0112-KDIL2-2.4011.927.2025.1.WS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłoweSzanowny  Panie, stwierdzam,  że  Pana  stanowisko  w  sprawie  oceny  skutków  podatkowych  opisanego  zdarzenia  przyszłego  w  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  jest  prawidłowe. Zakres  wniosku  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej 1  grudnia  2025  r.  wpłynął  Pana  wniosek  z  1  grudnia  2025  r.  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej.  Treść  wniosku  jest  następująca: Opis  zdarzenia  przyszłego Wnioskodawca  osoba  prowadząca  działalność  gospodarczą  pod  firmą  (…)  (dalej:  „Wnioskodawca”)  jest  podmiotem  działającym  w  branży  (…).  W  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  dokonuje  sprzedaży  posiłków  w  prowadzonej  przez  siebie  restauracji  (…)  których  jest  franczyzobiorcą. Wnioskodawca  przystąpił  również  do  związku  pracodawców  zrzeszających  franczyzobiorców (…)  który  stanowi  „organizację  pracodawców”  w  rozumieniu  ustawy  z  dnia  23  maja  1991  r.  o  organizacjach  pracodawców  (dalej:  „Związek”).  Przynależność  do  Związku  nie  jest  obowiązkowa,  a  przystąpienie  do  niego  wymaga  akceptacji  statutu  regulującego  jego  działalność  (dalej:  „Statut”). Zgodnie  ze  Statutem  cele  Związku  to  m.in.  ochrona  praw  jego  członków  i  reprezentowanie  ich  na  szczeblu  ogólnokrajowym,  integracja  środowiska  Wnioskodawcy  i  franczyzobiorców  jako  prowadzących  restauracje  (…).  Przynależność  do  Związku  związana  jest  z  koniecznością  uiszczania  przez  członków  składek  członkowskich,  ustalonych  przez  Zarząd  Związku,  które  przeznaczane  są  na  realizację  celów  statutowych  Związku.  Ponadto  Statut  przewiduje,  że  Związek  podejmuje  działania  wspierające  rozwój  biznesu  i  zwiększanie  zyskowności  operacyjnej  restauracji  należących  do  (…). Na  bazie  Statutu  Związek,  oprócz  wykonywania  działań  zmierzających  do  realizacji  celów  statutowych,  realizuje  swoje  zadania  również  poprzez  prowadzenie  działalności  gospodarczej  obejmującej  m.in.  zawieranie  umów  w  zakresie  promocji  i  reklamy.  Związek  może  zarówno  świadczyć,  jak  i  nabywać  usługi  marketingowe  (np.  kampanie  reklamowe)  od  innych  podmiotów,  które  prowadzą  działalność  usługową  w  tym  obszarze,  jak  również  dokonywać  ich  dalszej  odsprzedaży. Dzięki  członkostwu  w  Związku  franczyzobiorcy  nawiązują  relacje  z  innymi  właścicielami  restauracji,  dzięki  czemu  aktywnie  współpracują  ze  sobą  w  biznesie,  dzieląc  się  wiedzą  i  doświadczeniem. W  związku  z  prowadzoną  przez  Związek  działalnością  gospodarczą  (marketingową)  Wnioskodawca,  jako  podmiot  prowadzący  jednoosobową  działalność  gospodarczą,  zamierza  zawrzeć  ze  Związkiem  umowę  o  świadczenie  usług  (dalej:  „Kontrakt”).  Na  bazie  Kontraktu  Związek  będzie  świadczył  na  rzecz  Wnioskodawcy  usługi  reklamowe,  promocyjne  oraz  marketingowe  restauracji  (…) prowadzonej  przez  Wnioskodawcę,  związane  z  realizacją  strategii  marketingowej  oraz  budowaniem  wizerunku  i  zaufania  do  restauracji  (…)  na  obszarze  Polski  (dalej:  „Usługi”). Usługi  będą  w  szczególności  polegały  na: a)  opracowaniu,  tworzeniu,  produkowaniu,  drukowaniu,  rozprowadzaniu,  emitowaniu,  publikowaniu  i  eksponowaniu  materiałów  marketingowych  restauracji (…)  prowadzonej  przez  Wnioskodawcę,  w  ramach  realizacji  strategii  marketingowej  i  działalności  restauracji (…)  na  obszarze  Polski  oraz b)  prowadzeniu  działań  reklamowych,  promocyjnych  i  marketingowych  restauracji (…)  prowadzonej  przez  Wnioskodawcę,  w  ramach  realizacji  strategii  marketingowej  i  działalności  restauracji  (…)  na  obszarze  Polski. Na  podstawie  Kontraktu  Związek  będzie  odpowiedzialny  za  prawidłowe  wykonanie  Usług  i  wywiązanie  się  ze  swoich  obowiązków,  w  szczególności: ·    Związek  będzie  odpowiadał  w  pełni  za  szkody  poniesione  przez  Wnioskodawcę  w  związku  z  niewykonaniem  lub  nienależytym  wykonaniem  Kontraktu  przez  Związek; ·    Związek  będzie  odpowiadał  za  działania  i  zaniechania  podwykonawców  jak  za  swoje  własne. Celem  nabycia  od  Związku  Usług  jest  promocja  działalności  Wnioskodawcy  (prowadzonych  przez  niego  restauracji),  która  ma  na  celu  zwiększenie  przychodów  Wnioskodawcy.  Dzięki  współpracy  ze  Związkiem  Wnioskodawca  ma  szanse  na  skorzystanie  z  nakierowanej  na  konkretny  sektor  gospodarczy  (…)  strategii  marketingowej.  