0112-KDIL2-1.4011.1043.2025.3.MKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 5 lutego 2026 r. (wpływ 9 lutego 2026 r.), 11 lutego 2026 r. (wpływ 13 lutego 2026 r.) i 26 lutego 2026 r. (wpływ 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pan polskim rezydentem podatkowym, ma Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Otrzymuje Pan świadczenie emerytalne z Social Security Administration (SSA) Stanów Zjednoczonych Ameryki, tj. publiczną emeryturę wypłacaną z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych USA (Social Security Retirement Benefits). Wysokość świadczenia wynosi (…) USD miesięcznie. Z uwagi na niską wysokość świadczenia, w USA nie jest pobierany podatek dochodowy, zgodnie z przepisami prawa podatkowego Stanów Zjednoczonych. Świadczenie to od stycznia 2026 r. jest przekazywane na rachunek bankowy prowadzony w polskim banku (…) SA. Niezależnie od powyższego od kwietnia 2026 r. będzie Pan otrzymywał emeryturę z ZUS, która jest opodatkowana w Polsce na zasadach ogólnych. Ponadto uzupełnił Pan opis wniosku o następujące informacje. Przedmiotem zapytania są świadczenia wypłacane z amerykańskiego systemu Social Security. W tym kontekście wskazuje Pan, że właściwą podstawą prawną jest art. 18 ust. 3 Konwencji między Rządem PRL a Rządem USA z 8 października 1974 r., który dotyczy płatności dokonywanych na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym. Zgodnie z jego literalnym brzmieniem („may be taxable only in the first-mentioned State”) świadczenia te mogą podlegać opodatkowaniu wyłącznie w państwie wypłacającym, tj. w USA. Doprecyzowanie to ma na celu jednoznaczne wskazanie właściwego przepisu mającego zastosowanie w opisanym stanie faktycznym. Pana obywatelstwa i status osobisty: Posiada Pan podwójne obywatelstwo – obywatelstwo Rzeczypospolitej Polskiej i obywatelstwo Stanów Zjednoczonych Ameryki. Obecnie status Pana zamieszkania to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lecz mieszka Pan w Polsce i w USA i tak naprawdę trudno uznać gdzie Pan mieszka. 32 lata życia mieszkał Pan w Polsce i 32 lata mieszkał Pan w USA, jest Pan Polakiem i Amerykaninem. Nie pracuje Pan w Polsce i nie posiada Pan polskiej emerytury. Pana emerytura amerykańska Social Security Administration w kwocie (…) USD przychodziła na Pana konto do banku w USA, była wolna od podatku ze względu na niską kwotę. Ta sama emerytura przychodzi teraz do Banku (…) w Polsce i bank pobiera miesięcznie 21% na składki i podatek, tj. około (…) USD. Charakter świadczenia: Otrzymywane przez Pana świadczenie: -     pochodzi z federalnego powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych USA – Social Security Administration, -     ma charakter składkowy i zostało nabyte w związku z odprowadzaniem obowiązkowych składek w trakcie aktywności zawodowej, -     nie jest emeryturą z tytułu pracy w administracji rządowej USA ani świadczeniem za pełnienie funkcji publicznych. Kwalifikacja na gruncie Konwencji: W obowiązującej Konwencji z 1974 r. brak jest odrębnej regulacji dotyczących świadczeń Social Security. W Pana ocenie świadczenie to należy kwalifikować jako dochód systemu ubezpieczeń społecznych państwa źródła. Świadczenie: -     powstało w USA, -     jest regulowane prawem USA, -     jest finansowane ze składek odprowadzanych w USA, -     jest wypłacane przez federalny organ USA. Pozostaje więc w najściślejszym związku z państwem źródła Stanami Zjednoczonymi. Kompetencja podatkowa: Celem konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania jest rozdzielenie kompetencji podatkowych między państwami. W Pana ocenie prawidłowa wykładnia konwencji z 1974 r. prowadzi do wniosku, że świadczenie z powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych USA powinno podlegać opodatkowaniu w państwie, z którego systemu pochodzi, to jest w Stanach Zjednoczonych. Bez znaczenia pozostaje fakt, że z uwagi na wysokość świadczenia podatek wynosi zero – istotna jest kompetencja do opodatkowania. Pana sytuacja: Posiada Pan obywatelstwo polskie i amerykańskie. Nie otrzymuje Pan żadnej emerytury z polskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Jedynym świadczeniem emerytalnym jest świadczenie Social Security Administration USA. W związku z powyższym zwraca się Pan o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego przez Pana stanowiska w zakresie zasad opodatkowania świadczenia z Social Security Administration USA w Polsce. Pytanie Czy emerytura