0113-KDIPT1-2.4012.742.2021.1.KT

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii wystawienia faktury korygującej za świadczone usługi na rzecz Uczestnika. Uzupełnili go Państwo pismem z 31 grudnia 2021 r. (wpływ 1 grudnia 2021 r.).Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Gmina … jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca realizuje projekt inwestycyjny pn. „…” współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa … na lata 2014-2020, Oś priorytetowa III. Czysta Energia, Działanie 3,1 Rozwój OZE, polegających na zakupie i montażu indywidualnej instalacji OZE w budynkach stanowiących własność mieszkańca Gminy … . W ramach projektu Wnioskodawca zawierał z Uczestnikami projektu umowy, przedmiotem których było ustalenie wzajemnych zobowiązań prawnych, organizacyjnych i finansowych związanych z montażem indywidualnej instalacji OZE (odnawialne źródła energii). Obecnie Gmina jest w trakcie realizacji inwestycji, montowane są instalacje fotowoltaiczne, kolektory słoneczne, pompy ciepła i kotły na biomasę. Faktury za zakup instalacji wystawiane są na Gminę, a uczestnik programu pokrywa swój udział w postaci wniesienia wkładu własnego w realizację projektu w wysokości 16% kosztów kwalifikowanych netto oraz podatek VAT od całości kosztów kwalifikowanych instalacji OZE, a które to odzwierciedlają faktury imienne wystawione na Uczestnika Programu będącego osobą fizyczną. Wysokość wkładu własnego wyliczona została po ustaleniu rzeczywistych kosztów kwalifikowanych montażu instalacji OZE na nieruchomości Uczestnika projektu, po podpisaniu przez Gminę umowy z wykonawcą. Następnie Strony projektu podpisywały aneksy do zawartych wcześniej umów, w których to określano wysokość wkładu własnego pomniejszonego o kwoty wpłaconych zaliczek. Podczas realizacji umowy zawartej z jednym z Uczestników projektu doszło do zmiany instalacji, jakie miały być zamontowane w obszarze nieruchomości Uczestnika projektu, co zostało potwierdzone aneksami do wcześniej zawartej Umowy. Pierwotnie Umowa nr … dotyczyła montażu indywidualnej instalacji OZE w postaci instalacji fotowoltaicznej o mocy 3,24 kW oraz pompy ciepła o mocy 2,3 kW. Stosownie do postanowień ww. Umowy tj. § 6 pkt 5, dnia … listopada 2020 r. został zawarty aneks nr 1 określający wysokość wkładu własnego Uczestnika za instalacje pompy ciepła oraz aneks nr 2 z dnia … listopada 2020 r. określający wysokość wkładu własnego za instalację fotowoltaiczną o mocy 3,24 kW. Na tę okoliczność Gmina wystawiła fakturę VAT z dnia … grudnia 2020 r. nr … na kwotę 4.694,40 zł z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 8%. Faktura została opłacona przez Uczestnika projektu. Następnie wobec niespełnienia warunków technicznych przez uczestnika projektu zwrócił się on z pisemnym wnioskiem do Gminy o zmianę instalacji z pompy ciepła na instalacje kolektory słoneczne i przeniesienie opłaconych dotychczas kosztów na rzecz nowej instalacji. Wobec uwzględnienia przez Wnioskodawcę prośby Uczestnika projektu o rezygnacji z niektórych instalacji na rzecz innych, strony zawarły aneks do umowy z dnia … czerwca 2021 r. określający wysokość wkładu własnego za kolektory słoneczne o mocy 4,29 kW w wysokości 3.561,09 zł, w tym 23% podatku VAT. Wobec powyższego Wnioskodawca wystawił fakturę korektę VAT nr … z dnia 30 czerwca 2021 r. Instalacje solarne wykonywane w obrębie nieruchomości Uczestnika projektu zafakturowane zostały ze stawką VAT 8%, zaś instalacje fotowoltaiczne opodatkowane zostały stawką VAT 23 %. Pytanie Czy Wnioskodawca jest upoważniony do wystawienia faktury korekty za zakres objęty aneksami do umowy, czy też zasadnym jest wystawienie kolejnej faktury na instalacje objęte aneksami do umowy? Państwa stanowisko w sprawie Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Kompleksowe świadczenie przez Gminę usługi polegającej na montażu instalacji OZE na nieruchomościach należących do mieszkańców Gminy stanowi świadczenie usługi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Równocześnie, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają czynności takie jak dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy o VAT. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Dotyczy to wszystkich realizowanych przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy wykonywanych na podstawie umów prawa cywilnego. Niewątpliwie taki charakter będą miały umowy zawierane przez Gminę z mieszkańcami na wykonanie instalacji OZE (odnawialnych źródeł energii). W niniejszej sprawie czynnościami, jakie Gmina dokonała na rzecz Uczestników projektu jest kompleksowa usługa montażu instalacji OZE. Gmina zawarła z mieszkańcami, umowy cywilnoprawne, na podstawie których mieszkańcy byli zobowiązani do dofinansowania kosztów inwestycji w określonej wysokości (brak wpłaty wykluczał mieszkańca z udziału w Projekcie). Wpłaty mieszkańców pozostają w bezpośrednim związku ze świadczeniem usług realizowanym na ich rzecz. Podkreślenia również wymaga fakt, że stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, Gmina zawierając umowy na montaż instalacji OZE, wchodzi w rolę świadczącego usługę. Tym samym wpłaty dokonywane przez mieszkańców stanowią wynagrodzenie za świadczoną przez Gminę działającego jako podatnik usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przez fakturę stosownie do zapisu art. 2 pkt 31 ustawy, rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Stosownie do treści art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Jak wynika z przytoczonego przepisu art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży, dostawy towaru lub świadczenia usługi. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Tak więc wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Ponadto, na mocy art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury: 1)    udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1, 2)    udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1, 3)    dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, 4)    dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5)    podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, – podatnik wystawia fakturę korygującą. W świetle art. 106j ust. 2 ustawy, faktura korygująca powinna zawierać: 1)    wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”; 2)    numer kolejny oraz datę jej wystawienia; a)    określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6, b)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą; 3)    przyczynę korekty; 4)    jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; 5)    w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji. Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w doktrynie zmiany kwoty podstawy opodatkowania i podatku należnego się podstawę muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą, zgodnie z art. 106j ustawy. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Regulacja zawarta w art. 106j ustawy, przewiduje możliwość wystawienia faktury korygującej, wskazując jednocześnie minimalny zakres danych jakie taka faktura powinna zawierać. A zatem, podatnicy mogą wystawić fakturę korygującą do wszystkich faktur wystawionych na rzecz jednego odbiorcy (kontrahenta) w danym okresie rozliczeniowym. J. Matarewicz [w:] Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 106(j). Z treści przedstawionych regulacji prawnych wynika, że kwoty, o które zmniejsza się lub zwiększa podstawę opodatkowania oraz podatku należnego muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze, które faktura ta dokumentowała, uległo zmianie, to powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi podmiotami. W odniesieniu więc do przedstawionego stanu faktycznego, jak wynika ze wskazanych powyżej przepisów, wobec zaistnienia zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury, tj zmiany umowy, w której Uczestnik projektu zrezygnował z niektórych instalacji na rzecz innych, Wnioskodawca twierdzi, iż zasadnym było wystawienie przez niego faktury korygującej celem udokumentowania rzeczywistego przebiegu zdarzeń i określenia ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”: opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: Przez towary, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Brzmienie tego przepisu przesądza, że zawarta w nim definicja „świadczenia usług” ma charakter komplementarny wobec definicji „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników, w ramach ich działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT: W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT lub świadczenie usług zgodnie z art. 8 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika. Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym: Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372 ze zm.): Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tym samym, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działają Państwo w charakterze podatnika VAT. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług musi istnieć stosunek prawny między dostawcą towarów lub usługodawcą a odbiorcą, a w zamian za wykonanie świadczenie powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek między świadczeniem i przekazanym za nie wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dana czynność, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawy lub świadczącego usługę. Opodatkowaniu VAT podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata. Wyjątkiem jest uiszczenie zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów czy świadczenia usług. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że realizują Państwo inwestycje polegające na montażu instalacji fotowoltaicznej, kolektorów słonecznych, pomp ciepła i kotłów na biomasę. Zawarli Państwo z mieszkańcami umowy cywilnoprawne, na podstawie których mieszkańcy byli zobowiązani do dofinansowania kosztów inwestycji w określonej wysokości. Wpłaty wnoszone przez mieszkańców – właścicieli nieruchomości biorących udział w Projekcie nie pozostają „w oderwaniu” od czynności, które zostaną wykonane przez Państwa na rzecz mieszkańców – zachodzi bowiem związek pomiędzy wnoszonymi wpłatami, a zobowiązaniem się do wykonania przez Państwa określonych czynności na rzecz mieszkańców (tj. montażu i uruchomieniu ww. instalacji). Należy zauważyć, że we wskazanej sytuacji istnieje bezpośredni związek pomiędzy wnoszonymi wpłatami, a zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz uczestnika programu, które jest przez Państwa wykonane. Należy również zauważyć, że stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, zawierając umowę z Wykonawcą na montaż ww. instalacji oraz umowy z uczestnikami Projektu (mieszkańcami), weszli Państwo w rolę świadczącego usługę. Tym samym, wpłaty otrzymywane przez Państwa od poszczególnych mieszkańców stanowią wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez Państwa usług na rzecz tych mieszkańców. W konsekwencji, dokonywane przez mieszkańców wpłaty na poczet