Umożliwia  to  Wnioskodawcy  promocje  jego  restauracji  i  nawiązanie  kontaktu  z  szerszym  kręgiem  potencjalnych  klientów,  w  szczególności  budowanie  i  utrzymanie  z  nimi  długotrwałych,  satysfakcjonujących  relacji,  pozwalających  na  zyskanie  lojalności  i  powtarzalnej  sprzedaży. Usługi  będą  dokumentowane  fakturą  wystawianą  przez  Związek  jako  podatnika  VAT.  Wynagrodzenie  za  Usługi  zostanie  ustalone  przez  strony  w  Kontrakcie  jako  „Opłata  marketingowa”.  Związek  zobowiązany  będzie  do  prowadzenia  zestawienia  wykonanych  Usług  w  danym  okresie  rozliczeniowym,  które  udostępni  Wnioskodawcy  na  żądanie.  Kontrakt  nie  będzie  przewidywał  możliwości  zwrotu  Opłat  marketingowych  w  jakiejkolwiek  formie. Pytanie Czy  Wnioskodawca  będzie  miał  prawo  do  zaliczenia  ponoszonych  przez  niego  Opłat  marketingowych  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  o  których  mowa  w  art.  22  ust.  1  ustawy  o  PIT? Pana  stanowisko  w  sprawie W  ocenie  Wnioskodawcy  –  będzie  miał  on  prawo  do  zaliczenia  ponoszonych  przez  niego  Opłat  marketingowych  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  o  których  mowa  w  art.  22  ust.1  ustawy  o  PIT. Uzasadnienie  stanowiska  Wnioskodawcy. Zgodnie  z  art.  22  ust.  1  ustawy  o  PIT  kosztami  uzyskania  przychodów  są  koszty  poniesione  w  celu  osiągnięcia  przychodów  ze  źródła  przychodów  lub  w  celu  zachowania  albo  zabezpieczenia  źródła  przychodów,  z  wyjątkiem  kosztów  wymienionych  w  art.  23  ust.  1  ustawy  o  PIT. Definicja  sformułowana  przez  ustawodawcę  ma  charakter  ogólny.  Z  tego  względu  każdy  wydatek  poniesiony  przez  podatnika  powinien  podlegać  indywidualnej  analizie  w  celu  dokonania  jego  kwalifikacji  prawnej.  Wyjątkiem  od  tej  zasady  może  być  wyłącznie  sytuacja,  w  której  przepisy  prawa  wyraźnie  wskazują  przynależność  danego  wydatku  do  kategorii  kosztów  uzyskania  przychodów  (lub  też  przepisy  te  wyłączają  możliwość  jego  zaliczenia  do  kosztów  uzyskania  przychodów).  W  pozostałych  przypadkach  kluczowe  jest  przeanalizowanie  związku  przyczynowego  pomiędzy  poniesieniem  kosztu  a  powstaniem  przychodu  ze  źródła  przychodu  lub  realną  szansą  powstania  przychodu  bądź  też  zachowaniem  albo  zabezpieczeniem  źródła  jego  uzyskiwania.  Powyższe  oznacza,  że  dla  kwalifikacji  prawnej  danego  kosztu  istotne  znaczenie  ma  cel,  w  jakim  został  poniesiony.  Jeżeli  pomiędzy  poniesieniem  danego  wydatku,  a  powstaniem,  zwiększeniem  bądź  też  możliwością  powstania  przychodu  istnieje  związek  przyczynowy,  podatnik  ma  prawo  do  zaliczenia  go  w  koszty  uzyskania  przychodów. W  myśl  art.  24a  ust.  1  ustawy  o  PIT  podatnicy  są  obowiązani  prowadzić  podatkową  księgę  przychodów  i  rozchodów,  zwaną  dalej  „księgą”,  z  zastrzeżeniem  ust.  3,  5  i  5a,  albo  księgi  rachunkowe,  zgodnie  z  odrębnymi  przepisami,  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  (straty),  podstawy  opodatkowania  i  wysokości  należnego  podatku  za  rok  podatkowy,  w  tym  za  okres  sprawozdawczy.  Z  tak  udokumentowanych  wydatków  winno  ponadto  wynikać,  że  mają  związek  z  prowadzoną  działalnością  gospodarczą  i  bezpośrednio  lub  pośrednio  wpływają  na  wielkość  osiąganych  przez  podatnika  przychodów. W  świetle  powyższego,  aby  wydatek  poniesiony  przez  podatnika  stanowił  dla  niego  koszt  uzyskania  przychodu,  muszą  być  spełnione  następujące  warunki: ·         został  poniesiony  przez  podatnika  w  związku  z  prowadzoną  przez  niego  działalnością  gospodarczą; ·         jest  definitywny  (rzeczywisty),  tj.  wartość  poniesionego  wydatku  nie  została  podatnikowi  w  jakikolwiek  sposób  zwrócona, ·         jego  poniesienie  miało  na  celu  uzyskanie,  zachowanie  lub  zabezpieczenie  źródła  przychodów  lub  może  mieć  wpływ  na  wielkość  osiągniętych  przychodów, ·         został  właściwie  udokumentowany, ·         nie  może  znajdować  się  w  grupie  wydatków,  których  zgodnie  z  art.  23  ust.  1  ustawy  o  PIT  nie  uważa  się  za  koszty  uzyskania  przychodów. Co  ważne,  kosztami  uzyskania  przychodów  są  zarówno  wydatki  pozostające  w  bezpośrednim  związku  z  uzyskiwanymi  przychodami,  jak  i  wydatki  inne  niż  koszty  bezpośrednio  związane  z  przychodami  (pozostające  w  związku  pośrednim),  jeżeli  podatnik  jest  w  stanie  wykazać,  że  zostały  w  sposób  racjonalny  poniesione  w  celu  osiągnięcia  przychodów,  nawet  wówczas,  gdy  z  obiektywnych  powodów  przychód  nie  zostanie  osiągnięty.  