0112-KDIL2-2.4011.874.2021.2.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłoweSzanowny   Panie, stwierdzam,   że   Pana   stanowisko   w   sprawie   oceny   skutków   podatkowych   opisanego   stanu   faktycznego   w   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   jest   prawidłowe. Zakres   wniosku   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej Dnia   15   października   2021   r.   wpłynął   Pana   wniosek   z   13   października   2021   r.   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej,   który   dotyczy   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych   w   zakresie   kosztów   uzyskania   przychodów.   Uzupełnił   go   Pan   –   w   odpowiedzi   na   wezwanie   –   pismem   z   17   grudnia   2021   r.   (wpływ   17   grudnia   2021   r.).   Treść   wniosku   jest   następująca: Opis   stanu   faktycznego W   dniu   (…)   2021   r.   Wnioskodawca   podpisał   z   Dyrektorem   Powiatowego   Urzędu   Pracy   w   (…)   o   dofinansowanie   kosztów   podjęcia   działalności   gospodarczej   w   ramach   projektu   (…)   współfinansowanego   przez   Unię   Europejską   ze   środków   Europejskiego   Funduszu   Społecznego   w   ramach   Regionalnego   Programu   Operacyjnego   Województwa   (…) W   wyniku   umowy   Wnioskodawca   otrzymał   dotację   w   kwocie   (…)   złotych,   która   wpłynęła   na   osobiste   konto   Wnioskodawcy.   Powyższa   kwota   stanowi   pomoc   de   minimis   z   rozporządzenia   Komisji   UE   nr   1407/2013   z   dnia   18   grudnia   2013   r.   w   sprawie   stosowania   art.   107   i   108   Traktatu   o   funkcjonowaniu   Unii   Europejskiej   do   pomocy   de   minimis.   W   zaświadczeniu   o   pomocy   de   minimis   określono,   że   pomoc   przyznana   została   na   podstawie   art.   46   ust.   1   pkt   2   ustawy   z   dnia   20   kwietnia   2004   r.   o   promocji   zatrudnienia   i   instytucjach   rynku   pracy   oraz   rozporządzenia   Ministra   Rodziny   Pracy   i   Polityki   Społecznej   z   dnia   14   lipca   2017   r.   w   sprawie   dokonywania   z   Funduszu   Pracy   refundacji   kosztów   wyposażenia   lub   doposażenia   stanowiska   pracy   dla   skierowanego   bezrobotnego   oraz   przyznawana   ze   środków   na   podjęcie   działalności   gospodarczej.   Z   dniem   (…)   2021   r   .   Wnioskodawca   dokonał   wpisu   do   ewidencji   działalności   gospodarczej,   po   czym   dokonał   zakupów   zgodnie   ze   szczegółową   specyfikacją   wydatków   wskazaną   we   wniosku   o   dofinansowanie.   Zakupy   zostały   udokumentowane   fakturami.   W   ramach   przyznanego   dofinansowania   zakupiono   urządzenia   niezbędne   do   prowadzenia   działalności   gospodarczej   (wartość   jednostkowa   poszczególnych   urządzeń   nie   przekracza   kwoty   10   000.00   zł).   Wnioskodawca   korzysta   z   podmiotowego   zwolnienia   VAT   i   rozlicza   się   na   zasadach   ogólnych   według   skali   podatkowej   . W   piśmie   stanowiącym   uzupełnienie   wniosku   Wnioskodawca   wskazała,   że   zakupił   urządzenia   (poniżej   szczegółowa   specyfikacja): 1.    Elektronarzędzia   i   maszyny; 2.    Osprzęt   i   akcesoria   do   elektronarzędzi; 3.    Narzędzia   ręczne; 4.    Detektor   czujnik   gazu. Żaden   z   tych   wydatków   Wnioskodawca   nie   kwalifikuje   jako   środek   trwały,   a   wydatki   związane   z   nabyciem   zaliczy   bezpośrednio   w   koszty.   