0112-KDIL2-1.4011.984.2021.1.AMN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Dnia 27 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 18 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy rezydencji podatkowej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lutego 2022 r. (wpływ 22 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wielka Brytania 1.  W Wielkiej Brytanii przebywa Pan non stop od marca 2006 roku na pobyt stały. 2.  W marcu 2016 roku uzyskał Pan obywatelstwo brytyjskie oraz posiada Pan ważny paszport brytyjski. 3.  W UK ma Pan stałą pracę na czas nieokreślony, płaci Pan wszystkie podatki i ubezpieczenia. 4.  Zamierza Pan pracować do emerytury w Wielkiej Brytanii. 5.  Posiada Pan dom w UK od marca 2010 roku, który nabył Pan na własność i spłaca Pan regularnie zaciągnięty kredyt w banku (...). 6.  Opłaca Pan wszystkie rachunki z tym związane (prąd, gaz woda, itd.). 7.  W Wielkiej Brytanii żyje i przebywa Pan praktycznie cały czas z wyjątkiem krótkich wyjazdów (np. jedno czy dwutygodniowych) do Polski na święta, aby zobaczyć się z żoną czy też bratem. 8.  Żona z reguły przyjeżdża do UK podczas wakacji szkolnych (lipiec, sierpień) oraz ferii zimowych, gdzie razem spędzają Państwo czas. Ostatnio było to ograniczone ze względu na restrykcje związane z pandemią COVID-19. Polska 1.  Jest Pan wymeldowany w Polsce. 2.  W Polsce posiada Pan mieszkanie, które kupił Pan kilkanaście lat temu. Jednak nigdy Pan w nim nie mieszkał, nigdy nie wynajmował ani nie dzierżawił innym osobom. Pokrywa Pan wszystkie koszty związane z jego utrzymaniem (czynsz, energia, itd.). Planuje Pan je sprzedać - nie wie Pan jeszcze dokładnie kiedy. 3.  Nie należy Pan ani nie jest Pan członkiem żadnych organizacji w Polsce. 4.  Nie posiada Pan żadnego konta bankowego w Polsce, nie ma Pan profilu zaufanego, itd. 5.  Nie ma Pan żadnych przychodów czy dochodów, nie wykonuje Pan żadnej pracy o charakterze zarobkowym, nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej. 6.  Nie pobiera Pan zasiłków ani zapomóg finansowych. 7.  Jest Pan żonaty od (…) 2007 roku (ślub zawarty (…) 2007 r.). 8.  Nie posiada Pan dzieci. 9.  Żona przebywała z Panem w Anglii zaraz po ślubie przez chyba niecałe trzy lata, gdzie uczyła się języka angielskiego w różnych szkołach na różnych kursach, podejmowała różne legalne prace na czas określony, posiada nadany przez Office National Insurance Number. 10.  Żona Pana zdecydowała się wrócić do Polski we wrześniu 2010 roku, o ile dobrze Pan pamięta, i podjęła pracę w (…) do chwili obecnej. 11.  Żona Pana posiada mieszkanie, za które płaci i opłaca wszystkie rachunki. 12.  Nie jest Pan współwłaścicielem mieszkania żony. 13.  Żona sama rozlicza się z urzędem skarbowym w Polsce, nigdy nie rozliczali się Państwo wspólnie razem z urzędem skarbowym w Polsce. 14.  Żona złożyła będąc w Polsce aplikację online o uzyskanie Pre-Settle lub Settle Status w Wielkiej Brytanii. W marcu 2021 roku ze strony brytyjskiego Home Office uzyskała i posiada oficjalny dokument stwierdzający Pre-Settle Status umożliwiający legalny pobyt stały, podjęcie pracy i nabycie praw do ubezpieczeń społecznych czy też później do świadczeń emerytalnych. 15.  Żona planuje przyjazd do UK od wcześniejszej emerytury w Polsce jako emerytowany (…) – brakuje jej bodajże dwa lata. 16.  Żona jest również współwłaścicielem domu w Wielkiej Brytanii. Jej imię i nazwisko widnieją we wszystkich dokumentach prawniczych zakupu domu. Pytania Czy na tle przedstawionego stanu faktycznego podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu? Czy na tle przedstawionego stanu faktycznego postępuję prawidłowo nie składając zeznań podatkowych oraz nie rozliczając podatku dochodowego w Polsce, przy założeniach opisanego powyżej stanu faktycznego? Treść powyższych pytań wynika z pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku. Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, nie podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zgodnie z okolicznościami przedstawionymi w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlega Pan w Wielkiej Brytanii tj. jest Pan rezydentem podatkowym tego kraju. W Pana ocenie postępuje Pan prawidłowo nie składając zeznań podatkowych oraz nie rozliczając podatku dochodowego w Polsce, przy założeniach opisanego powyżej stanu faktycznego, w szczególności biorąc pod uwagę, iż w Pana ocenie nie podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu tj. nie jest Pan w Polsce rezydentem podatkowym. Treść powyższego stanowiska wynika z pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Tym samym, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1)  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2)  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3)  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4)  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5)  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 6)  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7)  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8)  niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. Stosownie do art. 4a cyt. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Stosownie do art. 4 ust. 1 podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840 ze zm.): Określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 2 Konwencji: Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami: a)  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b)  jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa; c)  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem; d)  jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia. Przy czym wyjaśnienia wymaga, że postanowienia ww. art. 4 ust. 2 Konwencji, mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy w myśl postanowień ust. 1 ww. Konwencji, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania. W konsekwencji reguły kolizyjne mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji gdy podatnik w tym samym czasie ma miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach. Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów. Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem art. 4 ww. Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przy tym wskazać należy, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.   Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Z przestawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że od 2006 roku przebywa Pan na pobyt stały w Wielkiej Brytanii, uzyskał Pan obywatelstwo brytyjskie oraz posiada Pan ważny paszport brytyjski. W Wielkiej Brytanii żyje i przebywa Pan cały czas z wyjątkiem krótkich (np. jedno czy dwutygodniowych) wyjazdów do Polski na święta, aby zobaczyć się z żoną czy bratem. W Wielkiej Brytanii ma Pan stałą pracę i tam zamierza Pan pracować do emerytury, płaci Pan wszystkie podatki i ubezpieczenia. W Wielkiej Brytanii posiada Pan dom, który nabył Pan na własność, opłaca Pan wszystkie rachunki z tym związane (prąd, gaz woda, itd.), a także spłaca Pan kredyt zaciągnięty na dom. W Polsce posiada Pan mieszkanie, które kupił Pan kilkanaście lat temu, jednak nigdy Pan w nim nie mieszkał, nie wynajmował ani nie dzierżawił innym osobom. Pokrywa Pan wszystkie koszty związane z jego utrzymaniem (czynsz, energia, itd.). Planuje Pan je sprzedać. Nie jest Pan w Polsce zameldowany. W Polsce nie należy Pan ani nie jest Pan członkiem żadnych organizacji, nie posiada Pan żadnego konta bankowego, nie ma Pan profilu zaufanego, itd. Nie ma Pan w Polsce żadnych przychodów czy dochodów, nie wykonuje Pan żadnej pracy o charakterze zarobkowym, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie pobiera zasiłków ani zapomóg finansowych. Jest Pan żonaty od (..)2007 roku, nie posiada Pan dzieci. Żona przebywała z Panem w Anglii, gdzie uczyła się języka angielskiego, podejmowała różne legalne prace na czas określony, posiada nadany przez Office National Insurance Number. W 2010 roku Pana żona zdecydowała się wrócić do Polski i podjęła pracę w (…) do chwili obecnej, sama rozlicza się z urzędem skarbowym w Polsce. Żona posiada mieszkanie, za które płaci i opłaca wszystkie rachunki, Pan nie jest współwłaścicielem mieszkania żony. W 2021 roku Pana żona uzyskała ze strony brytyjskiego Home Office i posiada oficjalny dokument stwierdzający Pre-Settle Status umożliwiający legalny pobyt stały, podjęcie pracy i nabycie praw do ubezpieczeń społecznych czy też później do świadczeń emerytalnych w Wielkiej Brytanii. Żona planuje przyjazd do UK od wcześniejszej emerytury w Polsce jako emerytowany (…). Żona jest również współwłaścicielem domu w Wielkiej Brytanii. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy uznać, że jest Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii a tym samym w Wielkiej Brytanii podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W związku z powyższym nie jest Pan zobowiązany do opodatkowania w Polsce dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii. W konsekwencji nie jest Pan zobowiązany do składania w Polsce zeznań podatkowych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zakres interpretacji indywidualnej, zdeterminowany jest przede wszystkim przedstawionym przez Pana zdarzeniem przyszłym jak i Pana stanowiskiem. Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).