W  tym  kontekście  należy  uznać,  że  wszystkie  racjonalnie  i  gospodarczo  uzasadnione  koszty  pozwalają  na  normalne  funkcjonowanie  przedsiębiorstwa,  a  w  sensie  podatkowym  zabezpieczają  źródło  przychodów. Odnosząc  powyższe  do  Opłaty  marketingowej,  Wnioskodawca  stoi  na  stanowisku,  że  spełnia  ona  wszystkie  przesłanki  do  uznania  jej  za  wydatek  związany  z  uzyskaniem/zachowaniem/zabezpieczeniem  źródła  przychodów.  Nabywane  przez  Wnioskodawcę  Usługi,  za  które  należna  jest  Opłata  marketingowa,  niewątpliwie  mają  na  celu  zwiększenie  przychodów.  Uiszczając  Opłatę  marketingową,  Wnioskodawca  uzyska  wymierne  korzyści  w  postaci  konkretnego  zakresu  Usług  świadczonych  na  jego  rzecz,  przykładowo  w  postaci  kampanii  reklamowej  zachęcającej  do  odwiedzenia  restauracji  (…)  prowadzonych  przez  Wnioskodawcę.  Dzięki  współpracy  ze  Związkiem  Wnioskodawca  ma  szanse  na  skorzystanie  z  nakierowanej  na  konkretny  sektor  gospodarczy  (gastronomiczny)  strategii  marketingowej  oraz  nawiązanie  kontaktu  z  szerszym  kręgiem  potencjalnych  klientów.  Korzystanie  z  usług  wyspecjalizowanego  podmiotu,  który  zrzesza  szereg  przedsiębiorców  z  tej  samej  branży,  przyczyni  się  do  zyskania  lojalności  klientów  i  bardziej  powtarzalnej  sprzedaży.  Wydatki  poniesione  na  Opłaty  marketingowe  będą  należycie  udokumentowane,  bowiem  Wnioskodawca  będzie  otrzymywał  z  tego  tytułu  faktury  VAT  dokumentujące  świadczenie  Usług. Ponadto  Wnioskodawca  wskazuje,  że  wydatki  na  Usługi  nie  znalazły  się  w  katalogu  wyłączeń  z  kosztów  uzyskania  przychodów  określonym  przez  ustawy  o  PIT  –  w  szczególności,  w  ocenie  Wnioskodawcy,  nie  można  uznać,  że  Opłata  marketingowa  ma  charakter  składki  członkowskiej  o  której  mowa  w  art.  23  ust.  1  pkt  30  ustawy  o  PIT.  Opłata  ta  stanowi  rzeczywiste  wynagrodzenie  za  działania  marketingowe,  przyczyniające  się  do  wzrostu  przychodów  i  promocji  restauracji  prowadzonych  przez  Wnioskodawcę. Co  istotne,  pojęcie  opłaty  członkowskiej  nie  zostało  zdefiniowane  w  ustawie  o  PIT,  w  związku  z  czym  należałoby  przy  ustalaniu  znaczenia  tego  sformułowania  odnieść  się  do  znaczenia  z  języka  potocznego.  Zgodnie  ze  Słownikiem  Języka  Polskiego  PWN  „członkostwo”  to  przynależność  do  jakiejś  organizacji,  partii  itp.,  natomiast  pod  pojęciem  „organizacja”  rozumie  się: ·         grupę  ludzi  lub  państw  mających  ustaloną  strukturę  i  działających  razem,  aby  osiągnąć  wspólne  cele, ·         sposób  zorganizowania  czegoś, ·         organizowanie  czegoś. Z  powyższych  definicji  wynika,  że  przynależność  do  danej  organizacji  jest  determinowana  przez  cel,  dla  którego  podmioty  się  zrzeszają,  a  nie  przez  potencjalne  korzyści  wynikające  z  członkostwa.  Tymczasem,  w  przypadku  Opłaty  marketingowej,  jest  ona  ponoszona  w  związku  ze  świadczoną  przez  Związek  Usługą,  którą  przynosi  Wnioskodawcy  wymierne  korzyści  z  tytułu  działań  marketingowych.  Nie  można  zatem  uznać,  że  Opłata  marketingowa  jest  chociażby  podobna  do  składki  członkowskiej,  ponieważ  charakteryzuje  ją  zupełnie  inny  cel,  podstawa  jej  ponoszenia  oraz  stosunek  prawny  pomiędzy  stronami.  Za  uiszczoną  Opłatę  marketingową  Wnioskodawca  będzie  otrzymywał  wymierne  korzyści  w  postaci  konkretnego  zakresu  świadczeń  marketingowych,  stanowiące  bezpośredni  ekwiwalent  za  uiszczoną  kwotę.  Ponadto  Kontrakt  stanowi  umowę  cywilnoprawną,  na  bazie  której  Związek  zobowiązany  jest  do  należytego  wykonania  ciążącego  na  nim  zobowiązania,  czego  gwarantem  jest  odpowiedzialność  kontraktowa.  Cechy  te  jednoznacznie  wskazują  na  to,  że  stosunek  usługowy  pomiędzy  Wnioskodawcą  a  Związkiem  nie  stanowi  składki  członkowskiej,  która  nie  podlega  ww.  reżimom  związanym  z  ryzykiem  kontraktowym. Co  więcej,  jak  wielokrotnie  wskazywano  w  orzecznictwie  sądów  administracyjnych,  katalogu  kosztów  negatywnych  określonych  w  ww.  przepisie  nie  należy  czytać  rozszerzająco  –  tylko  ściśle  wymienione  w  nim  przypadki  nie  stanowią  kosztów  uzyskania  przychodów.  Przykładowo,  w  wyroku  NSA  z  22  października  2019  r.,  sygn.  akt  II  FSK  3678/17  wskazano,  że  „Katalog,  o  którym  mowa  w  art.  16  ust.  1  ustawy  o  CIT  dotyczy  tylko  jednoznacznie  zidentyfikowanych  kosztów  nie  uznawanych  za  koszt  uzyskania  przychodu  i  nie  można,  odwołując  się  do  charakteru  tych  wydatków,  wnioskować,  że  inne,  nie  wymienione  wprost  w  art.  16  ust.  1  wydatki  ze  względu  na  jakiegokolwiek  rodzaju  podobieństwo  do  wydatków  wymienionych  w  art.  16  ust.  1  ustawy  o  CIT  również  nie  stanowią  kosztów  uzyskania  przychodu.”  