Lp. Rodzaj   zakupu   kwota   netto wartość   podatku   VAT kwota   brutto 1. Zakup   elektronarzędzi   i   maszyn:         (…) 4   630,09   zł 1064,91   zł 5   695,00   zł   (…) 234,96   zł 54,04   zł 289,00   zł   (…) 378,86   zł 87,14   zł 466,00   zł   (…) 1   845,53   zł 424,47   zł 2   270,00   zł   (…) 1   461,79   zł 336,21   zł 1   798,00   zł   (…) 2   397,56   zł 551,44   zł 2   949,00   zł           (...) 1   647,15   zł 378,85   zł 2   026,00   zł            (...) 283,74   zł 65,26   zł 349,00   zł   (…) 1   421,95zł 327,05zł 1   749,00zł   (…) 2   194,31   zł 504,69   zł 2   699,00   zł     (…) 890,24   zł 204,76   zł 1   095,00   zł   (…) 633,33   zł 145,67   zł 779,00   zł   (…) 128,37   zł 29,53   zł 157,90   zł 2. Zakup   osprzętu   i   akcesoriów   do   elektronarzędzi:         (…) 772,36   zł 177,64   zł 950,00   zł            (...) 190,65   zł 43,85   zł 234,50   zł   (…) 448,78   zł 103,22   zł 552,00   zł   (…) 107,32   zł 24,68   zł 132,00   zł   (…) 1   162,60   zł 267,40   zł 1   430,00   zł   (…)         (…) (…) 177,24   zł 275,61   zł 40,76   zł 63,39   zł 218,00   zł 339,00   zł 3. Zakup   narzędzi   ręcznych:                  (…) 299,92   zł 68,98   zł 368,90   zł            (…) 1   292,60   zł 297,30   zł 1   589,90   zł            (…) 235,69   zł 54,21   zł 289,90   zł            (…) 250,40   zł 57,59   zł 307,99   zł 4.           (…) 424,32   zł 97,59   zł 521,91   zł   Urządzenia,   o   których   mowa   we   wniosku,   są   i   będą   wykorzystywane   wyłącznie   do   prowadzenia   działalności   gospodarczej. Pytanie   Czy   wydatki   poniesione   na   zakupy   niebędące   środkami   trwałymi   (poniżej   10.000,00   zł),   sfinansowane   z   przyznanej   dotacji   z   Urzędu   Pracy   można   zaliczyć   do   kosztów   uzyskania   przychodu? Pana   stanowisko   w   sprawie Zdaniem   Wnioskodawcy,   zgodnie   z   art.   22   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   kosztami   uzyskania   przychodów   są   koszty   poniesione   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   z   wyjątkiem   kosztów   wymienionych   w   art.   23.   Kosztami   uzyskania   przychodu   są   więc   wszelkie   racjonalnie   i   gospodarczo   uzasadnione   wydatki   związane   z   prowadzoną   działalnością   gospodarczą,   których   celem   jest   osiągnięcie,   zabezpieczenie   lub   zachowanie   źródła   przychodów.   Aby   określony   wydatek   mógł   zostać   zaliczony   do   ww.   kosztów,   należy   ocenić   jego   związek   z   prowadzoną   działalnością   gospodarczą   oraz   możliwość   osiągnięcia   przychodu   z   danego   źródła.   Poniesiony   wydatek   może   zatem   zostać   uznany   za   koszt   uzyskania   przychodów,   w   myśl   powołanego   przepisu,   o   ile   spełnia   łącznie   następujące   warunki: -    pozostaje   w   związku   przyczynowo-skutkowym   z   przychodem   lub   źródłem   przychodu, -    został   poniesiony   w   celu   osiągnięcia   przychodu   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodu, -    nie   znajduje   się   na   liście   wydatków   nieuznawanych   za   koszty   uzyskania   przychodów,   enumeratywnie   wymienionych   w   art.   23   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych, -    został   właściwie   udokumentowany. Zgodnie   z   treścią   art.   23   ust.   1   pkt   45   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   nie   uważa   się   za   koszty   uzyskania   przychodów   odpisów   z   tytułu   zużycia   środków   trwałych   oraz   wartości   niematerialnych   i   prawnych   dokonywanych,   według   zasad   określonych   w   art.   22a-22o,   od   