0112-KDIL2-1.4011.1183.2021.2.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 18 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku na zakup samochodu z automatyczną skrzynią biegów. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2022 r. (wpływ 7 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Zwrócił się Pan z uprzejmą prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej. Oświadczył Pan, że ze względu na chorobę (…) posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez: 1)    (…)wydane 25 stycznia 2021 r. na okres do 30 listopada 2025 r.; 2)    (…) wydane 23 listopada 2020 r. w (…) na okres od 17 września 2020 r. do 23 listopada 2025 r.; 3)    (…) wydane 19 października 2021 r. do 30 listopada 2025 r. W 2020 r. uzyskiwał Pan emeryturę opodatkowaną skalą podatkową. Ze względu na (…) zmuszony był Pan dokonać zakupu sprzętu z automatyczną skrzynią biegów. Zakup sprzętu z automatyczną skrzynią biegów podyktowany został czynnościami rehabilitacyjnymi oraz ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Czynności rehabilitacyjne wykonuje Pan nieustannie, aby zahamować postęp choroby. W tym celu przemieszcza się Pan na duże odległości: sanatorium – (…), oddalone kilkadziesiąt kilometrów od domu, (…) – prywatna rehabilitacja, (…) – rehabilitacja, basen (…) – pływanie usprawniające. Przemieszczanie, korzystanie z komunikacji lokalnej, miejskiej, jest dla Pana wręcz niemożliwe. Ze względu na Pana schorzenie, które znacznie upośledza lokomocję i funkcje narządu ruchu, np. długotrwałe wsiadanie czy wysiadanie z autobusu, tramwaju lub pociągu itp. Dalej np. blokada nogi – niemożność ruszenia się w danej chwili. Tak więc zdany jest Pan na własny sprzęt w tym celu. Podobnie z ułatwieniem czynności życiowych. Mieszka Pan z dala od miasta. Do najbliższego sklepu spożywczego ma Pan 3 km. Dojazd do najbliższej placówki lekarsko-pielęgniarskiej to dobre parę kilometrów (ok. 10 km). Aby Pana mózg był aktywny zmuszony jest Pan uczestniczyć w spotkaniach międzyludzkich. W tym celu dojeżdża Pan do (…) oddalonej o 10 km. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzował Pan opis sprawy wskazując: Leczy się Pan na chorobę (…) od 2013 r. Choroba (…). Z tego względu (…) w (…) 23 listopada 2020 r. wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i zaliczył Pana do stopnia niepełnosprawności umiarkowanego, która istnieje od 57 roku życia. Po przebyciu (…) w październiku 2020 r. nastąpiło bardzo duże pogorszenie Pana zdrowia, polegające na jeszcze większej niepełnosprawności (…). Ww. stan zdrowia uniemożliwił Panu prowadzenie samochodu osobowego z manualną skrzynią biegów, który wtedy Pan sprzedał. Brak możliwości prowadzenia samochodu uniemożliwiał Panu wykonywanie czynności życiowych, tj. dojazdy na rehabilitacje, dojazdy do lekarzy różnych specjalności, dojazdy do sklepów (najbliższy sklep spożywczy jest oddalony o 3 km od Pana miejsca zamieszkania), dojazdy na leczenie sanatoryjne (…), dojazdy na zabiegi usprawniające mięśnie i baseny, dojazd związany z kontaktami społecznymi w celu usprawnienia pracy mózgu. Był więc Pan zmuszony przygotować pojazd mechaniczny do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności poprzez zakup sprzętu – samochodu z automatyczną skrzynią biegów. Sprzęt – samochód (…) spełnia Pana wymagania, tj. posiada automatyczną skrzynię biegów i gabaryty ułatwiające Panu wsiadanie i wysiadanie z samochodu przy Pana niepełnosprawności ruchowej. Przemieszczanie na duże odległości w komunikacji miejskiej jest dla Pana niemożliwe ze względu na długi czas wsiadania i wysiadania. Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie, uzupełnił Pan opis sprawy o następujące informacje: Wniosek dotyczy roku podatkowego 2021 r. W okresie, którego dotyczy wniosek otrzymywał Pan dochody z emerytury. W uzyskanych przez Pana orzeczeniach wskazano datę powstania niepełnosprawności. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane 17 września 2020 r. wskazuje na uznanie niepełnosprawności od 57 roku życia, tj. od 2018 r. Data zaistnienia niepełnosprawności jest wcześniejsza niż data poniesienia wydatku na zakup sprzętu z automatyczną skrzynią biegów. Pod pojęciem sprzętu z automatyczną skrzynią biegów ma Pan na myśli sprzęt – samochód z automatyczną skrzynią biegów. Ww. sprzęt z automatyczną skrzynią biegów ma związek z rodzajem Pana niepełnosprawności, tj. chorobą (…), jest wykorzystywany w rehabilitacji i ułatwia wykonywanie czynności życiowych, tj. dojazdy do ośrodków rehabilitacyjnych, dojazdy do lekarzy różnych specjalności, dojazdy do sklepów (najbliższy sklep spożywczy oddalony jest o 3 km od Pana miejsca zamieszkania), dojazdy na leczenie sanatoryjne (…), dojazdy na usprawnienie mięśni – basen, dojazdy na spotkania międzyludzkie w celu poprawy pracy mózgu. Data zakupu ww. sprzętu z automatyczną skrzynią biegów widnieje na umowie kupna- sprzedaży samochodu (…) – data 4 stycznia 2021 r. Posiada Pan dokument potwierdzający poniesienie wydatku na zakup sprzętu z automatyczną skrzynią biegów. Jest to umowa kupna-sprzedaży samochodu (…). Podane są dane kupującego i sprzedającego oraz kwota zapłaty. Odpowiadając na pytanie: czy wydatek, o którym mowa we wniosku, został sfinansowany (dofinansowany) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych; wyjaśnił Pan, że wydatek na ww. sprzęt nie został dofinansowany z żadnych wymienionych funduszy. Wydatek, o którym mowa we wniosku nie został Panu zwrócony w jakiejkolwiek formie. Odpowiadając na pytanie: czy wydatek, który chciałby Pan odliczyć, został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów lub został odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub został odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym; wyjaśnił Pan, że wydatek, o którym mowa we wniosku nie został odliczony od przychodów i dochodów wymienionych w pytaniu. Pytanie Czy zakup sprzętu z automatyczną skrzynią biegów, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej? Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, zakup sprzętu – samochodu z automatyczną skrzynią biegów jest i był niezbędny, by mógł Pan rehabilitować swoje zdrowie (dojazd na leczenie). Umożliwił też Panu wykonywanie podstawowych czynności życiowych, tj. dojazdy do sklepów, dojazdy na rehabilitacje, dojazdy do lekarzy, dojazdy w celu kontaktów międzyludzkich. Pana zdaniem, zakup sprzętu – samochodu z automatyczną skrzynią biegów jest niezbędny i może go Pan odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mieszka Pan sam z żoną, która nie posiada prawa jazdy, więc wszędzie musi Pan dojechać sam. Pana stanowisko w sprawie wynika z wniosku oraz jego uzupełnienia. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu. Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: 1)    adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2)    przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 523, 1292, 1559 i 2054) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych; 3)    zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego; 3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 4)    zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 5)    odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym; 6)    odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym; 6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej; 6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne; 7)    opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 8)    utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 9)    opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa; 10) opłacenie tłumacza języka migowego; 11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia; 12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1977) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki; 13) odpłatny przewóz: a)    osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego, b)    osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a; 14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł; 15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: a)    na turnusie rehabilitacyjnym, b)    w zakładach, o których mowa w pkt 6, c)    na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11, d)    opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej. W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Stosownie do art. 26 ust. 7d przywołanej ustawy: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1)    orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2)    decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3)    orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Art. 