0113-KDIPT2-3.4011.843.2021.5.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w części dotyczącej podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 września 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 grudnia 2021 r. (wpływ 6 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „T”) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie oprogramowania i szeroko pojętych usług informatycznych. Działalność prowadzona przez T podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym dla celów podatku VAT w Polsce. Kluczową rolę w działalności Spółki stanowi zasób wykwalifikowanych specjalistów, którzy zajmują się wykonywaniem usług/realizacją projektów zleconych przez klientów Wnioskodawcy.   Obecnie, specjaliści mogą współpracować ze Spółką w ramach jednego z dwóch modeli współpracy: ·         jako pracownicy zatrudnieni w Spółce na umowę o pracę. Obecnie Spółka zatrudnia około (…) pracowników w ramach umów o pracę (według danych na koniec  2021 r.); ·         jako osoby prowadzące jednoosobowe działalności gospodarcze, które świadczą na rzecz Spółki usługi w ramach prowadzonych przez siebie działalności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych – Spółka współpracuje z około (…) osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze (według danych na koniec 2021 r.).   Biorąc pod uwagę dynamiczny rozwój działalności Spółki oraz zmiany na rynku pracy (w szczególności na rynku specjalistów IT), pozyskanie oraz utrzymanie wykwalifikowanych specjalistów jest coraz trudniejsze. Wynika to z dużej konkurencji płacowej, zwiększających się oczekiwań specjalistów co do wysokości wynagrodzenia oraz co do formy współpracy. Specjaliści, poza zwiększeniem wynagrodzenia, oczekują możliwości wyboru elastycznej formy współpracy, która będzie umożliwiała im np. swobodny wybór miejsca i czasu wykonywania usług, możliwość wykonywania usług na rzecz kilku podmiotów, samodzielność w organizacji pracy itp. W związku z powyższym, Spółka planuje umożliwianie aktualnym pracownikom zatrudnionym w Spółce w ramach umowy o pracę, zmianę formy współpracy na umowę o świadczenie usług (dalej: „Umowa usługowa” lub „Umowa o świadczenie usług”) zawartą z osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze. W przypadku pracowników, którzy będą zainteresowani taką zmianą, obowiązujące umowy o pracę zostaną rozwiązane i zostaną zawarte Umowy o świadczenie usług z jednoosobowymi działalnościami gospodarczymi tych osób. Osoby, którym zostanie umożliwiona zmiana formy współpracy (dalej: „Specjaliści” lub „Usługodawcy”), będą stanowili głównie (ale nie wyłącznie) specjalistów IT (np. programistów, testerów, architektów oprogramowania itp.).   Zakres usług wykonywanych na podstawie Umowy usługowej może obejmować m.in.: a)    tworzenie oprogramowania zgodnie ze wskazówkami Spółki lub podmiotów wskazanych przez Spółkę, b)    projektowanie systemów zgodnie z wymaganiami Spółki lub podmiotów wskazanych przez Spółkę, c)    sporządzanie opinii technicznych dotyczących oprogramowania lub systemów komputerowych, d)    projektowanie i tworzenie algorytmów, e)    sporządzanie dokumentacji projektowej, f)     inne czynności doradcze (np. doradztwo w zakresie finansów i księgowości, doradztwo w zakresie HR, w tym: usługi doradcze związane z oceną kandydatów (…), usługi doradcze w zakresie ocen członków zespołu, sporządzanie rekomendacji w zakresie rozwoju i ścieżki szkoleniowej, itp.).   Szczegółową specyfikację usług świadczonych przez danego Specjalistę będzie zawierał załącznik do Umowy usługowej, stanowiący jej integralną część. Część Specjalistów może pełnić rolę lidera zespołu, tj. osoby wspierającej zespół powołany do wykonania projektu. Specjalista będący liderem zespołu, oprócz wykonywania usług technicznych (np. informatycznych), będzie wykonywał usługi doradcze (np. doradzał w zakresie składu zespołu projektowego i ocen zespołu, tworzył strategię implementacji projektu i/lub koordynował wykonanie części lub całości projektu oraz koordynował rozliczenie ustalonego i zatwierdzonego budżetu projektu, itp.).   Wnioskodawca podkreśla, że zmiana formy współpracy każdorazowo będzie wiązała się ze zmianą sposobu wykonywania usług przez Specjalistów, w szczególności w ramach Umowy usługowej: ·         Specjaliści, którzy zmienią formę współpracy, będą prowadzić jednoosobowe działalności gospodarcze na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG);Specjaliści będą działać samodzielnie i na własny rachunek, ponosząc ryzyko gospodarcze (ekonomiczne) prowadzonej działalności gospodarczej; ·         Specjaliści samodzielnie będą dokonywać wszelkich rozliczeń publicznoprawnych związanych z wynagrodzeniem otrzymywanym na podstawie Umowy usługowej, w tym uiszczać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych przychodów oraz rozliczać składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne; ·         brak będzie podporządkowania pracowniczego Specjalistów, którzy