tej   części   ich   wartości,   która   odpowiada   poniesionym   wydatkom   na   nabycie   lub   wytworzenie   we   własnym   zakresie   tych   środków   lub   wartości   niematerialnych   i   prawnych,   odliczonym   od   podstawy   opodatkowania   podatkiem   dochodowym   albo   zwróconym   podatnikowi   w   jakiejkolwiek   formie. Zgodnie   z   art.   23   ust.   1   pkt   56   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   nie   uważa   się   za   koszty   uzyskania   przychodów   wydatków   i   kosztów   bezpośrednio   sfinansowanych   z   dochodów   (przychodów),   o   których   mowa   w   art.   21   ust.   1   pkt   46,   47a,   47d,   116,   122,   129,   136   i   137. W   art.   23   nie   wymieniono   jednak   art.   21   ust.   1   pkt   121,   który   mówi   o   środkach   stanowiących   przychód   zwolniony   z   podatku   dochodowego,   przyznawanych   z   Funduszu   Pracy   na   podstawie   art.   46   ust.   1   pkt   2   ustawy   o   promocji   zatrudnienia   i   instytucjach   rynku   pracy.   Ustawodawca   ustanawia   zatem   wyjątek   w   zakresie   stosowania   art.   23   ust.   1   pkt   56,   jakim   są   wydatki,   które   pomimo   sfinansowania   ze   środków   podlegających   zwolnieniu   z   opodatkowania   podatkiem   dochodowym,   mogą   być   zakwalifikowane   jako   koszt   uzyskania   przychodu. Wnioskodawca   uważa,   że   mając   na   uwadze   przedstawiony   stan   faktyczny   oraz   obowiązujące   przepisy   prawa   podatkowego,   należy   stwierdzić,   że   wydatki   poniesione   na   zakup   wyposażenia   poniżej   10.000,00   zł,   sfinansowane   z   przyznanej   w   2021   r.   dotacji   z   Urzędu   Pracy,   można   bezpośrednio   zaliczyć   do   kosztów   uzyskania   przychodów   z   działalności   gospodarczej,   zgodnie   z   postanowieniami   art.   22   ust.   1   i   art.   23   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Ocena   stanowiska   Stanowisko,   które   przedstawił   Pan   we   wniosku,   jest   prawidłowe. Uzasadnienie   interpretacji   indywidualnej Zgodnie   z   art.   9   ust.   1   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1128   ze   zm.): Opodatkowaniu   podatkiem   dochodowym   podlegają   wszelkiego   rodzaju   dochody,   z   wyjątkiem   dochodów   wymienionych   w   art.   21,   52,   52a   i   52c   oraz   dochodów,   od   których   na   podstawie   przepisów   Ordynacji   podatkowej   zaniechano   poboru   podatku.   Na   podstawie   art.   10   ust.   1   pkt   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   –   jednym   ze   źródeł   przychodów   jest   pozarolnicza   działalność   gospodarcza.   Stosownie   do   art.   14   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Za   przychód   z   działalności,   o   której   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   3,   uważa   się   kwoty   należne,   choćby   nie   zostały   faktycznie   otrzymane,   po   wyłączeniu   wartości   zwróconych   towarów,   udzielonych   bonifikat   i   skont.   U   podatników   dokonujących   sprzedaży   towarów   i   usług   opodatkowanych   podatkiem   od   towarów   i   usług   za   przychód   z   tej   sprzedaży   uważa   się   przychód   pomniejszony   o   należny   podatek   od   towarów   i   usług.   