0113-KDIPT2-3.4011.1101.2021.4.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 17 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lutego 2022 r. (wpływ 17 lutego 2022 r.).   Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca jako osoba fizyczna w dniu 1 września 2021 r. zawarł umowę pożyczki z zagranicznym podmiotem działającym pod firmą (…), z siedzibą w (…) USA na kwotę 15 000 USD. Umowa ta została zawarta w postaci elektronicznej (e-mail). Dnia 2 września 2021 r. kwota ta została przelana na konto osobiste Wnioskodawcy w banku (…) i automatycznie przeliczona przez bank na 55 023,79 zł. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm) - jest obywatelem Polski i mieszka w Polsce, ma polski obowiązek podatkowy. Wnioskodawca zawarł umowę jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Umowa pożyczki została zawarta za pomocą aplikacji mobilnej (…), którą można pobrać: (…). W aplikacji w telefonie komórkowym Wnioskodawca założył konto jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, następnie wybrał opcję borrow (tzn. pożycz) i po akceptacji wyświetlonych na ekranie telefonu warunków pożyczki - umowa została zawarta (dnia 1 września 2021 r.). Wnioskodawca pieniądze otrzymał na konto bankowe 2 września 2021 r. Umowa nie była zawartą drogą e-mailową. E-maile, które Wnioskodawca wydrukował i dołączył do wniosku były jedynie potwierdzeniem akcji z aplikacji mobilnej. Wnioskodawca podkreśla, że to On podjął działania, aby zainstalować aplikację na telefonie komórkowym. Założył konto jako X. To Wnioskodawca kliknął przycisk Borrow (tzn. pożycz) i uruchomił procedurę pożyczania pieniędzy. Aplikacja  wyświetliła na ekranie Jego telefonu komórkowego warunki pożyczki (tj. warunki spłaty, kwotę, sposób zwrotu), warunki te zaakceptował klikając przycisk w aplikacji  na telefonie komórkowym.   Wnioskodawca wskazał, że nie doszło do podpisania umowy w formie dokumentowej. Wszystko odbyło się za pomocą aplikacji. Składający ofertę otrzymał oświadczenie o przyjęciu oferty. Wnioskodawca nie wie, w którym kraju składający ofertę (…) otrzymał oświadczenie o przyjęciu oferty. Wszystko odbyło się za pomocą aplikacji. Prawdopodobnie były to Stany Zjednoczone lub Litwa. Nie była to Polska. Wnioskodawca przesłał stopkę z e-maila potwierdzającego zawarcie umowy pożyczki.   Umowa pożyczki została zawarta na Niego jako osobę fizyczną. W profilu (…) Wnioskodawca nie podawał żadnych danych firmowych itd., jedynie dane osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, tj. imię, nazwisko, adres zamieszkania, adres e-mail. W dniu 1 września 2021 r. (data zawarcia umowy pożyczki) Wnioskodawca posiadał zawieszoną działalność gospodarczą, będącą płatnikiem VAT, jednak umowa pożyczki została zawarta na Niego jako osobę fizyczną. Zatem, Wnioskodawca z tytułu zawarcia umowy pożyczki nie rozliczał podatku VAT. Natomiast, Wnioskodawca wskazał, że jeśli chodzi o firmę (…) w umowie pożyczki nie było mowy o podatku VAT, jak również kwota pożyczki nie została pomniejszona ani powiększona o podatek VAT, więc Wnioskodawca zakłada, że go nie rozliczali. Przy tym zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Żaden z adresów wymienionych na stronach (…) nie jest na terytorium Polski, nie ma tu również zarządu. Środki będące przedmiotem umowy pożyczki (tj. 15 000 USD), zostały przelane 2 września 2021 r. na konto Wnioskodawcy w (…) Bank (…). Środki te, zostały w ciągu kolejnych miesięcy wykorzystane na bieżące opłaty życiowe, tzn. opłata za najem mieszkania, kupno żywności, opłaty rachunków za media itd. Pytania 1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym powstanie obowiązek zapłaty przez Wnioskodawcę podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy pożyczki w rozumieniu art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych? 2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym powstanie obowiązek zapłaty przez Wnioskodawcę podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zawarcia umowy pożyczki w rozumieniu art 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w odniesieniu do pytania nr 1 w podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy z tytułu zawarcia umowy pożyczki nie powstaje obowiązek zapłaty przez Niego podatku dochodowego od osób fizycznych ze względu na niespełnienie przesłanek wynikających z art. 3 pkt 2b ustawy o PIT.   