0113-KDIPT2-2.4011.964.2025.1.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 28 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia garażu. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Jest Pan właścicielem dwóch lokali niemieszkalnych – garaży zlokalizowanych na (…) w (…). Znajdują się one na działce nr (…) o pow. (...) ha, stanowiącej własność (…), a jej wieczystym użytkownikiem jest (…) w (…). Na działce tej znajduje się zabudowa – zespół garaży jednokondygnacyjnych w ilości około (…) sztuk, podzielony na sektory. Posiada Pan garaż w sektorach „1” i „2”, które są oddalone od siebie o około (…) metrów. Chcąc mieć wygodniej i ułatwić sobie korzystanie z nich, postanowił Pan, że garaż zlokalizowany w sektorze „2” zbędzie Pan, a w zamian za to nabędzie Pan garaż w sektorze „1”, możliwie w bliskiej odległości od tego, który już w tym sektorze Pan posiada, najlepiej w bezpośrednim sąsiedztwie. Planuje Pan by odbyło się to w formie zamiany, a jak to się nie uda, to sprzedaży garażu z sektora „2”, a następnie za te środki kupno garażu w sektorze „1”. Przeznaczony do pozbycia się garaż zlokalizowany w sektorze „2” jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nabył Pan w dniu 4 kwietnia 2019 r. (akt notarialny – Rep. A Nr (…)), a następnie w dniu 15 listopada 2022 r. ustanowiona została odrębna własność tego garażu i przeniesienie własności (akt notarialny Rep. A Nr (…)) oraz założona księga wieczysta ((…)). Niedawno znalazł Pan osobę potencjalnie chętną do zamiany garaży. Osoba ta swój garaż nabyła w 2018 r., wyodrębnienia własności dokonała w 2024 r. Garaże, zarówno Pana, jak i tej osoby, posiadają taką samą powierzchnię użytkową ((…) m2), taki sam status prawny, stan techniczny i wartość rynkową, a ich zamiana miałaby mieć charakter niepieniężny (bezgotówkowy), tj. odbyłaby się bez dopłat przez żadną ze stron i bez uzyskania innych korzyści materialnych. Jeśli ta forma nie doszłaby do skutku, jak wcześniej Pan wspomniał, będzie chciał Pan sprzedać przedmiotowy garaż, a następnie za pozyskane środki nabyć inny (w sektorze „1”). By zorientować się w kosztach dokonania wskazanych transakcji udał się Pan do kancelarii notarialnej, gdzie m.in. otrzymał Pan informację, że będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 19% od wartości tego garażu, zarówno w przypadku jego zamiany, jak i sprzedaży. W Urzędzie Skarbowym w (…) uzyskał Pan jednak informację, że w tym przypadku będzie korzystał Pan z wyłączenia z opodatkowania. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a zbycie przedmiotowego garażu nie będzie dokonane w ramach tej działalności, jednakże po upływie 5 lat od jego nabycia. Pytania 1.  Czy w przypadku dokonania zamiany garażu bez uzyskania korzyści finansowych, w związku z faktem, że nabył Pan go w dniu 4 kwietnia 2019 r., a wyodrębnienie własności dokonał Pan w dniu 15 listopada 2022 r., zobowiązany będzie Pan do uiszczenia 19% podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości tego garażu i czy taki podatek zobowiązana będzie uiścić osoba, z którą planuje Pan zamianę, a która swój garaż nabyła w 2018 r., a wyodrębniła własność w 2024 r.? 2.  Czy w przypadku dokonania sprzedaży nabytego w dniu 4 kwietnia 2019 r. garażu, gdzie wyodrębnienie jego własności nastąpiło w dniu 15 listopada 2022 r., zobowiązany będzie Pan do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych naliczonego od wartości tego garażu? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w części dotyczącej skutków podatkowych dla Pana oraz na pytanie nr 2. Natomiast w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej obowiązków podatkowych osoby, z którą planuje Pan zamianę, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, zarówno w przypadku zamiany przedmiotowego garażu, jak też w przypadku jego sprzedaży, będzie Pan korzystał z wyłączenia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z tym, że jest on Pana własnością od 4 kwietnia 2019 r., a zatem od dnia uzyskania prawa własności upłynął już okres pięciu lat. Wyodrębnienie odrębnej własności tego garażu, co miało miejsce w dniu 15 listopada 2022 r., nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należałoby utożsamiać z nabyciem nieruchomości, nie spowodowało ono zmiany dotychczasowego stanu posiadania, czyli nie ma tu do czynienia z nabyciem, od którego liczyłby się ponownie pięcioletni okres. Dlatego też, za datę nabycia przedmiotowej nieruchomości uznać należy dzień 4 kwietnia 2019 r., a więc od dnia 1 stycznia 2025 r. w przypadku zamiany lub sprzedaży wyłączony jest Pan z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego oparł Pan na art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Tym samym, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. Użyte w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw rzeczowych w zamian za korzyść majątkową. Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071): Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Zgodnie z art. 603 ustawy Kodeks cywilny: Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Umowa zamiany – forma bezpośredniej wymiany towarów – uregulowana w powyższym przepisie Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne zbycie, jest bowiem umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny. Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży, ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że: Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym, że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi inna rzecz. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego zbycia. Nie ma przy tym znaczenia czy zamieniane nieruchomości mają taką samą wartość lub powierzchnię, bowiem niezależnie od tego czy przedmiotem zamiany są nieruchomości mające taką samą wartość lub powierzchnię, czy też nie, zamiana stanowi formę odpłatnego zbycia, przez co wywołuje określone skutki podatkowe. W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony dochodzi u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, a z drugiej każda ze stron nabywa nową nieruchomość. Wobec tego, zamiana nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zamiana ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Jeżeli natomiast zamiana nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości następuje po upływie tego okresu, przychód z zamiany nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Należy przy tym zauważyć, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega jedynie odpłatne zbycie, zaś nabycie jest w tym przypadku podatkowo obojętne. Z treści wniosku wynika, że jest Pan właścicielem dwóch lokali niemieszkalnych – garaży. Posiada Pan garaż w sektorach „1” i „2”, które są oddalone od siebie o około (…) metrów. Postanowił Pan, że garaż zlokalizowany w sektorze „2” zbędzie Pan, a w zamian za to nabędzie Pan garaż w sektorze „1”. Planuje Pan by odbyło się to w formie zamiany, a jak to się nie uda, to sprzedaży garażu z sektora „2”, a następnie za te środki kupno garażu w sektorze „1”. Przeznaczony do pozbycia się garaż zlokalizowany w sektorze „2” jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nabył Pan aktem notarialnym w dniu 4 kwietnia 2019 r., a następnie w dniu 15 listopada 2022 r. aktem notarialnym ustanowiona została odrębna własność tego garażu i przeniesienie własności oraz założona księga wieczysta. Niedawno znalazł Pan osobę potencjalnie chętną do zamiany garaży. Garaże, zarówno Pana, jak i tej osoby, posiadają taką samą powierzchnię użytkową, taki sam status prawny, stan techniczny i wartość rynkową, a ich zamiana miałaby mieć charakter niepieniężny (bezgotówkowy), tj. odbyłaby się bez dopłat przez żadną ze stron i bez uzyskania innych korzyści materialnych. Jeśli ta forma nie doszłaby do skutku, będzie chciał Pan sprzedać przedmiotowy garaż, a następnie za pozyskane środki nabyć inny (w sektorze „1”). Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a zbycie przedmiotowego garażu nie będzie dokonane w ramach tej działalności, jednakże po upływie 5 lat od jego nabycia. Wyjaśnić należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu niemieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w Księdze Drugiej ustawy Kodeks cywilny – „Własność i inne prawa rzeczowe”. Stosownie do art. 244 ustawy Kodeks cywilny: § 1. Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka. § 2. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz hipotekę regulują odrębne przepisy. W myśl art. 1714 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.): Na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego: 1) spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami; 2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1. Zgodnie z art. 1717 ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych: Jeżeli spółdzielnia, na mocy jednostronnej czynności prawnej, ustanowiła dla siebie odrębną własność lokalu, przeniesienie własności lokalu może nastąpić wyłącznie na rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu, albo osoby niebędącej członkiem spółdzielni, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu. Ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej i części wspólnych budynku, w którym znajduje się lokal. Ustanowienie odrębnej własności lokalu oraz przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustanowienie odrębnej własności lokalu jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym, przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania lokalem. Z powyższego wynika, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w tym przepisie, należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw, czyli np. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub udziału w takim prawie. Tym samym, pięcioletni termin określony w cytowanym przepisie należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nabył Pan spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu niemieszkalnego (garażu), co nastąpiło w 2019 r. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że planowana przez Pana zamiana lokalu niemieszkalnego (garażu), który nabył Pan w 2019 r., nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie (umowa zamiany) zostanie dokonane po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie zamienianego lokalu niemieszkalnego (garażu). Również, planowana przez Pana sprzedaż lokalu niemieszkalnego (garażu), nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu niemieszkalnego (garażu) przez Pana upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w ww. przepisie. W rezultacie, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy z tytułu planowanych ww. transakcji, tj. odpłatnego zbycia na podstawie umowy zamiany lub odpłatnego zbycia w drodze umowy sprzedaży. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Należy dodatkowo wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla osoby, z którą planuje Pan zamianę. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.