0113-KDWPT.4011.385.2025.2.PPK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 grudnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego …. lipca 2025 r. …. Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z siedzibą                        w … przy ulicy ….. wydał, na Pana wniosek, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nr …., przyznając Panu umiarkowany stopień niepełnosprawności (pkt 1 orzeczenia). W pkt IV tegoż orzeczenia komisja stwierdziła, że niepełnosprawność datuje się od …. października 2020 r. W związku z uzyskaniem przedmiotowego orzeczenia chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej używania samochodu osobowego za lata 2020-2024 i skorygować zeznania podatkowe za ten okres. Za lata 2020-2024 osiągał Pan dochody z umowy o pracę oraz renty inwalidzkiej. Składał Pan zeznania podatkowe wspólne z małżonką, która nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności. W latach 2017-2024 był Pan wraz z małżonką właścicielem samochodu osobowego marki … o nr rej. …. oraz Pan z niego korzystał. Wydatki z tytułu użytkowania ww. samochodu zostały sfinansowane w całości przez Pana i małżonkę. Uzupełnienie stanu faktycznego 3 grudnia 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu: 1)    Na jaki okres zostało wydane wskazane we wniosku orzeczenie o niepełnosprawności lub czy ww. orzeczenie zostało wydane bezterminowo? Odpowiedź: Orzeczenie o Pana umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zostało wydane na okres do …. lipca 2030 r. (pkt III orzeczenia). 2)    Czy samochód, o którym mowa we wniosku jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z uwzględnieniem wyjątków wskazanych w tym przepisie. Odpowiedź: Samochód, o którym mowa we wniosku o interpretację podatkową jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 3)    Czy wydatki na używanie samochodu osobowego zostały: a)     Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie? b)     zaliczone do kosztów uzyskania przychodów? c)     odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c? d)     odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym? e)     uwzględnione przez Pana w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej? Odpowiedź: Wydatki na używanie tego samochodu osobowego: ·         nie zostały Panu w jakiejkolwiek formie zwrócone, ·         nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej, ·         nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, ·         nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ·         nie korzystał Pan nigdy z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy w oparciu o przedmiotowe orzeczenie o niepełnosprawność oraz uzupełnione informacje dotyczące, że samochód osobowy jest samochodem w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o PIT i że wydatki na jego używanie nie zostały Panu w jakiejkolwiek formie zwrócone oraz że nie korzystał Pan z ulg przewidzianych w Ordynacji podatkowej, może Pan dokonać korekty wspólnych zeznań podatkowych za ubiegłe lata 2020-2024 i skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, tj. ulgi w związku z używaniem samochodu osobowego w Pana części zeznania podatkowego? Jeżeli tak, to czy za cały okres od powstania Pana niepełnosprawności, tj. za lata 2020-2024 może Pan dokonać korekty? Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Pana zdaniem, zasadnym jest dokonanie korekt wspólnych zeznań podatkowych za lata 2020-2024 w Pana części zeznań, gdyż jest Pan osobą niepełnosprawną od … października 2020 r., jak wskazano w orzeczeniu o niepełnosprawności. Samochód osobowy stanowi Pana i żony własność i jest samochodem w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na jego korzystanie nie zostały Panu w jakikolwiek sposób zwrócone i nie korzystał Pan z ulg przysługujących wg Ordynacji podatkowej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.): ·         w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. ·         w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu. Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł. Z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1)  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika; 2)  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego; 3)  (uchylony). Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: ·         w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1)    I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo b)    znaczny stopień niepełnosprawności; 2)    II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy albo b)    umiarkowany stopień niepełnosprawności. ·         w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1)    I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b)    znaczny stopień niepełnosprawności; 2)    II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a)    całkowitą niezdolność do pracy albo b)    umiarkowany stopień niepełnosprawności. Według art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi. Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności. Z opisu sprawy wynika, że … lipca 2025 r. ….. Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydał na Pana wniosek, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, przyznając Panu umiarkowany stopień niepełnosprawności. W orzeczeniu komisja stwierdziła, że niepełnosprawność datuje się od …. października 2020 r. Chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej używania samochodu osobowego za lata 2020-2024 i skorygować zeznania podatkowe za ten okres. Za lata 2020-2024 osiągał Pan dochody z umowy o pracę oraz renty inwalidzkiej. Składał Pan zeznania podatkowe wspólne z małżonką. W latach 2017-2024 był Pan wraz z małżonką właścicielem samochodu osobowego, o którym mowa w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na używanie tego samochodu osobowego: nie zostały Panu w jakiejkolwiek formie zwrócone, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie korzystał Pan nigdy z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Pana wątpliwość budzi możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków  poniesionych w związku z użytkowaniem przez Pana samochodu osobowego, którego jest Pan współwłaścicielem. Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy: posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,ponieść z tego tytułu wydatki. Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia. W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą, np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Organ podatkowy weryfikujący zeznanie roczne w zakresie poprawności dokonanych odliczeń, ma również prawo domagać się od podatnika przedstawienia okoliczności związanych z poniesionymi wydatkami. Określona w ustawie kwota 2.280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok lub nabyła własność/współwłasność samochodu w trakcie roku podatkowego oraz niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności w trakcie roku podatkowego. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzam, że skoro w orzeczeniu o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydanym …. lipca 2025 r. przez …. Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wskazano, że Pana niepełnosprawność datuje się od …. października 2020 r., to uznać należy, że na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może Pan odliczyć w zeznaniach podatkowych za lata 2020-2024 wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego Pana współwłasność. Odliczeniu podlegają wydatki poniesione na ten cel maksymalnie do kwoty 2.280 zł w danym roku podatkowym. Odnosząc się końcowo do Pana wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekty zeznań za lata 2020-2024 wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.): Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy: Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej: Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego). Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego. W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznań podatkowych za lata 2020-2024, stosownie do art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w których dokona Pan odliczenia wydatków poniesionych w związku z używaniem samochodu osobowego w ramach ulgi rehabilitacyjnej. W konsekwencji, wymagane jest złożenie przez Pana do właściwego Urzędu Skarbowego korekty zeznań podatkowych za lata 2020-2024 oraz wniosków o stwierdzenie nadpłaty. Dodatkowe informacje Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.