otrzymywana z Social Security Administration (USA), stanowiąca publiczne świadczenie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych USA, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, w sytuacji gdy w USA nie jest faktycznie pobierany podatek od tego świadczenia ze względu na wysokość poniżej najniższej? Pana stanowisko w sprawie (wynikające z wniosku oraz jego uzupełnienia) W Pana ocenie, emerytura otrzymywana z Social Security Administration nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce, niezależnie od tego, czy w USA podatek od tego świadczenia jest faktycznie pobierany. Zgodnie z umową między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania, świadczenia wypłacane z systemu Social Security stanowią publiczne świadczenia emerytalne, w odniesieniu do których prawo do opodatkowania przysługuje wyłącznie Stanom Zjednoczonym Ameryki. Umowa nie uzależnia wyłączenia opodatkowania w Polsce od faktycznego poboru podatku w USA, lecz od samego prawa do opodatkowania, które zostało przyznane wyłącznie USA. Brak poboru podatku w USA wynika z wewnętrznych przepisów podatkowych tego państwa (kwota wolna/niski dochód) i nie powoduje przeniesienia kompetencji podatkowych na Rzeczypospolitą Polską. W konsekwencji: -     emerytura z Social Security nie podlega opodatkowaniu w Polsce, -     nie podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT, -     brak jest obowiązku zapłaty podatku dochodowego w Polsce od tego świadczenia. Konstytucja RP i Konwencja międzynarodowa Polska - USA z 1974 r. zamykają temat bezpodstawnie zabranych pieniędzy przez Bank. Zgodnie z art. 18 ust. 2 Konwencji między RP a USA z 1974 r. świadczenia Social Security podlegają opodatkowaniu wyłącznie w USA. Jest Pan amerykańskim emerytem. Posiada Pan obywatelstwo Polskie i USA. Podlega Pan systemowi Social Security Administration w Stanach Zjednoczonych - zarówno w zakresie podatków, jak i składek ubezpieczeniowych. Pana świadczenie emerytalne ma jedno źródło - USA. To tam były odprowadzane składki, to tam powstało prawo do świadczenia i to tam system podatkowy oraz ubezpieczeniowy ma wobec Pana jurysdykcję. To znaczy, że tylko amerykańskie SSA ma prawo do zajmowania się Pana sprawą. Polska oraz Stany Zjednoczone podpisały w 1974 r. Konwencję o unikaniu podwójnego opodatkowania. Sens tej konwencji jest jednoznaczny - dochód z jednego źródła nie może być opodatkowany podwójnie w dwóch państwach. W Pana przypadku źródło jest jedno: Stany Zjednoczone. Oznacza to, że Polska została wyłączona z opodatkowania tego świadczenia. Obecnie Pan mieszka w Polsce i posiada podwójne obywatelstwo. Jednak miejsce zamieszkania nie zmienia źródła świadczenia ani systemu, któremu Pan podlega. Social Security nie ma nic wspólnego z polskim ZUS ani z polskim urzędem skarbowym. To dwa odrębne systemy prawne i finansowe. Problem powstał wtedy, gdy krajowe przepisy podatkowe lub ubezpieczeniowe próbują ingerować w obszar, który został już objęty umową międzynarodową. W praktyce oznacza to sprzeczność między prawem krajowym a prawem międzynarodowym. Urzędnicy - banki zaczynają interpretować przepisy na różne sposoby, tworząc wrażenie istnienia „dwóch prawd”. A prawdy nie mogą być dwie. Właśnie w tym miejscu wkracza Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej - najwyższe prawo w kraju, stojące ponad ustawami, rozporządzeniami i interpretacjami urzędników. Artykuł 91 Konstytucji RP mówi jasno i jednoznacznie, ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, a w razie kolizji z ustawą ma pierwszeństwo przed ustawą. Pana zdaniem to zamyka wszelkie spory interpretacyjne. Nie pozostawia miejsca na dowolność. Nie pozostawia przestrzeni na „widzimisię” urzędnika Banku. Jeżeli konwencja międzynarodowa mówi jedno, a ustawa krajowa drugie - pierwszeństwo ma konwencja. Nie dlatego, że Pan tak uważa. Dlatego, że tak stanowi Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. W Pana ocenie, w Pana sytuacji Konwencja polsko - amerykańska z 1974 r. chroni Pana przed obciążeniami - zarówno podatkowymi, jak i składkowymi. Oznacza to, że pobieranie od Pana dodatkowych opłat przez polski urząd skarbowy lub ZUS stoi w sprzeczności z prawem międzynarodowym, które Polska dobrowolnie podpisała i zobowiązała się respektować. Bank nie może nie stosować się do Konstytucji. Bank nie może powoływać się na przepisy krajowe, ignorując nadrzędność umowy międzynarodowej. Bank nie może odbierać środków do życia