0113-KDIPT2-1.4011.1049.2021.3.MAP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazania jej na cele osobiste jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 4 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 25 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 stycznia 2022 r. (wpływ 24 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego po jego uzupełnieniu   7 września 1987 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A … została sporządzona umowa przekazania gospodarstwa rolnego od Pana rodziców w skład, którego wchodził dom mieszkalny oraz pomieszczenie gospodarczo-magazynowe. Nieruchomość położona była we wsi …, obecnie adres to wieś …, gm. … .   W kwietniu 2009 r. podjął Pan decyzję o wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Pana firmy następujących budynków: -        magazynu nr 1 - powierzchnia zabudowy 63,60 m2, powierzchnia użytkowa 53 m2; -        magazynu nr 2 - powierzchnia zabudowy 32,2 m2, powierzchnia użytkowa 26,8 m2 oraz -        chłodni - powierzchnia zabudowy 91,30 m2, powierzchnia użytkowa 76,10 m2.   W celu określenia wartości rynkowej zabudowanej nieruchomości gruntowej dla celów amortyzacji został sporządzony operat szacunkowy. Na tej podstawie wyżej wymieniona nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i rozpoczęto prowadzenie działalności gospodarczej w wyżej wymienionych budynkach.   Na podstawie operatu szacunkowego ustalono wartość: -        magazynu nr 1 na kwotę 69 124 zł 00 gr, -        magazynu nr 2 na kwotę 32 446 zł 00 gr, -        budynku chłodni na kwotę 72 184 zł 00 gr.   W lutym 2010 r. podjął Pan decyzję o wprowadzeniu kolejnego budynku prywatnego do środków trwałych działalności gospodarczej (hurtownia jelit) powierzchnia użytkowa - 84,35 m2. W celu określenia wartości rynkowej wskazanej we wniosku zabudowanej nieruchomości wykonano 26 lutego 2010 r. operat szacunkowy. Oszacowana wartość początkowa środka trwałego - części usługowo-handlowej budynku (hurtowni jelit) wyniosła 370 700 zł 00 gr. Wyżej wymieniony środek trwały oddano do użytkowania do działalności gospodarczej 26 lutego 2010 r. W lipcu 2010 r. podjął Pan kolejną decyzję o wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych firmy budynku z przeznaczeniem na garaż przy hurtowni jelit. Powierzchnia użytkowa wynosiła 40 m2. Został sporządzony operat szacunkowy w celu określenia wartości początkowej środka trwałego. Oszacowana wartość początkowa środka trwałego budynku część garażowa przy hurtowni jelit wynosiła 165 500 zł 00 gr. Garaż ten wprowadzono do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych 30 lipca 2010 r.   W celu modernizacji w listopadzie 2010 r. poniesiono nakłady na modernizację następujących budynków posadowionych na powyższej nieruchomości: 1)    budynek - hurtownia jelit - wartość początkowa 370 700 zł 00 gr, nakłady na modernizację - 81 573 zł 00 gr, wartość po modernizacji - 452 273 zł 21 gr. Nakłady na modernizację nie przekroczyły wartości 30% środka trwałego; 2)    budynek - garaż - wartość początkowa 165 500 zł 00 gr, nakłady na modernizację 38 688 zł 04 gr, wartość garażu po modernizacji - 204 288 zł 04 gr. Nakłady nie przekroczyły 30% nieruchomości.   Od faktur kosztowych poniesionych na modernizację, hurtowni jelit oraz garażu odliczono podatek VAT. 31 marca 2020 r. zawiesił Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Kontynuuje Pan działalność gospodarczą jako wspólnik Spółki cywilnej.   Wskazana nieruchomość gruntowa wraz z posadowionymi na niej budynkami nie została wniesiona aportem do Spółki cywilnej. Wszystkie ww. budynki stanowiły składnik majątku działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana indywidualnie. Wspólnikiem Spółki cywilnej został Pan 7 sierpnia 2006 r., tj. w momencie zawierania umowy spółki cywilnej. Spółka prowadzi działalność w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Pana udział w Spółce wynosi 51%. Planowany termin wycofania ww. nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazania jej na cele prywatne to marzec 2022 r. Pana indywidualna działalność gospodarcza, jako osoby fizycznej jest opodatkowana podatkiem liniowym, prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów. Po zawieszeniu działalności prowadzonej jednoosobowo, nadal prowadzi Pan działalność jako wspólnik Spółki cywilnej.   Pytanie :   Czy przekazanie nieruchomości na cele prywatne jest opodatkowane podatkiem dochodowym?   Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)   Uważa Pan, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wycofanie z działalności gospodarczej budynków i przeznaczenie na cele prywatne nie będzie stanowiło podstawy do opodatkowania podatkiem dochodowym, pomimo zawieszenia działalności gospodarczej od marca 2020 r. Pana zdaniem, przekazanie nieruchomości na cele prywatne, jest neutralne podatkowo – na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazuje Pan, że w sytuacji, kiedy ww. nieruchomości sprzedałby Pan przed upływem 6 lat od wycofania ze środków trwałych prowadzonej przeze Pana działalności gospodarczej, wówczas sprzedaż byłaby opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.   Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Z kolei, w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.   Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a)    środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b)    składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł, c)    składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub  krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d)    składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych − wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.   Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są  zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały wycofane z działalności, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Odpłatne zbycie oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. W przypadku nieodpłatnego przekazania nieruchomości z majątku prowadzonej działalności gospodarczej na cele osobiste podatnika mamy jedynie do czynienia z przesunięciem składnika majątku z tej działalności do majątku prywatnego osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Taka czynność nie będzie nosić cech odpłatnego zbycia. Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego, dlatego też przekazanie składnika majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby osobiste nie powoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wycofanie całości lub części nieruchomości jest obojętne podatkowo.   Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że 7 września 1987 r. nabył Pan gospodarstwo rolne od rodziców. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i rozpoczęto prowadzenie działalności gospodarczej w następujących budynkach: magazyn nr 1, magazyn nr 2, chłodnia. Kolejny budynek (hurtowania jelit) oddano do użytkowania do działalności gospodarczej 26 lutego 2010 r. W lipcu 2010 r. podjął Pan decyzję o wprowadzeniu do środków trwałych firmy budynku z przeznaczeniem na garaż przy hurtowni jelit. 31 marca 2020 r. zawiesił Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Kontynuuje Pan działalność gospodarczą jako wspólnik Spółki cywilnej. Wszystkie ww. budynki stanowiły składnik majątku działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana indywidualnie. Planowany termin wycofania ww. nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazania jej na cele prywatne to marzec 2022 r.   Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że jeśli planowane wycofanie środków trwałych z dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej i przekazanie ich do Pana majątku prywatnego, nie będzie nosić w istocie cech odpłatnego zbycia, to ww. wycofanie nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czynność ta nie będzie bowiem wiązała się z odpłatnym zbyciem środka trwałego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, po Pana stronie nie dojdzie do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji.   ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.).