Z  uwagi  na  fakt,  że  przepisy  ustawy  o  PIT,  w  zakresie  wyłączeń  z  kosztów  uzyskania  przychodu,  sformułowane  są  analogicznie,  w  ocenie  Wnioskodawcy,  ww.  wyrok  odnosi  się  również  do  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych.  W  związku  z  tym  Usługi  marketingowe,  polegające  w  szczególności  na  promocji  i  reklamie,  nie  zostały  wymienione  w  ww.  przepisie. Mając  na  względzie  powyższe,  Wnioskodawca  stoi  na  stanowisku,  że  Opłaty  marketingowe  nie  mogą  być  zaklasyfikowane  jako  opłaty  z  tytułu  członkostwa  w  Związku  –  opłaty  o  takim  charakterze  są  przez  Wnioskodawcę  ponoszone,  ale  są  to  składki  członkowskie  wynikające  ze  Statutu  Związku  i  ustalane  jednostronnie  przez  Zarząd  Związku,  które  są  całkowicie  odrębne  od  Opłat  marketingowych  wynikających  z  Kontraktu,  tj.  umowy  cywilnoprawnej. Podsumowując,  w  ocenie  Wnioskodawcy,  będzie  miał  on  prawo  do  zaliczenia  Opłat  marketingowych  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  ponieważ: ·    będą  one  ponoszone  przez  podatnika  (Wnioskodawcę)  w  związku  z  prowadzoną  przez  niego  działalnością  gospodarczą  (prowadzenie  restauracji (…)); ·    będą  definitywne  (rzeczywiste),  ponieważ  Kontrakt  nie  przewiduje  możliwości  ich  zwrotu  w  przypadku  wyświadczenia  Usług; ·    ich  ponoszenie  będzie  miało  na  celu  uzyskanie/zachowanie/zabezpieczenie  źródła  przychodów  i  z  założenia  będzie  miało  wpływ  na  wielkość  osiągniętych  przychodów,  co  wynika  z  korzyści  płynących  z  nabycia  Usług  związanych  z  promocją  i  reklamą,  wpływających  na  zachęcenie  szerokiego  grona  klientów  do  odwiedzenia  restauracji  prowadzonych  przez  Wnioskodawcę; ·    będą  właściwie  udokumentowane  (faktury  VAT  wystawiane  przez  Związek  na  bazie  Kontraktu,  a  co  więcej  na  wniosek  Wnioskodawcy  Związek  będzie  zobowiązany  do  przedstawienia  zestawienia  wykonanych  Usług  w  danym  okresie  rozliczeniowym); ·    nie  znajdują  się  one  w  grupie  wydatków,  o  których  mowa  w  art.  23  ust.  1  ustawy  o  PIT. Dodatkowo  Wnioskodawca  wskazuje,  że  jego  stanowisko  znajduje  potwierdzenie  przykładowo  w: ·    interpretacji  indywidualnej  wydanej  przez  Dyrektora  KIS  dnia  27  sierpnia  2021  r.  (znak:  0114-KDIP2-1.4010.191.2021.3.PD),  w  której  organ  podatkowy  wskazał,  że:  „świadczenie  Wnioskodawcy  (opłata  wstępna  i  opłata  roczna  za  pakiet  usług)  pozostaje  w  bezpośrednim  i  konkretnym  związku  ze  świadczeniem  wzajemnym  ze  strony  usługodawcy  –  Spółki  B  Sp.  z  o.o.  W  przedmiocie  sprawy  mamy  zatem  do  czynienia  z  odpłatnością  za  usługę,  a  nie  składką  członkowską.  Za  uiszczoną  opłatę,  Wnioskodawca  otrzymał/otrzymuje  wymierne  korzyści  w  postaci  konkretnego  zakresu  świadczonych  na  Jego  rzecz  usług.  W  tym  stanie  rzeczy,  w  świetle  przedstawionego  stanu  faktycznego  oraz  powołanych  przepisów  prawa  podatkowego  stwierdzić  należy,  że  opłata  wstępna  oraz  opłata  roczna  ponoszona  przez  Wnioskodawcę  na  pakiet  usług  świadczonych  przez  Spółkę  –  B  Sp.  z  o.o.  na  Jego  rzecz  może  stanowić  u  Wnioskodawcy  koszt  uzyskania  przychodów”; ·    interpretacji  indywidualnej  wydanej  przez  Dyrektora  KIS  dnia  12  kwietnia  2023  r.  (znak:  0111-KDIB1-2.4010.112.2023.1.EJ),  w  której  organ  podatkowy  wskazał,  że:  „Z  przedstawionego  we  wniosku  opisu  sprawy  wynika,  że  ponoszony  przez  Spółkę  wydatek  w  postaci  corocznej  opłaty  jest  związany  z  możliwością  korzystania  ze  świadczeń  oferowanych  przez  T.  Zatem  w  przedmiotowej  sprawie  mamy  do  czynienia  z  odpłatnością  za  usługę,  a  nie  składką  członkowską,  w  konsekwencji  wyłączenie  z  kosztów  uzyskania  przychodów,  o  którym  mowa  w  art.  16  ust.  1  pkt  37  ustawy  o  CIT  nie  ma  zastosowania.  W  tym  stanie  rzeczy,  w  świetle  przedstawionego  opisu  sprawy  oraz  powołanych  przepisów  prawa  podatkowego  stwierdzić  należy,  że  opłata  za  świadczenie  usług  przez  Organizację  na  rzecz  Spółki  może  stanowić  koszt  uzyskania  przychodów,  o  którym  mowa  w  art.  15  ust.  1  ustawy  o  CIT”; ·    interpretacji  indywidualnej  wydanej  przez  Dyrektora  KIS  dnia  2  lutego  2022  r.  (znak:  0111-KDIB1-1.4010.620.2021.1.SH),  w  której  organ  podatkowy  wskazał,  że:  „W  okolicznościach  przedstawionych  w  opisie  sprawy  istotne  znaczenia  ma  fakt,  że  Spółka  na  podstawie  uchwały  Zarządu,  zobowiązała  się  wypłacić  Prezesowi  Zarządu  jednorazowe  wynagrodzenie  za  świadczenie  usług  weryfikacji  i  autoryzacji  dokumentacji  projektowych  realizowanych  przez  Spółkę,  w  ramach  którego  zobowiązała  się  do  pokrycia  kosztów  opłaty  członkowskiej  w  Okręgowej  Izbie  Inżynierów  Budownictwa  oraz  w  Okręgowej  Izbie  Architektów  RP.  Zatem  ww.  wynagrodzenie  jest  odrębnym  wynagrodzeniem  za  ww.  usługi  projektowe,  a  więc  nie  jest  związane  z  zarządzaniem  spółką  czy  pełnieniem  funkcji  w  organach  stanowiących  Spółki  oraz  posiadania  statusu  wspólnika.  (...)  Mając  powyższe  na  względzie  stwierdzić  należy,  że  w  okolicznościach  przedstawionych  we  wniosku  Państwa  Spółka  jest  uprawniona  do  zaliczenia  w  ciężar  kosztów  podatkowych  wydatków  dot.  składek  członkowskich  z  tytułu  uczestnictwa  Prezesa  Zarządu  w  Okręgowej  Izbie  Inżynierów  Budownictwa  oraz  Okręgowej  Izbie  Architektów  RP,  na  podstawie  art.  15  ust.  1  updop.  Jednocześnie  nie  będą  mieć  zastosowania  do  Państwa  Spółki  wyłączenia  przewidziane  w  art.  16  ust.  1  pkt  38  i  38a  updop”; ·    wyroku  Naczelnego  Sądu  Administracyjnego  z  26  marca  2014  r.  (sygn.  II  FSK  962/12),  w  którym  sąd  wskazał,  że:  „Składki  członkowskie  pobierane  przez  Towarzystwo  w  swej  istocie  były  opłatami  abonentowymi  uiszczanymi  za  korzystanie  z  telewizji  kablowej.  Skoro  zatem  działalność  strony  została  zakwalifikowana  jako  działalność  usługowa,  to  wnoszone  przez  członków  opłaty  były  zapłatą  za  uzyskanie  usługi  telewizji  kablowej.  Natomiast  konieczność  uiszczenia  składki  członkowskiej  związana  była  z  samym  faktem  wstąpienia  do  organizacji  społecznej  jaką  jest  Stowarzyszenie  i  bycia  jej  członkiem”. Wnioskodawca  wnosi  o  potwierdzenie  prawidłowości  stanowiska  przedstawionego  na  wstępie. Wnioskodawca  wskazuje,  że  dotychczas  we  wszystkich  sprawach  dotyczących  analogicznych  stanów  faktycznych  (przystąpienia  do  Związku  przez  franczyzobiorców  (…),  zawarcie  Kontraktu  i  uiszczanie  Opłaty  Marketingowej)  organy  skarbowe  wydały  pozytywne  interpretacje  podatkowe. Ocena  stanowiska Stanowisko,  które  przedstawił  Pan  we  wniosku,  jest  prawidłowe.  Uzasadnienie  interpretacji  indywidualnej Z  opisu  sprawy  wynika,  że  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  sprzedaje  Pan  posiłki  w  prowadzonej  przez  Pana  restauracji (…),  których  jest  Pan  franczyzobiorcą. Przystąpił  Pan  do  związku  pracodawców  zrzeszających  franczyzobiorców  (...),  który  stanowi  „organizację  pracodawców”  w  rozumieniu  ustawy  z  dnia  23  maja  1991  r.  o  organizacjach  pracodawców  (dalej:  Związek).  Przynależność  do  Związku  nie  jest  obowiązkowa,  a  przystąpienie  do  niego  wymaga  akceptacji  statutu  regulującego  jego  działalność  (dalej:  Statut).  Przynależność  do  Związku  związana  jest  z  koniecznością  uiszczania  przez  członków  składek  członkowskich,  ustalonych  przez  Zarząd  Związku,  które  przeznaczane  są  na  realizację  celów  statutowych  Związku.  Ponadto  Statut  przewiduje,  że  Związek  podejmuje  działania  wspierające  rozwój  biznesu  i  zwiększanie  zyskowności  operacyjnej  restauracji  należących  do  (…).  Na  bazie  Statutu  Związek,  oprócz  wykonywania  działań  zmierzających  do  realizacji  celów  statutowych,  realizuje  swoje  zadania  również  przez  prowadzenie  działalności  gospodarczej  obejmującej  m.in.  zawieranie  umów  w  zakresie  promocji  i  reklamy.  Związek  może  zarówno  świadczyć,  jak  i  nabywać  usługi  marketingowe  (np.  kampanie  reklamowe)  od  innych  podmiotów,  które  prowadzą  działalność  usługową  w  tym  obszarze,  jak  również  dokonywać  ich  dalszej  odsprzedaży. Dzięki  członkostwu  w  Związku  franczyzobiorcy  nawiązują  relacje  z  innymi  właścicielami  restauracji,  dzięki  czemu  aktywnie  współpracują  ze  sobą  w  biznesie,  dzieląc  się  wiedzą  i  doświadczeniem. W  związku  z  prowadzoną  przez  Związek  działalnością  gospodarczą  (marketingową)  zamierza  Pan  zawrzeć  ze  Związkiem  umowę  o  świadczenie  usług  (dalej:  Kontrakt).  Na  bazie  Kontraktu  Związek  będzie  świadczył  na  Pana  rzecz  usługi  reklamowe,  promocyjne  oraz  marketingowe  restauracji  (…) prowadzonej  przez  Pana,  związane  z  realizacją  strategii  marketingowej  oraz  budowaniem  wizerunku  i  zaufania  restauracji (…)  na  obszarze  Polski  (dalej:  Usługi).  