0113-KDIPT2-1.4011.879.2025.3.ISL

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 29 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania dofinansowania w ramach programu „...”, w kontekście rozliczenia opłaty wstępnej z tytułu leasingu w kosztach uzyskania przychodów oraz dalszego rozliczania rat leasingowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, prowadzi działalność gospodarczą od 8 listopada 2018 r. wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada status polskiego rezydenta podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, dalej: ustawa o PIT), oraz prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej jest podatek liniowy, zgodnie z art. 30c ustawy o PIT. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (PKD 71.12.B). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie projektowania, nadzoru inżynieryjnego, a także naprawy i konserwacji urządzeń elektrycznych, instalowania maszyn przemysłowych oraz wykonywania instalacji elektrycznych. Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie z programu „...”, które stanowi formę pomocy publicznej wspierającej nabycie lub użytkowanie pojazdów o określonych parametrach środowiskowych. Samochód wykorzystywany w działalności gospodarczej został nabyty w formie leasingu operacyjnego, a opłata wstępna wynikająca z umowy leasingu została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca rozważa sytuację, w której w przyszłości otrzyma dofinansowanie (dotację) w ramach programu „...” na pojazd będący przedmiotem umowy leasingu. W związku z tym powziął wątpliwość, czy w przypadku otrzymania tej dotacji będzie zobowiązany do dokonania korekty wcześniej rozpoznanych kosztów uzyskania przychodów poprzez ich pomniejszenie o wartość otrzymanego dofinansowania. Wniosek dotyczy zatem ustalenia skutków podatkowych otrzymania dotacji w ramach programu „...”, w kontekście rozliczenia opłaty wstępnej z tytułu leasingu w kosztach uzyskania przychodów oraz dalszego rozliczania rat leasingowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Uzupełnienie wniosku z 3 grudnia 2025 r. Pojazd elektryczny, o którym mowa we wniosku, został przez Wnioskodawcę nabyty w formie leasingu operacyjnego na podstawie umowy leasingu zawartej 11 lutego 2025 r. Umowa leasingu została zawarta na okres 35 miesięcy, przy czym ostatnia rata leasingowa przypada na styczeń 2028 r. Przedmiotem umowy leasingu jest samochód osobowy: marka i model: (...),rok produkcji: 2024,moc silnika: 210 kW (286 KM). Opłata wstępna wynikająca z umowy leasingu została poniesiona w lutym 2025 r. i zaliczona do kosztów uzyskania przychodów za ten miesiąc. Ujęcie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów nastąpiło w marcu 2025 r., na podstawie faktury za opłatę wstępną wystawioną 20 lutego 2025 r. Posiadany przez Wnioskodawcę pojazd stanowi pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, tj. jest to pojazd wykorzystujący wyłącznie energię elektryczną akumulowaną poprzez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania. Umowa leasingu, o której mowa we wniosku, spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest to leasing operacyjny w rozumieniu tego przepisu. Dofinansowanie, o które Wnioskodawca zamierza się ubiegać w ramach programu „...”, będzie realizowane przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Środki na realizację programu pochodzą z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności Polski (KPO), przy czym bezpośrednim dysponentem i podmiotem udzielającym wsparcia dla beneficjentów jest NFOŚiGW. Aby otrzymać ww. dofinansowanie należy spełnić następujące warunki: 1)  Warunki dotyczące pojazdu: ·      przedmiotem wsparcia jest fabrycznie nowy samochód elektryczny kategorii M1 (samochód osobowy); ·      pojazd nie może być wcześniej zarejestrowany; dopuszczalne jest wykorzystanie pojazdu demonstracyjnego (pojazd testowy dealera), pod warunkiem, że jego przebieg nie przekracza 6 000 km; ·      pojazd musi wykorzystywać do napędu wyłącznie energię elektryczną akumulowaną przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania; ·      cena pojazdu nie może przekroczyć 225 000 zł netto (bez podatku VAT). 2)  Warunki dotyczące beneficjenta: ·      beneficjentem może być m.in. osoba fizyczna oraz osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą (JDG); ·      program przewiduje również możliwość rozszerzenia katalogu beneficjentów (m.in. o organizacje pozarządowe, instytucje edukacyjne, medyczne, opiekuńcze oraz parki narodowe), przy czym w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca występuje jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą. 3)  Warunki formalne i dokumentacyjne: ·      zawarcie umowy zakupu lub leasingu długoterminowego spełniającej kryteria programu; ·      złożenie wniosku o dofinansowanie za pośrednictwem właściwego systemu/Generatora Wniosków NFOŚiGW w terminie określonym w ogłoszeniu naboru; ·      przedłożenie wymaganych załączników (w szczególności: umowy leasingu, faktur dokumentujących opłatę wstępną oraz raty leasingowe, dokumentów pojazdu i wymaganych oświadczeń); ·      spełnienie dodatkowych warunków programu, w tym dotyczących sposobu wykorzystania pojazdu oraz okresu jego utrzymania. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę z tytułu leasingu wskazanego samochodu pozostają w bezpośrednim i racjonalnie uzasadnionym związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej. Pojazd jest wykorzystywany do dojazdów do klientów i kontrahentów, na wizje lokalne, przeglądy, odbiory oraz do urzędów i innych instytucji, co warunkuje możliwość faktycznej realizacji usług projektowych, a w wielu przypadkach w ogóle umożliwia wykonanie zlecenia. Dysponowanie własnym samochodem pozwala na elastyczne planowanie harmonogramu prac, terminową realizację zobowiązań oraz bieżącą obsługę większej liczby zleceń, co bezpośrednio przekłada się na poziom osiąganych przychodów oraz konkurencyjność przedsiębiorstwa. Wykorzystywanie nowoczesnego samochodu elektrycznego wzmacnia ponadto profesjonalny, innowacyjny i proekologiczny wizerunek przedsiębiorcy, co ma istotne znaczenie w relacjach z kontrahentami i sprzyja pozyskiwaniu nowych klientów. Raty leasingowe oraz opłata wstępna stanowią bieżące koszty operacyjne, ponoszone w celu zapewnienia środka transportu niezbędnego do wykonywania świadczonych usług, a tym samym służą zachowaniu, zabezpieczeniu i zwiększeniu źródła przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pytanie Czy dofinansowanie otrzymane przez Wnioskodawcę w ramach programu „...”, realizowanego przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW), stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT, jako dotacja otrzymana ze środków NFOŚiGW, a w konsekwencji, czy wydatki w postaci opłaty wstępnej i rat leasingowych samochodu elektrycznego mogą w całości stanowić koszty uzyskania przychodów, bez konieczności ich pomniejszania o wartość otrzymanego dofinansowania? Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane dofinansowanie w ramach programu „...”, finansowanego przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO), stanowi przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Z powołanego przepisu wynika, że dotacje przeznaczone na pokrycie bieżących kosztów działalności stanowią przychód z działalności gospodarczej, natomiast wyłączone z przychodu są jedynie dotacje inwestycyjne związane z nabyciem lub wytworzeniem środków trwałych podlegających amortyzacji. W analizowanym przypadku, środki z programu „...” przeznaczone są na pokrycie części opłaty wstępnej oraz rat leasingowych za pojazd elektryczny wykorzystywany w działalności gospodarczej, a więc mają charakter przychodowy, nie inwestycyjny. Jak wynika z oficjalnych informacji opublikowanych na stronie... rodzaje- przedsiewzieć, przedmiotem wsparcia są przedsięwzięcia polegające na zakupie/leasingu/wynajmie długoterminowym nowego pojazdu elektrycznego kategorii M1, M2 i N1 w rozumieniu załącznika nr 2 do ustawy Prawo o ruchu drogowym, wykorzystującego do napędu wyłącznie energię elektryczną akumulowaną przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania. Z powyższego wynika jednoznacznie, że program „...” obejmuje m.in. leasing operacyjny pojazdów elektrycznych i stanowi krajowy mechanizm wsparcia finansowanego przez NFOŚiGW. Oznacza to, że bezpośrednim źródłem wypłaty dotacji jest fundusz krajowy, a nie środki unijne w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT. Jednocześnie otrzymane dofinansowanie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT, który stanowi, że wolne od podatku dochodowego są świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, na przygotowanie dokumentacji oraz realizację przedsięwzięcia, w tym otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Program „...” realizowany jest przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a zatem wypłacane w jego ramach środki pochodzą z tego właśnie źródła. Fakt, że finansowanie programu odbywa się w części ze środków KPO, nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT, ponieważ bezpośrednim dysponentem i podmiotem wypłacającym dotację jest NFOŚiGW. W konsekwencji, przychód uzyskany z tytułu otrzymania tej dotacji podlega zwolnieniu z opodatkowania. Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT, z kosztów uzyskania przychodów wyłączone są wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane przychodami (dochodami), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Ustawodawca nie wymienił w tym katalogu art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT, co oznacza, że zwolnienie określone w tym przepisie nie powoduje obowiązku wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków sfinansowanych z dotacji pochodzących ze środków NFOŚiGW. W rezultacie wydatki poniesione w ramach leasingu operacyjnego pojazdu elektrycznego, w tym opłata wstępna oraz raty leasingowe, stanowią koszty uzyskania przychodów w pełnej wysokości, w części nieobjętej ograniczeniem z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT. Przepis ten wprowadza limit, zgodnie z którym nie uważa się za koszt uzyskania przychodów w części opłat wynikających z umowy leasingu, najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze dotyczącej samochodu osobowego, w takiej części, w jakiej wartość samochodu przekracza 150 000 zł, a w przypadku samochodu elektrycznego 225 000 zł. Oznacza to, że podatnik ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów opłatę wstępną i raty leasingowe proporcjonalnie do limitu wynikającego z wartości pojazdu elektrycznego, bez konieczności pomniejszania ich o wartość otrzymanej dotacji. Dofinansowanie z programu „...” nie wpływa na sposób stosowania limitu, ponieważ nie zmienia wartości samochodu określonej w umowie leasingu, ani nie stanowi dopłaty do środka trwałego będącego własnością podatnika. Otrzymane dofinansowanie, jako przychód zwolniony z opodatkowania, nie podlega wykazaniu w kolumnach przychodowych podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Dla celów dowodowych dopuszczalne jest dokonanie adnotacji w kolumnie 17 PKPiR (Uwagi) z informacją o otrzymaniu dotacji i wskazaniem podstawy prawnej zwolnienia. W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymane dofinansowanie w ramach programu „...” stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT, a wydatki w postaci opłaty wstępnej i rat leasingowych, ponoszone w związku z użytkowaniem pojazdu elektrycznego w działalności gospodarczej, mogą być w całości zaliczane do kosztów uzyskania przychodów (z uwzględnieniem limitu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT). Otrzymanie dotacji nie powoduje obowiązku korekty, ani pomniejszenia kosztów uzyskania przychodów o wartość dofinansowania. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku). Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy: Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, na przygotowanie dokumentacji oraz realizację przedsięwzięcia, w tym otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.). Stwierdzić należy zatem , że zwolnieniem z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte są świadczenia otrzymane ze środków NFOŚiGW otrzymane ze środków udostępnionych bankom zgodnie z art. 411 ust. 10 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1973 ze zm.). Zgodnie z art. 400 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwany dalej „Narodowym Funduszem”, jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, 1236 i 1535). Z kolei art. 400 ust. 2 ww. przepisu stanowi, że: Wojewódzkie fundusze nie są wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1668 oraz z 2021 r. poz. 1038). W myśl natomiast art. 400b ust. 2 ww. ustawy: Celem działania wojewódzkich funduszy jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 2a, 5-9a, 11-22 i 24-42. Finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej obejmuje przedsięwzięcia związane z ochroną powietrza (art. 400a ust. 1 pkt 21 ww. ustawy). Zgodnie zaś z art. 411 ust. 10 ww. ustawy: Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udostępniać środki finansowe bankom z przeznaczeniem na udzielanie gwarancji lub poręczeń, kredytów bankowych, pożyczek lub dotacji na wskazane przez siebie programy i przedsięwzięcia z zakresu zadań ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz potrzeb geologii. Stosownie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepis ten zwalnia od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a - 5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 1483). W myśl zaś art. 5 ust. 3 pkt 5d ustawy o finansach publicznych: Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.3)). Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. Ubiega się Pan o dofinansowanie z programu „...”, które stanowi formę pomocy publicznej wspierającej nabycie lub użytkowanie pojazdów o określonych parametrach środowiskowych. Samochód wykorzystywany w działalności gospodarczej został nabyty w formie leasingu operacyjnego, a opłata wstępna wynikająca z umowy leasingu została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów. Rozważa Pan sytuację, w której w przyszłości otrzyma Pan dofinansowanie (dotację) w ramach programu „...” na pojazd będący przedmiotem umowy leasingu. W związku z tym powziął Pan wątpliwość, czy w przypadku otrzymania tej dotacji będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty wcześniej rozpoznanych kosztów uzyskania przychodów poprzez ich pomniejszenie o wartość otrzymanego dofinansowania. Wskazał Pan, że otrzymane dofinansowanie w ramach programu „...” stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wydatki w postaci opłaty wstępnej i rat leasingowych, ponoszone w związku z użytkowaniem pojazdu elektrycznego w działalności gospodarczej, mogą być w całości zaliczane do kosztów