amerykańskiemu emerytowi, który działa w zgodzie z obowiązującymi umowami między państwami. Bank, zamiast zwrócić pieniądze na konto, pozbawił emeryta środków na byt i leczenie. To nie jest tylko kwestia finansowa. To kwestia godności i sprawiedliwości. Emeryt nie powinien wybierać pomiędzy jedzeniem a lekarstwami dlatego, że Bank błędnie interpretuje prawo i wymyśla dokumenty, jakie nie istnieją. Przeciąga i wydłuża sprawę. Porządek w Pana sprawie jest prosty: Konwencja międzynarodowa + Artykuł 91 Konstytucji RP = brak podstaw do obciążeń. Dotyczy konwencji z 8 października 1974 r.: W Pana ocenie świadczenie emerytalne otrzymywane przez Pana z systemu Social Security Administration Stanów Zjednoczonych Ameryki nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Podstawa prawna: Protokół zmieniający konwencję podpisany przez stronę polską i amerykańską nie wszedł w życie. Zastosowanie mają zatem postanowienia obowiązującej konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki z 8 października 1974 r. Charakter otrzymywanego świadczenia: Otrzymywane przez Pana świadczenie emerytalne pochodzi z federalnego powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych USA Social Security Administration. Jest to świadczenie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych USA. Jest federalnym systemem ubezpieczeń społecznych, ma charakter publiczno-prawny. Obejmuje powszechne ubezpieczenia emerytalne. Stanowi odpowiednik polskiego ZUS. Świadczenie to nie jest prywatną emeryturą. Nie jest świadczeniem z prywatnego funduszu emerytalnego. Nie jest świadczeniem pracowniczego programu emerytalnego. Nie pochodzi z funduszu inwestycyjnego, ani ubezpieczenia komercyjnego. Jest to wyłącznie świadczenie federalne, powszechnego systemu ubezpieczeń USA. Nie był Pan pracownikiem rządu USA ani żadnej agencji rządowej USA. Nie pracował Pan w administracji stanowej i nie pełnił Pan żadnych funkcji państwowych USA. Nie posiada Pan emerytury w związku z pełnieniem funkcji na rzecz rządu USA. Charakter prawny świadczenia: Świadczenie przysługuje na podstawie federalnych przepisów prawa USA jest wypłacane przez SSA, jako organ federalny realizujący system powszechnych ubezpieczeń społecznych. Podstawa nabycia świadczenia: Prawo do świadczenia zostało nabyte wyłącznie w związku z odprowadzaniem obowiązkowych składek do systemu Social Security w trakcie Pana aktywności zawodowej w USA i spełnieniem ustawowych warunków emerytalnych przewidzianych w prawie. Pana zdaniem, świadczenie jest przekazywane na Pana rachunek bankowy w Polsce w banku (…), jednak sposób techniczny wypłaty - przelew z USA do banku w Polsce nie zmienia źródła ani charakteru prawnego świadczenia. Kompetencje, źródło, system ubezpieczeniowo finansowy tego świadczenia to USA. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W myśl art. 4a ww. ustawy, Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. W związku z otrzymywaniem przez Pana emerytury ze Stanów Zjednoczonych, w przedmiotowej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178). W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy: Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie. Przepis art. 5 ust. 2 ww. Umowy stanowi, że: Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez: a)    prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub b)  przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami. Stosownie do art. 5 ust. 3 ww. Umowy: Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. Umowy: Płace, wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo. Zapis w umowie, że danego rodzaju dochód osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie „może być opodatkowany przez drugie Umawiające się Państwo” (w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Zatem, emerytury i renty wypłacane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, z wyjątkiem wskazanym w art. 19 ust. 1 Umowy, podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i Stanach Zjednoczonych Ameryki. W konsekwencji, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia emerytalnego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Odnosząc się do wskazanej przez Pana podstawy prawnej - art. 18 ust. 3 Konwencji między Rządem PRL a Rządem USA z 8 października 1974 r., w myśl którego: Bez względu na postanowienia ustępu 1. płatności dokonywane przez Umawiające się Państwo zgodnie z postanowieniami przepisów o ubezpieczeniu społecznym lub podobnych przepisów tego Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie lub obywatelowi Stanów Zjednoczonych, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie. wyjaśniam, że jest to regulacja zawarta w Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w dniu 13 lutego 2013 r. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ww. Konwencji: Niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji zgodnie z odpowiednimi procedurami każdego z Umawiających się Państw. Umawiające się Państwa wymienią drogą dyplomatyczną noty, informując się wzajemnie, iż odpowiednie procedury zostały spełnione. Stosownie do art. 28 ust. 2 ww. Konwencji: Niniejsza Konwencja wejdzie w życie w dniu późniejszej notyfikacji, o której mowa w ustępie 1, przy czym jej postanowienia będą miały zastosowanie: a)  w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot wypłacanych lub zaliczanych w pierwszym dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie; oraz b)  w odniesieniu do pozostałych podatków, do okresów podatkowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, następującym po dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie. W świetle powyższego, Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki podpisana w dniu 13 lutego 2013 r. jeszcze nie obowiązuje i jak wynika z wyżej przywołanych postanowień, będzie miała zastosowanie do dochodów uzyskanych od 1 stycznia następującym po dniu, w którym Konwencja wejdzie w życie. W takim przypadku – w aktualnie obowiązującym stanie prawnym – do opodatkowania Pana dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki należy wziąć pod uwagę postanowienia umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Dlatego, emerytura otrzymywana przez Pana na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym, podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Tym samym, Pana stanowisko, że otrzymywana przez Pana emerytura z Social Security Administration nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce jest nieprawidłowe. Dodatkowo zaznaczam, że art. 18 umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki (obecnie obowiązującej) dotyczy przychodów uzyskiwanych przez studentów i praktykantów. Jednocześnie art. 20 ust. 1 tej umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu: Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych. Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w celu zastosowania określonej w umowie metody unikania podwójnego opodatkowania, zwanej metodą proporcjonalnego odliczenia, należy kierować się art. 27 ust. 9. W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym. Zgodnie z przewidzianą w tym przepisie metodą proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego od ww. dochodów według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie. Zauważyć należy, że art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyraźnie wskazuje, że odliczeniu może podlegać tylko podatek dochodowy faktycznie zapłacony w obcym państwie. Ustawodawca wskazał bowiem, że od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów (tj. ze źródeł przychodów znajdujących się zarówno na, jak i poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Co więcej, dochody ze źródeł położonych za granicą podlegają w Polsce łącznemu opodatkowaniu z dochodami ze źródeł położonych w Polsce osiągniętymi w danym roku podatkowym. Stąd, łącznemu opodatkowaniu podlegają polskie i zagraniczne dochody osiągnięte w tym samym roku. Ponadto, w myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym. W odniesieniu dochodów z emerytury unikanie podwójnego opodatkowania – zgodnie z postanowieniami ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki – nie polega na odstąpieniu od opodatkowania amerykańskiej emerytury w Polsce, lecz na zastosowaniu metody odliczenia proporcjonalnego. Dlatego emerytura otrzymywana przez Pana z Social Security Administration (USA), stanowiąca publiczne świadczenie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń społecznych USA, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, również w sytuacji gdy w USA nie jest pobierany podatek od tego świadczenia. Emeryturę tę, należy wykazać i rozliczyć w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. W interpretacji oceniłem Pana stanowisko odnoszące się do zadanego przez Pana pytania, inne kwestie poruszane we własnym stanowisku nie stanowiły przedmiotu analizy. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.