Usługi  będą  w  szczególności  polegały  na  opracowaniu,  tworzeniu,  produkowaniu,  drukowaniu,  rozprowadzaniu,  emitowaniu,  publikowaniu  i  eksponowaniu  materiałów  marketingowych  restauracji  (…) prowadzonej  przez  Pana,  w  ramach  realizacji  strategii  marketingowej  i  działalności  restauracji  (…) na  obszarze  Polski.  Na  podstawie  kontraktu  Związek  będzie  odpowiedzialny  za  prawidłowe  wykonanie  Usług  i  wywiązanie  się  ze  swoich  obowiązków.  Celem  nabycia  od  Związku  Usług  jest  promocja  Pana  działalności  (prowadzonej/prowadzonych  przez  Pana  restauracji),  która  ma  na  celu  zwiększenie  Pana  przychodów.  Dzięki  współpracy  ze  Związkiem  ma  Pan  szanse  na  skorzystanie  z  nakierowanej  na  konkretny  sektor  gospodarczy  (gastronomiczny)  strategii  marketingowej.  Umożliwia  to  Panu  promocję  Pana  restauracji  i  nawiązanie  kontaktu  z  szerszym  kręgiem  potencjalnych  klientów,  w  szczególności  budowanie  i  utrzymanie  z  nimi  długotrwałych,  satysfakcjonujących  relacji,  pozwalających  na  zyskanie  lojalności  i  powtarzalnej  sprzedaży.  Usługi  będą  dokumentowane  fakturą  wystawianą  przez  Związek  jako  podatnika  VAT.  Wynagrodzenie  za  Usługi  zostanie  ustalone  przez  strony  w  Kontrakcie  jako:  Opłata  marketingowa. Zgodnie  z  art.  22  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (t.  j.  Dz.  U.  z  2025  r.  poz.  163  ze  zm.): Kosztami  uzyskania  przychodów  są  koszty  poniesione  w  celu  osiągnięcia  przychodów  lub  zachowania  albo  zabezpieczenia  źródła  przychodów,  z  wyjątkiem  kosztów  wymienionych  w  art.  23. Oznacza  to,  że  zaliczenie  wydatków  do  kosztów  podatkowych  jest  możliwe,  jeżeli  zostaną  spełnione  kryteria  wynikające  z  tego  przepisu. W  przypadku  źródła  przychodów,  jakim  jest  pozarolnicza  działalność  gospodarcza,  należy  przyjąć,  że  kosztami  uzyskania  przychodów  są  wszelkie  racjonalne  i  gospodarczo  uzasadnione  wydatki  związane  z  prowadzoną  działalnością  gospodarczą,  których  celem  jest  osiągnięcie  przychodów,  zabezpieczenie  lub  zachowanie  źródła  przychodów. Definicja  sformułowana  przez  ustawodawcę  ma  charakter  ogólny.  Z  tego  względu  każdorazowy  wydatek  poniesiony  przez  podatnika  powinien  podlegać  indywidualnej  analizie  w  celu  dokonania  jego  kwalifikacji  prawnej.  Wyjątkiem  jest  jedynie  sytuacja,  gdy  ustawa  wyraźnie  wskazuje  jego  przynależność  do  kategorii  kosztów  uzyskania  przychodów  lub  wyłącza  możliwość  zaliczenia  go  do  tego  rodzaju  kosztów.  W  pozostałych  przypadkach  należy  natomiast  zbadać  istnienie  związku  przyczynowego  między  poniesieniem  kosztu  a  powstaniem  przychodów  lub  realną  szansą  powstania  przychodów  podatkowych  bądź  też  zachowaniem  albo  zabezpieczeniem  źródła  ich  uzyskiwania. Warunkiem  uznania  wydatku  poniesionego  przez  podatnika  za  koszt  uzyskania  przychodów  jest  łączne  spełnienie  następujących  przesłanek: -    został  poniesiony  przez  podatnika,  tj.  w  ostatecznym  rozrachunku  musi  on  zostać  pokryty  z  zasobów  majątkowych  podatnika  (nie  stanowią  kosztów  uzyskania  przychodów  podatnika  wydatki,  które  zostały  poniesione  na  działalność  podatnika  przez  osoby  inne  niż  podatnik), -    jest  definitywny  (rzeczywisty),  tj.  wartość  poniesionego  wydatku  nie  została  podatnikowi  w  jakikolwiek  sposób  zwrócona, -    pozostaje  w  związku  z  prowadzoną  przez  podatnika  działalnością  gospodarczą, -    poniesiony  został  w  celu  uzyskania,  zachowania  lub  zabezpieczenia  przychodów  lub  może  mieć  wpływ  na  wielkość  osiągniętych  przychodów, -    został  właściwie  udokumentowany, -    nie  może  znajdować  się  w  grupie  wydatków,  których  zgodnie  z  art.  23  ust.  1  omawianej  ustawy  podatkowej  nie  uważa  się  za  koszty  uzyskania  przychodów. O  tym,  co  jest  celowe  i  potrzebne  w  prowadzonej  działalności,  decyduje  podmiot  prowadzący  działalność  gospodarczą,  a  nie  organ  podatkowy.  Zwracam  przy  tym  uwagę,  że  obowiązek  jednoznacznego  wykazania  związku  przyczynowo-skutkowego  między  poniesionym  wydatkiem  a  przychodami  uzyskanymi  z  działalności,  zachowaniem  albo  zabezpieczeniem  źródła  tych  przychodów  –  każdorazowo  spoczywa  na  podatniku.  Ustawodawca,  posługując  się  zwrotem  „koszty  poniesione  w  celu  osiągnięcia  przychodów”,  przypisuje  temu  określeniu  cechę  świadomego,  zamierzonego,  przemyślanego  i  logicznego  działania  podatnika  przyporządkowanego  osiągnięciu  przychodów,  a  nie  odwołuje  się  do  skutku  będącego  następstwem  określonego  działania.  