uzyskania przychodów (z uwzględnieniem limitu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47a ww. ustawy). Otrzymanie dotacji nie powoduje obowiązku korekty, ani pomniejszenia kosztów uzyskania przychodów o wartość dofinansowania. Należy wyjaśnić zatem, że celem programu „...” jest uniknięcie emisji zanieczyszczeń powietrza poprzez dofinansowanie przedsięwzięć polegających na obniżeniu zużycia paliw emisyjnych w transporcie poprzez wsparcie zakupu/leasingu/wynajmu długoterminowego bezemisyjnych pojazdów elektrycznych. Program ten jest realizowany przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności Polski (KPO), w ramach którego uwzględniono nowy kamień milowy E4aG w postaci ustanowienia programu wsparcia zakupu, wynajmu długoterminowego lub leasingu bez emisyjnych pojazdów elektrycznych kategorii M1 dla osób fizycznych oraz osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Z Regulaminu Naboru Wniosków o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego realizowanego w ramach programu priorytetowego „...” wynika, że formą dofinansowania jest wsparcie bezzwrotne z planu rozwojowego w ramach inwestycji E1.1 Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (dotacja). Także zapisy Programu „...” w pkt 7. Formy i warunki udzielania dofinansowania, ppkt 7.1 Formy dofinansowania, stanowią, że jest to wsparcie bezzwrotne z planu rozwojowego w ramach inwestycji E1.1 Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), zwane w dalszej części programu „dotacją” lub „dofinansowaniem”. Zarówno Regulamin Naboru Wniosków, jak i zapisy Programu „...” używają zamiennie sformułowania „dofinansowanie” lub „dotacja”. Należy jednak zauważyć, że wsparcie to – pomimo takiego nazewnictwa – nie będzie traktowane jako dotacja w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych. Zgodnie bowiem z art. 126 ustawy o finansach publicznych: Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ostateczni odbiorcy wsparcia, tj. osoby fizyczne oraz osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (JDG) (t. j. Dz. U z 2025 r. 1480 ze zm.) otrzymują natomiast bezzwrotne wsparcie z planu rozwojowego w ramach inwestycji finansowanej z KPO. Z informacji przekazanych przez NFOŚiGW wynika, że wypłata wsparcia dla ostatecznych odbiorców wsparcia dokonywana jest przez Polski Fundusz Rozwoju. Ostateczny odbiorca wsparcia jest podmiotem, który jest odpowiedzialny za realizację przedsięwzięcia, a przez to wygenerowanie efektu, który przekłada się na realizację wskaźników. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane dofinansowanie jest przychodem podatkowym, przy czym objętym zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy. Jak już zostało wspomniane, przepis ten zwalnia od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a - 5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Odnosząc się natomiast do możliwości rozliczenia dofinansowania na leasing samochodu elektrycznego z programu „...” w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, wskazać należy, zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Należy podkreślić także, że stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W myśl zaś art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Dofinansowanie realizowane w ramach programu „...” jest objęte zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 o podatku dochodowym od osób fizycznych – co oznacza że, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z tych dochodów (przychodów) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów nie są również odpisy amortyzacyjne od środków trwałych od tej części ich wartości, która została sfinansowana dofinansowaniem z programu „...”, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że dofinansowanie na leasing samochodu osobowego otrzymane przez Pana ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach programu „...” stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak wskazał Pan zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129a ww. ustawy. Natomiast wydatki w postaci opłaty wstępnej i rat leasingowych, ponoszone przez Pana w związku z użytkowaniem ww. pojazdu osobowego w ramach działalności gospodarczej, nie mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów (z uwzględnieniem limitu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie bowiem do art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z ww. dochodów (przychodów) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Zatem otrzymanie ww. dofinansowania powoduje obowiązek wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów tej części kosztów, która została nim sfinansowana, a w konsekwencji wydatki w postaci opłaty wstępnej i rat leasingowych ww. samochodu elektrycznego, którą faktycznie pokrywa dofinansowanie, nie może pozostać w kosztach podatkowych, zatem wymaga korekty. W związku z powyższym, przedstawione przez Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.