12 nabyły ciotki Wnioskodawcy – siostry zmarłej matki Wnioskodawcy. Sprawa podatku od spadków i darowizn po babce została uregulowana – zgodnie z zaświadczeniem Naczelnika Urzędu Skarbowego – podatek nie należy się , gdyż zastosowano zwolnienie od podatku. Sprawa podatku od spadków i darowizn po dziadku także została uregulowana – zgodnie z zaświadczeniem Naczelnika Urzędu – podatek nie wystąpił albowiem zobowiązanie wygasło na skutek przedawnienia. Umową zniesienia współwłasności nieruchomości z dnia 7 maja 2021 r. sporządzoną przed notariuszem zniesiona została współwłasność opisanych wyżej nieruchomości. Spadkobiercy nieodpłatnie (bez spłat i dopłat) znieśli współwłasność przedmiotowych nieruchomości, na skutek czego wyłącznym właścicielem działek stał się Wnioskodawca, pozostając jednocześnie współwłaścicielem w udziale 5/12 działki drogowej. Łączna wartość nabytych przez Wnioskodawcę na skutek umownego zniesienia współwłasności nieruchomości wyniosła 300.000 zł. Pozostali spadkobiercy oświadczyli do ww. aktu notarialnego, iż zniesienie współwłasności nieruchomości nim objętych stanowi pierwsze nabycie przez Wnioskodawcę od współspadkobierców w rozumieniu przepisu art. 9 ust. 2 ustawy od spadków i darowizn. Zgodnie z treścią zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) września 2021 r., podatek od nieodpłatnego zniesienia współwłasności wg ww. umowy nie należy się – zwolnienie na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wartości nieruchomości nabytych przez nabywców w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości są równe wartościom udziałów we współwłasności nieruchomości, które przed jej zniesieniem przysługiwały nabywcom. Następnie umową sprzedaży z dnia 30 września 2021 r. sporządzoną przed notariuszem zbył na rzecz obcych osób trzecich działki ewidencyjne oraz udział we współwłasności działki za cenę 540.000 zł płatną do dnia 1 października 2021 r., a która została zapłacona w dniu 30 września 2021 r. Pytanie Czy takie stanowisko jest prawidłowe, a stąd czy Wnioskodawca w zaistniałym stanie faktycznym, w oparciu o aktualne brzmienie właściwych przepisów nie będzie zobowiązany do złożenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej deklaracji PIT-39 oraz odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych i złożenia PIT-39 w związku z osiągnięciem przychodu ze sprzedaży w dniu 30 września 2021 r. nieruchomości nabytych w drodze spadkobrania na podstawie przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z przepisem art. 10 ust. 5 o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 źródłem przychodu jest przychód ze sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Zgodnie zaś z ust. 5 tegoż artykułu w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Tak więc zgodnie z ww. przepisem Wnioskodawca do 5-letniego okresu nabycia nieruchomości może doliczyć okres, od którego nabycie nastąpiło na rzecz spadkodawców, co miało miejsce w roku 1971 (najpóźniej zaś w dacie (…) lipca 1985 roku). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).   Na podstawie art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.   Stosownie do art. 4a ww. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.   W umowie z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. nr 31 poz. 178) w art. 7 uregulowano kwestie opodatkowania dochodu z nieruchomości. Dochody z nieruchomości, włączając opłaty i inne płatności z tytułu eksploatacji zasobów naturalnych i zyski uzyskane ze sprzedaży, zamiany lub innej dyspozycji taką nieruchomością lub prawami, z których wynikają takie opłaty i inne płatności, mogą być opodatkowane przez to Umawiające się Państwo, w którym ta nieruchomość lub zasoby naturalne są położone. Dla celów niniejszej Umowy odsetki od zobowiązań zabezpieczonych na nieruchomości lub zabezpieczonych prawem dochodzenia na opłatach lub innych płatnościach z tytułu eksploatacji zasobów naturalnych nie będą traktowane jako dochód z nieruchomości.   Użyty w tym przepisie zwrot „mogą być opodatkowane” oznacza, że przychody o których w nim mowa są opodatkowane w kraju miejsca położenia nieruchomości zawsze, o ile prawo podatkowe tego państwa przewiduje opodatkowanie takiego dochodu.   Sformułowanie, iż dochód ten „może” być opodatkowany nie zezwala na dowolne wybranie państwa, w którym dochód ten ma zostać opodatkowany. Przepis ten oznacza, iż dochód taki oprócz tego, że podlega opodatkowaniu w państwie, w którym osoba osiągająca ten dochód ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, to podlega również opodatkowaniu w tym państwie, w którym położony jest dany majątek, zgodnie z prawem tego państwa.   Zatem w rozpatrywanej sprawie zarówno w stosunku do Wnioskodawcy – osoby posiadającej miejsce zamieszkania na terytorium USA, która uzyskała dochody z nieruchomości położonej na terytorium Polski w myśl art. 7 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku – mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, ˗ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego, w przypadku zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Z analizy opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w roku 2021 sprzedał nieruchomości oraz udział w nieruchomości, które nabył w drodze spadku. Mimo późniejszego zniesienia współwłasności, na gruncie sprawy nie można mówić o ich podatkowoprawnym nawet częściowym nabyciu przez Wnioskodawcę w drodze zniesienia współwłasności, bowiem wartości nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości są równe wartościom udziałów we współwłasności nieruchomości, które przed jej zniesieniem przysługiwały Wnioskodawcy. Natomiast spadkodawcy nabyli te składniki majątku nie później niż (…) lipca 1985 r. Należy bowiem zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku czy zniesienia współwłasności, dlatego w tym wypadku należy posiłkować się normami prawa cywilnego. Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2459 ze zm.): prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jednocześnie, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Stosownie do art. 196 przywołanej ustawy: § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego: § 1. Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. § 2. Zniesienie współwłasności nieruchomości rolnej oraz gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 166 § 3, następuje z uwzględnieniem przepisów tej ustawy. W świetle art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego:  zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli: ·         podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub ·         wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału. Zatem za datę nabycia nieruchomości i udziału w nieruchomości (w przypadku ich sprzedaży), która przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości i udziału w nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby na rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, z uwagi na fakt, że w wyniku opisanego we wniosku zniesienia współwłasności wartości nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości są równe wartościom udziałów we współwłasności nieruchomości, które przed jej zniesieniem przysługiwały Wnioskodawcy, nie można mówić o zaistniałym na skutek zniesienia współwłasności nabyciu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Biorąc powyższe pod uwagę, stosownie do cyt. art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku przedmiotowej sprzedaży, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku nie późniejszego niż rok 1985 (moment nabycia przez spadkodawców Wnioskodawcy). Podsumowując: na gruncie opisanego stanu faktycznego, sprzedaż przez Wnioskodawcę w roku 2021 przedmiotowych nieruchomości i udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowych nieruchomości przez spadkodawców Wnioskodawcy. W konsekwencji, z tytułu rzeczonej sprzedaży na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zeznania PIT-39 ani odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).