Wykładnia  językowa  użytego  przez  ustawodawcę  pojęcia  „koszty  poniesione  w  celu  osiągnięcia  przychodów”  oznacza,  że  podatnik  ma  możliwość  odliczenia  dla  celów  podatkowych  wszelkich  wydatków  pod  tym  wszakże  warunkiem,  że  wykaże,  że  świadomie  poniósł  określony  wydatek,  który  ma  związek  z  prowadzoną  działalnością  gospodarczą,  a  jego  poniesienie  miało  lub  mogło  mieć  wpływ  na  wielkość  osiągniętych  przychodów.  Zależność  między  poniesionymi  w  danym  czasie  kosztami  a  możliwością  uzyskania  w  przyszłości  z  tego  tytułu  przychodów  trzeba  zatem  rozpatrywać  na  podstawie  adekwatnego  związku  przyczynowego.  Przy  kwalifikowaniu  określonych  wydatków  poczynionych  przez  podatnika  do  kosztów  podatkowych  należy  jednocześnie  brać  pod  uwagę  przeznaczenie  wydatku  (jego  celowość),  jak  też  potencjalną  możliwość  przyczynienia  się  wydatku  do  osiągnięcia  przychodów  przez  podatnika.  Ponadto  dodaję,  że  samo  wyliczenie  kosztów,  których  nie  uważa  się  za  koszty  uzyskania  przychodów,  nie  stwarza  domniemania,  że  wszystkie  pozostałe  koszty,  które  nie  są  wymienione  w  art.  23  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zostają  z  mocy  samego  prawa  uznane  za  koszty  podlegające  odliczeniu.  Innymi  słowy  –  poniesienie  wydatku,  który  nie  został  wyłączony  w  tej  regulacji,  nie  oznacza,  że  wydatek  taki  automatycznie  będzie  uznany  za  koszt  uzyskania  przychodów.  Podatnik  ma  bowiem  możliwość  odliczenia  od  przychodów  wszelkich  kosztów,  pod  warunkiem  że  mają  one  związek  z  przychodami  z  prowadzonej  działalności  (np.  gospodarczej),  a  ich  poniesienie  ma  bądź  może  mieć  wpływ  na  wielkość  osiągniętych  przychodów.  Wydatki  na  Opłatę  marketingową  nie  zostały  ujęte  w  katalogu  wydatków  nieuznawanych  za  koszt  uzyskania  przychodów,  zawartym  w  art.  23  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  W  szczególności  nie  można  stwierdzić,  że  Opłata  marketingowa  ma  charakter  składki  członkowskiej  o  której  mowa  w  art.  23  ust.  1  pkt  30  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zgodnie  z  którym: Nie  uważa  się  za  koszty  uzyskania  przychodów  składek  na  rzecz  organizacji,  do  których  przynależność  podatnika  nie  jest  obowiązkowa,  z  wyjątkiem: a)  wpłat  podatników  prowadzących  działalność  gospodarczą  w  dziedzinie  turystyki,  wypoczynku,  sportu  i  rekreacji  na  rzecz  Polskiej  Organizacji  Turystycznej, b)  składek  na  rzecz  organizacji  zrzeszających  przedsiębiorców  i  pracodawców,  działających  na  podstawie  odrębnych  ustaw  –  do  wysokości  łącznie  nieprzekraczającej  w  roku  podatkowym  kwoty  odpowiadającej  0,25%  kwoty  wynagrodzeń  wypłaconych  w  poprzednim  roku  podatkowym,  stanowiących  podstawę  wymiaru  składek  na  ubezpieczenie  społeczne;  jeżeli  przedsiębiorca  nie  wypłacał  tych  wynagrodzeń,  kwota  składek  zaliczana  do  kosztów  uzyskania  przychodów  w  roku  podatkowym  nie  może  przekroczyć  kwoty  250  zł. Nie  stanowi  to  jednak  wystarczającej  przesłanki  do  zaliczenia  poniesionych  wydatków  z  tytułu  Opłaty  marketingowej  do  kosztów  uzyskania  przychodów.  Jak  już  wskazałem,  dla  uzyskania  takiego  statusu  konieczne  jest  również  zaistnienie  związku  przyczynowego  między  poniesionymi  wydatkami  a  celem,  jakim  jest  osiągnięcie  przychodów  lub  zachowanie  albo  zabezpieczenie  źródła  przychodów. Wskazał  Pan,  że  celem  nabycia  od  Związku  Usług  jest  promocja  Pana  działalności  (prowadzonych/prowadzonej  przez  Pana  restauracji),  która  ma  na  celu  zwiększenie  Pana  przychodów.  Dzięki  współpracy  ze  Związkiem  ma  Pan  szanse  na  skorzystanie  z  nakierowanej  na  konkretny  sektor  gospodarczy  (gastronomiczny)  strategii  marketingowej.  Umożliwia  to  Panu  promocje  Pana  restauracji  i  nawiązanie  kontaktu  z  szerszym  kręgiem  potencjalnych  klientów,  w  szczególności  budowanie  i  utrzymanie  z  nimi  długotrwałych,  satysfakcjonujących  relacji,  pozwalających  na  zyskanie  lojalności  i  powtarzalnej  sprzedaży. Na  podstawie  powołanych  przepisów  prawa  oraz  zaprezentowanego  opisu  sprawy  stwierdzam,  że  stosownie  do  art.  22  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  może  Pan  zaliczyć  do  kosztów  uzyskania  przychodów  prowadzonej  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  wydatki  na  Opłaty  marketingowe. W  mojej  ocenie  –  ponoszone  przez  Pana  wydatki  na  Opłaty  marketingowe  spełniają  wszystkie  przesłanki  wynikające  z  art.  22  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  tj.  zostaną  