0112-KDIL2-2.4011.897.2021.3.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: -       nieprawidłowe w odniesieniu do pytania nr 1, -       prawidłowe w odniesieniu do pytania nr 2. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Dnia 22 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 18 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 stycznia 2021 r. (wpływ 26 stycznia 2022 r. i 7 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (…)2017 r. pod firmą (…), prowadzoną pod adresem (…), zarejestrowaną w CEIDG (…). Główna działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia oprogramowania, Wnioskodawca rozszerzył działalność o usługi związane ze sprzedażą akcesoriów (…). Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2020 r. poz. 1426 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie właściwego uznania ponoszonych kosztów jako kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca świadczy usługi związane ze sprzedażą akcesoriów (…). Klienci Wnioskodawcy, korzystając z bramki płatności, mogą dokonywać zakupu produktów sprzedawanych przez Wnioskodawcę za kryptowaluty. Środki trafiają na konto Wnioskodawcy w formie waluty fiduciarnej bądź kryptowalut i następnie mogą zostać wypłacone. Wnioskodawca poniesie wówczas koszt 0,5% od wypłaty z konta. Wnioskodawca w zamian za sprzedawane towary za pośrednictwem bramki płatności otrzymuje głównie kryptowaluty. Wnioskodawca działa za pośrednictwem giełd walut wirtualnych. Sam nie jest właścicielem giełdy. Aby dokonać transakcji kupna i sprzedaży jednej z kryptowalut, Klient musi dokonać przelewu elektronicznego w walucie tradycyjnej – np.: PLN, USD, EURO – własnych środków pieniężnych na rachunek bankowy będący własnością podmiotu zarządzającego serwisem internetowym jako depozyt środków pieniężnych. Wpłacone środki pieniężne zostają przypisane do konta Klienta oraz pozostają w jego wyłącznej dyspozycji. Podmiot zarządzający rozlicza transakcje kupna-sprzedaży walut wirtualnych i dokonuje przeksięgowania środków pieniężnych, jak i kryptowalut. Podstawowym celem nabywania kryptowalut jest ich dalsza odsprzedaż i uzyskanie zysków wynikających ze zmian kursów kryptowalut, ewentualnie na zmianach kursów pomiędzy poszczególnymi giełdami. Nie jest to jednak główny przedmiot działalności Wnioskodawcy – jest to bardziej działalność dodatkowa. Wnioskodawca nie prowadzi działalności jako kantor lub giełda kryptowalutowa, nie świadczy także usług oferowania rachunków lub portfeli kryptowalutowych (walut wirtualnych) – tj. Wnioskodawca nie prowadzi żadnej z działalności wskazanej w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2016 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Wnioskodawca wybrał opodatkowanie dochodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej na tzw. zasadach liniowych wskazanych w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku udzielił Pan odpowiedzi na następujące pytania: Czy kryptowaluty, o których mowa we wniosku, spełniają definicję waluty wirtualnej, o której mowa w art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Wnioskodawca wskazuje, że kryptowaluty spełniają definicje waluty wirtualnej, o której mowa w art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jakie to są koszty ponoszone w kontekście produktów i akcesoriów sprzedawanych przez Pana, a które są przedmiotem pytania nr 1? Wnioskodawca wskazuje, że są to koszty zakupu wskazanych akcesoriów z uwzględnieniem kosztów przesyłki. Czy posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie kosztów w kontekście produktów i akcesoriów sprzedawanych przez Pana? Wnioskodawca wskazuje, że posiada dokumenty potwierdzające poniesione koszty w postaci faktur zakupowych. Czy prowizja 0,5% od wypłaty z konta kryptowalut, o której mowa we wniosku, jest to prowizja giełdy za dokonanie transakcji sprzedaży; jeżeli nie, to prosimy opisać dokładnie, za co jest pobierana ta prowizja? Wnioskodawca wskazuje, że jest to prowizja za obsługę transakcji sprzedaży. Czy posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków na prowizję od wypłaty z konta kryptowalut? Wnioskodawca wskazuje, że wskazane transakcje będą miały miejsce w przyszłości, wówczas Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków na prowizję. Pytania 1.    Czy sprzedawane przez Wnioskodawcę akcesoria i produkty w zamian za kryptowaluty stanowią koszt uzyskania przychodu? Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem pytania nr 1 jest zaliczenie kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę na akcesoria i produkty sprzedawane przez Niego w ramach działalności gospodarczej do kosztów uzyskania przychodów uzyskiwanych z tytułu zbycia kryptowalut. 2.    Czy koszt 0,5% od wypłaty z konta kryptowalut może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu? Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – dostarczane produkty, za które w ramach sprzedaży otrzymuje wynagrodzenie w kryptowalutach, stanowią koszt uzyskania przychodu. Po stronie Wnioskodawcy przychód powstanie dopiero w przypadku sprzedaży kryptowalut. Usługi przez Niego świadczone polegające na sprzedaży wskazanych produktów (…) stanowią element konieczny do wejścia w posiadanie określonej ilości kryptowalut. Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 11 u.p.d.o.f. za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej. Z art. 30b tej ustawy wynika natomiast, że od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu (ust. 1a), a dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 14-16 (ust. 1 b). Kryptowaluty mogą wygenerować po stronie Wnioskodawcy przychód, jednakże dopiero w momencie ich ewentualnego zbycia. Jednocześnie, z uwagi na znaczne wahania rynkowe, nie można uznać, by zakup kryptowalut po danej cenie stanowił rzeczywiste przysporzenie. Aby w sytuacji Wnioskodawcy zaistniała korzyść, musi on ponieść koszty związane z zakupem produktów. W przypadku kryptowalut, moment uzyskania dochodu z ich zbycia nie jest tożsamy z momentem ich nabycia, bez względu na formę tego nabycia. Kryptowaluty mogą wygenerować dochód podlegający opodatkowaniu w przypadku ich odpłatnego zbycia – w postaci różnicy pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami poniesionymi na ich nabycie. Wnioskodawca jest w stanie udokumentować koszty, jakie poniósł w związku z pozyskaniem kryptowalut od Klientów posługujących się bramkami płatności, tym samym wykazać koszt, jaki poniósł w związku z ich nabyciem. W ocenie Wnioskodawcy zbycie kryptowalut pozwala ustalić, jaki dochód osiągnął Wnioskodawca. Zakup kryptowalut na podstawie umowy opcji nie daje żadnego przychodu. W chwili nabycia kryptowalut Wnioskodawca nie wie, czy i jaki uzyska przychód, bowiem okaże się to dopiero w przyszłości. Zgodnie z art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Jednocześnie do katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wprost dopisano poniesione wydatki związane z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną (art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zważając na powyższe, Wnioskodawca w związku ze wskazanymi kosztami ponoszonymi w kontekście produktów i akcesoriów sprzedawanych za kryptowaluty zamierza sklasyfikować je jako koszty uzyskania przychodu. Aby mieć jednak pewność, że takie działanie będzie prawidłowe, Wnioskodawca wystosował pytanie do Organu oznaczone numer 1. Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – pobierana prowizja od wypłaty jest kosztem uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 22 ust. 14 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Wnioskodawca podkreśla, że jego zdaniem koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki na nabycie waluty wirtualnej, poniesione w danym roku podatkowym oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, które pośredniczą w wymianie lub sprzedaży tych walut. W opinii Wnioskodawcy dotyczy to wydatków wyłącznie bezpośrednio związanych z nabyciem i sprzedażą walut wirtualnych. Wszystkie koszty, jakie podatnik – Wnioskodawca poniesie w danym roku podatkowym, będzie wskazywał w zeznaniu rocznym, niezależnie od tego, czy w tym samym roku uzyska przychód, czy też nie. Zgodnie z wyrokiem WSA w Łodzi z 19.11.2019 r., I SA/Łd 411/19, LEX nr 2761356: Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków bezpośrednio poniesionych na nabycie waluty wirtualnej, o których mowa w art. 22 ust. 14 u.p.d.o.f., organ uznał, że będą to oprócz ceny zakupu, również prowizje pobierane przez podmioty pośredniczące w wymianie. Kosztami uzyskania przychodów nie będą więc koszty pośrednie, w szczególności koszty finansowania zakupu walut wirtualnych (koszty pożyczek, kredytów, itp.), zakup komputera, koszty zużycia prądu, koszt zakupu „koparek do kryptowalut”. Zważając na powyższe, Wnioskodawca, w związku ze wskazanymi kosztami ponoszonymi w kontekście wypłaty kryptowalut z konta, zamierza sklasyfikować je jako koszty uzyskania przychodu. Aby mieć jednak pewność, że takie działanie będzie prawidłowe, Wnioskodawca wystosował pytanie do Organu oznaczone numer 2. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest: -       nieprawidłowe w odniesieniu do pytania nr 1, -       prawidłowe w odniesieniu do pytania nr 2. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są: ·      pozarolnicza działalność gospodarcza, ·      kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej. Jak stanowi art. 17 ust. 1f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną. Natomiast wymiana między walutami wirtualnymi jest obojętna podatkowo. Zamiana kryptowaluty na inną kryptowalutę nie jest traktowana jako odpłatne zbycie tej waluty i tym samym nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Według art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa walucie wirtualnej oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2020 r. poz. 971 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest: a)    prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej, b)    międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące, c)     pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, d)     instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, e)      wekslem lub czekiem ‒ oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego. W świetle przytoczonych przepisów stwierdzamy, że przychody z obrotu walutami wirtualnymi stanowią przychody z kapitałów pieniężnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zasadę tę stosuje się również do przychodów uzyskanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. W myśl