W   myśl   art.   14   ust.   2   pkt   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Przychodem   z   działalności   gospodarczej   są   również   dotacje,   subwencje,   dopłaty,   z   zastrzeżeniem   ust.   3   pkt   13,   i   inne   nieodpłatne   świadczenia   otrzymane   na   pokrycie   kosztów   albo   jako   zwrot   wydatków,   z   wyjątkiem   gdy   przychody   te   są   związane   z   otrzymaniem,   zakupem   albo   wytworzeniem   we   własnym   zakresie   środków   trwałych   lub   wartości   niematerialnych   i   prawnych,   od   których,   zgodnie   z   art.   22a-22o,   dokonuje   się   odpisów   amortyzacyjnych.   Należy   stwierdzić,   że   ustawodawca   różnicuje   skutki   podatkowe   otrzymanych   dotacji   i   innych   nieodpłatnych   świadczeń   w   zależności   od   celu,   na   jaki   zostały   one   przeznaczone,   tj.:   dotacje,   subwencje,   dopłaty   i   inne   nieodpłatne   świadczenia   otrzymane   na   cele   inne   niż   nabycie   lub   wytworzenie   środków   trwałych   lub   wartości   niematerialnych   i   prawnych   zaliczane   są   do   przychodów   z   działalności   gospodarczej, świadczenia   takie   otrzymane   na   pokrycie   kosztów   albo   jako   zwrot   wydatków   poniesionych   przez   podatnika   na   zakup/wytworzenie   we   własnym   zakresie   środków   trwałych   lub   nabycie   wartości   niematerialnych   i   prawnych,   od   których   dokonuje   się   odpisów   amortyzacyjnych   –   nie   stanowią   przychodów   z   działalności   gospodarczej.   Stosownie   do   art.   21   ust.   1   pkt   121   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Wolne   od   podatku   dochodowego   są   jednorazowe   środki   przyznane   na   podjęcie   działalności,   o   których   mowa   w   art.   46   ust.   1   pkt   2   i   3   ustawy   z   dnia   20   kwietnia   2004   r.   o   promocji   zatrudnienia   i   instytucjach   rynku   pracy.   Z   opisu   sprawy   wynika,   że   podpisał   Pan   z   Dyrektorem   Powiatowego   Urzędu   Pracy   umowę   o   dofinansowanie   kosztów   podjęcia   działalności   gospodarczej   w   ramach   projektu   (…)   współfinansowanego   przez   Unię   Europejską   ze   środków   Europejskiego   Funduszu   Społecznego   w   ramach   Regionalnego   Programu   Operacyjnego   Województwa   (…).   Pomoc   została   Panu   przyznana   na   podstawie   art.   46   ust.   1   pkt   2   ustawy   o   promocji   zatrudnienia   i   instytucjach   rynku   pracy   oraz   rozporządzenia   Ministra   Rodziny   Pracy   i   Polityki   Społecznej   w   sprawie   dokonywania   z   Funduszu   Pracy   refundacji   kosztów   wyposażenia   lub   doposażenia   stanowiska   pracy   dla   skierowanego   bezrobotnego   oraz   przyznawana   środków   na   podjęcie   działalności   gospodarczej.   Z   pieniędzy   przyznanego   dofinansowania zakupił   Pan   urządzenia   niezbędne   do   prowadzenia   działalności   gospodarczej,   tj.   elektronarzędzia   i   maszyny,   osprzęt   i   akcesoria   do   elektronarzędzi,   narzędzia   ręczne   oraz   detektor   czujnik   gazu.   Wartość   jednostkowa   poszczególnych   urządzeń   nie   przekracza   kwoty   10   000.00   zł   oraz   żadnego   z   tych   urządzeń   nie   zakwalifikował   Pan   jako   środek   trwały. Dlatego   też   otrzymane   przez   Pana   środki   na   podjęcie   działalności   gospodarczej   przeznaczone   na   zakup   urządzeń   niezbędnych   do   prowadzenia   działalności   gospodarczej   stanowią   przychód   z   działalności   gospodarczej,   jednak   na   podstawie   art.   21   ust.   1   pkt   121   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   przychód   ten   jest   zwolniony   od   opodatkowania.   