0113-KDIPT2-1.4011.859.2021.3.ISL

    Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 września 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości dokonania korekty zeznania podatkowego za 2019 r. i sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodu za 2019 r. w związku z otrzymaniem odszkodowania. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 grudnia 2021 r. (wpływ 6 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:   Opis stanu faktycznego:   W wyniku wyroku Sądu Okręgowego w …  Wydział Cywilny z dnia … (sygn. akt …), uzupełnionego postanowieniem z dnia … oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w … I Wydział Cywilny z dnia …. (sygn. akt …) otrzymał Pan od Skarbu Państwa odszkodowanie za znacjonalizowane przedsiębiorstwo, którego współwłaścicielem był Pana dziadek ze strony matki - …. Przypadająca na Pana kwota odszkodowania, wyniosła (zgodnie z wyrokiem z dnia …) – 194 538,93 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 marca 2010 r. do dnia zapłaty. Główna kwota odszkodowania w całości została wypłacona przez Skarb Państwa w 2018 r. wraz z częścią odsetek, która według wystawionego przez Ministerstwo Finansów dokumentu PIT-8C, wyniosła 5 447,09 zł. Odszkodowanie w tej samej kwocie i z tymi samymi odsetkami otrzymał w czerwcu 2018 r. Pana ojciec - …, który zmarł w dniu 24 sierpnia 2018 r. I Pan i Pana ojciec, w równych częściach, byliście spadkobiercami Pana matki - …, która była córką … i zmarła w dniu 31 maja 2008 r. Natomiast Pan jest jedynym spadkobiercą po …. Część wyroku w sprawie … została zaskarżona przez pełnomocnika Skarbu Państwa, m.in. w zakresie sposobu naliczenia odsetek. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 8 lutego 2019 r. apelację oddalił i pozostała część odsetek została przelana na konto reprezentującej, m.in. Pana, kancelarii adwokackiej w marcu 2019 r. W związku z tym, Ministerstwo Finansów wysłało do Pana PIT-11 za 2019 r., w którym wykazało zapłacone odsetki za zwłokę od odszkodowania w wysokości 163 428,69 zł. PIT-11 za 2019 r. z identyczną kwotą został też wystawiony na nazwisko Pana nieżyjącego już wówczas ojca. Uwzględniając postanowienie Sądu Rejonowego dla … z dnia …. (sygn. akt …), w sprawie nabycia przez Pana w całości praw do spadku po … oraz wyrok Sądu Apelacyjnego z …, adwokaci przelali w marcu 2019 r. na Pana konto część odsetek należnych zarówno Panu, jak i Pana ojcu, potrącając wynagrodzenie za prowadzenie sprawy. Dopiero po wyroku Sądu Apelacyjnego otrzymał Pan również zwrot kosztów postępowania, jakie poniósł Pan i Pana ojciec. Zwrot ten został zasądzony od Skarbu Państwa w postanowieniu Sądu Okręgowego … z dnia …. Na kwotę tę składają się: koszty zastępstwa procesowego – 19 800 zł, opłata za pełnomocnictwo - 17 zł, koszty opinii biegłych – 2 631,53 zł oraz opłata sądowa – 10 292 zł, czyli razem po 32 740,53 zł dla Pana i dla Pana ojca. Zgodnie z fakturami wystawionymi przez kancelarie adwokackie, łączny koszt zapłaconych przez Pana honorariów adwokackich wyniósł w 2018 r. 53 996,22 zł (faktura z dnia 22 czerwca 2018 r.) i w 2019 r. – 127 860 zł (1 faktura z dnia 20 marca 2019 r. na kwotę 19 800 - zł i 2 faktury z dnia 26 marca 2019 r. na kwotę 63 930 zł i 44 130 zł). Podana kwota z 2019 r. obejmuje opłacone w całości faktury wystawione zarówno na Pana ojca, jak i na Pana. Natomiast Pana ojciec w 2018 r. zapłacił kwotę 53 966,22 zł (faktura z 22 czerwca 2018 r.). Wynagrodzenie pełnomocników obejmowało całość usług prawnych związanych z obsługą prawną w przedmiotowej sprawie. Składały się na nie koszty zastępstwa procesowego za I i II instancję (w sumie po 19 800 zł od osoby) i honorarium za wygraną sprawę, zgodnie z umową. Rozliczając wspólnie z żoną podatek od osób fizycznych za lata 2018 - 2019, w formularzach PIT-36 w swoich przychodach w pozycji „inne źródła” ujął Pan odsetki zasądzone zarówno na rzecz Pana ojca jak i Pana, czyli odpowiednio 10 894,18 zł i 326 857,38 zł. Nie odliczył Pan żadnych kosztów uzyskania tych dochodów. W efekcie, uwzględniając pozostałe dochody Pana i żony, kwota podatku do dopłaty wyniosła 1 071 zł i 95 591 zł. Kwoty te przelał Pan na konto Drugiego Urzędu Skarbowego …. W 2020 r. dowiedział się Pan o możliwości odliczenia od przychodu wskazanego w PIT-11 kosztów adwokackich. W związku tym, że chce Pan złożyć korektę zeznania podatkowego za 2019 r., Pana pytania dotyczą tylko tego roku. Podał Pan informacje dotyczące 2018 r., ponieważ są Pana zdaniem istotne dla wyjaśnienia całej sprawy.   