0113-KDIPT3.4011.48.2018.3.PP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2018 r. (data wpływu 25 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismem złożonym w dniu 19 lutego 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 12 lutego 2018 r., nr 0113-KDIPT3.4011.48.2018.1.PP, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 12 lutego 2018 r. (data doręczenia 16 lutego 2018 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem złożonym osobiście w dniu 19 lutego 2018 r. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: W dniu 13 stycznia 2017 r. zmarła matka Wnioskodawcy, po której odziedziczył 1/4 udziału w mieszkaniu, które znajdowało się w K przy ul. . W dniu 22 grudnia 2017 r. sprzedał swój udział w mieszkaniu, który wyniósł 42 000 zł. Pieniądze te Wnioskodawca zamierza wykorzystać na własne cele mieszkaniowe. W uzupełnieniu wniosku złożonym w dniu 19 lutego 2018 r. Wnioskodawca dodał, że rodzajem prawa do zbytej nieruchomości jest współwłasność lokalu mieszkalnego nr 29, stanowiąca odrębną własność w budynku wielorodzinnym nr przy ul. , KW nr . Współwłasność została uzyskana w drodze dziedziczenia ustawowego po , zmarłej w dniu 13 stycznia 2017 r. w miejscowości …. Wysokość udziału Wnioskodawcy w spadku wyniosła 1/2 części. Dziedziczenie zostało poświadczone notarialnym aktem dziedziczenia, Rep. A nr z dnia 22 lutego 2017 r. Rodzajem prawa do nieruchomości, w której przychód ze zbycia 1/4 udziału w ww. lokalu mieszkalnym, będzie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe jest współwłasność nieruchomości gruntowej o powierzchni 1 254 m2 (działki nr: 1; 2 i 3): zabudowanej budynkiem mieszkalnym, murowanym, parterowym z nieużytkowym poddaszem (strych), w całości podpiwniczony, kryty blachą, wybudowany w latach 60-tych XX w., o powierzchni użytkowej około 77 m2; zabudowaniem gospodarczym, drewniano-murowanym, wybudowanym w latach 60-tych XX w., kryty dachówką betonową o powierzchni zabudowy około 50 m2. Ww. nieruchomość znajduje się w …, Gmina …, ul. i prowadzona jest dla niej KW nr . Współwłasność została uzyskana w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłej w dniu 13 stycznia 2017 r. . Wysokość udziału Wnioskodawcy w spadku wyniosła 1/2 części. Dziedziczenie zostało poświadczone notarialnym aktem dziedziczenia z dnia 22 lutego 2017 r. Nie dokonano działu spadku. W ww. domu, który Wnioskodawca odziedziczył w udziale 1/4 w drodze spadku po matce będzie realizował On własne cele mieszkaniowe. Dochód uzyskany z odpłatnego zbycia 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym nr 29 przy ul. w K , Wnioskodawca przeznaczy w całości na następujące własne cele mieszkaniowe: adaptacja na cele mieszkaniowe, nieużytkowanego strychu w ww. domu, w …., zakup materiałów budowlanych, projekt dobudowy i dobudowa werandy w celu uzyskania funkcjonalnej komunikacji na adaptowany w celach mieszkalnych strych, przebudowa schodów na strych, opłacenie wykonawców, dobudowa pomieszczeń mieszkalnych. Wykorzystanie środków uzyskanych ze sprzedaży 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym na własne cele mieszkaniowe nastąpi w ciągu dwóch lat, licząc od końca roku kalendarzowego, tj. 2017 r., w którym nastąpiło przedmiotowe zbycie lokalu mieszkalnego. Sprzedaż 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym nie została dokonana w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy wykorzystanie w całości środków uzyskanych ze sprzedaży 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym na własne cele mieszkaniowe, polegające na adaptacji na cele mieszkalne nieużytkowego strychu, dobudowie werandy, przebudowie schodów na strych, dobudowie pomieszczeń mieszkalnych, projekcie architektonicznym, zakupie materiałów budowlanych i opłaceniu wykonawców, zwalnia Wnioskodawcę z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.)? Czy wykorzystanie w całości środków uzyskanych ze sprzedaży 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym na własne cele mieszkaniowe, polegające na zakupie tylko materiałów budowlanych zwalnia Wnioskodawcę z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.)? I czy, żeby uzyskać takowe zwolnienie z podatku Wnioskodawca musi prace remontowe wykonać za pomocą firmy budowlanej, czy posiadając takowe umiejętności może wykonać je samodzielnie? Czy, żeby uzyskać zwolnienie z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), Wnioskodawca musi przed wykonaniem prac mających na celu realizację własnych celów mieszkaniowych, dokonać działu spadku na nieruchomości, na której będą wykonywane prace mające zaspokoić własne cele mieszkaniowe? Czy, żeby uzyskać zwolnienie z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), Wnioskodawca musi adaptowany na własne cele mieszkaniowe strych uczynić oddzielną substancją mieszkaniową (wydzielić prawnie odrębny lokal mieszkalny), niezależną od reszty domu? Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania nr 1, analizując art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) stwierdza On, że wykorzystanie w całości środków ze sprzedaży 1/4 udziału w lokalu nr w K przy ul. na własne cele mieszkaniowe, polegające na: adaptacji na cele mieszkalne strychu w nieruchomości, w której Wnioskodawca posiada 1/4 udziału, która znajduje się w … przy ul. w Gminie … , dobudowie werandy oraz pomieszczeń mieszkalnych w ww. nieruchomości, przebudowie schodów na strych w ww. nieruchomości, wykonaniu projektu architektonicznego dobudowy w ww. nieruchomości, zakupie materiałów budowlanych na ten cel, opłaceniu wykonawców, – zwalnia Wnioskodawcę z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.). Natomiast, w zakresie pytania nr 2, Wnioskodawca uważa, że art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), zawiera katalog wydatków poniesionych na cele wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Mowa w nim, że takowym wydatkiem jest m.in. budowa, rozbudowa, nadbudowa lub remont własnego lokalu lub domu mieszkalnego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji remontu. Jednakże, wyrok NSA z dnia 4 marca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 886/96, definiuje, co można uznać za remont i do wydatków zalicza zarówno koszty usługi, jak i zakupu zużytych materiałów. Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera ograniczeń dotyczących wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, wyłącznie na jeden z elementów powołanych w art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Dlatego Wnioskodawca uważa, że przeznaczenie pieniędzy z uzyskanego dochodu ze sprzedaży 1/4 udziału lokalu mieszkalnego, na którykolwiek element z ww. katalogu wydatków lub na więcej niż jeden z elementów tego katalogu oraz wykonanie prac systemem gospodarczym, zwalnia Wnioskodawcę z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.). Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania nr 3, analizując art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) stwierdza On, że do uzyskania zwolnienia z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości nie musi przed wykonaniem prac, mających na celu realizację własnych celów mieszkaniowych, dokonać działu spadku na nieruchomości, na której będą wykonywane prace mające zaspokoić własne cele mieszkaniowe, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że do uzyskania zwolnienia od podatku z tytułu uzyskania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jest przeznaczenie dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości m.in. na remont lokalu lub domu mieszkalnego, w którym posiada się prawo współwłasności. Natomiast, w zakresie pytania nr 4, analizując art. 21 ust. 1 pkt 131, art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.) stwierdza On, że do uzyskania zwolnienia z zapłaty podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości, nie musi adaptowanego na własne cele mieszkaniowe strychu uczynić oddzielną substancją mieszkaniową (wydzielić prawnie odrębny lokal mieszkalny), niezależną od reszty domu, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że do uzyskania zwolnienia od podatku z tytułu uzyskania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jest przeznaczenie dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości m.in. na remont lokalu lub domu mieszkalnego, w którym posiada się prawo współwłasności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 13 stycznia 2017 r. zmarła matka Wnioskodawcy. Wnioskodawca odziedziczył po matce 1/4 udziału w lokalu mieszalnym stanowiącym odrębną własność oraz 1/4 udziału w nieruchomości gruntowej o powierzchni 1 254 m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej około 77 m2 oraz zabudowaniem gospodarczym o powierzchni zabudowy około 50 m2. Nie dokonano działu spadku. W dniu 22 grudnia 2017 r. Wnioskodawca sprzedał swój udział w ww. lokalu mieszkalnym, który wyniósł 42 000 zł. Pieniądze te Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe. Sprzedaż 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym nie została dokonana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 926 Kodeksu cywilnego, powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Z kolei art. 925 tej ustawy stanowi, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, co następuje z chwilą śmierci spadkodawcy (art. 924 Kodeksu cywilnego). Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie Sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie datą nabycia przez Wnioskodawcę 1/4 udziału w lokalu mieszalnym stanowiącym odrębną własność jest dzień śmierci matki Wnioskodawcy, tj. dzień 13 stycznia 2017 r. Oznacza to, że odpłatne zbycie w 2017 r. udziału 1/4 w lokalu mieszkalnym, nabytego w 2017 r. w drodze spadku stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów ww. ustawy, ponieważ jego odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Należny podatek, wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b ww. ustawy). W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy). Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł – art. 30e ust. 5 ww. ustawy. Stosownie natomiast do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są natomiast dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, ustawodawca określił, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziały w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części – przeznaczonych na cele rekreacyjne. Należy również wskazać, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30). W przepisie tym ustanowiono zatem zakaz dwukrotnego odliczania i korzystania z ulg w odniesieniu do tych samych wydatków. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w ustawie jest wydatkowanie począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, uzyskanych ze zbycia środków wyłącznie na cele mieszkaniowe podatnika określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli podatnik chce skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi spełnić łącznie wszystkie przesłanki określone przepisami prawa. Elementarna przesłanka dotyczy zaś pochodzenia środków, z których ponoszone mają być wydatki na własne cele mieszkaniowe podatnika. Nie budzi żadnych wątpliwości, że wydatkowany na własne cele mieszkaniowe ma być przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości. Ustawodawca nie rezygnuje z opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia, który nie został przez podatnika wydatkowany w sposób o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przepisu tego wynika również warunek czasu, w którym środki z odpłatnego zbycia mają zostać wydatkowane. Nie sposób uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe wydatków poniesionych przed dniem odpłatnego zbycia nieruchomości skoro przepis wskazuje precyzyjnie, że jednym z warunków zastosowania ww. ulgi jest wydatkowanie przychodu począwszy od dnia odpłatnego zbycia. Tym samym, dla obliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania uwzględnione mogą być jedynie wydatki poniesione najwcześniej w dniu odpłatnego zbycia nieruchomości. Zwrot „począwszy od”, wyraża w swoim znaczeniu pierwszy moment od jakiego można dokonać określonych czynności lub podjąć określone działanie. Należy podkreślić, że ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Wskazać przy tym należy, że kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości powinna być dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowy sprzedaży, faktury VAT bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić. W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że dochód uzyskany z odpłatnego zbycia 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym, Wnioskodawca zamierza w całości przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, tj. adaptację na cele mieszkalne nieużytkowego strychu, dobudowę werandy, przebudowę schodów na strych, dobudowę pomieszczeń mieszkalnych, w tym zakup materiałów budowlanych, projektu architektonicznego, opłacenie wykonawców, w domu mieszkalnym, którego jest On współwłaścicielem w 1/4 udziału. Wykorzystanie środków uzyskanych ze sprzedaży 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym na własne cele mieszkaniowe nastąpi w ciągu dwóch lat, licząc od końca roku kalendarzowego, tj. 2017 r., w którym nastąpiło przedmiotowe zbycie lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym, w sytuacji, gdy przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w 2017 r. 