0112-KDIL2-2.4011.880.2025.3.IM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: –      prawidłowe w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów, –      nieprawidłowe w odniesieniu do kursu zastosowanego do przeliczenia kosztów poniesionych w walutach obcych. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 11 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 18 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Jako osoba fizyczna dokonała Pani zakupu uszkodzonego samochodu w x). Uiściła Pani opłaty związane z zakupem w domu aukcyjnym w x, koszty transportu auta do portu oraz drogą morską do x). Ponadto poniosła Pani naliczone w x koszty opłat celnych oraz podatku VAT. Poniosła Pani również koszty podatku akcyzowego w Polsce, koszty tłumaczenia dokumentów (faktura sprzedaży, dokumenty celne oraz VAT, tytuł własności samochodu) oraz koszty naprawy samochodu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia i jego rejestracji – tak, aby był kompletny i nadawał się do zamierzonego użytku. Samochód po przeprowadzeniu powyższych działań, w stanie nadającym się już do użytkowania, zostanie w przyszłości wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności do korzystania w sposób mieszany i będzie podlegał amortyzacji. W ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej jest Pani podatnikiem VAT (Pani działalność jest objęta podstawową 23% stawką podatku). W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podaje Pani, że: a)  podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium RP w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; b)  samochód, którego dotyczy wniosek o interpretację, to samochód osobowy, w myśl art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; c)  prowadzi Pani indywidualną działalność gospodarczą od dnia 02.12.2015 r. w zakresie usług prawniczych (kod PKD 69.10.Z); przychody z Pani działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych według skali podatkowej; dokumentacja podatkowa jest prowadzona w formie Księgi Przychodów i Rozchodów; d)  posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków wskazanych we wniosku; e)  wszystkie wydatki, o których mowa we wniosku, zostały poniesione przed wprowadzeniem samochodu do ewidencji środków trwałych; f)   wszelkie wydatki, o których mowa we wniosku (wyłączając koszty transportu), to wydatki bezpośrednio związane z przywróceniem zdatności samochodu do użytku. Koszty transportu to koszty związane z tym pośrednio – tj. dostarczeniem samochodu do miejsca naprawy na terenie Polski. Samochód został zakupiony jako niesprawny, po kolizji drogowej i posiadający uszkodzenia mechaniczne. Samochód został zakupiony jako uszkodzony, posiada tzw. salvage title w akcie własności; g)  samochód będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej dopiero po dokonaniu wszelkich koniecznych napraw mechanicznych, dokonaniu dostosowania samochodu do norm europejskich, ubezpieczeniu, wykonaniu wymaganych badań technicznych, zarejestrowaniu i wprowadzeniu go do działalności gospodarczej. Nie jest możliwa do określenia dokładna data przekazania pojazdu do działalności gospodarczej. W Pani ocenie odbędzie się to w przeciągu kilku tygodni; h)  w dniu przejęcia do używania w działalności gospodarczej samochód będzie spełniał warunki określone w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług podaje Pani, że: a)  jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług; b)  będzie Pani wykorzystywać pojazd do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Uzupełnienie wniosku Czy podatek od towarów i usług zapłacony przez Panią w x nie jest podatkiem naliczonym albo nie przysługuje Pani obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony (zapłacony w x) albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Podatek od towarów i usług zapłacony przez Panią w x nie jest podatkiem naliczonym, nie przysługuje Pani ani obniżenie kwoty należnego podatku o podatek zapłacony w x ani zwrot różnicy podatku. Jakie koszty mają być przedmiotem złożonego wniosku; czy interpretacją mają być objęte tylko koszty wskazane przez Panią w pytaniu, tj. faktury sprzedaży z x, dokumenty opłat celnych i VAT w x, czy jednak wszystkie koszty wymienione w opisie sprawy, tj. opłaty związane z zakupem w domu aukcyjnym w x, koszty transportu auta do portu oraz drogą morską do x), opłaty celne oraz podatek VAT, podatek akcyzowy w Polsce, koszty tłumaczenia dokumentów (faktury sprzedaży, dokumentów celnych oraz VAT, tytułu własności samochodu) oraz koszty naprawy samochodu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia i jego rejestracji? Prosi Pani o objęcie interpretacją wszystkich kosztów wymienionych w opisie sprawy i wskazanych w pytaniu łącznie. W pytaniu podała Pani koszty w formie skrótowej, w celu uniknięcia zbytniej rozbudowy pytania mogącej skutkować problemami z określeniem jego meritum. Jaki jest zakres Pani działalności gospodarczej? Działalność prawnicza – kod PKD 2007: 69.10.Z. Jakiego konkretnie samochodu dotyczy złożony przez Panią wniosek? Samochód osobowy, (...). Czy samochód jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony? Tak. Ile wynosi dopuszczalna masa całkowita samochodu, wynikająca z dowodu rejestracyjnego? 