0113-KDIPT2-2.4011.1164.2021.2.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków zgromadzonych na koncie rentowym powstałych w oparciu o umowę świadczenia renty dożywotniej („Annuity”). Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lutego 2022 r. (wpływ 15 lutego 2022 r.) r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawczyni jest obywatelką polską, która wyszła za mąż za obywatela amerykańskiego, posiadającego rezydencję podatkową w USA i przez wiele lat mieszkała w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Mąż Wnioskodawczyni, obywatel USA, zawarł umowę o świadczenie renty dożywotniej tzw. annuity - umowa grupowa w zakładzie pracy …, zawarta z Towarzystwem Ubezpieczeniowym …. Zawarcie takiej umowy oznaczało, że mąż Wnioskodawczyni zbierał środki pieniężne na swoim indywidualnym koncie, a Towarzystwo Ubezpieczeniowe, z którym umowa ta została zawarta zobowiązało się do wypłaty świadczeń okresowych w chwili przejścia osoby uprawnionej na emeryturę (wkład powiększony o ewentualny jego przyrost). Takie świadczenia okresowe płatne są co miesiąc (lub inny wskazany okres) i opiewają na pewną określoną kwotę pieniężną, wypłacaną do końca życia (dożywotnio) osoby uprawnionej. Umowa annuity jest formą ubezpieczeń osobowych. Zgodnie bowiem z art. 829 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego, ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć: 1)  przy ubezpieczeniu na życie - śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku; 2)  przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków - uszkodzenie ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.   W myśl zawartej umowy mąż Wnioskodawczyni wskazał Wnioskodawczynię jako osobę uprawnioną do otrzymania środków zgromadzonych na koncie Towarzystwa Ubezpieczeniowego. Po śmierci męża Wnioskodawczyni Towarzystwo Ubezpieczeniowe zaczęło wypłacać Wnioskodawczyni stałe świadczenie jako osobie uprawnionej do jej otrzymywania. Jest to świadczenie tzw. fixed annuity, tj. świadczenie stałe, dożywotnie, wypłacane miesięcznie w kwocie 158 dolarów brutto (słownie: sto pięćdziesiąt osiem USD), od którego nie ma żadnych potrąceń. Świadczenie to jest przekazywane do Polski na wskazany przez Wnioskodawczynię rachunek bankowy. Wnioskodawczyni (na dzień złożenia wniosku) na stałe mieszka w Polsce, jest to Jej jedyne miejsce zamieszkania. Do Polski na stałe przeniosła Ona wszelkie swoje interesy i ognisko domowe. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy okresu 2021 r. Przez cały rok 2021 r. Wnioskodawczyni  mieszkała w Polsce, a więc posiadała w tamtym okresie nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie renty dożywotniej tzw. „annuity” z Towarzystwa Ubezpieczeniowego Wnioskodawczyni otrzymuje od marca 2020 r. Pytanie Czy środki otrzymane przez Wnioskodawczynię, wskazaną przez zmarłego męża, będącego rezydentem USA, jako osoba uprawniona do otrzymania środków zgromadzonych na koncie rentowym powstałym w oparciu o umowę świadczenia renty dożywotniej (Annuity) na podstawie dyspozycji tymi środkami na wypadek śmierci, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do wypłaty otrzymanej od towarzystwa ubezpieczeniowego ... z siedzibą w USA? Pani stanowisko w sprawie: W ocenie Wnioskodawczyni, otrzymane świadczenia po zmarłym mężu z Towarzystwa Ubezpieczeniowego mającego siedzibę w USA należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.). Nie można ich bowiem zakwalifikować zarówno do przychodów ze stosunku pracy, emerytury i renty, jak też do przychodów z kapitałów pieniężnych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłami przychodów są inne źródła. W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art 12-14 i art. 17. Umowy annuity są formą ubezpieczenia osobowego, które przewiduje wypłatę ubezpieczonemu renty dożywotniej a uposażonemu w razie śmierci ubezpieczonego, świadczeń w wysokości zgromadzonych środków pieniężnych. Z tego też powodu w ocenie Wnioskodawczyni, otrzymane środki z Towarzystwa Ubezpieczeniowego korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że w niniejszym przypadku nie zachodzą przesłanki określone w art. 21 ust. 1 pkt 4 lit. b) cyt. ustawy, tj. nie jest to dochód, o którym jest mowa w art. 24 ust. 15 i 15a, podlegający opodatkowaniu, bowiem to nie Wnioskodawczyni inwestowała w składkę ubezpieczeniową. Prezentowane