Zgodnie z art. 3 pkt 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1119, dalej: Ustawa o PIT), obowiązku podatkowemu podatkiem dochodowym podlegają dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a Ustawy o PIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z : 1)    pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2)    działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3)    działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4)    położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5)    papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 6)    tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osoba prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7)    tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8)    niezrealizowanych zysków, o których mewa w art. 30da 2c Ustawy o PIT.   Wartość aktywów, o której mowa w ust 2b pkt 6 Ustawy o PIT, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie W przypadku spółek będących emitentami papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym wartość aktywów może być ustalana na podstawie aktywów bilansowych ujętych w raportach okresowych publikowanych na koniec ostatniego kwartału poprzedzającego kwartał roku kalendarzowego w którym doszło do uzyskania przychodu.   Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku doprecyzował własne stanowisko wskazując, że kwota pożyczona od innej osoby lub od firmy nie stanowi dla podatnika przychodu              - niezależnie czy pożyczkę uzyskał prywatnie, czy też jako przedsiębiorca. Z tytułu pożyczki podatnik nie uzyskuje w praktyce żadnego przysporzenia. Wystąpi ono jedynie w przypadku umorzenia kwoty pożyczki, ewentualnie w przypadku osób powiązanych ze sobą - w przypadku pożyczek nieoprocentowanych po stronie pożyczkobiorcy wystąpić może przychód z tytułu świadczenia nieodpłatnego, którego wartość należy wycenić według warunków rynkowych. Wobec tego Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko, że w opisanej w stanie faktycznym sytuacji nie dojdzie do powstania obowiązku zapłaty przez Wnioskodawcę podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zawarcia umowy pożyczki. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Zatem, inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.   Umowa pożyczki uregulowana została w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. 1740 z późn. zm.). W myśl art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Biorąc pod uwagę cytowany przepis należy stwierdzić, że na gruncie Kodeksu cywilnego umowa pożyczki jest umową nieodpłatną. Niemniej jednak umowa ta może mieć charakter odpłatny. Odpłatność można ustalić w różny sposób, np. w postaci oprocentowania wyrażonego w pieniądzu, przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do tożsamości, zezwolenia na korzystanie z rzeczy, udziału w zysku osiągniętym przez pożyczkobiorcę.   Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128), ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych oraz daninę solidarnościową.   W myśl art. 3 pkt 2b ww. Ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1)    pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2)    działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3)    działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4)    położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5)    papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 6)    tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7)    tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8)    niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).   Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przepis art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wskazuje, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.   Natomiast art. 11 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: 1)    jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców; 2)    jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; 3)    jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; 4)    w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.   Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. W tym miejscu wyjaśnić należy, że samo zawarcie umowy pożyczki i późniejsza jej spłata pozostają neutralne podatkowo i nie stanowią źródła przychodu dla pożyczkobiorcy, ponieważ umowa pożyczki nakłada na pożyczającego obowiązek zwrotu tej samej ilości pieniędzy. Inaczej rzecz biorąc, kwota przenoszona na drugą stronę w wykonaniu takiej umowy ma charakter zwrotny, nie stanowi dla niej definitywnego przysporzenia majątkowego i z tego względu jest zdarzeniem obojętnym pod względem prawnopodatkowym. Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz przywołane przepisy stwierdzić należy, że po stronie Wnioskodawcy z tytułu zawarcia umowy pożyczki nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż samo zawarcie umowy pożyczki jest czynnością neutralną podatkowo w tym podatku. W związku z powyższym, Pana stanowisko uznano za prawidłowe.   Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).