2541 kilogramów. W jaki dokładnie sposób będzie Pani wykorzystywać samochód we własnej działalności gospodarczej? W celu dojazdu do kancelarii, klientów, sądów, organów i instytucji, przed którymi prowadzę sprawy. W celach związanych z charakterem prowadzonej przez Panią działalności (spotkania z klientami, wizje lokalne, prowadzenie spraw „na gruncie”, zapoznawanie się z aktami w miejscach ich deponowania, dojazd do organów i instytucji w celu realizacji wszelkich czynności związanych z prowadzeniem działalności prawniczej) oraz z zapewnieniem funkcjonowania kancelarii. Czy zamierza Pani wykorzystywać samochód zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych, czy wyłącznie do celów działalności gospodarczej? Jak wskazano wyżej, samochód będzie wykorzystywany w „użytku mieszanym” zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych? Czy zatrudnia Pani pracowników; jeśli tak to, czy wskazany samochód będzie wykorzystywany przez pracowników do działalności gospodarczej czy do celów innych niż działalność gospodarcza opodatkowana? Nie. Pytanie Czy do wartości początkowej pojazdu, w świetle art. 22a ust. 1 pkt 2 oraz art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostaną zaliczone wszystkie koszty wymienione w opisie stanu faktycznego (z założeniem przeliczenia na złotówki wartości podanych w walutach obcych po kursie średnim podanym przez NBP w dniu wystawienia danego dokumentu, tj. faktury sprzedaży z x dokumentów opłat celnych i VAT w x)? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie, zgodnie z art. 22a ust 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym środków trwałych, amortyzacji podlegają kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania środki transportu. Nie ulega wątpliwości, że samochód osobowy będący przedmiotem sprawy jest środkiem transportu. Nie ulega również wątpliwości, że był on uszkodzony i niezdatny do użytku. W związku z tym wszelkie koszty poniesione przez Panią w celu umożliwienia zgodnego z prawem użytkowania samochodu w Polsce powiększą wartość pojazdu jako środka trwałego. Również, w świetle art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środka trwałego uznaje się cenę jego nabycia powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Również na podstawie tego przepisu wydatki poniesione przez Panią w celu umożliwienia użytkowania samochodu, a wskazane w opisie stanu faktycznego, zwiększają wartość początkową pojazdu jako środka trwałego. Wszystkie koszty opisane w opisie stanu faktycznego warunkują możliwość poruszania się samochodem w ruchu drogowym i zostaną poniesione przed przekazaniem samochodu do działalności gospodarczej, tym samym powiększając jego wartość początkową. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest: –      prawidłowe w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów, –      nieprawidłowe w odniesieniu do kursu zastosowanego do przeliczenia kosztów poniesionych w walutach obcych. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani indywidualną działalność gospodarczą w zakresie usług prawniczych. Przychody z Pani działalności gospodarczej opodatkowane są na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Kupiła Pani uszkodzony samochód osobowy w x. Uiściła Pani opłaty związane z zakupem w domu aukcyjnym w x, koszty transportu auta do portu oraz drogą morską do Rotterdamu. Ponadto poniosła Pani naliczone w x koszty opłat celnych oraz podatku VAT. Poniosła Pani również koszty podatku akcyzowego w Polsce, koszty tłumaczenia dokumentów (faktura sprzedaży, dokumenty celne oraz VAT, tytuł własności samochodu) oraz koszty naprawy samochodu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia i jego rejestracji. Podatek od towarów i usług zapłacony przez Panią w x nie jest podatkiem naliczonym, nie przysługuje Pani ani obniżenie kwoty należnego podatku o podatek zapłacony w x, ani zwrot różnicy podatku. Samochód po przeprowadzeniu powyższych działań, w stanie nadającym się już do użytkowania, zostanie w przyszłości wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Panią działalności. Będzie on podlegał amortyzacji. Wskazała Pani, że wszystkie wydatki, o których mowa powyżej, zostały poniesione przed wprowadzeniem samochodu do ewidencji środków trwałych. W dniu przejęcia do używania w działalności gospodarczej samochód