Zgodnie   z   art.   22   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Kosztami   uzyskania   przychodów   są   koszty   poniesione   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   z   wyjątkiem   kosztów   wymienionych   w   art.   23.   Aby   wydatek   mógł   być   uznany   za   koszt   uzyskania   przychodów,   winien   spełniać   łącznie   następujące   warunki:   ·    pozostawać   w   związku   przyczynowym   z   przychodami   lub   źródłem   przychodów   i   być   poniesiony   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów, ·    być   właściwie   udokumentowany; ·    nie   znajdować   się   na   liście   kosztów   nieuznawanych   za   koszty   uzyskania   przychodów,   wymienionych   w   art.   23   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   W   myśl   art.   23   ust.   1   pkt   56   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Nie   uważa   się   za   koszty   uzyskania   przychodów   wydatków   i   kosztów   bezpośrednio   sfinansowanych   z   dochodów   (przychodów),   o   których   mowa   w   art.   21   ust.   1   pkt   29b,   46,   47a,   47d,   116,   122,   129,   136   i   137.   Stosownie   do   art.   23   ust.   1   pkt   49   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Nie   uważa   się   za   koszty   uzyskania   przychodów   wydatków   poniesionych   na   zakup   zużywających   się   stopniowo   rzeczowych   składników   majątku   przedsiębiorstwa,   niezaliczanych   zgodnie   z   odrębnymi   przepisami   do   środków   trwałych   –   w   przypadku   stwierdzenia,   że   składniki   te   nie   są   wykorzystywane   dla   celów   prowadzonej   działalności   gospodarczej,   lecz   służą   celom   osobistym   podatnika,   pracowników   lub   innych   osób,   albo   bez   uzasadnienia   znajdują   się   poza   siedzibą   przedsiębiorstwa.   Analiza   treści   zacytowanych   przepisów   wskazuje,   że   co   do   zasady   nie   ma   przeszkód,   aby   podatnik   zaliczył   do   kosztów   uzyskania   przychodów   wydatki   poniesione   na   zakup   składników   majątku,   niezaliczonych   do   środków   trwałych   ani   wartości   niematerialnych   i   prawnych,   a   które   zostały   sfinansowane   ze   środków   dotacji   otrzymanej   z   urzędu   pracy.   Jak   wskazano   wyżej,   warunkiem   jest   związek   przyczynowo-skutkowy   między   poniesionymi   wydatkami   a   przychodami   z   prowadzonej   przez   podatnika   działalności   gospodarczej.   Stąd   –   sfinansowanie   zakupu   urządzeń,   które   nie   są   zaliczone   do   środków   trwałych,   niezbędnych   do   prowadzenia   działalności   gospodarczej   ze   środków   przyznanych   z   urzędu   pracy   osobie   bezrobotnej   na   podjęcie   działalności   gospodarczej   nie   wyklucza   możliwości   zaliczenia   tych   wydatków   do   kosztów   uzyskania   przychodów,   mimo   że   przyznane   środki   korzystają   ze   zwolnienia   z   opodatkowania   na   podstawie   art.   21   ust.   1   pkt   121   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Przepis   ten   nie   został   bowiem   wymieniony   w   art.   23   ust.   1   pkt   56   tej   ustawy.   Dlatego   też   poniesione   przez   Pana   wydatki   na   zakup   urządzeń   niezbędnych   do   prowadzenia   działalności   gospodarczej,   sfinansowane   ze   środków   otrzymanych   z   dotacji   z   urzędu   pracy   można   Pan   bezpośrednio   zaliczyć   do   kosztów   uzyskania   przychodów   prowadzonej   działalności   gospodarczej.   