zmienią formę współpracy. Usługi nie będą wykonywane pod kierownictwem Spółki; ·         Umowa usługowa będzie wykonywana w miejscu i czasie wybranym przez Usługodawcę. Prawidłowe wykonanie usług będzie mogło jednak czasem wymagać obecności Usługodawcy w jednym z biur Spółki lub w biurach klientów Spółki, w terminach ustalonych przez Spółkę i dostosowanych do potrzeb związanych z prawidłową realizacją Umowy usługowej; ·         Usługodawca będzie wykonywać usługi osobiście, będzie mógł jednak za zgodą Spółki (wyrażoną na piśmie) powierzyć ich realizację osobie trzeciej na koszt i ryzyko Usługodawcy; ·         Usługodawca będzie ponosił odpowiedzialność za wykonywanie Umowy usługowej wobec Wnioskodawcy oraz osób trzecich. Odpowiedzialność ta może w niektórych przypadkach zostać kontraktowo ustalona do określonej kwoty, np. do kwoty stanowiącej równowartość ustalonej pomiędzy stronami wielokrotności wynagrodzenia z tytułu Umowy usługowej (np. wielokrotności średniej miesięcznej faktury); ·         z uwagi na konieczność ochrony informacji stanowiących własność Wnioskodawcy oraz klientów Wnioskodawcy, Umowa usługowa może przewidywać obowiązek wykonywania usług wyłącznie na sprzęcie oraz oprogramowaniu dostarczanym przez Wnioskodawcę (na okres obowiązywania Umowy). Ponadto, Umowa usługowa może umożliwiać korzystanie z biura Wnioskodawcy, obsługi sekretarskiej i infrastruktury technicznej (np. dostęp do serwera, usług telekomunikacyjnych itp.), jeżeli wymagać tego będzie zakres oraz charakter świadczonych usług. Usługodawca będzie ponosił pełną odpowiedzialność za powierzone mienie; ·         Usługodawca może być uprawniony do przerwy w świadczeniu usług, o której musi poinformować Wnioskodawcę w określonych w Umowie usługowej terminach; ·         Usługodawca będzie ponosić pełną odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną Spółce umyślnie lub będącą następstwem rażącego niedbalstwa przy lub w związku z wykonywaniem Umowy usługowej; ·         Umowa może przewidywać obowiązek przeniesienia przez Usługodawcę na rzecz Spółki wszelkich praw autorskich majątkowych do utworów powstałych w wyniku wykonywania Umowy usługowej (np. praw autorskich do wytworzonych programów komputerowych) oraz wskazywać, jaka część wynagrodzenia dotyczy wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów; ·         Umowa może przewidywać zakaz prowadzenia działalności konkurencyjnej w stosunku do działalności Wnioskodawcy (np. zakaz świadczenia usług dla klientów Wnioskodawcy, na rzecz których usługodawca realizował usługi, w okresie obowiązywania umowy oraz w określonym okresie po jej rozwiązaniu); ·         Umowa może przewidywać obowiązek zachowania poufności w okresie obowiązywania Umowy usługowej oraz w określonym okresie po jej rozwiązaniu; ·         wynagrodzenie z tytułu wykonania usług w ramach Umowy usługowej zostanie ustalone jako iloczyn liczby godzin wynikających z zaakceptowanego zestawienia liczby godzin oraz ustalonej stawki godzinowej lub dziennej; ·         do spraw nieuregulowanych Umową będą miały zastosowanie powszechnie obowiązujące przepisy prawa polskiego, w szczególności przepisy Kodeksu cywilnego.   Spółka będzie wykorzystywać usługi nabywane od Usługodawców (Specjalistów) do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Wnioskodawca podkreśla, że Umowy o świadczenie usług nie będą obejmowały jakichkolwiek czynności związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem ani zarządzeniem mieniem Spółki (dalej: „Czynności zarządcze”). W przypadku zidentyfikowania konieczności powierzenia danemu Specjaliście wykonywania Czynności zarządczych, mogą być one przedmiotem odrębnej umowy o wykonywanie Czynności zarządczych (dalej: „Umowa o wykonywanie czynności zarządczych”) zawartej pomiędzy Spółką oraz Specjalistą.     Przedmiotem takiej odrębnej umowy mogą być m.in. następujące czynności: a)    organizacja planów urlopowych i harmonogramu urlopów w zespole, podejmowanie decyzji dotyczących urlopów członków zespołu projektowego; b)    organizowanie i podejmowanie decyzji w zakresie pracy ponadwymiarowej (m.in. w godzinach nadliczbowych) członków zespołu projektowego oraz ustalanie terminarza i zasad współpracy z podwykonawcami; c)    uczestnictwo w procesie rekrutacji członków zespołu zakończone podjęciem decyzji co do współpracy z członkami zespołu; d)    analiza ocen okresowych zespołu projektowego i przedstawienie osobistych rekomendacji dotyczących członków zespołu; e)    ustalenie i decydowanie o kształcie budżetu działu, projektu oraz rozliczenie końcowe tego budżetu; f)     zarządzanie kosztami w ramach zespołu i przydzielonego budżetu dotyczącego podległego zespołu, w szczególności zarządzanie wydatkami, kosztami podwykonawców oraz wynagrodzeniami pracowników danego zespołu, a także kosztami organizacyjnymi zespołu; g)    podejmowanie decyzji w zakresie rozwoju i ścieżki szkoleniowej członków zespołu; h)   podejmowanie decyzji biznesowych i organizacyjnych dotyczących funkcjonowania zespołu projektowego (w tym w szczególności w zakresie polityki zatrudnienia) oraz obszaru działalności Spółki; i)     podejmowanie decyzji w zakresie delegacji i podróży służbowych członków zespołu projektowego.   