0112-KDIL2-2.4011.18.2026.2.IM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 9 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest osobą fizyczną zamierzającą prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą o charakterze inżynierskim, doradczym oraz informatycznym. Zakres działalności obejmuje w szczególności: –      (…) Działalność gospodarcza będzie prowadzona w lokalu mieszkalnym stanowiącym własność Wnioskodawcy, w którym obecnie zamieszkuje. Lokal został sfinansowany kredytem hipotecznym. Powierzchnia lokalu wynosi 42,93 m2 i obejmuje: –  pomieszczenie, w którym zlokalizowany będzie sprzęt biurowy oraz informatyczny, –  toaletę, –  pomieszczenie wyposażone w telewizor oraz stół, wykorzystywane do prowadzenia konferencji, spotkań roboczych, analiz dokumentacji technicznej, a także okazjonalnego przyjmowania klientów, –  korytarz. Lokal jest wykorzystywany wyłącznie przez Wnioskodawcę i nie jest współdzielony z innymi osobami. Żadne z pomieszczeń nie będzie przeznaczone wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej. Wszystkie pomieszczenia będą miały charakter mieszany, tj. będą wykorzystywane zarówno na cele prywatne, jak i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nie występuje trwałe, fizyczne ani funkcjonalne wydzielenie części lokalu wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Z uwagi na: –      brak możliwości jednoznacznego wydzielenia powierzchni lokalu wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej, –      naprzemienne i zmienne wykorzystanie pomieszczeń, –      mieszany charakter wyposażenia, nie jest możliwe ustalenie proporcji wykorzystania lokalu w oparciu o metraż. W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza ustalać koszty uzyskania przychodów związane z użytkowaniem lokalu mieszkalnego w oparciu o racjonalnie przyjętą proporcję (dalej: Proporcja). Proporcja ta będzie obejmowała w szczególności następujące wydatki: –      czynsz/opłaty administracyjne, –      energię elektryczną, –      wodę i ścieki, –      usługi telekomunikacyjne (Internet), –      podatek od nieruchomości, –      odsetki od kredytu hipotecznego – w zakresie dopuszczalnym przepisami prawa podatkowego. Biorąc pod uwagę: –      charakter prowadzonej działalności (doradczo-inżynierski i IT), –      konieczność stałego dostępu do infrastruktury biurowej i informatycznej, –      faktyczne wykorzystanie lokalu do analiz technicznych, pracy projektowej oraz okazjonalnych spotkań z klientami, Wnioskodawca uznaje za racjonalne, obiektywne i odpowiadające rzeczywistemu wykorzystaniu lokalu ustalenie Proporcji na poziomie 45%. Przyjęta Proporcja będzie stosowana w sposób stały i konsekwentny. Uzupełnienie Na wstępie pragnie Pan doprecyzować, że prowadzi Pan działalność gospodarczą nieprzerwanie od ponad 2 lat, przy czym do tej pory działalność ta była prowadzona w innym lokalu niż wskazany we wniosku o interpretację indywidualną. Przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe polegające na prowadzeniu działalności gospodarczej w nowym lokalu mieszkalnym. Jaką formę opodatkowania wybierze Pan do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (np. podatek liniowy, zasady ogólne)? Planowana forma opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej to zasady ogólne, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czy koszty, które Pan wskazał w opisie zostaną faktycznie przez Pana zapłacone? Wskazane we wniosku wydatki będą faktycznie ponoszone przez Pana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Czy będzie Pan posiadać dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków wskazanych we wniosku, które chce Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? Będzie Pan posiadać stosowne dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków, stanowiące dowód ich poniesienia, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Pytanie Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w sytuacji braku możliwości precyzyjnego wydzielenia powierzchni lokalu mieszkalnego wykorzystywanej wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej dopuszczalne jest ustalenie proporcji wykorzystania lokalu w sposób szacunkowy, a w konsekwencji zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów 45% wydatków związanych z użytkowaniem tego lokalu, jako proporcji odpowiadającej rzeczywistemu wykorzystaniu lokalu na cele działalności gospodarczej? Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie – przyjęcie Proporcji w wysokości 45% jest prawidłowe. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazują jednej, obligatoryjnej metody ustalania proporcji kosztów w przypadku wykorzystywania lokalu mieszkalnego zarówno do celów prywatnych, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej. W sytuacji, gdy: –      nie istnieje możliwość precyzyjnego wydzielenia części lokalu wykorzystywanej wyłącznie na działalność, –      pomieszczenia oraz wyposażenie mają charakter mieszany, –      przyjęta metoda odzwierciedla rzeczywisty sposób wykorzystania lokalu, dopuszczalne jest ustalenie proporcji w sposób szacunkowy, pod warunkiem że jest ona racjonalna i uzasadniona. Przyjęta przez Wnioskodawcę Proporcja 45% odpowiada rzeczywistemu wykorzystaniu lokalu do działalności gospodarczej, uwzględniając charakter działalności inżynierskiej i informatycznej, intensywność pracy w lokalu oraz okazjonalne przyjmowanie klientów. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 2025 r., o sygn. 0114-KDIP3-1.4011.422.2025.4.PT, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że w sytuacji wykorzystywania lokalu mieszkalnego zarówno na cele prywatne, jak i na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, dopuszczalne jest zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów części wydatków związanych z użytkowaniem tego lokalu, ustalonej przy zastosowaniu racjonalnie przyjętej proporcji. W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów wydatki związane z użytkowaniem lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej 45% tych wydatków. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: ·   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, ·   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·   być właściwie udokumentowany. Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie. Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów. W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, stwierdzam, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości. Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów każdorazowo spoczywa na podatniku. Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika. Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, że jest Pan osobą fizyczną zamierzającą prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą o charakterze inżynierskim, doradczym oraz informatycznym. Planowana forma opodatkowania to zasady ogólne. Działalność gospodarcza będzie prowadzona w lokalu mieszkalnym stanowiącym Pana własność, w którym obecnie Pan zamieszkuje. Lokal został sfinansowany kredytem hipotecznym. Powierzchnia lokalu wynosi 42,93 m2 i obejmuje: pomieszczenie, w którym zlokalizowany będzie sprzęt biurowy oraz informatyczny, toaletę, pomieszczenie wyposażone w telewizor oraz stół, wykorzystywane do prowadzenia konferencji, spotkań roboczych, analiz dokumentacji technicznej, a także okazjonalnego przyjmowania klientów oraz korytarz. Żadne z pomieszczeń nie będzie przeznaczone wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej. Wszystkie pomieszczenia będą miały charakter mieszany, tj. będą wykorzystywane zarówno na cele prywatne, jak i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nie występuje trwałe, fizyczne ani funkcjonalne wydzielenie części lokalu wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Wskazał Pan, że ponieważ brak jest możliwości jednoznacznego wydzielenia powierzchni lokalu wykorzystywanej wyłącznie do działalności gospodarczej, a także naprzemienne i zmienne wykorzystanie pomieszczeń, mieszany charakter wyposażenia, nie jest możliwe ustalenie proporcji wykorzystania lokalu na podstawie metrażu. Zatem zamierza Pan ustalać koszty uzyskania przychodów związane z użytkowaniem lokalu mieszkalnego na podstawie racjonalnie przyjętej proporcji (dalej: Proporcja). Proporcja ta będzie obejmować w szczególności następujące wydatki: czynsz/opłaty administracyjne, energię elektryczną, wodę i ścieki, usługi telekomunikacyjne (Internet), podatek od nieruchomości oraz odsetki od kredytu hipotecznego. Uznaje Pan za racjonalne, obiektywne i odpowiadające rzeczywistemu wykorzystaniu lokalu ustalenie Proporcji na poziomie 45%. Wskazane we wniosku wydatki będą faktycznie ponoszone przez Pana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Będzie Pan posiadać stosowne dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków. W odniesieniu do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów czynszu/opłat administracyjnych, energii elektrycznej, wody i ścieków, usług telekomunikacyjnych (Internet) oraz podatku od nieruchomości, wskazuję co następuje. W sytuacji wykorzystywania na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej części nieruchomości (lokalu mieszkalnego) stwierdzam, że między wydatkami związanymi z jej utrzymaniem i korzystaniem (m.in. czynsz/opłaty administracyjne, energia elektryczna, woda i ścieki, usługi telekomunikacyjne (Internet) oraz podatek od nieruchomości) a prowadzoną działalnością istnieje związek przyczynowo-skutkowy, o którym mowa wyżej. Wydatki te mogą zatem – pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania – stanowić koszty uzyskania przychodów w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystania lokalu mieszkalnego na cele działalności gospodarczej do całej powierzchni lokalu. Dlatego też poniesione koszty na utrzymanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego (czynsz/opłaty administracyjne, energia elektryczna, woda i ścieki, usługi telekomunikacyjne (Internet) oraz podatek od nieruchomości), proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni tego lokalu mieszkalnego, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Natomiast w odniesieniu do odsetek od kredytu hipotecznego wskazuję, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na: a) spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli: – pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu), – pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału. Ponadto, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji. Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji. W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki: ·      są faktycznie zapłacone, ·      pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, ·      nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji. Z powyższych przepisów wynika, że aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów z tytułu odsetek od kredytu (pożyczki), istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki). Skoro wskazany przez Pana lokal mieszkalny jest w części wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, to odsetki od kredytu hipotecznego w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w Pana działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności. Dlatego też zapłacone przez Pana odsetki od kredytu hipotecznego, proporcjonalnie do zajmowanej na działalność gospodarczą powierzchni lokalu mieszkalnego, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Podsumowanie: dopuszczalne jest zaliczenie wymienionych przez Pana we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do wykorzystywanej w Pana działalności gospodarczej powierzchni Pana lokalu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego tę interpretację. W odniesieniu do wskazanej przez Pana Proporcji określającej stosunek wykorzystywania lokalu do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej wyjaśniam, że nie dokonuję weryfikacji i oceny prawidłowości tej Proporcji, ponieważ interpretacji indywidualnej, w myśl art. 14b § 1 ustawy ‒ Ordynacja podatkowa, podlegają wyłącznie przepisy prawa podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.