będzie spełniał warunki określone w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakupiony przez Panią samochód będzie wykorzystywany w celu dojazdu do kancelarii, klientów, sądów, organów i instytucji, przed którymi prowadzi Pani sprawy, w celach związanych z charakterem prowadzonej przez Panią działalności oraz z zapewnieniem funkcjonowania kancelarii. Zgodnie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z tego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wydatki na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na: a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia. Ponieważ ww. składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia. Podatnicy mogą – stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uznać za koszty uzyskania przychodów jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z przepisami art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 23. W myśl art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi: –      stanowić własność lub współwłasność podatnika, –      zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika, –      być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, –      jego przewidywany okres używania być dłuższy niż rok, –      być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4. Podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie bowiem z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która stanowi podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych, określa art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22g ust 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane – cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej. W myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Na podstawie powyższego na cenę nabycia składa się cena uiszczona sprzedawcy za składnik majątku oraz koszty związane z zakupem, tj. wszystkie wydatki, które powstały w bezpośrednim związku z odpłatnym nabyciem. Określając cenę nabycia, należy również zwrócić uwagę, że warunek kompletności i zdatności do użytku musi zostać spełniony najpóźniej w dniu przyjęcia środka trwałego do używania. Kompletność środka trwałego oznacza, że stanowi on funkcjonalną całość, jest zupełny, całkowity i da się wykorzystać samodzielnie. Z kolei, środek trwały zdatny do użytku to taki środek, który jest przydatny w danej działalności, właściwy i odpowiedni do funkcji, jakie ma spełniać. Zatem warunek kompletności i zdatności do użytku również musi zostać spełniony najpóźniej w dniu przyjęcia środka trwałego do używania. Przy czym uznaje się, że składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć jako możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania. Tym samym, wszystkie udokumentowane wydatki poniesione przez podatnika w związku z przystosowaniem samochodu do stanu umożliwiającego jego wykorzystanie na potrzeby działalność gospodarczej są składnikami wartości początkowej tj. zwiększają wartość początkową tego środka trwałego. Za cenę nabycia należy uznać kwotę należną zbywcy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że kwota podatku VAT związana z zakupem samochodu osobowego w części, która zgodnie z przepisami, nie podlega odliczeniu, zwiększa wartość początkową samochodu. Tak wyliczoną wartość początkową samochodu należy powiększyć o cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku sprowadzanych z zagranicy. Dlatego też stwierdzam, że przy ustaleniu wartości początkowej samochodu należy uwzględnić: opłaty związane z zakupem w domu aukcyjnym w x, koszty transportu auta do portu oraz drogą morską do x, naliczone w x koszty opłat celnych oraz podatku VAT, podatek akcyzowy w Polsce, koszty tłumaczenia dokumentów oraz koszty naprawy samochodu, przeglądów technicznych, ubezpieczenia i jego rejestracji. Zgodnie z art. 11a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Zatem nie sposób zgodzić się z Pani twierdzeniem, że koszty – podane w walutach obcych wymienione w opisie sprawy – należy przeliczyć na złotówki po kursie średnim podanym przez NBP w dniu wystawienia dokumentów, tj. faktury sprzedaży z x, dokumentów opłat celnych i VAT w x. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się bowiem na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Podsumowanie: do wartości początkowej pojazdu, w świetle art. 22a ust. 1 pkt 2 oraz art. 22g ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 22 g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostaną zaliczone wszystkie koszty wymienione w opisie stanu faktycznego. Koszty – podane w walutach obcych wymienione przez Panią w opisie sprawy – powinna Pani przeliczyć na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu, tj. wystawienia dokumentów, np. faktury. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.