Wskazane powyżej Czynności zarządcze nie będą wchodziły w zakres Umowy o świadczenie usług i mogą być wyłącznie przedmiotem odrębnej Umowy o wykonywanie czynności zarządczych. Wynagrodzenie z tytułu Umów o wykonywanie czynności zarządczych będzie stanowiło wynagrodzenie uzyskiwane przez Specjalistów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do którego Spółka będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Umowy o wykonywanie czynności zarządczych będą mieć charakter kontraktu menadżerskiego w formie umowy cywilnoprawnej (umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o umowie zlecenia) i będą wykonywane osobiście, na rachunek Spółki, poza prowadzonymi przez Specjalistów pozarolniczymi jednoosobowymi działalnościami gospodarczymi. Odpowiedzialność za działania w ramach Umowy o wykonywanie czynności zarządczych będzie po stronie Spółki (usługodawca nie będzie ponosił ryzyka związanego z działalnością Spółki, w szczególności nie będzie odpowiadać za szkodę powstałą w związku z działaniami podjętymi w granicach dopuszczalnego ryzyka w ramach Umowy o wykonywanie czynności zarządczych). Poza Specjalistami, których obejmie zmiana formy współpracy ze Spółką, Spółka zawiera (jak zostało wskazane powyżej) i będzie zawierać Umowy o świadczenie usług z nowymi współpracownikami, którzy świadczą lub będą świadczyć na rzecz Spółki usługi informatyczne lub doradcze w ramach prowadzonych przez te osoby pozarolniczych działalności gospodarczych. Czynności zarządcze mogą zostać powierzone również tym osobom, w ramach odrębnych Umów o wykonywanie czynności zarządczych, analogicznie jak w przypadku Specjalistów, których obejmie zmiana formy współpracy.   W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazano, że Usługodawcy będą świadczyli na rzecz Spółki usługi samodzielnie i na własny rachunek. W związku z powyższym, Spółka nie będzie sprawowała bieżącej kontroli nad czynnościami wykonywanymi przez Usługodawców. Innymi słowy, jak zostało wskazane we wniosku, brak będzie podporządkowania Usługodawców a usługi nie będą wykonywane pod kierownictwem Spółki. Poszczególne usługi będą zlecane Usługodawcom przez osoby odpowiedzialne za realizację projektu, w odniesieniu do którego Spółka będzie nabywała usługi od Usługodawców lub inne osoby wskazane przez Spółkę. Zakres oraz termin wykonania prac będą ustalane pomiędzy Usługodawcą oraz osobą odpowiedzialną za realizację projektu w momencie zlecenia wykonania usług. Po otrzymaniu zlecenia, Usługodawca będzie miał swobodę w doborze metod i środków działania niezbędnych w celu wykonania powierzonych mu usług. W przypadku konieczności modyfikacji zakresu zlecenia, Strony mogą dokonywać zmiany takiego zakresu lub terminu wykonania usług w ramach dwustronnych ustaleń. W ramach współpracy z Usługodawcami, Spółka w celu prawidłowego określenia wysokości wynagrodzenia, weryfikuje ilość godzin poświęconych przez Usługodawców na świadczenie usług. Jest to standardowy model współpracy oraz określenia wynagrodzenia stosowany pomiędzy niezależnymi podmiotami świadczącymi usługi w sposób profesjonalny, np. analogicznie funkcjonuje kancelaria prawna, która zobowiązana jest przedstawić zestawienie czasu poświęconego na realizację określonych usług dla swoich klientów. Taki model ustalania wynagrodzenia nie skutkuje jednak możliwością uznania, że świadczenia kancelarii prawnej czy konsultantów IT realizowane są pod kierownictwem lub nadzorem zlecającego usługę. Przeciwnie, jest to model, który stosowany jest pomiędzy niezależnymi podmiotami. Jest on stosowany (i) w celu prawidłowego określenia wysokości wynagrodzenia za świadczone usługi oraz (ii) umożliwia weryfikację faktu oraz jakości realizowanych usług. Dla Spółki nie jest kluczowe kiedy i gdzie realizowane są usługi, np. czy usługi świadczone są przed czy po godzinie 17, czy usługodawca realizuje je pracując on-line i będąc w miejscu zamieszkania, miejscu czasowego pobytu, etc. Dla Spółki kluczowa jest ilość godzin, która jest podstawą określenia wynagrodzenia oraz weryfikacja, czy usługa została faktycznie wykonana. Jak wskazano powyżej jest to charakterystyczne dla świadczeń realizowanych pomiędzy niezależnymi podmiotami, np. kancelaria prawna także musi przedstawiać raporty z ilości przepracowanych godzin a jej praca podlega weryfikacji, np. czy pozew został faktycznie przygotowany. W przedmiotowym przypadku, zgodnie z zawartymi umowami, Usługodawcy są zobowiązani do przedstawienia miesięcznych zestawień liczby godzin świadczenia usług. Zestawienia te będą sporządzane za pomocą programu informatycznego do raportowania czasu. Zgodne z umowami, Spółka będzie miała wyznaczony czas od otrzymania zestawienia czasu do zgłoszenia