wkładu własnego z tytułu uczestnictwa w Projekcie dotyczą świadczenia usług montażu i uruchomienia ww. instalacji, co wskazuje, że świadczenia, co do których zobowiązali się Państwo w ramach podpisanych z mieszkańcami umów, stanowią odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, które zgodnie z przywołanym na wstępie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w związku z ww. czynnościami występują Państwo w charakterze podatnika podatku VAT. Przechodząc do istoty Państwa wątpliwości wskazać należy: Jak wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT: Faktura powinna zawierać: 1)    datę wystawienia; 2)    kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3)    imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4)    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a; 5)    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b; 6)    datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; 7)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; 8)    miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług; 9)    cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); 10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; 11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); 12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9; 13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; 14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; 15) kwotę należności ogółem; 16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których: a)    obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub b)    w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty -        wyrazy "metoda kasowa"; 17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz "samofakturowanie"; 18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy "odwrotne obciążenie"; 18a)w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy "mechanizm podzielonej płatności", przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania; 19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie: a)    przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku, b)    przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub c)    innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia; 20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres; 21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku; 22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz: a)    przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a, b)    liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c; 23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136; 24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3: a)    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL, b)    numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego. Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy o VAT: W przypadku gdy po wystawieniu faktury: 1)    udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1, 2)    udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1, 3)    dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, 4)    dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, 5)    podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury – podatnik wystawia fakturę korygującą. W świetle art. 106j ust. 2 ustawy o VAT: Faktura korygująca powinna zawierać: 1)    wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”; 2)    numer kolejny oraz datę jej wystawienia; a)    dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca: b)    określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-6, 3)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą; 4)    przyczynę korekty; 5)    jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; 6)    w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji. Stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy o VAT: W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty. Zgodnie z art. 108 ust. 2 ustawy o VAT: Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego. Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Zakres i sposób, w jaki czynności dokonywane są przez podmioty winny być udokumentowane za pomocą faktur, zawarty jest w ustawie oraz rozporządzeniu wydanym na jej podstawie. Katalog czynności dokumentowanych fakturami obejmuje m.in. dokonanie sprzedaży. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT: Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Podkreślić należy, że w systemie podatku od towarów i usług faktury są dokumentami sformalizowanymi, potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Zatem celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Jednym z wymagań jakie musi spełniać faktura dokumentująca sprzedaż jest określony w art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT wymóg zawarcia na niej nazwy (rodzaju) towaru lub usługi. Z uwagi na to, iż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia nazwy towaru, zasadnym jest odwołanie się do definicji słownikowej. Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (http://sjp.pwn.pl) nazwa oznacza „wyraz albo połączenie wyrazowe oznaczające kogoś lub coś”. Ponadto, po ogólnej definicji pojęcia „nazwa” Słownik podaje definicje szczególnych rodzajów nazw – nazwa jednostkowa to „nazwa mająca tylko jeden desygnat”, nazwa ogólna to „nazwa dotycząca pojedynczych przedmiotów danego rodzaju lub poszczególnych cech danego przedmiotu”. Natomiast pojęcie desygnat oznacza „przedmiot, osobę lub zjawisko, do których odnosi się dana nazwa”. Nazwa towaru (usługi) na fakturze ma spełniać cele, dla jakich podatnik został zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży. Sprzedawca jest obowiązany opisać na fakturze każdy towar (usługę) i podać jego nazwę. Umieszczona na fakturze nazwa towaru (usługi) winna być zgodna z będącym przedmiotem sprzedaży towarem (usługą), a nadto powiązanie tej nazwy z ceną ma pozwolić na indywidualne określenie sprzedawanego towaru (usługi). Jednocześnie zwrócić uwagę należy, że im większy jest zakres towarów i usług w danej grupie, tym bardziej wymaga on szczegółowego określenia nazwy towaru lub usługi w celu jego prawidłowej identyfikacji. To sprzedawca obowiązany jest dołożyć wszelkich starań aby nazwa towaru lub usługi w jednoznaczny sposób obejmowała sprzedawany towar lub usługę i umożliwiała ich właściwe przyporządkowanie do stawki podatku. W przypadku bowiem, gdy dostawa towaru lub świadczenie usługi np. korzysta z obniżonej stawki podatku VAT, to w interesie podatnika leży udokumentowanie transakcji w sposób, który uprawnia do skorzystania z preferencyjnej stawki podatku. Analiza przepisów regulujących zasady wystawiania faktur pozwala na stwierdzenie, że usługodawca dokumentując wyświadczoną usługę powinien podać taką nazwę usługi, aby do użytej nazwy możliwe było przyporządkowanie odpowiedniej stawki podatkowej i by użyta nazwa była co do istoty zgodna z będącym przedmiotem sprzedaży świadczeniem. Jednocześnie nazwa usługi na fakturze powinna być tak skonstruowana, aby nabywca na tej podstawie w połączeniu z ceną mógł dokładnie określić jakiego rodzaju usługę zakupił. Z treści przedstawionych regulacji prawnych wynika również, że jeżeli faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki lub zdarzenie, które faktura ta dokumentowała, uległo zmianie, to powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi podmiotami. Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Natomiast pomyłki dotyczące informacji wiążącej się z nabywcą, mogą być skorygowane poprzez wystawienie przez nabywcę noty korygującej. Z powołanych przepisów dotyczących korygowania faktur wynika, że dopuszczalne jest korygowanie „pomyłek w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury”, przy czym nie uczyniono żadnych zastrzeżeń co do charakteru tych pomyłek, mogą to być więc wszelkie możliwe pomyłki. Z treści wniosku wynika, że podczas realizacji umowy zawartej przez Państwa z jednym z Uczestników projektu doszło do zmiany instalacji, jakie miały być zamontowane w obszarze nieruchomości Uczestnika projektu, co zostało potwierdzone aneksami do wcześniej zawartej Umowy. Pierwotnie Umowa nr … dotyczyła montażu indywidualnej instalacji OZE w postaci instalacji fotowoltaicznej o mocy 3,24 kW oraz pompy ciepła o mocy 2,3 kW. Stosownie do postanowień ww. Umowy, dnia ... listopada 2020 r. został zawarty aneks nr 1 określający wysokość wkładu własnego Uczestnika za instalacje pompy ciepła oraz aneks nr 2 z dnia … listopada 2020 r. określający wysokość wkładu własnego za instalację fotowoltaiczną o mocy 3,24 kW. Na tę okoliczność wystawili Państwo fakturę z dnia … grudnia 2020 r. nr … na kwotę 4 694,40 zł z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 8%. Faktura została opłacona przez Uczestnika projektu. Następnie wobec niespełnienia warunków technicznych przez uczestnika projektu zwrócił się on z pisemnym wnioskiem do Państwa o zmianę instalacji z pompy ciepła na instalacje kolektory słoneczne i przeniesienie opłaconych dotychczas kosztów na rzecz nowej instalacji. Wobec uwzględnienia przez Państwa prośby Uczestnika projektu o rezygnacji z niektórych instalacji na rzecz innych, strony zawarły aneks do umowy z dnia … czerwca 2021 r. określający wysokość wkładu własnego za kolektory słoneczne o mocy 4,29 kW w wysokości 3 561,09 zł, w tym 23% podatku VAT. Wobec powyższego wystawili Państwo fakturę korektę VAT nr … z dnia … czerwca 2021 r. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że w okolicznościach tej sprawy – na mocy aneksu do umowy z dnia … czerwca 2021 r. – strony transakcji tj. Państwo oraz uczestnik projektu uzgodniliście o zawarciu nowej transakcji – montażu instalacji solarnej. Pierwotnym zamiarem stron transakcji był montaż instalacji fotowoltaicznej oraz pompy ciepła. Natomiast na skutek konkretnego wniosku uczestnika projektu, a nie pomyłki, odstąpiliście Państwo od realizacji usługi polegającej na montażu pompy ciepła. Tak więc usługa montażu pompy ciepła nie została na rzecz uczestnika projektu wykonana. Z kolei w wyniku uzgodnień pomiędzy Państwem a uczestnikiem projektu doszło do realizacji zupełnie odmiennej usługi – montażu instalacji solarnej. Nie można zatem stwierdzić, że przy wystawieniu pierwotnej faktury nastąpiła pomyłka w nazwie usługi i udokumentowanie usługi montażu instalacji solarnej winno odbyć się poprzez wystawienie faktury korygującej do faktury nr … . Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa z tytułu świadczenia na rzecz uczestnika projektu usługi montażu instalacji solarnej powinna  zostać przez Państwa wystawiona odrębna faktura dokumentująca montaż kolektorów słonecznych, nie zaś faktura korygująca do faktury wystawionej … grudnia 2020 r. nr …, która dokumentowała montaż instalacji fotowoltaicznej oraz pompy ciepła. Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie zadanego we wniosku pytania. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być rozpatrzone. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).