0113-KDIPT2-2.4011.998.2025.2.AKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 4 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami złożonymi 16 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1)  Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A. ul. … … 2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.A. ul. … … Opis zdarzenia przyszłego W 2010 r. zawarł Pan wraz z żoną umowę o kredyt hipoteczny CHF na zakup działki budowlanej. Na mocy tej umowy została Państwu wypłacona kwota 315 000 PLN. Kredyt ten był zaciągnięty na okres 20 lat, jednakże został nadpłacony wcześniej i ostateczna spłata kredytu została dokonana w sierpniu 2016 r. W latach 2017-2021 na działce będącej przedmiotem tego kredytu wybudowali Państwo dom, w którym mieszkacie do dnia dzisiejszego. Kredyt w całym swym okresie był spłacany we frankach. W sumie zostało wpłacone do banku: ·      5 670 zł – tytułem prowizji za udzielenie kredytu; ·      400 zł – tytułem wyceny wartości nieruchomości; ·      114 673 CHF – tytułem spłat kredytu (kapitał + odsetki). W związku z tym, że umowa zawierała niedozwolone zapisy, w listopadzie 2024 r. złożyli Państwo pozew do Sądu o unieważnienie umowy oraz o zapłatę rat oraz prowizji wpłacanych na poczet umowy. 27 września 2025 r. bank za pośrednictwem kancelarii prowadzącej Waszą sprawę wystąpił z propozycją ugody. W propozycji bank proponuje rozliczenie nieważności kredytu. Kwota podlegająca zapłacie przez Bank na rzecz klienta wyniesie 101 824,43 zł, z czego 25 200 zł przypadnie jako honorarium spółce prawniczej reprezentującej Państwa w sporze. Wstępnie wyrazili Państwo zgodę na tę ugodę, z zastrzeżeniem, że musicie przeanalizować to pod kątem podatkowym. W dniu 14 października 2025 r. kancelaria przedstawiła szczegółowy projekt ugody. W tym dokumencie uzgodniona wcześniej kwota zwrotu została rozbita na kapitał oraz odsetki, przy czym kwota odsetek, według banku, stanowi przychód kredytobiorcy i bank wystawi PIT-11. W projekcie ugody nie ma niestety konkretnych kwot, gdyż bank twierdzi, że może uzupełnić je dopiero dzień przed terminem zawarcia ugody, aby przeliczyć saldo po aktualnym kursie NBP. Jednakże pkt 9 paragrafu 1 obarczony jest komentarzem Pani C.C., w którym widnieją kwoty, których suma jest zgodna z wcześniejszą propozycją ugody, tj.: 26 753,46 zł – opisane jako nadpłata, 75 070,97 – opisane jako kwota dodatkowa. W uzupełnieniu wniosku podali Państwo następujące informacje. 1.  Kredyt zaciągnięty był w 2010 r. w banku …, który podlegał nadzorowi organgów finansowych. Bank ten został w 2014 r. przejęty przez bank …. 2.  Ugoda zostanie podpisana najprawdopodobniej w 2026 r. Jeśli otrzymają Państwo szybko pozytywną odpowiedź (interpretację), to jest możliwe, choć mało prawdopodobne, że zostanie podpisana jeszcze w 2025 r. Kwestia ugód jest uregulowana w Kodeksie Cywilnym. 3.  Ugoda nie stwierdza, że bank stosował klauzule abuzywne, ani że umowa stanie się nieważna. Ugoda w całości ma wyczerpywać wszelkie roszczenia, w tym dochodzone przed sądem. 4.  Na mocy zawartej ugody otrzymają Państwo z banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej przekazaliście na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem, otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Waszych własnych środków. Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy w świetle obowiązujących przepisów, będą Państwo zwolnieni z zapłaty podatku dochodowego od całej kwoty ugody (zawartej w 2026 r.), tj. zarówno kapitału jak i odsetek wyszczególnionych w paragrafie 1 pkt 9 projektu ugody pomimo, iż bank w paragrafie 1 pkt 9 i 10 projektu ugody uznaje część odsetkową jako przychód i wystawi do Państwa PIT-11? Państwa stanowisko w sprawie Uważają Państwo, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe są Państwo zwolnieni od poboru podatku dochodowego od całej kwoty ugody (zarówno kapitału jak i odsetek wyszczególnionych w paragrafie 1, pkt 9 projektu ugody) gdyż wypełniają Państwo kryteria realizacji jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz nie korzystania z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych. Obecnie rozporządzenie obowiązuje do końca 2026 r., więc warunkiem zwolnienia jest zawarcie ugody w tym roku. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą: ·      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz ·      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników). W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: ·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; ·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika. Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Źródła przychodów Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Skutki podatkowe wypłaty przez bank należności stanowiącej zwrot zapłaconych kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku W opisie sprawy wskazali Państwo, że 2010 r. zawarli umowę o kredyt hipoteczny CHF na zakup działki budowlanej. Na mocy tej umowy została Państwu wypłacona kwota 315 000 PLN. Kredyt ten był zaciągnięty na okres 20 lat, jednakże został nadpłacony wcześniej i ostateczna spłata kredytu została dokonana w sierpniu 2016 r. W latach 2017-2021 na działce będącej przedmiotem tego kredytu wybudowali Państwo dom, w którym mieszkacie do dnia dzisiejszego. Kredyt w całym swym okresie był spłacany we frankach. W sumie zostało wpłacone do banku: ·      5 670 zł – tytułem prowizji za udzielenie kredytu; ·      400 zł – tytułem wyceny wartości nieruchomości; ·      114 673 CHF – tytułem spłat kredytu (kapitał + odsetki). W związku z tym, że umowa zawierała niedozwolone zapisy, w listopadzie 2024 r. złożyli Państwo pozew do Sądu o unieważnienie umowy oraz o zapłatę rat oraz prowizji wpłacanych na poczet umowy. 27 września 2025 r. bank wystąpił z propozycją ugody, w której zaproponował rozliczenie nieważności kredytu. Kwota podlegająca zapłacie przez bank na rzecz klienta wyniesie 101 824,43 zł, z czego 25 200 zł przypadnie jako honorarium spółce prawniczej reprezentującej Państwa w sporze. Wstępnie wyrazili Państwo zgodę na tę ugodę. W dniu 14 października 2025 r. kancelaria przedstawiła szczegółowy projekt ugody. W tym dokumencie uzgodniona wcześniej kwota zwrotu została rozbita na kapitał oraz odsetki, przy czym kwota odsetek, według banku, stanowi przychód kredytobiorcy i bank wystawi PIT-11. W projekcie ugody nie ma niestety konkretnych kwot, gdyż bank twierdzi, że może uzupełnić je dopiero dzień przed terminem zawarcia ugody, aby przeliczyć saldo po aktualnym kursie NBP. Jednakże w treści ugody zostały zapisane kwoty, których suma jest zgodna z wcześniejszą propozycją ugody, tj.: 26 753,46 zł – opisane jako nadpłata, 75 070,97 – opisane jako kwota dodatkowa. Ugoda zostanie podpisana najprawdopodobniej w 2026 r. Ugoda nie stwierdza, że bank stosował klauzule abuzywne, ani że umowa stanie się nieważna. Ugoda w całości ma wyczerpywać wszelkie roszczenia, w tym dochodzone przed sądem. Na mocy zawartej ugody otrzymają Państwo z banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej zostały przekazane na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem, otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Powzięli Państwo wątpliwość, czy będą Państwo zwolnieni z zapłaty podatku dochodowego z tytułu otrzymania ww. kwot od banku. Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności. Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm. ): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać. Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, na mocy zawartej ugody otrzymają Państwo z banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem, otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Wobec powyższego, skoro umorzona Państwu kwota z tytułu zaciągniętego w 2010 r. kredytu hipotecznego (dotycząca kwoty kapitału i odsetek) będzie zwrotem wpłaconych uprzednio do banku kwot w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych – to nie spowoduje przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego, wzrostu Ich majątku. Otrzymana kwota będzie stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które wpłacili Państwo wcześniej do banku. Pieniądze te nie będą Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie będą mieli Państwo obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów podatkowych. Odnosząc się natomiast do możliwości skorzystania przez Państwa z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowanego w rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672), wyjaśniam co następuje. Jak wyżej wskazałem, kwota, którą bank Państwu wypłaci w związku z planowaną ugodą, nie będzie stanowiła dla Państwa przychodu, gdyż będzie to zwrot wpłaconych uprzednio do banku kwot w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Bank nie zwolni Państwa z długu z tytułu zaciągniętego kredytu na cele mieszkaniowe, ponieważ – jak to wynika z opisu sprawy – zaciągnięty przez Państwa w 2010 r. kredyt hipoteczny został ostatecznie spłacony w sierpniu 2016 r. Zatem, do planowanej ugody nie będą miały zastosowania przepisy ww. rozporządzenia. W związku z powyższym, nie można zgodzić się z Państwem, że w Państwa sprawie ma zastosowanie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. W związku z tym, Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionych pytań i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W odniesieniu do wskazanych przez Państwa kwot wyjaśniam, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy podatkowa nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.