przez Wnioskodawczynię stanowisko zostało potwierdzone w wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnej z dnia 27 czerwca 2017 r., nr 0114-KDIP3-3.4011.148.2017.1.JK2. W wydanej interpretacji organ stwierdził, że „Przepis art. 24 ust. 15 i 15a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ to nie Zainteresowane inwestowały składkę ubezpieczeniową, tylko zmarły ubezpieczony, który wskazał Zainteresowane jako osoby uprawnione do otrzymania sumy ubezpieczenia. Dyspozycja przepisu jasno wskazuje, że ów szczególny sposób ustalenia dochodu do opodatkowania dotyczy osób, które były inwestorami składek na podstawie zawartej przez siebie umowy. O inwestowaniu składki nie może być natomiast mowy w przypadku Zainteresowanych, gdyż Zainteresowane jako uprawnione otrzymały jedynie sumę ubezpieczenia przypadającą po zmarłym ubezpieczonym. Skutkuje to tym, że otrzymane kwoty nie stanowią dla Zainteresowanych dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi jak również z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia na życie lub dożycie. W świetle powyższego, otrzymana przez Zainteresowane kwota zwolniona jest od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (...)”. W świetle powyższego w ocenie Wnioskodawczyni otrzymane środki z Towarzystwa Ubezpieczeniowego w USA po zmarłym mężu, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).   Stosownie do treści art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.   Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego (art. 3 ust. 1 ww. ustawy) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu (art. 4a ww. ustawy). Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest obywatelką polską, która wyszła za mąż za obywatela amerykańskiego, posiadającego rezydencję podatkową w USA i przez wiele lat mieszkała w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Wnioskodawczyni na stałe mieszka w Polsce, jest to Jej jedyne miejsce zamieszkania. Do Polski na stałe przeniosła Ona wszelkie swoje interesy i ognisko domowe. Mąż Wnioskodawczyni, obywatel USA, zawarł umowę o świadczenie renty dożywotniej tzw. annuity - umowa grupowa w zakładzie pracy, zawarta z Towarzystwem Ubezpieczeniowym. Mąż Wnioskodawczyni zbierał środki pieniężne na swoim indywidualnym koncie, a Towarzystwo Ubezpieczeniowe, z którym umowa ta została zawarta zobowiązało się do wypłaty świadczeń okresowych w chwili przejścia osoby uprawnionej na emeryturę (wkład powiększony o ewentualny jego przyrost). Takie świadczenia okresowe płatne są co miesiąc (lub inny wskazany okres) i opiewają na pewną określoną kwotę pieniężną, wypłacaną do końca życia (dożywotnio) osoby uprawnionej. Umowa annuity jest formą ubezpieczeń osobowych. W myśl zawartej umowy mąż Wnioskodawczyni wskazał Wnioskodawczynię jako osobę uprawnioną do otrzymania środków zgromadzonych na koncie Towarzystwa Ubezpieczeniowego. Po śmierci męża Wnioskodawczyni Towarzystwo Ubezpieczeniowe zaczęło wypłacać Wnioskodawczyni stałe świadczenie jako osobie uprawnionej do jej otrzymywania. Jest to świadczenie tzw. fixed annuity, tj. świadczenie stałe, dożywotnie, wypłacane miesięcznie w kwocie 158 dolarów brutto, od którego nie ma żadnych potrąceń. Świadczenie to jest przekazywane do Polski na wskazany przez Wnioskodawczynię rachunek bankowy. Przez cały rok 2021 r. Wnioskodawczyni  mieszkała w Polsce, a więc posiadała w tamtym okresie nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie renty dożywotniej tzw. „annuity” z Towarzystwa Ubezpieczeniowego Wnioskodawczyni otrzymuje od marca 2020 r. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje umowa z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178). W myśl art. 5 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej, osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. Umowy, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nich ograniczeniach (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.   Jednocześnie stosownie do art. 5 ust. 2 ww. Umowy, postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez: a)  prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub b)  przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.   