0113-KDIPT2-2.4011.1184.2021.2.ACZ

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 16 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymanego z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 lutego 2022 r. (wpływ 21 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani polskim rezydentem podatkowym. W 2019 r. otrzymała Pani emeryturę z ZUS  (PIT-40A) oraz jednorazową wypłatę zgromadzonych składek z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii. W Holandii pracowała Pani w latach od 2002 r. do 2009 r. Pracodawca, oprócz podstawowych/ustawowych składek emerytalnych opłacał dodatkowe składki (tak jak w Polsce III filar). Składki te były na niskim poziomie i nie pozwoliły na dodatek do emerytury podstawowej. W związku z tym złożyła Pani wniosek i holenderski Urząd StiPP wypłacił Pani te składki jednorazowo w wysokości 4335,91 euro brutto. Od tej kwoty pobrał w Holandii podatek – 390,23 euro. Reszta została przelana we wrześniu 2019 r. na Pani walutowe konto w Polsce. W Polsce nie wykazała Pani tej kwoty w rozliczeniu podatkowym, gdyż wyszła Pani z założenia, że podatek został już zapłacony w Holandii. 15 października 2021 r. Naczelnik … Urzędu Skarbowego w … wezwał Panią do złożenia korekty i wykazania wypłaconej kwoty ze StiPP. Urząd wyszedł z założenia, że była to emerytura. Kwota ta jednak to wykup składek, już opodatkowanych w Holandii. Na wezwanie Urzędu złożyła Pani korektę i wykazała wykup składek w załączniku PIT/ZG do deklaracji PIT-36, co skutkowało bardzo dużą dopłatą. Sprawa dotyczy 2019 r. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w 2019 r. jedynym krajem, w którym miała Pani centrum rezydencji była Polska, przebywała Pani na terenie Polski ponad 183 dni w roku. Na pytanie Organu cyt.: „czy przez Holandię w 2019 r., była Pani traktowana jako rezydent podatkowy (od kiedy, w jakim okresie?), tzn. czy według prawa tego państwa podlegała Pani tam opodatkowaniu, z uwagi na swoje miejsce zamieszkania?” wskazała Pani, że nie. Na pytanie Organu cyt.: „czy wypłacone Pani w 2019 r. świadczenie pieniężne w postaci jednorazowej wypłaty zgromadzonych składek z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii, pochodziło z funduszu emerytalnego StiPP?” wskazała Pani, że tak. Na pytanie Organu cyt.: „jaki charakter miało przyznane Pani w 2019 r. jednorazowe świadczenie pieniężne? Czy według dokumentów przedmiotowe świadczenie stanowiło emeryturę, czy też inne świadczenie – jakie?” wskazała Pani, że dodatkowy fundusz emerytalny. Na pytanie Organu cyt.: „z jakiego tytułu otrzymała Pani jednorazową wypłatę zgromadzonych składek z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii? Czy jednorazowa wypłata została dokonana w związku z osiągnięciem przez Panią wieku emerytalnego lub w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę?” wskazała Pani, że nie, mogła Pani wykupić składki z funduszu po zakończeniu pracy w Holandii. Fundusz ten jest ruchomy, nie wymaga pozostawienia go na koncie funduszu do czasu emerytury związanej z wiekiem i latami pracy w Holandii. Na pytanie Organu cyt.: „czy wypłacone Pani w 2019 r. jednorazowe świadczenie pieniężne stanowiło płatność wypłacaną według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Holandii?” wskazała Pani, że tak. Na pytanie Organu cyt.: „czy pracowniczy program emerytalny, z którego otrzymała Pani w 2019 r. jednorazową wypłatę zgromadzonych składek, działał w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w Holandii?” wskazała Pani, że tak. Na pytanie Organu cyt.: „czy od wypłaconego Pani w 2019 r. jednorazowego świadczenia pieniężnego pobierany jest w Holandii podatek dochodowy, czy też dochody te są zwolnione od podatku w tym kraju?” wskazała Pani, że tak, pobrano podatek w kwocie 390,23 euro. Na pytanie Organu cyt.: „czy kwestia opodatkowania jednorazowej wypłaty zgromadzonych składek z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii otrzymanej przez Panią  w 2019 r., której dotyczy przedmiotowy wniosek, była przedmiotem postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej oraz czy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta w decyzji organu podatkowego? W przypadku pozytywnej odpowiedzi należy wskazać datę wszczęcia i zakończenia: kontroli lub postępowania podatkowego oraz datę wydania decyzji podatkowej i nazwę organu podatkowego, który rozstrzygnął sprawę co do istoty” wskazała Pani, że nie.   Pytanie Czy jednorazowa wypłata z pracowniczego programu emerytalnego StiPP dla rezydenta Polski, podlega wykazaniu w deklaracji PIT-36 – załącznik PIT/ZG, a tym samym opodatkowaniu na terenie Polski? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie, wykup/wypłata z pracowniczego programu emerytalnego StiPP nie podlega w Polsce opodatkowaniu/wykazaniu w deklaracji PIT-36 – załączniku PIT/ZG, gdyż już podatek od wypłaconej kwoty został zapłacony w Holandii. W odniesieniu do Pani sprawy, uważa Pani, że nie powinna płacić podwójnego podatku na terenie Polski od dochodów uzyskanych z jednorazowej wypłaty świadczenie emerytalnego z funduszu emerytalnego. Nie jest to podstawowa emerytura holenderska. W związku z tym, że od kwoty 4335,91 euro został zapłacony podatek na terenie Holandii, płacenie po raz drugi podatku uważa Pani ze nielogiczne. Nie otrzymała Pani w tej sprawie jednoznacznej opinii z … Urzędu Skarbowego w …. Otrzymała Pani wezwanie do wykazania tych przychodów i dlatego złożyła Pani PIT-36/ZG. W Urzędzie Skarbowym otrzymała Pani jednak informację, że nie ma gwarancji czy wykazanie i opodatkowanie tych przychodów pochodzących ze StiPP jest właściwe, stąd postanowiła Pani zwrócić się o interpretację do Krajowej Informacji Skarbowej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Z opisu stanu faktycznego wynika, że posiada Pani rezydencję podatkową w Polsce.  W 2019 r. otrzymała Pani emeryturę z ZUS oraz jednorazową wypłatę środków zgromadzonych w holenderskim pracowniczym funduszu emerytalnym. Zatem, do Pani mają zastosowanie przepisy Konwencji z 13 lutego 2002 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216 poz. 2120). W myśl art. 18 ust. 1 ww. Konwencji, z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wcześniejszym zatrudnieniem, jak i renty wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. Konwencji, bez względu na postanowienia ustępu 1 emerytura lub inne podobne świadczenie albo renta może być również opodatkowana w tym Umawiającym się Państwie, z którego jest ona uzyskiwana, zgodnie z prawem tego Państwa: a)    jeżeli, i o ile, tytuł do takiej emerytury lub innego podobnego świadczenia albo renty w Umawiającym się Państwie, z którego jest uzyskiwana, jest zwolniony z opodatkowania, lub składki związane z emeryturą lub innym podobnym świadczeniem albo rentą dokonywane na rzecz funduszu emerytalnego lub firmy ubezpieczeniowej były odpisywane w przeszłości przy obliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu w tym Państwie lub kwalifikowały się do innych ulg podatkowych w tym Państwie; i b)    jeżeli, i o ile, taka emerytura lub inne podobne świadczenie albo renta nie jest opodatkowana w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca ma miejsce zamieszkania, według powszechnie stosowanej stawki od dochodu z pracy najemnej, lub jest opodatkowana od mniej niż 90% kwoty brutto emerytury lub innego podobnego świadczenia albo renty; i c)    jeżeli łączna kwota brutto emerytur i innych podobnych świadczeń oraz rent, a także emerytura lub inne wypłaty, dokonane na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych Państwa, w jakimkolwiek roku kalendarzowym przekroczy kwotę 20 000 euro. Jak stanowi art. 18 ust. 3 ww. Konwencji, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli taka emerytura lub inne podobne świadczenie niebędące z natury świadczeniem okresowym wypłacane w związku z  wcześniejszym zatrudnieniem w drugim Umawiającym się Państwie jest wypłacane przed dniem rozpoczęcia pobierania emerytury lub jeżeli zostanie dokonana jednorazowa wypłata w  zamian za prawo do renty przed dniem rozpoczęcia pobierania renty, to takie świadczenie lub jednorazowa wypłata może być również opodatkowana w Umawiającym się Państwie, w którym została uzyskana. W myśl art. 18 ust. 4 ww. Konwencji, uważa się, że emeryturę lub inne podobne świadczenie albo rentę uzyskuje się z Umawiającego się Państwa, jeżeli, i o ile, składki lub wypłaty związane z emeryturą, innym podobnym świadczeniem albo rentą, lub uprawnienia z nich uzyskane kwalifikują się do ulgi podatkowej w  tym Państwie. Przeniesienie emerytury z funduszu emerytalnego lub firmy ubezpieczeniowej w jednym Umawiającym się Państwie do funduszu emerytalnego lub firmy ubezpieczeniowej w  innym Państwie nie ogranicza w żaden sposób praw do opodatkowania przez pierwsze wymienione Państwo na mocy tego artykułu. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 5 ww. Konwencji, wszelkie emerytury i inne płatności wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Umawiającego się Państwa  osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie. Z kolei jak stanowi art. 18 ust. 8 ww. Konwencji, czy, i w jakim zakresie, emerytura lub podobne świadczenie podlega postanowieniom tego artykułu lub artykułu 19, zależy od rodzaju wcześniejszego zatrudnienia, prywatnego lub państwowego, podczas którego uprawnienia do tej części emerytury lub podobnego świadczenia zostały wypracowane. W pierwszej kolejności odnosząc się do opodatkowania świadczenia otrzymanego z holenderskiego pracowniczego programu emerytalnego, wyjaśnić należy, że oceniając czy świadczenie to podlega opodatkowaniu stosownie do art. 18 ust. 1 ww. Konwencji należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK). Powołana wyżej Konwencja z 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, nie definiuje co należy rozumieć przez określenie „emerytury i inne podobne świadczenia”. Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (…) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności w których są dokonywane. O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu. Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury lub końcowe wynagrodzenie za wykonywaną pracę objętą artykułem 15, zależy od faktów. Na przykład jeżeli wykaże się, że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte artykułem 18. Mogłoby to mieć miejsce na przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest objęta artykułem 18, są następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje, czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu; jaka jest sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu artykułu 18. Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention A commentary to the OECD -, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14). Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należy, że świadczenie pieniężne otrzymane przez Panią z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii, w myśl art. 18 Konwencji, podlega opodatkowaniu w miejscu zamieszkania. Zatem, świadczenie opisane we wniosku podlega opodatkowaniu w Polsce. W konsekwencji do wypłaconego Pani świadczenia pieniężnego zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie z art. 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych. Zauważyć jednakże należy, że w myśl art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są wypłaty: a)    transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, b)    środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika, c)    środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne dla pracowników – do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych programach emerytalnych – z zastrzeżeniem ust. 33. Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej (art. 21 ust. 33 ww. ustawy). Na podstawie art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 850 ze zm.), przez wypłatę rozumie się dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy – na warunkach określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych w ustawie. Warunki te określone zostały w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym, wypłata następuje: 1)    na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat; 2)    na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu prawa do emerytury i po ukończeniu 55. roku życia; 3)    w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z wnioskiem o wypłatę środków; 4)    na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika. Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata” dotyczyło świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego, tj. zabezpieczenie źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę. Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku, wypłacone Pani środki pieniężne to jednorazowe świadczenie z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii oraz w dacie wypłaty tych środków pieniężnych była Pani na emeryturze. Zatem, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymana przez Panią w 2019 r. jednorazowa wypłata środków z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, otrzymana przez Panią w 2019 r. wypłata środków pieniężnych z pracowniczego programu emerytalnego z Holandii nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, a Pani nie miała obowiązku wykazywania tych środków w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2019 (PIT-36). Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).  Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co  do  zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).