ewentualnych uwag (np. 2 dni od otrzymania zestawienia). W przypadku wadliwie wykonanych prac (np. wykonanie oprogramowania niezgodnego z zamówieniem), wynagrodzenie Usługodawcy nie będzie przysługiwało. Spółka wyjaśnia, że Usługodawcy mają swobodę wyboru miejsca i czasu świadczenia usług z uwzględnieniem należytej staranności przy realizacji umowy zawartej ze Spółką. Usługodawcy mają swobodę w ustalaniu częstotliwości pracy w Spółce, jak również w zakresie czasu tam spędzonego. Usługodawcy nie będą zobowiązani do rejestrowania czasu pracy spędzonego w siedzibie Spółki. Usługodawcy nie będą podlegali nadzorowi podczas pracy w siedzibie Spółki. Jeżeli charakter usług będzie wymagał, aby były wykonywane w siedzibie Spółki lub siedzibie klienta Spółki, np. instalacja oprogramowania, to termin wykonania takich prac będzie każdorazowo ustalany pomiędzy Spółką a Usługodawcą oraz ewentualnie klientem Spółki. W ramach miesięcznych zestawień czasu poświęconego na świadczenie usług, Usługodawcy będą zobowiązani do wskazywania liczby godzin spędzonych na świadczeniu danej usługi, danych identyfikujących realizowany projekt oraz rodzaj czynności (Usług) składających się na dany projekt. Raportowanie jest niezbędne z uwagi na metodologię kalkulacji wynagrodzenia Usługodawców, które uzależnione jest od czasu poświęconego na wykonanie usług. Jednocześnie, raportowanie to umożliwia merytoryczną weryfikację jakości wykonywanych usług. Po przekazaniu kompletnych i ukończonych prac następuje ich weryfikacja przez osobę wyznaczoną przez Usługobiorcę w ramach danego projektu (kierownika merytorycznego projektu). Kierownik projektu weryfikuje, czy ukończone prace są zgodne z ustalonym zakresem usług oraz dokonuje analizy jakości wykonanych usług. Jak zostało wskazane powyżej, Usługodawcy zobowiązani będą do przedstawienia zestawienia liczby godzin świadczenia usług w danym miesiącu. Brak zgłoszenia uwag przez Usługobiorcę w stosunku do zestawienia liczby godzin przedstawionego przez Usługodawcę będzie oznaczał akceptację takiego zestawienia, które będzie stanowiło podstawę do naliczenia oraz wypłaty wynagrodzenia na rzecz Usługodawcy. Weryfikacja liczby godzin spędzonych na świadczeniu usług będzie dokonywana przez osobę kierującą danym projektem (kierownika projektu). Z punktu widzenia Spółki jako usługobiorcy, wpływ na wysokość stawek mają m.in. zakres usług ustalony z danym Usługodawcą, doświadczenie i umiejętności posiadane przez danego Usługodawcę oraz aktualna sytuacja na rynku usług informatycznych. Weryfikacja dokonywana jest przez osobę kierującą projektem. Weryfikacja ma na celu określenie, czy wykonane usługi są zgodne z zakresem ustalonym uprzednio z Usługodawcą (np. przekazaniu przez Usługodawcę fragmentu kodu, przedstawieniu raportu, itp.). Usługodawcy będą samodzielnie ponosili koszty sprzętu i narzędzi potrzebnych do wykonania usług. W przypadku świadczenia usług na sprzęcie należącym do Spółki, Spółka będzie obciążała Usługodawców kosztami wykorzystania takiego sprzętu na warunkach rynkowych. Usługodawcy będą mogli zawierać umowy również z innymi kontrahentami w zakresie świadczonych usług. Umowy będą przewidywały w tym zakresie jedynie ograniczenie, zgodnie z którym Usługodawcy będą zobowiązani do powstrzymania się w określonym okresie wskazanym w umowie od prowadzenia działalności konkurencyjnej w stosunku do działalności Spółki. Przez działalność konkurencyjną rozumie się świadczenie usług w jakiejkolwiek formie prawnej na rzecz klientów Spółki, dla których Usługodawca realizował usługi w przeciągu trwania umowy oraz określonego czasu poprzedzającego jej rozwiązanie lub wygaśnięcie. Zakaz dotyczyć będzie usług takich samych lub podobnych do wykonywanych przez Usługodawcę w ramach Umowy zawartej ze Spółką. Podsumowując, w zakresie w jakim świadczone usługi nie będą naruszały zakazu konkurencji, Usługodawca będzie uprawniony do zawierania umów z innymi kontrahentami.   Pytania 1.    Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany, jako płatnik, do poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych na rzecz Specjalistów z tytułu Umowy o świadczenie usług, o której mowa w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku? 2.    Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących wynagrodzenie Specjalistów z tytułu Umowy o świadczenie usług, o której mowa w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku?   Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych na pytanie nr 1 wniosku, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie nr 2 wniosku) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Państwa stanowisko w sprawie Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie On zobowiązany, jako płatnik, do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych na rzecz Specjalistów z tytułu Umowy o świadczenie usług, o której mowa w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku.   Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej zwana, jako: „Ustawa o PIT”), podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 Ustawy o PIT – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy.   Decydująca dla zwolnienia z obowiązków płatnika jest okoliczność, że Umowy usługowe będą zawierane z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy, Umowy usługowe, które zamierza zawrzeć z Usługodawcami, ze względu na swój zakres przedmiotowy i charakter (opisane szczegółowo w zdarzeniu przyszłym), powinny być kwalifikowane jako zawierane i wykonywane w ramach działalności gospodarczej Specjalistów.   Definicję działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych zawiera art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT. Stosownie do tego przepisu, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą, uważa się działalność zarobkową: a)     wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)     polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)     polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 Ustawy o PIT.   Zgodnie z przepisem art. 5b ust. 1 Ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2)    są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności; 3)    wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.   Z treści wyżej cytowanego przepisu art. 5b ust. 1 Ustawy o PIT wynika, że wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są łącznie wszystkie trzy przesłanki wymienione w tym przepisie. Pierwsza przesłanka, o której mowa w powyższym przepisie, dotyczy odpowiedzialności wobec osób trzecich. Przesłanką wyłączenia danej czynności (działalności) z zakresu pojęcia działalności gospodarczej jest to, by odpowiedzialność cywilnoprawną wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosił zlecający wykonanie tych czynności. Tym samym ustawodawca uzależnił kwalifikację danej działalności, jako działalności gospodarczej jedynie od odpowiedzialności kontraktowej zleceniodawcy określonej w umowie. Zgodnie z opisaną w zdarzeniu przyszłym Umową usługową, do spraw nieuregulowanych w tej umowie zastosowanie będą miały przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 474 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm., dalej zwanym, jako: „k.c.”), dłużnik (w tym m.in. zlecający) odpowiedzialny jest jak za własne działanie lub zaniechanie za działania lub zaniechania osób, za pomocą, których zobowiązanie wykonuje, czy którym jego wykonanie powierza. Tak więc zasadą jest odpowiedzialność zlecającego wykonanie określonych czynności wobec osób trzecich za szkody wyrządzone przez wykonującego zlecone czynności. Brak spełnienia omawianego warunku zachodził będzie jedynie wtedy, gdy odpowiedzialność taka zostanie wyłączona w drodze czynności prawnej [A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Samozatrudnienie [...], Przegląd Podatkowy 2007, nr 4, s. 9]. Możliwość takiego wyłączenia dopuszcza orzecznictwo Sądu Najwyższego, co potwierdza uzasadnienie uchwały SN z 20 listopada 1992 r., sygn. akt III CZP 138/92, w którym stwierdzono m.in. „W związku z tym należy podnieść, że w stosunku prawnym opartym na umowie rachunku bankowego stosowanie art. 474 k.c. nie jest wyłączone. Do tego niezbędna byłaby sama właściwość zobowiązania, wymagająca osobistego świadczenia dłużnika, co w ramach omawianego stosunku prawnego nie zachodzi. Wyłączenie mogłoby też nastąpić w drodze czynności prawnej (por. art. 353 § 1, art. 356 § 1 i art. 73 § 2 k.c.)”. W związku z powyższym, wyłączenie odpowiedzialności zlecającego wykonanie określonych czynności wobec osób trzecich za szkody wyrządzone przez wykonującego zlecone czynności skutkuje tym, że działalność wykonującego zlecenie może być kwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza (jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT). Zgodnie z opisaną w zdarzeniu przyszłym Umową o świadczenie usług, Usługodawca będzie ponosił odpowiedzialność wobec Spółki oraz osób trzecich w związku z wykonywaniem Umowy usługowej. Odpowiedzialność ta może w niektórych przypadkach zostać ograniczona do określonej kwoty, np. do kwoty stanowiącej równowartość ustalonej pomiędzy stronami wielokrotności wynagrodzenia z tytułu Umowy usługowej (np. wielokrotności średniej miesięcznej faktury). Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie został spełniony pierwszy z warunków, o których mowa w art. 5b ust. 1 pkt 1 Ustawy o PIT, tj. odpowiedzialność wobec osób trzecich za działania związane z realizacją Umowy ponosi Usługodawca. Druga przesłanka dotyczy pozostawania wykonującego dane czynności pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności. Brak pozostawania wykonującego dane czynności pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności powoduje, że jego działalność może być kwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza (jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa jest w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT). Ponieważ cecha pozostawania pod kierownictwem jest właściwa stosunkowi pracy, to przy określeniu, kiedy podatnik wykonujący dane czynności pozostaje pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności, należy sięgnąć do rozumienia „kierownictwa” na gruncie prawa pracy [A. Mariański, D. Strzelec, Prawne i podatkowe aspekty jednoosobowej działalności gospodarczej, Prawo i Podatki 2007, nr 3, s. 19]. O właściwości wykonywania pracy pod kierownictwem pracodawcy (pracy podporządkowanej) jako cechy o charakterze konstrukcyjnym dla istnienia stosunku pracy szeroko wypowiedział się Sąd Najwyższy m.in. w uzasadnieniu wyroku z 25 listopada 2005 r. (sygn. akt I UK 68/05, Wokanda 2006, nr 4, poz. 26) dotyczącym kwestii, czy dana praca była wykonywana w ramach stosunku pracy, czy też na podstawie umowy – zlecenia. Jak zauważył Sąd Najwyższy, cechą umowy o pracę nie jest pozostawanie w dyspozycji pracodawcy – bo to może występować też w umowach cywilnoprawnych – lecz wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy (pracy podporządkowanej).   O tym, że takie wykonywanie usług występuje w treści danego stosunku prawnego, świadczy zwykle występowanie następujących elementów: ·         określony czas pracy i miejsce wykonywania czynności; ·         podpisywanie listy obecności; ·         podporządkowanie pracownika regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownictwa, co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz obowiązek przestrzegania norm pracy; ·         obowiązek wykonywania poleceń przełożonych; ·         wykonywanie pracy zmianowej i stała dyspozycyjność; ·         dokładne określenie miejsca i czasu realizacji powierzonego zadania oraz ich wykonywanie pod nadzorem kierownika.   W szczególności, w przywołanym powyżej wyroku, Sąd wskazał, że: „Cechą umowy o pracę jest wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy. Ta cecha ma charakter konstrukcyjny dla istnienia stosunku pracy. (...) Dla stwierdzenia, że występuje ona w treści stosunku prawnego, z reguły wskazuje się na takie elementy, jak: określony czas pracy i miejsce wykonywania czynności (...); podpisywanie listy obecności, podporządkowanie pracownika regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownictwa, co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz obowiązek przestrzegania norm pracy (...); obowiązek wykonywania poleceń przełożonych (...); wykonywanie pracy zmianowej i stała dyspozycyjność (...); dokładne określenie miejsca i czasu realizacji powierzonego zadania oraz ich wykonywanie pod nadzorem kierownika”. Brak wymienionych powyżej okoliczności, w szczególności brak podporządkowania danej osoby poleceniom zlecającego co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz brak wykonywania tych czynności pod nadzorem zlecającego, świadczyć będzie o niepozostawaniu wykonującego dane czynności pod kierownictwem zlecającego wykonanie tych czynności. Uznać więc należy, że powierzenie wykonującemu jedynie określonego zakresu zadań oraz celów, przy pozostawieniu w jego gestii sposobu ich wykonania i realizacji, oznacza brak wykonywania czynności pod kierownictwem zlecającego. Jeśli zatem w umowie o świadczenie usług, a także w stosunku faktycznie istniejącym pomiędzy stronami, nie będzie podporządkowania wykonującego czynności wobec zlecającego wykonanie czynności (czy też osoby go reprezentującej lub upoważnionej do sprawowania kierownictwa) ani obowiązku wykonywania poleceń przełożonych, wówczas trzeba uznać, że wykonujący czynności nie pozostaje pod kierownictwem zlecającego w rozumieniu art. 5b ust. 1 Ustawy o PIT. Umowa usługowa opisana w zdarzeniu przyszłym nie przewiduje wykonywania przez Usługodawców usług pod kierownictwem Wnioskodawcy. Tym samym, przesłanka wykonywania usług pod kierownictwem również nie została spełniona. Dla wyłączenia danych czynności z zakresu działalności gospodarczej konieczne jest, aby miejsce i czas wykonywania tych czynności wyznaczał zlecający. Jeśli wykonujący czynności przedsiębiorca nie będzie musiał ich wykonywać w czasie i miejscu wyznaczonym przez zleceniodawcę, wówczas jego czynności będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu Ustawy o PIT, niezależnie od pozostałych zapisów umowy i warunków uzgodnionych między stronami. Umowa o świadczenie usług przewiduje, że usługi świadczone będą w miejscu i czasie wybranym przez Usługodawcę, jednakże mogą się zdarzyć przypadki, że wykonanie usług może wymagać obecności Usługodawcy w jednym z biur Spółki lub w biurach klientów Spółki, w terminach ustalonych przez Spółkę. Należy zauważyć, że omawiana przesłanka jest ujęta kumulatywnie z przesłanką „wykonywania czynności pod kierownictwem” – wskazuje to, że przesłanka ta dotyczy czasu i miejsca ściśle określonego (z dużą dozą dokładności). Tak więc wyznaczenie tylko granic czasowych i miejscowych, w jakich dane czynności mają być wykonywane oznacza brak spełnienia omawianej przesłanki. W takim przypadku czas wykonywania pracy będzie wyznaczony przez samego zleceniobiorcę, nie zaś przez zleceniodawcę. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym również ta przesłanka nie zostanie spełniona. Trzecia przesłanka, o której mowa jest w komentowanym przepisie, dotyczy braku ryzyka gospodarczego podmiotu wykonującego daną działalność, związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Istnienie takiego ryzyka powoduje, że działalność danej osoby może być kwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza (jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa jest w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT). Pojęcie ryzyka jest nieprecyzyjne, trudne do jednoznacznego zdefiniowania. Ryzyko jako takie wynika z faktu podejmowania decyzji dotyczących przyszłości. Odnosi się do sytuacji, w których podmiot nie ma pewności, co do przebiegu i końcowych rezultatów swej działalności. Ryzyko definiowane jest jako możliwość niepowodzenia, w szczególności, jako możliwość pojawienia się zdarzeń niezależnych od działającego podmiotu, których nie jest w stanie przewidzieć i zapobiec im. Słownik wyrazów obcych PWN definiuje ryzyko, jako „przedsięwzięcie, którego wynik jest nieznany; możliwość, że coś się uda bądź nie, a także zdecydowanie się na takie przedsięwzięcie”. Najogólniej rzecz ujmując, można stwierdzić, że brak ryzyka występuje w szczególności wówczas, gdy podmiot wykonujący czynności jest pewny, że w perspektywie czasowej efekty jego czynności zostaną zakupione przez drugi podmiot. Nie pozostaje on w niepewności, że może nie znaleźć nabywcy dla wytwarzanych przez siebie dóbr.   Należy wskazać, że Usługodawca będzie ponosił ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż: a)    Umowa usługowa pomiędzy nim a Spółką przewiduje, że Usługodawca będzie świadczył usługi samodzielnie i na własny rachunek; b)    w zakresie realizacji Umowy usługowej, Usługodawca będzie odpowiadał względem Wnioskodawcy zgodnie z zasadami odpowiedzialności określonymi w obowiązujących przepisach Kodeksu cywilnego oraz Umowie usługowej; c)    Wnioskodawca będzie uprawniony do wypowiedzenia Umowy usługowej; d)    wynagrodzenie za realizację usług stanowić będzie iloczyn liczby godzin wynikających z zaakceptowanego zestawienia liczby godzin oraz ustalonej stawki godzinowej lub dziennej.   W konsekwencji, również trzecia z przesłanek wyłączających możliwość uznania danych czynności za działalność gospodarczą związana z brakiem ponoszenia ryzyka gospodarczego nie zostanie spełniona w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym. W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynności wykonywane przez Specjalistów w ramach Umów usługowych na rzecz Spółki wyczerpują definicję działalności gospodarczej, a przez to nie kwalifikują się pod wyłączenie określone w przepisie art. 5b Ustawy o PIT. Tym samym, jak wskazano powyżej, źródłem przychodu Usługodawcy będą przychody uzyskiwane z pozarolniczej działalności gospodarczej. Odnosząc się do przekazywanych przez Usługodawców na rzecz Wnioskodawcy praw autorskich należy wskazać, że Ministerstwo Finansów w komunikacie z dnia 5 marca 2014 r. (bez sygnatury), zamieszczonym na stronie internetowej resortu https://mf-arch2.mf.gov.pl/en/web/bip/ministerstwo-finansow/wiadomosci/komunikaty/ -/asset_publisher/ 6Wwm/content/tworcy -oraz-ich-kontrahenci-nie-musza-korygowac-pit/, stwierdziło m.in.: „Twórcy uzyskujący przychody z praw autorskich w ramach działalności gospodarczej mogą także wybrać opodatkowanie wg 19% stawki podatku. W przypadku, gdy przychody z majątkowych praw autorskich twórcy zaliczali do przychodów z działalności gospodarczej, nie mają oni obowiązku korygowania PIT za ubiegłe lata. Podobnie jak u twórców, obowiązek korekty nie wystąpi po stronie nabywców tych praw. „(...) Na kwalifikację osiąganych przychodów z majątkowych praw autorskich nie miała wpływu nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązująca od 1 stycznia 2013 r.”. W związku z powyższym, wynagrodzenie wypłacane na rzecz Usługodawców z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów wytworzonych w ramach świadczenia usług (w ramach działalności gospodarczej) na rzecz Wnioskodawcy nie stanowi przesłanki do uznania, że przedmiotowe wynagrodzenie nie jest wynagrodzeniem za usługi świadczone w ramach prowadzonej przez Specjalistów działalności gospodarczej.   Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej zwana, jako „Ordynacja podatkowa”), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.   Stosownie do art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w Ustawie o PIT w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 Ustawy o PIT oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Z powyższych uregulowań wynika, że z płatnikiem mamy do czynienia jedynie w sytuacji, gdy osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej jest obowiązana do obliczenia i pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. W przypadku zaś, gdy osoby te nie są zobowiązane do obliczenia i pobrania podatku nie są płatnikami w rozumieniu art. 8 Ordynacji podatkowej. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie On zobowiązany, jako płatnik, do poboru zaliczki od wynagrodzeń wypłaconych z tytułu Umów o świadczenie usług, o których mowa w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku.   Konkluzje przedstawione powyżej potwierdzają m.in. następujące interpretacje organów podatkowych: ·         z 14 października 2020 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.619.2020.1.TR: „Reasumując: rację ma więc Wnioskodawca, że kwalifikacja przychodu Specjalistów osiąganego z zawartych przez niego z tymi Specjalistami Umów do źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza powoduje, że Wnioskodawca nie będzie obowiązany do pełnienia obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. obliczenia, pobrania i wpłacenia w określonym terminie zaliczek na podatek, jeśli Specjaliści z którymi zawarł Umowy będą prowadzili w tym czasie pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w przedmiocie odzwierciedlonym we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, a wykonywanie Umów będzie się odbywało po złożeniu przez Specjalistów oświadczeń stosownie do wymogów zawartych w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”; ·         z 10 lutego 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.672.2019.1.MJ: „Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w chwili obecnej Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na pełen etat na czas nieokreślony w Spółce z o.o. (pracodawca). W ramach tej umowy Wnioskodawca świadczy usługi informatyczne jako programista. W celu zwiększenia wielkości uzyskiwanych dochodów, Wnioskodawca planuje założyć działalność gospodarczą w ramach której zamierza świadczyć identyczne usługi tworzenia i sprawdzania oprogramowania na rzecz wielu podmiotów gospodarczych. Jednocześnie w początkowym okresie prowadzenia działalności gospodarczej – do czasu znalezienia innych kontrahentów – były pracodawca będzie prawdopodobnie jedynym kontrahentem Wnioskodawcy (jeżeli zawarta zostanie z nim umowa). Zlecone usługi będą wykonywane samodzielnie przez Wnioskodawcę oraz świadczone w miejscu i czasie dogodnym dla Wnioskodawcy i według wybranego przez niego sposobu wykonania, przy czym zawsze w sposób zapewniający prawidłową i terminową realizację zleconej usługi. W sytuacji niedotrzymania terminu lub niepoprawnego wykonania usługi, Wnioskodawca może być zobowiązany przez kontrahentów do poniesienia kar umownych lub do obniżenia należnego mu wynagrodzenia. W związku z tym Wnioskodawca zamierza wykupić polisę OC w celu zabezpieczenia się przed odpowiedzialnością za ewentualne szkody wyrządzone w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym świadczeniem w ramach tej działalności usług. Ponadto z wniosku wynika, że Wnioskodawca będzie ponosił pełną odpowiedzialność za rezultat oraz wykonywane czynności będące przedmiotem umowy wobec osób trzecich, a także ponosić będzie ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a kontrahent (zleceniodawca) nie będzie sprawował kierownictwa nad wykonywaniem przez Wnioskodawcę usług. Mając zatem na uwadze informacje przestawione we wniosku oraz przytoczone powyżej przepisy stwierdzić należy, że charakter wykonywanych czynności wskazuje, że nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego też przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę ze świadczonych w przyszłości usług należy uznać za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 5a pkt 6 oraz art. 5b ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”; ·         z 20 stycznia 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.519.2019.3.MZ: „Biorąc pod uwagę powyższe, skoro z treści wniosku wynika, że osoby fizyczne będą wykonywać swoją pracę na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy o świadczenie usług, w której to będą działały jako osoby, które mają zarejestrowaną działalność gospodarczą, potwierdzoną wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a przedmiotowa umowa o świadczenie usług zawierać będzie uregulowania dotyczące tego, że osoby te prowadzą działalność na własne ryzyko i ponoszą wyłączną odpowiedzialność za swoje działania, oraz za zaniechania działań, dotyczące realizacji przedmiotu umowy, to przychody uzyskiwane z tego tytułu, które wchodzą w zakres prowadzonej przez osoby fizyczne działalności gospodarczej, należy zakwalifikować jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego, na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawili Państwo jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.   Dodatkowe informacje   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny i zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem rzeczywistym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.   Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.