W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że PIT-11 za 2019 r. wystawiony przez Ministerstwo Finansów na nazwisko Pana zmarłego w 2018 r. ojca został przez Pana uwzględniony w zeznaniu podatkowym za rok 2019 r. To znaczy dodał Pan kwoty wynikające z dwóch PIT-11 (wystawionych na nazwisko Pana ojca i Pana), sumę wpisał Pan w wierszu „inne źródła” (PIT-36, poz. 111 i 113) i zapłacił podatek bez odliczania kosztów. Nie otrzymał Pan do tej pory żadnych zapytań lub wezwań ze strony Urzędu Skarbowego dotyczących ww. zeznania podatkowego. Dlatego przyjmuje Pan, że PIT-11 został rozliczony. Nie dotarła do Pana żadna decyzja Urzędu Skarbowego dotycząca podatku wynikającego z PIT-11 wystawionego na Pana ojca. Nie informowano Pana również o podejmowaniu jakichkolwiek czynności zmierzających do rozliczenia przychodów zmarłego ojca z lat 2018 - 2019. Natomiast informował Pan Drugi Urząd Skarbowy … o nabyciu spadku po Pana ojcu bezpośrednio po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu w tej sprawie. Było to w marcu 2019 r., kiedy składał Pan druk SD-Z2. Honoraria adwokackie, które wynikają z faktur wystawionych w 2019 r. przez dwie reprezentujące Pana i ojca kancelarie zostały uiszczone przez Pana w 2019 r. Jak napisał Pan w złożonym wniosku, w wyniku wyroku Sądu Apelacyjnego w 2019 r. wypłacone zostały zaległe odsetki i zwrócone koszty postępowania (koszty wpisów sądowych, opinii biegłych i zastępstwa procesowego). Koszty zastępstwa procesowego wyniosły po 19 800 zł (dla Pana i dla Pana ojca). Kwoty te są osobnymi pozycjami na fakturach wystawionych przez kancelarie adwokackie w 2019 r. i nie chce Pan ich uwzględniać po stronie Pana kosztów uzyskania przychodu w zeznaniu podatkowym. Główna (pozostała) część wynagrodzenia adwokatów w 2019 r. była zależna jedynie od wysokości wypłaconych w tym roku zaległych odsetek i do niej wprost proporcjonalna. Wynikało to z zawartej umowy. Tę część wynagrodzenia adwokatów chciałby Pan odliczyć w całości od kosztów uzyskania przychodu. Dlatego też uważa Pan, że istnieje bezpośredni związek między wysokością wypłaconych odsetek i wysokością wynagrodzenia adwokatów.   Pytania Czy postąpił Pan prawidłowo uwzględniając PIT-11 (za 2019 r.) wystawiony na Pana ojca w swoim rozliczeniu podatku dochodowego za 2019 r.? Podkreśla Pan, że cała kwota należna Pana nieżyjącemu ojcu, która była wypłacana w 2019 r. została przelana na Pana konto, jako jedynemu spadkobiercy. Ponadto, również poniósł Pan całkowity koszt honorarium adwokackiego. Drugie pytanie dotyczy sposobu wyliczenia kosztu uzyskania przychodu w 2019 r. Z informacji, które można znaleźć w komentarzach do art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że honorarium adwokatów będzie kosztem uzyskania przychodu w części przypadającej na odsetki. Czy jeśli te odsetki (oprócz zwrotu kosztów postępowania) stanowią 100% wypłaconej sumy w 2019 r., to można odliczyć je w całości od dochodu? Pana stanowisko w sprawie Ad. 1. Zgodnie z art. 11 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami są m.in. otrzymane w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne otrzymane przez podatnika w roku kalendarzowym. Biorąc pod uwagę, że w marcu 2019 r. otrzymał Pan zaległe odsetki od odszkodowania zasądzone na rzecz Pana zmarłego ojca (wyrok Sądu Apelacyjnego w … z dnia …) i prawomocne było już postanowienie Sądu Rejonowego dla … w sprawie nabycia przez Pana praw do spadku, otrzymane pieniądze stanowiły Pana przychód. W związku z powyższym, odsetki od odszkodowania, uwzględnione w PIT-11 za 2019 r., wystawionym przez Ministerstwo Finansów na nazwisko Pana ojca, powinny zostać uwzględnione w Pana rocznym zeznaniu podatkowym jako przychody z innych źródeł, stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy.   