Reasumując   –   wydatki   poniesione   na   zakupione   urządzenia   niebędące   środkami   trwałymi   (poniżej   10.000,00   zł),   sfinansowane   z   przyznanej   dotacji   z   Urzędu   Pracy   może   Pan   zaliczyć   do   kosztów   uzyskania   przychodów. Dodatkowe   informacje Informacja   o   zakresie   rozstrzygnięcia Interpretacja   dotyczy   stanu   faktycznego,   który   Pan   przedstawił,   i   stanu   prawnego,   który   obowiązywał   w   dacie   zaistnienia   zdarzenia. Pouczenie   o   funkcji   ochronnej   interpretacji ·   Funkcję   ochronną   interpretacji   indywidualnych   określają   przepisy   art.   14k-14nb   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).   Interpretacja   będzie   mogła   pełnić   funkcję   ochronną,   jeśli   Pana   sytuacja   będzie   zgodna   (tożsama)   z   opisem   stanu   faktycznego   i   zastosuje   się   Pan   do   interpretacji. ·   Zgodnie   z   art.   14na   §   1   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   Ordynacji   podatkowej   nie   stosuje   się,   jeśli   stan   faktyczny   lub   zdarzenie   przyszłe   będące   przedmiotem   interpretacji   indywidualnej   jest   elementem   czynności,   które   są   przedmiotem   decyzji   wydanej: 1)    z   zastosowaniem   art.   119a; 2)    w   związku   z   wystąpieniem   nadużycia   prawa,   o   którym   mowa   w   art.   5   ust.   5   ustawy   z   dnia   11   marca   2004   r.   o   podatku   od   towarów   i   usług; 3)    z   zastosowaniem   środków   ograniczających   umowne   korzyści. Zgodnie   z   art.   14na   §   2   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   nie   stosuje   się,   jeżeli   korzyść   podatkowa,   stwierdzona   w   decyzjach   wymienionych   w   §   1,   jest   skutkiem   zastosowania   się   do   utrwalonej   praktyki   interpretacyjnej,   interpretacji   ogólnej   lub   objaśnień   podatkowych. Pouczenie   o   prawie   do   wniesienia   skargi   na   interpretację Ma   Pan   prawo   do   zaskarżenia   tej   interpretacji   indywidualnej   do   Wojewódzkiego   Sądu   Administracyjnego.   Zasady   zaskarżania   interpretacji   indywidualnych   reguluje   ustawa   z   dnia   30   sierpnia   2002   r.   Prawo   o   postępowaniu   przed   sądami   administracyjnymi   –   Dz.   U.   z   2019   r.   poz.   2325   ze   zm.;   dalej   jako   „PPSA”).   Skargę   do   Sądu   wnosi   się   za   pośrednictwem   Dyrektora   KIS   (art.   54   §   1   PPSA).   Skargę   należy   wnieść   w   terminie   trzydziestu   dni   od   dnia   doręczenia   interpretacji   indywidualnej   (art.   53   §   1   PPSA): ·    w   formie   papierowej,   w   dwóch   egzemplarzach   (oryginał   i   odpis)   na   adres:   Krajowa   Informacja   Skarbowa,   ul.   Teodora   Sixta   17,   43-300   Bielsko-Biała   (art.   47   §   1   PPSA),   albo ·    w   formie   dokumentu   elektronicznego,   w   jednym   egzemplarzu   (bez   odpisu),   na   adres   Elektronicznej   Skrzynki   Podawczej   Krajowej   Informacji   Skarbowej   na   platformie   ePUAP:   /KIS/SkrytkaESP   (art.   47   §   3   i   art.   54   §   1a   PPSA). Skarga   na   interpretację   indywidualną   może   opierać   się   wyłącznie   na   zarzucie   naruszenia   przepisów   postępowania,   dopuszczeniu   się   błędu   wykładni   lub   niewłaściwej   oceny   co   do   zastosowania   przepisu   prawa   materialnego.   Sąd   jest   związany   zarzutami   skargi   oraz   powołaną   podstawą   prawną   (art.   57a   PPSA). Podstawa   prawna   dla   wydania   interpretacji Podstawą   prawną   dla   wydania   tej   interpretacji   jest   art.   13   §   2a   oraz   art.   14b   §   1   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).