art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Zgodnie z art. 30b ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 14-16. Stosownie do art. 30b ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w ust. 1 oraz w art. 27 lub art. 30c. Stosownie do art. 30b ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia walut wirtualnych i obliczyć należny podatek dochodowy. W myśl art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Kwestię kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uregulowano w art. 22 ust. 14-16 oraz art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. W myśl art. 22 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16. Stosownie do art. 22 ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad przychodami z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym. Jednocześnie, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną. Zgodnie z art. 9 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepis ust. 3 nie ma zastosowania do strat z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie tworzenia oprogramowania oraz sprzedaży akcesoriów (…). Rozlicza się Pan na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Pana forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Ponosi Pan wydatki na akcesoria i produkty sprzedawane przez Pana w ramach tej działalności, na które posiada stosowne dokumenty. Pana klienci, korzystając z bramki płatności, mogą dokonywać zakupu produktów sprzedawanych przez Pana za kryptowaluty. Środki trafiają na Pana konto w formie waluty fiducjarnej bądź kryptowalut i następnie mogą zostać wypłacone. Poniesie Pan wówczas koszt 0,5% od wypłaty z konta. Jak Pan wskazał w uzupełnieniu, jest to prowizja za obsługę transakcji sprzedaży. Nie prowadzi Pan żadnej z działalności wskazanej w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Wątpliwości Pana w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy produkty i akcesoria (…), z uwzględnieniem kosztów wysyłki, które sprzedaje Pan w ramach działalności gospodarczej, otrzymując jako zapłatę kryptowaluty, stanowią koszty uzyskania przychodów z tytułu zbycia kryptowalut. Kolejna Pana wątpliwość dotyczy kwestii, czy koszt prowizji w wysokości 0,5% od wypłaty z konta kryptowalut może zostać również uznany za koszt uzyskania przychodów. W tym miejscu wyjaśniamy, że przyjęcie płatności przez przedsiębiorcę za towar w postaci waluty wirtualnej traktowane jest jak dwie umowy. Każda ze stron zawartej umowy będzie zarówno sprzedawcą, jak i nabywcą. Przychód ze sprzedaży towarów, w Pana przypadku produktów i akcesoriów (...), za którąś to sprzedaż otrzymuje Pan płatność w postaci kryptowaluty, będzie stanowić przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w momencie sprzedaży przez Pana tak pozyskanych kryptowalut (zapłaty nimi), powstały przychód kwalifikowany będzie do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też zwracamy uwagę na art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zasady potrącania kosztów przez podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów są uregulowane w art. 22 ust. 4–6 i ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b. Natomiast art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W myśl art. 22 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego. Stosownie do treści art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Podkreślamy, że u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów wydatki, które w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią koszty podatkowe, co do zasady, muszą być zaewidencjonowane w księdze w roku podatkowym, w którym zostały poniesione, nawet jeśli dotyczą przychodów przyszłych lat. Przy czym, za dzień poniesienia kosztu u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu (art. 22 ust. 6b cytowanej ustawy podatkowej). Zasada ta ma zastosowanie także w przypadku prowadzenia księgi w sposób memoriałowy. Natomiast, jak zostało wcześniej wskazane, kwestię kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uregulowano w art. 22 ust. 14-16 oraz art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią zatem udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Stąd wydatki dot. nabycia nabycia produktów i akcesoriów (...), z uwzględnieniem kosztów wysyłki, nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jakie Pan osiągnie z tytułu zbycia kryptowalut. Takim kosztem będzie natomiast prowizja w wysokości 0,5% od wypłaty z konta kryptowalut (tj. za obsługę transakcji sprzedaży), na podstawie art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując – koszt nabycia produktów i akcesoriów (...), z uwzględnieniem kosztów wysyłki, nie stanowi kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia kryptowalut. Natomiast koszt 0,5% od wypłaty z konta kryptowalut może stanowić koszt uzyskania przychodów z tego tytułu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: -       zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, -       zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto wskazujemy, że powołane w treści wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości tej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzamy, że teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w tym postępowaniu. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).