poniesione  przez  Pana,  będą  miały  definitywny  i  ekwiwalentny  charakter,  przyczynią  się  do  zwiększenia  Pana  przychodów  w  związku  z  usługami  promocyjno-marketingowymi  świadczonymi  przez  Związek,  zostaną  właściwie  udokumentowane  i  nie  będą  podlegały  wyłączeniu  z  kosztów  podatkowych  na  podstawie  art.  23  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Zaznaczam,  że  to  na  Panu,  jako  podmiocie  odnoszącym  korzyść  z  faktu  zaliczenia  wskazanych  we  wniosku  wydatków  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  ciąży  obowiązek  wykazania  związku  przyczynowo-skutkowego  ponoszonych  wydatków  z  prowadzoną  przez  Pana  pozarolniczą  działalnością  gospodarczą,  jak  również  obowiązek  ich  właściwego  udokumentowania,  w  szczególności  że  wydatki  te  dotyczą  usług  niematerialnych.  Powinien  Pan  posiadać  nie  tylko  fakturę  dokumentującą  zakup  usługi  marketingowej,  ale  konieczne  jest  także  wykazanie,  że  do  wykonania  takich  usług  doszło.  Jednak  podkreślam,  że  ostateczna  ocena,  czy  wydatki  w  postaci  Opłat  marketingowych  zostały  prawidłowo  udokumentowane,  leży  w  kompetencjach  organów  podatkowych  właściwych  dla  Pana  w  toku  odpowiedniego  postępowania. Podsumowanie:  będzie  Pan  miał  prawo  do  zaliczenia  ponoszonych  przez  Pana  Opłat  marketingowych  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  o  których  mowa  w  art.  22  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych. Dodatkowe  informacje Informacja  o  zakresie  rozstrzygnięcia Interpretacja  dotyczy  zdarzenia  przyszłego,  które  Pan  przedstawił,  i  stanu  prawnego,  który  obowiązuje  w  dniu  wydania  interpretacji. W  odniesieniu  do  powołanych  przez  Pana  interpretacji  stwierdzam,  że  zapadły  one  w  indywidualnych  sprawach  i  nie  są  wiążące  dla  organu  wydającego  tę  interpretację. Ponadto  wskazuję,  że  powołane  we  wniosku  orzeczenie  sądu  administracyjnego  nie  może  wpłynąć  na  ocenę  prawidłowości  przedstawionej  przez  Pana  kwestii.  Nie  negując  tego  orzeczenia,  jako  cennego  źródła  w  zakresie  wskazywania  kierunków  wykładni  norm  prawa  podatkowego,  stwierdzam,  że  –  moim  zdaniem  –  teza  badanego  rozstrzygnięcia  nie  ma  zastosowania  w  tym  postępowaniu. Pouczenie  o  funkcji  ochronnej  interpretacji ·   Funkcję  ochronną  interpretacji  indywidualnych  określają  przepisy  art.  14k-14nb  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  –  Ordynacja  podatkowa  (t.j.  Dz.U.  z  2025  r.  poz.  111  ze  zm.).  Interpretacja  będzie  mogła  pełnić  funkcję  ochronną,  jeśli  Pana  sytuacja  będzie  zgodna  (tożsama)  z  opisem  zdarzenia  przyszłego  i  zastosuje  się  Pan  do  interpretacji. ·   Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej: Przepisów  art.  14k-14n  Ordynacji  podatkowej  nie  stosuje  się,  jeśli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  jest  elementem  czynności,  które  są  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)  z  zastosowaniem  art.  119a; 2)  w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)  z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. ·   Zgodnie  z  art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej: Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych. Pouczenie  o  prawie  do  wniesienia  skargi  na  interpretację Ma  Pan  prawo  do  zaskarżenia  tej  interpretacji  indywidualnej  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego.  Zasady  zaskarżania  interpretacji  indywidualnych  reguluje  ustawa  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  (t.j.  Dz.U.  z  2024  r.  poz.  935  ze  zm.;  dalej  jako  „PPSA”). Skargę  do  Sądu  wnosi  się  za  pośrednictwem  Dyrektora  KIS  (art.  54  §  1  PPSA).  Skargę  należy  wnieść  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  interpretacji  indywidualnej  (art.  53  §  1  PPSA): ·    w  formie  papierowej,  w  dwóch  egzemplarzach  (oryginał  i  odpis)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Warszawska  5,  43-300  Bielsko-Biała  (art.  47  §  1  PPSA),  albo ·    w  formie  dokumentu  elektronicznego,  w  jednym  egzemplarzu  (bez  odpisu),  na  adres  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/wnioski  albo  /KIS/SkrytkaESP  (art.  47  §  3  i  art.  54  §  1a  PPSA). Skarga  na  interpretację  indywidualną  może  opierać  się  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną  (art.  57a  PPSA). Podstawa  prawna  dla  wydania  interpretacji Podstawą  prawną  dla  wydania  tej  interpretacji  jest  art.  13  §  2a  oraz  art.  14b  §  1  Ordynacji  podatkowej.