Ad. 2. Jak już Pan wspomniał w opisie stanu faktycznego, po wyroku Sądu Apelacyjnego w 2019 r., Skarb Państwa wypłacił przypadające na Pana i na Pana ojca zaległe odsetki (2 x ....zł) i zwrócił koszty postępowania (2 x .... zł). Główna część odszkodowania w całości i część odsetek została wypłacona w 2018 r., co uwzględnił Pan w swoim zeznaniu podatkowym za ten rok. Zgodnie z Pana wiedzą zwrot kosztów postępowania stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów i nie jest dochodem podlegającym opodatkowaniu. Wśród tych kosztów, w postanowieniu z …, Sąd Okręgowy w … wymienił koszty zastępstwa procesowego, które w przypadku Pana i Pana ojca wynosiły po 19 800 zł. Kwoty te są również wyszczególnione w fakturach wystawionych przez dwie kancelarie adwokackie (nr … z dnia … i nr … z dnia …). W związku z powyższym, wydaje się zasadnym wykazanie w kosztach uzyskania przychodu wynikających z odsetek wypłaconych przez Skarb Państwa w 2019 r., honorariów adwokackich, pomniejszonych jedynie o kwoty .... zł, gdyż cała pozostała część wynagrodzenia adwokatów przypada na odsetki. Zgodnie z fakturami nr … i … koszty uzyskania przychodu wyniosłyby zatem 2 x .... zł, czyli w sumie .... zł. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku. W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”. Stosownie do art. 20 ust. 1 powołanej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użyte w powyższym przepisie sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Zauważyć należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm., dalej: „Kc”), zgodnie z którym, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej... Banku .... i 5,5 punktów procentowych. Jednakże, gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (art. 481 § 2 Kc). Odsetki wypłacone w związku z opóźnieniem wypłaty danego świadczenia nie są wliczane do wartości tego świadczenia. Zgodnie z treścią art. 20 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1805), do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego. Przepis ten ma więc zastosowanie do odsetek ustawowych, z którymi zasądzono świadczenie główne. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, - być właściwie udokumentowany. Koszty poniesione w celu uzyskania przychodów to te, które zostały poniesione z zamiarem uzyskania przychodu. Ten zamiar (cel) musi być, po pierwsze – obiektywnie realny, po drugie – istniejące okoliczności faktyczne muszą wskazywać na to, że dany wydatek w istocie mógł podatnikowi pozwolić na przewidywanie osiągnięcia przychodu. Natomiast, koszty ponoszone w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu, to wydatki mające na celu ochronę źródła przychodu, tak by źródło to istniało w stanie niepogorszonym. Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła, a nie jakiekolwiek przychody. Koszty uzyskania przychodu są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowanie do danego źródła przychodów. Zatem, kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. W myśl art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w  jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 3a ww. ustawy zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2. W związku z powyższym, do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć jedynie część wydatków, w wysokości odpowiadającej proporcji przychodu podlegającego opodatkowaniu w ogólnej kwocie świadczeń otrzymanych na podstawie wyroku Sądu. Pozostała część poniesionych kosztów, jako wydatki poniesione w celu uzyskania odszkodowania nie może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje wprost skutków prawnych związanych ze śmiercią podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, jednak śmierć podatnika jest jedną form zakończenia bytu prawnego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, a więc również zakończeniem występowania podmiotu w obrocie gospodarczym w charakterze podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w przepisach podatkowych sukcesję praw podatkowych regulują przepisy art. 97 – art. 105 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.). Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Zatem, byt prawny podatnika – osoby fizycznej, na którego przepisy podatkowe nakładają obowiązek podatkowy ustaje z chwilą śmierci. W chwili śmierci prawa i obowiązki podatnika przechodzą na spadkobierców. Krąg spadkobierców ustalany jest zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy znajdują zastosowanie przepisy ustawy Kodeks cywilny. Jak wynika z treści art. 1012 ustawy Kodeks cywilny, spadkobierca może przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź też przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź spadek odrzucić. W myśl art. 1015 ww. ustawy, oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Brak oświadczenia spadkobiercy we wskazanym terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Powyższe powoduje, że w zakresie praw oraz obowiązków wynikających z prawa podatkowego odpowiednie zastosowanie co do przyjęcia oraz odrzucenia spadku znajdą przepisy Kodeksu cywilnego. To oznacza, że na spadkobiercę przyjmującego spadek przechodzą takie uprawnienia jak prawo do zwrotu nadpłaty należnej spadkodawcy, czy też obowiązek uregulowania zaległości podatkowej spadkodawcy. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 2, przyjmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Stosownie do art. 97 § 2 ww. ustawy jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców, pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek. Z powyższego wynika zatem, że:  wszelkie, zarówno prawa i obowiązki majątkowe spadkodawcy, spadkobiercy  przejmują zawsze i bezwarunkowo,  prawa o charakterze niemajątkowym przechodzą na spadkobierców, pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek (przy czym dotyczy to tylko uprawnień związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą). W świetle art. 100 ustawy Ordynacja podatkowa, organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień poszczególnych spadkobierców na podstawie decyzji ostatecznych wydanych wobec spadkodawcy oraz jego zobowiązań wynikających z prawidłowych deklaracji. Jeżeli deklaracja złożona przez spadkodawcę jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, orzekając o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców, organ podatkowy jednocześnie ustala lub określa kwoty zobowiązań podatkowych. Wobec powyższego, wysokość podatku po osobie zmarłej jest określana w drodze decyzji podatkowej przez organ podatkowy. Choć spadkobiercy ponoszą odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe spadkodawcy, to jednak w świetle przepisów nie składają w jego imieniu deklaracji podatkowej. Z opisu sprawy wynika, że otrzymał Pan od Skarbu Państwa odszkodowanie za znacjonalizowane przedsiębiorstwo. Odszkodowanie w tej samej kwocie i z tymi samymi odsetkami otrzymał również Pana ojciec, który zmarł 24 sierpnia 2018 r. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego, w sprawie nabycia przez Pana w całości praw do spadku po ojcu oraz wyroku Sądu Apelacyjnego, adwokaci przelali w marcu 2019 r. na Pana konto część odsetek należnych zarówno Panu, jak i Pana ojcu, potrącając wynagrodzenie za prowadzenie sprawy. Następnie, po wyroku Sądu Apelacyjnego otrzymał Pan również zwrot kosztów postępowania, jakie poniósł Pan i Pana ojciec. Rozliczając wspólnie z żoną podatek dochodowy od osób fizycznych za 2018 r. i 2019 r., w formularzach PIT-36 w swoich przychodach w pozycji „inne źródła”, ujął Pan odsetki zasądzone zarówno na Pana rzecz, jak i na rzecz Pana ojca. Wskazał Pan także, że cała kwota należna Pana zmarłemu ojcu, która była wypłacona w 2019 r., została przelana na Pana konto, jako jedynemu spadkobiercy. Ponadto, poniósł Pan całkowity koszt honorarium adwokackiego.   Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny, jak i przytoczone przepisy prawa, wskazać należy, że mimo, że cała kwota należna Pana zmarłemu ojcu, która była wypłacona w 2019 r., została przelana na Pana konto, jako jedynemu spadkobiercy, a Pan jako spadkobierca ponosi odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe Pana ojca, to w świetle ww. przepisów odsetki od odszkodowania wykazane w PIT-11 za 2019 r., wystawionym przez Ministerstwo Finansów na nazwisko Pana ojca, nie mogą zostać uwzględnione w Pana rocznym zeznaniu podatkowym, jako przychody z innych źródeł, stosownie do art. 10 ust.1 ww. ustawy. Nie jest również możliwe, aby w części przypadającej na Pana zmarłego ojca, mógł Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wynikających z odsetek wypłaconych przez Skarb Państwa w 2019 r., honorariów adwokackich. Może je Pan odliczyć tylko w części przypadającej na Pana. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, ze zm.).