Zgodnie z art. 5 ust. 3 ww. Umowy, bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie. W świetle powyższego, dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze Stanów Zjednoczonych z tytułu wypłaty środków zgromadzonych na indywidualnym koncie rentowym prowadzonym przez towarzystwo ubezpieczeniowe na podstawie umowy o świadczenie renty dożywotniej, tzw. annuity, podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i Stanach Zjednoczonych. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wskazane w pkt 9 tego przepisu inne źródła. Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.   Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem: a)  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c, b)  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a.   We wskazanym przepisie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się zwrotem „kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń”. W związku z powyższym, jeżeli świadczenie wypłacone zostało z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, a nie mieści się ono w punktach a i b przepisu, to takie świadczenie będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przez kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń objęte dyspozycją ww. przepisu rozumie się świadczenia, do wypłaty których zobowiązany jest ubezpieczyciel w związku z zawartą umową ubezpieczenia. Zgodnie z art. 24 ust. 15 ww. ustawy, dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy. Z powyższego przepisu wynika, że dotyczy on dochodów uzyskanych w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2021 r., poz. 1130, z późn. zm.).   Natomiast, na podstawie art. 24 ust. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,  dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia na życie lub dożycie, zawartą na podstawie odrębnych przepisów, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest: 1)  ustalane na podstawie określonych indeksów lub innych wartości bazowych albo 2)  równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik - jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a składką wpłaconą do zakładu ubezpieczeń.   Należy wskazać, że zgodnie z art. 829 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć przy ubezpieczeniu na życie - śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku. W myśl natomiast art. 831 § 1 Kodeksu cywilnego, ubezpieczający może wskazać jedną lub więcej osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia w razie śmierci osoby ubezpieczonej; może również zawrzeć umowę ubezpieczenia na okaziciela. Ubezpieczający może każde z tych zastrzeżeń zmienić lub odwołać w każdym czasie. Jak stanowi § 3 art. 831 Kodeksu cywilnego, suma ubezpieczenia przypadająca uprawnionemu nie należy do spadku po ubezpieczonym. Z przedstawionego przepisu wynika, że umowa annuity jest formą ubezpieczenia osobowego. Przepis art. 24 ust. 15 i 15a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma jednak zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ to nie Wnioskodawczyni inwestowała składkę ubezpieczeniową, tylko zmarły ubezpieczony, który wskazał Wnioskodawczynię jako osobę uprawnioną do otrzymania sumy ubezpieczenia. Dyspozycja przepisu jasno wskazuje, że ów szczególny sposób ustalenia dochodu do opodatkowania dotyczy osób, które były inwestorami składek na podstawie zawartej przez siebie umowy. O inwestowaniu składki nie może być natomiast mowy w przypadku Wnioskodawczyni, gdyż Wnioskodawczyni jako uprawniona otrzymała jedynie sumę ubezpieczenia przypadającą po zmarłym ubezpieczonym. Skutkuje to tym, że otrzymane kwoty nie stanowią dla Wnioskodawczyni dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi jak również z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia na życie lub dożycie. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że otrzymywane w 2021 r. środki pieniężne (świadczenie pieniężne) przez Wnioskodawczynię - jako osobę uprawnioną do otrzymania ww. środków z Towarzystwa Ubezpieczeniowego z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki zgromadzonych na indywidualnym koncie rentowym powstałym w oparciu o umowę świadczenia renty dożywotniej („Annuity”) po zmarłym mężu Wnioskodawczyni, stanowi dla Niej przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, przychód ten korzysta ze zwolnienia z opodatkowania wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej.  Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi Pani zastosować się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).