26 ust. 7f ww. ustawy stanowi, że: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1)    I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b)    znaczny stopień niepełnosprawności; 2)    II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy albo b)    umiarkowany stopień niepełnosprawności. Według art. 26 ust. 7b cytowanej ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Należy również zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca. Pana wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku na zakup samochodu z automatyczną skrzynią biegów. Niewątpliwie, samochód w przypadku osoby niepełnosprawnej, znacznie ułatwia wykonywanie różnych czynności, np. dojazd na leczenie, czy na zabiegi rehabilitacyjne, dojazd w celu zrobienia zakupów, czy na spotkania ze znajomymi. Jednakże ustawodawca w art. 26 ust. 7a ww. ustawy wyraźnie określił, które wydatki uznaje za „wydatki” poniesione przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, uprawniające osobę niepełnosprawną do dokonania odliczeń od dochodu. W art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały m.in. wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność osoby – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł, natomiast w art. 26 ust. 7a pkt 2 ww. ustawy wydatki na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Skoro więc prawodawca tworzy przepis, z którego brzmienia wynika jednoznacznie, kiedy wydatki na cele rehabilitacyjne w przypadku pojazdu mechanicznego mogą być odliczone od dochodu, to znaczy, że w tym właśnie przepisie ta problematyka uregulowana jest wyczerpująco. Z brzmienia art. 26 ust. 7a pkt 2 ww. ustawy wynika, że odliczone od dochodu mogą być wyłącznie wydatki poniesione na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Zatem, w przypadku zakupu samochodu osobowego z automatyczną skrzynią biegów, nie można odliczyć od dochodu wartości zakupionego samochodu, gdyż takiego zakupu nie można uznać za wydatek na przystosowanie pojazdu mechanicznego do potrzeb niepełnosprawności. Podstawą odliczenia ww. wydatków nie może być również art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się m.in. wydatki poniesione na zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Samochód osobowy nie jest sprzętem, urządzeniem czy narzędziem technicznym niezbędnym w rehabilitacji, lecz pojazdem mechanicznym. Racjonalny ustawodawca wymieniając w przepisie art. 26 ust. 7a ww. ustawy, wydatki na cele rehabilitacyjne używa niezdefiniowanych pojęć: pojazd mechaniczny, samochód osobowy, indywidualny sprzęt, urządzenie i narzędzie techniczne, które nie są tożsame, a więc nie można przypisywać im tych samych znaczeń. Nie można więc stwierdzić, że samochód nosi znamiona sprzętu lub urządzenia, które jest wykorzystywane stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Jest on powszechnym środkiem transportu, z którego może korzystać każdy, niezależnie od posiadanej niepełnosprawności. Ustawodawca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidział dla osób niepełnosprawnych preferencji podatkowych związanych z zakupem samochodów osobowych. Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że wydatek na zakup samochodu osobowego z automatyczną skrzynią biegów nie jest wydatkiem na cele rehabilitacyjne oraz ułatwiającym wykonywanie czynności życiowych podlegającym odliczeniu od podstawy opodatkowania na podstawie przepisu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Aby wydatek na zakup samochodu osobowego uznać za poniesiony na cele rehabilitacyjne lub ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, musiałoby to wprost wynikać z zapisów ustawowych. Tymczasem, jak wykazano wyżej, w obowiązujących przepisach prawa brak jest podstaw do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym wydatków poniesionych przez osobę niepełnosprawną na nabycie samochodu osobowego, nawet przystosowanego do korzystania przez osobę niepełnosprawną. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. W związku z załączeniem przez Pana dokumentów wyjaśniamy, że wydając interpretację indywidulną, nie przeprowadzamy postępowania dowodowego w związku z czym nie dokonujemy analizy i oceny dokumentów, a jedynie opieramy się na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).