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w 2017 r., Wnioskodawca planuje wydatkować na ww. cele, to przychód ten będzie w całości korzystał ze zwolnienia na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Zatem, w przypadku współwłasności wszyscy współwłaściciele są właścicielami całej rzeczy, ale żaden z nich nie jest właścicielem całości. Niepodzielność wspólnego prawa własności oznacza, że żaden z współwłaścicieli nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. Zarówno rzecz jako całość, jak i każda część rzeczy należy do wszystkich współwłaścicieli. Właściciele zatem mogą układać się między sobą co do sposobu korzystania i używania wspólnego prawa w granicach określonych niepodzielnością tego prawa. Mogą kształtować swobodnie sposób wykonywania uprawnień zeń wynikających nie naruszając przy tym istoty współwłasności. Zgodnie z ogólną zasadą prawa cywilnego, wyrażoną w art. 207 ustawy Kodeks Cywilny, pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną. Zatem wskazać należy, że w przypadku, gdy współwłaściciel poniósł nakłady na przedmiot współwłasności może dochodzić zwrotu ich wartości od pozostałych każdoczesnych współwłaścicieli, w stosunku do ich udziałów w rzeczy wspólnej. Jednakże, powyższe nie ma wpływu na jego sytuację prawnopodatkową, dotyczy bowiem wyłącznie rozliczeń cywilnoprawnych pomiędzy współwłaścicielami. Nadmienić również należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. Nie mniej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skoro Wnioskodawca zamierza skorzystać ze zwolnienia winien liczyć się z koniecznością wykazania faktu wydatkowania środków ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów. Zatem, budząca wątpliwość Wnioskodawcy kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym przeznaczonych na własne cele mieszkaniowe, tj. adaptację na cele mieszkalne nieużytkowego strychu, dobudowę werandy, przebudowę schodów na strych, dobudowę pomieszczeń mieszkalnych, w tym zakup materiałów budowlanych, projektu architektonicznego, opłacenie wykonawców, powinna być dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami w postaci rachunków, faktur oraz innych dowodów zasługujących na wiarę, z których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, czy prace remontowe Wnioskodawca wykona we własnym zakresie czy za pośrednictwem firmy budowlanej. Aby skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, Wnioskodawca musi posiadać rzetelne i wiarygodne rachunki, faktury VAT, dokumentujące poniesione przez Niego wydatki na zakup materiałów budowlanych bądź na usługi firmy budowlanej. Natomiast, budząca wątpliwość Wnioskodawcy kwestia, czy musi dokonać działu spadku oraz czy musi adaptowany na własne cele mieszkaniowe strych uczynić oddzielną substancją mieszkaniową, wydzielić prawnie odrębny lokal, wyjaśnić należy, że ujęte w cytowanym wyżej przepisie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych słowo „własny” oznacza, że chodzi o budynek, którego Wnioskodawca jest właścicielem lub współwłaścicielem. To zaś oznacza, że w momencie wydatkowania środków ze sprzedaży (względnie w okresie, jaki został przewidziany przez ustawodawcę na wydatkowanie środków ze sprzedaży), musi być spełniony warunek określony tym przepisem, czyli budynek mieszkalny musi stanowić własność lub współwłasność Wnioskodawcy. Z opisu sprawy jednocześnie wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego w udziale 1/4, zatem, aby skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, Wnioskodawca nie musi dokonać działu spadku oraz nie musi adaptowany na własne cele mieszkaniowe strych uczynić oddzielną substancją mieszkaniową. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że odpłatne zbycie w 2017 r. 1/4 udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w 2017 r. w drodze spadku, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na podstawie art. 30e ww. ustawy. Jednakże, wydatkowanie w całości środków uzyskanych ze sprzedaży tego udziału w lokalu, począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na własne cele mieszkaniowe, tj. adaptację na cele mieszkalne nieużytkowego strychu, dobudowę werandy, przebudowę schodów na strych, dobudowę pomieszczeń mieszkalnych, w tym zakup materiałów budowlanych, projektu architektonicznego, opłacenie wykonawców, przeznaczonych na nieruchomość (dom), którego Wnioskodawca jest współwłaścicielem w udziale 1/4, wypełnia dyspozycję art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uprawnia do zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Końcowo, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie organ podatkowy wydając interpretację indywidualną przepisów prawa opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.